บทที่ 2650 - จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมิใช่มนุษย์ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิด

บทที่ 2650 - จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมิใช่มนุษย์ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิด

สาเหตุที่จวินเซียวเหยียนเปิดรับโควตาในการเข้าไปในแก่นแท้แห่งพิภพนั้น

แท้จริงแล้วเป้าหมายหลักก็เพื่อวางกับดักและล่อมหาจักรพรรดิซานเซิงให้ออกมา

และในตอนนี้เป้าหมายนั้นก็บรรลุผลแล้ว

เชื่อว่ามหาจักรพรรดิซานเซิงคงไม่สามารถซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังอย่างสงบสุขได้อีกต่อไป

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

ศัตรูที่รับมือยากที่สุดคือศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

หากต้องออกมาเผชิญหน้ากัน ความอันตรายก็ย่อมลดลงอย่างมาก

แน่นอนว่าจวินเซียวเหยียนก็ไม่ได้คิดว่ามหาจักรพรรดิซานเซิงจะเป็นตัวละครที่รับมือได้ง่ายๆ

คาดว่าความแข็งแกร่งของเขาคงจะอยู่ในระดับสูงสุดอย่างแน่นอน

"ตอนนี้ขอเข้าไปในที่แห่งนี้ก่อนดีกว่า"

จวินเซียวเหยียนหันไปมองประตูแห่งดวงดาวอันเก่าแก่บานนั้น

สาเหตุที่มหาจักรพรรดิซานเซิงต้องการเข้าไปในประตูบานนี้

ก็เพราะเขาต้องการพลังต้นกำเนิดแห่งหงเหมิงแต่กำเนิดที่อยู่ภายในนั้น

"ดินแดนต้นกำเนิดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งทะเลเจี้ยไห่ ข้าล่ะอยากจะเห็นนักว่าภายในนั้นซุกซ่อนความลับใดเอาไว้"

จวินเซียวเหยียนเร่งเร้าพลังเพื่อผลักประตูแห่งดวงดาวอันเก่าแก่บานนี้ให้เปิดออก

จากนั้นทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นโดยไม่มีอุปสรรคใดๆ

จวินเซียวเหยียนผลักประตูแห่งดวงดาวบานนั้นจนเปิดออก

พลังต้นกำเนิดอันเข้มข้นจนแทบจะละลายไม่ได้พุ่งทะลักออกมาราวกับเกลียวคลื่น

จวินเซียวเหยียนก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างใน

เขาราวกับหลุดเข้าไปในโลกที่แสงสีงดงามจับตาและสว่างไสวหลากสีสัน

เมื่อมองออกไปจะเห็นหมู่ดาวและจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลถูกรวบรวมไว้ที่นี่

ครอบคลุมทุกสรรพสิ่งและเปลี่ยนแปลงเป็นฟ้าดิน

ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุด ณ ที่แห่งนี้

ก็คือต้นไม้ที่ไม่อาจจินตนาการได้ซึ่งปรากฏอยู่เบื้องหน้าของจวินเซียวเหยียน

ใช่แล้ว มันคือต้นไม้ต้นหนึ่ง!

แต่ต้นไม้ต้นนี้ไม่ใช่ต้นไม้ธรรมดา

มันดูคล้ายกับต้นไม้โลกในจักรวาลภายในของจวินเซียวเหยียน

กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตและยิ่งใหญ่จนสุดลูกหูลูกตา

ทว่ามันกลับไม่มีลำต้นที่เป็นรูปธรรม ราวกับถูกหลอมสร้างขึ้นจากลวดลายแสงและกฎเกณฑ์อันไร้ที่สิ้นสุด

การแตกกิ่งก้านสาขาของลวดลายแสงเหล่านั้นก็ดูคล้ายกับกิ่งก้านมากมายของต้นไม้ยักษ์

พูดง่ายๆ ก็คือต้นไม้นี้คล้ายกับต้นไม้ที่เกิดจากการรวมตัวกันของแสง

หากเทียบกับต้นไม้ที่เป็นรูปธรรมแล้ว มันดูเหมือนเป็นสัญลักษณ์และลวดลายของต้นไม้เสียมากกว่า

กิ่งก้านอันไร้ที่สิ้นสุดของมันแผ่ขยายไปยังโลกและจักรวาลอันไร้ขอบเขตในทะเลเจี้ยไห่

สิ่งที่ทำให้จวินเซียวเหยียนรู้สึกประหลาดใจก็คือ

ดูเหมือนว่าโลกและจักรวาลทุกใบในทะเลเจี้ยไห่ล้วนขยายออกไปจากต้นไม้ลวดลายแสงต้นนี้

สุดปลายทางของทุกกิ่งก้านก็คือจักรวาลแห่งหนึ่งในทะเลเจี้ยไห่

และสิ่งที่ทำให้จวินเซียวเหยียนต้องตกตะลึงยิ่งกว่าก็คือ

เขาพบว่ากิ่งก้านของต้นไม้ต้นนี้ส่วนใหญ่ล้วนเหี่ยวเฉาไปแล้ว

และพื้นที่ที่เหี่ยวเฉาเหล่านั้นก็สอดคล้องกับพื้นที่อันกว้างใหญ่ของเขตแดนไร้ผู้คนในทะเลเจี้ยไห่พอดี!

นั่นก็หมายความว่าโลกและจักรวาลในทะเลเจี้ยไห่ที่ถูกทำลายไปแล้วต่างก็ถูกสะท้อนให้เห็นบนต้นไม้ต้นนี้เช่นกัน

ต้นไม้ต้นนี้มีพื้นที่เกินกว่าครึ่งที่ว่างเปล่าไร้ใบ

นั่นก็หมายความว่าภัยพิบัติทมิฬ หากมองในแง่หนึ่งก็เหมือนกับภัยจากแมลงศัตรูพืชที่กัดกินต้นไม้ยักษ์ต้นนี้ไปแล้วกว่าครึ่ง

'นี่คือ... ต้นกำเนิดที่แท้จริงของโลกและจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุดแห่งทะเลเจี้ยไห่อย่างนั้นหรือ'

จวินเซียวเหยียนจ้องมองทุกสิ่งที่เกิดขึ้น

แม้จะด้วยวิสัยทัศน์ของเขา ในตอนนี้ภายในใจก็ยังอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกปั่นป่วนขึ้นมา

เขาได้มาเป็นประจักษ์พยานความจริงของทะเลเจี้ยไห่แล้วหรือ

ในขณะที่จิตใจของจวินเซียวเหยียนกำลังปั่นป่วนอยู่นั้น

ทันใดนั้นก็มีเสียงชราอันแผ่วเบาดังขึ้นมา

"ต้นไม้ต้นนี้มีนามว่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิด เป็นรากฐานของทะเลเจี้ยไห่"

"ใครกัน"

ในสถานที่แห่งนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่อีกงั้นหรือ

จวินเซียวเหยียนชะงักไปก่อนจะมองตามเสียงนั้นไป

จากนั้นเขาก็มองเห็น

บนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิดนี้

มีเงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้น

ชายชราหนวดขาวผู้หนึ่งดูเรียบง่ายธรรมดาปรากฏกายขึ้น ทว่ากลับดูเลือนรางไม่ชัดเจนนัก

เห็นได้ชัดว่าชายชราผู้นี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายเป็นรูปธรรม

"ผู้อาวุโส ท่านคือ..."

จวินเซียวเหยียนพยายามควบคุมสติ

แม้เขาจะไม่รู้สถานการณ์แน่ชัด ทว่าเห็นได้ชัดว่าชายชราที่ปรากฏตัวขึ้นจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิดผู้นี้ย่อมมีที่มาไม่ธรรมดา

เมื่อชายชราได้ยินดังนั้น บนใบหน้าก็เผยให้เห็นรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน

เขายิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "ข้าไม่มีชื่อหรอก ทว่าผู้คนบนโลกกลับมีนามเรียกขานให้ข้าว่าจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลก"

"อะไรนะ"

เมื่อจวินเซียวเหยียนได้ยินเช่นนี้ ดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความสั่นสะท้าน

ชายชราผู้ดูเรียบง่ายธรรมดาและมีใบหน้าที่ดูใจดีผู้นี้

ถึงกับเป็นตัวตนระดับตำนาน หนึ่งในสามจักรพรรดิอย่างจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกงั้นหรือ

นี่มันช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์ที่เขาคิดไว้เสียเหลือเกิน

ในสายตาของคนทั่วไป จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกย่อมต้องเป็นยอดฝีมือที่ยิ่งใหญ่ น่าเกรงขาม และสูงส่งราวกับเทพเจ้า

ใครจะไปคิดว่ากลับกลายเป็นชายชราหนวดขาวที่ดูธรรมดาๆ เช่นนี้

"ผู้อาวุโสจักรพรรดิสวรรค์ ท่าน..."

ภายในใจของจวินเซียวเหยียนเต็มไปด้วยคำถามมากมาย

ในยุคภัยพิบัติทมิฬโบราณ จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกไม่ได้ถูกมหาจักรพรรดิซานเซิงลอบทำร้ายหรอกหรือ

แล้วเหตุใดถึงมาทิ้งร่องรอยของเงาร่างไว้บนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิดได้

"ข้าเข้าใจว่าเจ้าคงมีคำถามมากมาย ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังทีละเรื่อง"

"ข้าเฝ้ารอคอยคนผู้หนึ่งมาโดยตลอด รอคอยผู้ที่จะสามารถกอบกู้ทะเลเจี้ยไห่จากภัยพิบัติทมิฬได้"

"เมื่อก่อนข้าเคยคิดว่าหาพบแล้ว แต่สุดท้ายกลับพบว่ามันคือความผิดพลาด"

คำพูดของจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกทำให้แววตาของจวินเซียวเหยียนทอประกายวาบ

หากเขาเดาไม่ผิด สิ่งที่เรียกว่าความผิดพลาดนั้นก็น่าจะเป็นมหาจักรพรรดิซานเซิง

ท้ายที่สุดแล้วจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกก็มีศิษย์เพียงสองคนเท่านั้น

ก็คือมหาจักรพรรดิซานเซิงและจักรพรรดินีซีหวง

"ทว่าในตอนนี้ เมื่อเจ้าผ่านการทดสอบจากศิลาผนึกเทพทั้งเก้าแผ่นและมาถึงที่นี่ได้"

"ข้าก็เข้าใจแล้วว่า บางทีสุดท้ายคนที่สามารถจัดการกับภัยพิบัติทมิฬได้คงมีเพียงเจ้าเท่านั้น"

จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมองไปยังจวินเซียวเหยียน

จวินเซียวเหยียนเข้าใจในทันที

ศิลาผนึกเทพทั้งเก้าแผ่นนี้แท้จริงแล้วคือสิ่งที่จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกสร้างขึ้นมา!

"ผู้อาวุโสกล่าวเกินไปแล้ว ผู้น้อยทำได้เพียงแค่พยายามให้ดีที่สุดเท่านั้น แต่ท้ายที่สุดข้าก็มีข้อจำกัดเช่นกัน" จวินเซียวเหยียนตอบกลับ

เขาไม่อาจรับปากอะไรได้เต็มที่นัก

"เจ้าคงอยากรู้ความเป็นมาของข้าสินะ" จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกกล่าว

จวินเซียวเหยียนพยักหน้า

"ความจริงแล้วจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมิใช่มนุษย์" จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกกล่าว

"อะไรนะ"

จวินเซียวเหยียนเลิกคิ้วขึ้น

จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมิใช่มนุษย์งั้นหรือ

"ข้าคือร่างจำแลงเจตจำนงของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิด หรือเรียกอีกอย่างว่าเป็นการสะท้อนเจตจำนงแห่งจักรวาลอันกว้างใหญ่ของทะเลเจี้ยไห่"

"และเป้าหมายเดียวในการมีอยู่ของข้าก็คือ การหาทางแก้ปัญหาภัยพิบัติทมิฬ"

จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของตนเองออกมา

เรียกได้ว่าหากข่าวนี้หลุดรอดออกไป ย่อมต้องสร้างความตื่นตระหนกครั้งใหญ่ให้กับทั้งทะเลเจี้ยไห่อย่างแน่นอน!

หนึ่งในสามจักรพรรดิอย่างจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่แท้จริง

แต่เป็นเพียงตัวแทนเจตจำนงแห่งจักรวาลทะเลเจี้ยไห่และร่างจำแลงของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิด!

แม้แต่จวินเซียวเหยียนเมื่อได้รับรู้ความจริงข้อนี้ก็ยังรู้สึกประหลาดใจและคาดไม่ถึง

ทว่าเมื่อคิดดูให้ดี มันกลับเป็นเรื่องปกติที่สุด

เมื่อทะเลเจี้ยไห่ถูกภัยพิบัติทมิฬรุกราน

มันย่อมสร้าง 'ภูมิต้านทาน' ขึ้นมาตามสัญชาตญาณเพื่อต่อต้านภัยพิบัติทมิฬ

และจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกก็คือเจตจำนงของทะเลเจี้ยไห่ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อต่อต้านภัยพิบัติทมิฬนั่นเอง

"ร่างกายของข้านั้นถูกสร้างขึ้นมาจากพลังต้นกำเนิดแห่งหงเหมิงดั้งเดิมที่สุดที่อยู่ภายในต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นกำเนิด ดังนั้นข้าจึงมีกายาเต๋าหงเหมิงแต่กำเนิด" จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกกล่าว

จวินเซียวเหยียนก็เข้าใจแล้ว ก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่าจักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมีกายาเต๋าหงเหมิงอยู่จริงๆ

"ถ้าเช่นนั้นมหาจักรพรรดิซานเซิงเขาก็..."

จวินเซียวเหยียนนึกถึงมหาจักรพรรดิซานเซิงขึ้นมา

จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกกล่าวว่า "ถูกต้อง พลังหงเหมิงของศิษย์ทรยศผู้นั้น แท้จริงแล้วก็แย่งชิงไปจากร่างของข้านี่แหละ"

"เรื่องราวความเป็นมาทั้งหมด ข้าสามารถเล่าให้เจ้าฟังได้"

จักรพรรดิสวรรค์สร้างโลกมีความอดทนมาก เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นให้จวินเซียวเหยียนฟังตั้งแต่ต้นจนจบ

และหลังจากที่จวินเซียวเหยียนได้ฟัง เขาก็เข้าใจเรื่องราวทุกอย่างกระจ่างแจ้ง

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวมันจะซับซ้อนและมีจุดพลิกผันถึงเพียงนี้

ความลับที่ถูกฝังลึกอยู่เบื้องหลังประวัติศาสตร์อันยาวนาน ในที่สุดก็ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว

[จบแล้ว]