ตอนที่ 19 : กำเนิดตำนาน(อ่านฟรี)

ฟางฉีรู้พล็อตเรื่องเขาวางแผนมาอย่างดีจำรายละเอียดทุกอย่างได้แม่นยำ หากช้าลงเพียงแค่วินาทีเดียวเขาอาจไม่มีโอกาสส่งสัญญาณ

 

“นี่อูถ้าเป็นนายนายคิดว่านายมีโอกาสชนะกี่เปอร์เซ็น?” เหลียงชีถาม

 

“ฉันว่าก่อนหน้านี้โอกาสของฉันน่าจะอยู่ที่ 70-80%” อูตอบ “แต่ถ้าตอนนี้.. ฉันตายแหง”

 

การโจมตีความสามารถในการฟื้นตัวความว่องไวของมันน่าสูงจนน่ากลัว มันเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่สามารถเอาชนะได้ อูฉานเป็ฝนนักรบที่เก่งที่สุดในกลุ่มแม้แต่เขาเขายังคิดว่าคงเอามันไม่ลง

 

ไทแรนท์ทรงพลังเกินไป!

ถ้าพวกเขารู้ว่านี่เป็นไทแรนท์รุ่นทอดลองพวกเขาจะมีสีหน้าอย่างไรกัน?

 

ฟางฉีสูดลมหายใจเข้าก่อนที่เขาจะหยิบปืนพกของเขาออกมา!

 

ปืนพกนั่นสามารถทำร้ายศัตรูให้ได้รับบาดเจ็บมากพอหากใช้ในระยะที่สมควร ถึงอย่างไรแม้เขาจะมีประสบการณ์มากพอกับการรับมือมากพอ แต่.. ตอนนี้เขาเหลือกระสุนเพียงนัดเดียว!

 

ฟางฉีเหนี่ยวไกยิงกระสุนไปที่ไทแรนท์

 

.. การโจมตีครั้งนี้เป็นเหมือนการเสี่ยงชีวิต แต่มันอาจสร้างการเปลี่ยนแปลง

 

“กระสุนหมด!” ซงฉิงเฟิงผู้เป็นแฟนคลับตะโกน สิ่งที่ฉิงเฟิงตะโกนออกมาทำให้ทุกคนต่างเป็นกังวลกับฟางฉี

ยิ่งกว่านั้นเขาเห็นว่าไทแรนท์พุ่งกลับมาหาฟางฉีด้วยความรุนแรง

 

ฟางฉีจะสามารถหลบหลีกจากการโจมตีได้อีกหรือไม่!? ทุกคนจับตามอง

 

ตอนนี้ฟางฉีนิ่งมาก เขาเลือกตัวละครคริสเพราะทักษะการต่อสู้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุดของการฝึกฝน แต่ทุกๆวันเขาทำความคุ้นเคยกับการต่อสู้ของคริสค่อยๆซึมซับสิ่งที่เรียนรู้ช้าๆ ทำให้เขาเป็นตัวของตัวเอง!

 

เขาฝึกฝนตัวเองจากการต่อสู้กับฮันเตอร์ เขาฝึกฝนด้วยตัวเองซึ่งวิธีการโจมตีของฮันเตอร์นั้นมีความคล้ายคลึงกับไทแรนท์มาก! สัตว์ประหลาดทั้งสองประเภทชอบที่จะมุ่งหน้าพุ่งไปหาศัตรู

 

ระดับของเขาสูงกว่าทุกคนในร้าน เขาอายุ 23 ปี ความสามารถในการต่อสู้จึงคำนวณได้อยากกว่าการคำนวณธรรมดา!

 

ฟางฉีกระโดดสูงขึ้น เขาเหยียบบนผนังทางขวาของตัวเอง ร่างของเขาโค้งออกขณะที่กำลังหนีไทแรนท์ เขาเหนี่ยวไกปืนอีกครั้ง!

 

เขายิงข้างหลังทะลุหัวใจของไทแรนท์!

 

แม้ไทแรนท์จะมีการฟื้นฟูและการป้องกันที่ดี แต่มันก็ไม่สามารถทนต่อการถูกโจมตีอย่างรุนแรงในครั้งนี้ไหว มันสะดุดลง เลือดไหลออกมาจากบาดแผล

 

เสียงจากผู้ชม

“นายยอดเยี่ยมมาก!”

“เขาเอาตัวรอดภายใต้สถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง”

“นี่เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า เขาต่อสู้กับสัตว์ประหลาดขนาดนี้”

 

ทุกคนต่างจ้องไปที่ฟางฉีอย่างไม่เชื่อสายตาว่าเขาสามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีของไทแรนท์ได้อีกครั้ง

พวกเขาคิดว่าเขาไม่สามารถทำได้หากไม่พึ่งฉี

 

“ทุกคนคงไม่เคยเห็นฟางฉีใช้มีดสั้นอย่างเดียวในการสังหารนักล่า!” หลินเซียวพูดอวด “เขากำจัดพวกมัน”

 

“เขาใช้มีดสั้น?”

“เขาไม่กลัวจะติดเชื้อหรอ?”

 

คำพูดของหลินเซียวทำให้เกิดความสงสัยขึ้นอีกครั้ง

 

“เขาไม่มีแม้แต่กระสุน!” ซงฉิงเฟิงเสริม

 

ความจริงหลักจาเล่นเกมมานานเขาก็เข้าใจโลกเกมมากขึ้นว่าอาวุธแต่ละชิ้นมีการใช้งานต่างกันไปตามสถานการณ์ หากมีปืนแต่ปราศจากกระสุนก็เท่านั้น และยิ่งไปกว่านั้นการต่อสู้ระยะใกล้หากใช้มีดสั้นอาจเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า!

 

ถ้าผู้เล่นไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน เธอหรือเขาอาจถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

 

มันยากจริงๆ!

 

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแค่ผู้สังเกตการ แต่พวกเขาก็รู้สึกถึงความรุนแรงความขลังชวนขนลุกจากเกมของฟางฉี

 

ฟางฉีวิ่งไปทางตรงข้ามกับไทแรนท์ ขณะนี้มันคุกเข่าลงบนพื้นไม่สามารถวิ่งไล่ตามได้

 

กระสุนหมด! คริสเป็นคนธรรมดาถ้าเขาไม่มีปืนจะต่อสู้กับสัตว์ประหลาดเช่นนี้ได้อย่างไร!?

 

“ลืมมันซะเถอะ! เราคงไม่ต้องดูแล้วละ” แม้ฟางฉีจะระยะห่างกับไทแรน์มากพอ แต่คนดูก็รู้สึกสิ้นหวัง

 

“ไทแรนท์พลังเยอะมากเกินไป!” ซูฉีซินส่ายหัวแล้วถอนหายใจ “ฉันไม่คิดว่าคริสจะผ่านระดับนี้ไปได้ ฉันเองคงต้องเปลี่ยนตัวจิลล์เหมือนกัน”

 

บริษัทอัมเบลล่ามีความสามารถในการสร้างสัวต์ที่แปลกประหลาดและทรงพลังมากมาย!

 

เสียงชองเฮลิคอปเตอร์ดังก้องกังวาน ฟางฉีรีบโบกมือให้เฮลิคอปเตอร์อย่างก่อนที่ไทแรนท์จะโผล่มา มีกล่องสี่เหลี่ยมยาวๆ ถูกโยนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ฟางฉีรีบวิ่งไปหยิบอย่างรวดเร็ว

 

คนดูด่างเฝ้ามองขณะที่ ฟางฉีวิ่งไปในทางตรงข้ามกับทิศที่ไทแรนท์อยู่เขาไม่ได้วิ่งหนีแต่เขาวิ่งไปเผื่อรับไอเท็มนี้ก่อนที่ไทแรนท์จะกลับมาเอาคืนอีกครั้ง

 

เขากำลังทำอะไร!?

 

ผู้ชมเริ่มศูนย์เสียความหวังต่อฟางฉี เริ่มหันกลับไปสนใจในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่

 

แต่นั่นอะไร!? พวกเขาหันกลับมาจ้องที่กล่องสี่เหลี่ยมสี่ดำอย่างสงสัย

พวกเขาเห็นกระบอกกลมๆสี่กระบอกในกล่องสี่ดำ

(ผู้แปล: ใน Ver.อิ้ง เขาไม่ได้บอกว่าชื่อปืนอะไรแต่จากลักษณะแล้วน่าจะเป็นปืน Rocket Launcher)

 

เขากำลังเตรียมตัวรับมือกับไทแรนท์ระหว่างนั้นมันก็ฟื้นฟูร่างกายตัวเองเพื่อเตรียมจู่โจมอีกครั้ง!

 

มัน.. กำลังวิ่งมาทางเขาและพุ่งเข้าหาอีกครั้ง!

 

ฟางฉีเหนียวไกปืน

 

ฉึก! ลูกปืนพุ่งออกมา

 

ลูกปืนมีความหนาเท่ากับแขนของคริส มันเคลี่อนไหวไปข้างหน้ามีเปลวไฟอยู่ปลายหาง

 

ตู้มมมมมม! เสียงดังขึ้นพื้นสั่น

 

“หนึ่งนัดกระแทกเข้าไปในทรวง!”

 

ฉีหันส่ายปืนให้ควันหาย เสื้อของเขาเปียกโชก “โชดีที่ฉันเคยฝึกมา” ฟางฉียิ้มด้วยความโล่งใจ

 

ตอนนี้ในร้านเงียบสนิท .. ทุกคนตั้งใจดูมาก ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า ‘กล่องดำ(Rocket Launcher)’ ในมือของฟางฉีจะมีอนุภาพมากเพียงนี้ เมื่อเทียบกับอาวุธอื่นๆ

 

นี่มันอาวุธสมัยใหม่ มันสุดยอดมาก!

 

พวกเขาจ้องมองที่หน้าจออย่างใจจดใจจ่อตอนที่ฟางฉีใช้อาวุธ ไม่ว่าจะเป็นนักรบในปัจจุบันหรือระดับตำนานพวกเขาต้องตกตะลึงเมื่อเจอกับอาวุธเช่นนี้!

 

คริสกับเพื่อนร่วมทีมอยู่บนเฮลิคอปเตอร์เขายิงปืนเพื่อระเบิดคฤหาสน์หลังนั่น ตอนนี้คฤหาสน์ที่ชวนฝันร้ายแตกระเบิดออกเป็นชิ้นๆ

 

ฉากในเกม : เพื่อนร่วมทีมอย่างรีเบคก้ากำลังพักผ่อน จิลล์หลับตาพิงหัววางบนไหล่ของคริส ขณะเฮลิคอปเตอร์บิน แสงของอ่อนๆจากดวงอาทิตย์รอดผ่านช่องหน้าต่างของเฮลิคอปเตอร์เผยให้เห็นใบหน้าของคริสช้าๆ ในเวลานั้น พระเจ้า! เชาช่างหล่อชวนหลงไหล

 

หรือนี่จะเป็นจุดจบของ Resident Evil One?

 

พวกเขาตั้งหน้าตั้งตารอคอยมานาและในที่สุดพวกเขาก็ได้เห็นมันสักที!

 

เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นไปบนท้องฟ้า มันเป็นฉากจบที่งดงามมาก!

 

เกมนี้มีทั้งสนุกปนน่ากลัวไปพร้อมๆกัน มีทั้งต่อสู้กับซอมบี้หน้าตาหน้าเกลียด ฮันเตอร์ที่มีเกลยีดชวนขนลุก และปริศนาต่างๆ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ตระหนักว่ามันคุ้มค่า!

 

ทุกคนไม่สามารถเรียกตัวเองว่าฮีโร่ได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่มีความทะเยอทะยาน

 

เพราะเหตุนี้ ฉากนี้จึงมีค่าและงดงามมาก!

ผลลัพท์ของมันเต็มไปด้วยความตั้งใจ ความกล้าหาญในหัวใจ

 

ก่อนหน้านี้พวกเขาสงสัยว่าจะผ่านเกมไปได้อย่างไร ในที่สุดตอนนี้พวกเขาก็เข้าใจวิธีการเล่น!

 

ฉากนั้นจบได้ยอดเยี่ยมมาก!

 

ไม่มีอะไรที่พวกมันเทียบกับฟางฉีได้!

 

พวกเขานั่งดูฉากสุดท้ายที่เฮลิคอปเตอร์หายลับตาไปในท้องฟ้า ทุกคนต่างรอคอยที่จะมาถึงฉากนี้และในที่สุดพวกเขาก็ได้เห็นมัน!

 

ฟางฉีกดออกเกมเมื่อเพลงจบดังขึ้น เขาหันหลังกลับมาด้านหลังและพบกับความน่าประหลาดใจ

“ทำไมพวกคุณมายืนเบียดกันตรงนี้?”

“นายช่างเท่มาก!”

“นายแน่จริงๆ”

“ฉันรู้สึกเหมือนเพิ่งเห็นละครจบไปต่อหน้าต่อตา!”

 

“มันเป็นสิ่งที่ผู้ชายควรจะทำ!” เหลียงชีตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

 

“นายทำยังไงไปได้ไกลขนาดนี้!?” ซงฉิงเฟิงพึมพำกับตัวเอง

 

“เจ้าของร้านเจ๋งจริงๆ!” ซีเซียวหยุนผู้เพิ่งเคยมาร้านกล่าว “หลังจากที่ได้เห็นเขาเล่น เกมก็ดูไม่น่ากลัว เราควรลองเล่น”

 

“อาวุธนั้นทำให้ฉันนึกถึงสิ่งประดิษฐ์ทางจิตวิญญาณของผู้ฝึกฝน” ชายมีจอนออกความเห็น “ฉันละอยากลองด้วยตัวเองจริงๆ ถ้าฉันมีอุวุธแบบนี้ฉันจะได้ไม่กลัวอะไรอีก”

 

“ฉีซิน!” เฉินชิงชิงเรียกเธอ “ฉันอยากเล่นเกมนี้เธอช่วยสอนฉันทีนะน้า” หน้าตาอ้อนวอน

 

“ฉันคิดว่านายเคยบอกว่าไม่อยากเล่น!” ซูฉีซินมองหน้าเขาเคืองๆ เธอเสียเวลามากในการโน้มน้าวใจเขาในตอนแรก น่าอารมณ์เสียดันมากอยากเล่นซะตอนนี้!

 

“ก็เกมมันดูไม่น่าสนุกนี่ตอนเธอเล่น” เฉินชิงชิงหัวเราะ “ดูเจ้าของร้านเล่นแล้วน่าสนุกมากกว่า”

 

“...” ใบหน้าสวยๆของซูฉีซิน หล่นลงมา เขาทำให้เธอดูเสียเซลฟ์ - -

นายเข้าใจไหมว่าฉันไม่อยากทำไรให้มันวุ่นวาย ฉันเหนื่อยที่จะกำจัดไอ้หมาซอมบี้บ้า เธอคิด