บทที่ 1: ความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของสตรีมเมอร์!

"ไอ้สายชาร์จแอปเปิลเฮงซวยเอ๊ย!"

"สาบานได้เลยว่าซือคงเจิ้นเพิ่งกดอัลติพุ่งทะลุเข้ามาในเตียงฉัน!"

"เกือบโดนไฟช็อตตายแล้วไหมล่ะ!"

ภายในห้องเช่าแคบๆ แสงสลัว ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาวัยยี่สิบต้นๆ ตะเกียกตะกายลงจากเตียงพร้อมกับสบถด่าทอไม่หยุดปาก

ชายหนุ่มคนนี้มีชื่อว่า ฉินม่อ หนึ่งในสมาชิกกองทัพผู้ข้ามมิติ ในชาติก่อนเขาสุดแสนจะโชคร้ายที่ถูกรถบรรทุกมรณะพุ่งชนจนวิญญาณหลุดลอย

และในคืนนี้เอง ฉินม่อก็ได้ข้ามมิติมายังโลกคู่ขนานที่เหมือนกับโลกเดิมทุกประการ แถมยังเข้ามาอยู่ในร่างของคนที่มีชื่อและแซ่เดียวกันเป๊ะ

แต่ที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ ฉินม่อค้นพบว่าร่างนี้เป็นเด็กกำพร้า

แถมยังเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายอีกต่างหาก!

เหลือเวลาใช้ชีวิตอีกแค่เดือนเดียว นี่มันพล็อตเปิดตัวแบบรันทดสุดขั้วชัดๆ

"สวรรค์เฮงซวย! จะไม่ทำอะไรสักหน่อยหรือไง!"

"ชาติก่อนบ้านฉันทำธุรกิจมาสิบชั่วโคตร มีเงินทองมหาศาล มีลิ่วล้อคอยประจบสอพลอนับไม่ถ้วน"

"อุตส่าห์ได้เกิดใหม่ในชาติตระกูลดีๆ ยังไม่ทันได้เสวยสุข แกก็ลากฉันมาที่โลกนี้ซะแล้ว!"

"ใครมันจะอยากข้ามมิติมาอยู่ในร่างขี้โรคแบบนี้วะ!"

"สวรรค์เฮงซวย! บัดซบเอ๊ย!"

...

ฉินม่อยืนเท้าสะเอวชี้หน้าด่าฟ้าด่าดินอยู่กลางห้องเต็มๆ สองชั่วโมง จนคอแห้งผากต้องเดินไปหาน้ำดื่ม

พอคิดไปคิดมาก็ยังรู้สึกไม่หนำใจและเตรียมจะด่าต่อ

"ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ด่าทอได้หยาบคายถึงใจ ตรงตามเงื่อนไขของระบบ"

"ต้องการเปิดใช้งานระบบคะแนนความนิยมหรือไม่?"

"เชี่ย! ระบบมาแล้ว!!!"

ว่าแล้วเชียว! ไอเทมโกงประจำตัวของผู้ข้ามมิติมันต้องมา

ระบบอาจจะมาสาย แต่ไม่มีทางขาดหายแน่นอน

"เปิดเลย เปิดใช้งานเดี๋ยวนี้! ก่อนอื่นขอเงินสักร้อยล้านมาผลาญเล่นหน่อยเถอะ แค่นี้คงไม่มากไปใช่ไหม?"

ฉินม่อถูมือไปมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ติ๊ง! กำลังเปิดใช้งานระบบ... เปิดใช้งานระบบสำเร็จ!"

...

...

"หือ?"

เมื่อเห็นว่าระบบเงียบหายไปนาน ฉินม่อก็ถึงกับหน้าเหวอ

"เดี๋ยวนะ? แค่นี้เหรอ???"

"เงินร้อยล้านของฉันล่ะ? แพ็กเกจของขวัญมือใหม่ฉันอยู่ไหน?"

"ติ๊ง! ทางระบบไม่มีแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ เนื่องจากนี่คือระบบคะแนนความนิยม..."

"ตามชื่อระบบ โฮสต์จำเป็นต้องทำภารกิจของระบบให้สำเร็จเพื่อรับรางวัล"

"รางวัลประกอบไปด้วย อายุขัย ทักษะ ความมั่งคั่ง และอื่นๆ อีกมากมาย!"

"เดี๋ยวสิ! มารยาทล่ะมีไหม?"

"คนอื่นเขาเปิดตัวมาก็ได้กาชาสิบสุ่ม หรืออย่างน้อยๆ ก็ได้เงินตั้งตัวสักร้อยล้าน แล้วทำไมฉันถึงไม่ได้อะไรเลยล่ะวะ?"

...

"ขอให้โฮสต์เริ่มไลฟ์สตรีม โดยใช้วิธีการใดก็ได้เพื่อให้ได้คะแนนความนิยมถึงห้าร้อยคะแนนเพื่อรับรางวัล"

"เวรเอ๊ย! ไม่ให้เงินก็แล้วไป แต่นี่ดันจะมาหลอกใช้ให้ทำงานงกๆ อีก!!!"

"แถมชาติก่อนฉันเป็นถึงทายาทเศรษฐีรุ่นที่สิบ ไม่เคยต้องร่ำเรียนหรือทำอะไรเองสักอย่าง ความสามารถอะไรก็ไม่มี ตอนนี้มีดีแค่หน้าหล่อๆ แล้วจะให้ฉันไปสตรีมอะไรวะ?"

...

ครึ่งวันผ่านไป ระบบก็ยังคงเมินเฉยต่อฉินม่อ

ดูเหมือนว่าเขาคงต้องทำตามภารกิจที่ระบบมอบหมายให้เท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เพิ่งจะอายุยี่สิบต้นๆ ยังหนุ่มยังแน่น เมียก็ยังไม่มี เขาไม่อยากตาย!!!

เมื่อไม่มีทางเลือก ฉินม่อจึงควักเงินเก็บก้อนสุดท้าย จำนวนหนึ่งร้อยหยวนถ้วน!!! ไปซื้ออุปกรณ์ไลฟ์สตรีมมา

นี่ขนาดเขาต่อราคาตั้งนานกับแอดมินสาวในแพลตฟอร์มขายของมือสอง จนแอดมินสาวเอือมระอาในความยากจนของเขา และยอมควักเนื้อตัวเองจ่ายส่วนต่างให้เป็นทาน...

"ก็แค่สตรีมป่าววะ? มาลองดูกันสักตั้ง!"

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนชื่อห้องไลฟ์เป็น: 'ผู้รู้ทุกสรรพสิ่ง ตอบผิดคำเดียวยกให้ด่าทั้งโคตร! เชิญงัดฝีปากออกมาโชว์กันได้ตามสบาย!'

ลูกผู้ชายทำเรื่องใหญ่ไม่ยึดติดหยุมหยิม เพื่อคะแนนความนิยม เอาบรรพบุรุษมาแขวนนิดหน่อยจะเป็นไรไป เขาเชื่อว่าบรรพบุรุษในปรโลกจะต้องเข้าใจเขาอย่างแน่นอน...

หลังจากปลอบใจตัวเองเสร็จสรรพ ฉินม่อก็เริ่มเปิดไลฟ์สตรีมครั้งแรกในชีวิต

...

พริบตาเดียวก็ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

ความนิยมในไลฟ์สตรีม: 0

"เวรเอ๊ย!"

ฉินม่อทุบโต๊ะดังปัง

มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ขนาดขอทานยังได้ดมกลิ่นลมเหนือบ้างเลย นี่เขาจะน่าสมเพชเกินไปแล้วไหม?

จากนั้น ฉินม่อก็กลั้นใจโอนเงินไปมาระหว่างบัตรธนาคารทั้งแปดใบเพื่อรวบรวมเงินให้ได้ 0.96 หยวน เขากัดฟันเติมเงินซื้อเพชร 10 เม็ด และตั้งเป็นอั่งเปาแจกให้คน 10 คนมากดรับ

ไม่นานก็มีคนประปรายเข้ามาในห้องไลฟ์

แต่สิ่งที่ทำให้ฉินม่อหงุดหงิดก็คือ คนพวกนี้เข้ามาแล้วไม่ทำอะไรเลย เอาแต่ตั้งแคมป์รอเก็บอั่งเปาโดยไม่พิมพ์อะไรสักคำ

เอาจริงดิ? ฉันจนขนาดนี้แล้วพวกแกยังจะมาขูดรีดกันอีกเหรอ? มีความเป็นคนบ้างไหมเนี่ย!

ทันใดนั้น ฉินม่อก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา

"พี่น้องครับ สตรีมเมอร์คนนี้รู้ทุกเรื่อง ยินดีตอบทุกคำถาม! สตรีมเมอร์เอาโคตรตระกูลเป็นเดิมพัน ถ้าตอบไม่ได้ เชิญด่าทอด้วยถ้อยคำหวานหูได้ตามสบายเลยครับ!"

ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น ในที่สุดก็มีคอมเมนต์ลอยขึ้นมาบนหน้าจอประปราย

"เชี่ย! สตรีมเมอร์เอาจริงดิ? ดวงนายแข็งขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ฉันหมายถึงชะตาชีวิตนายอ่ะ"

"ตอนสามขวบฉันเอาวาซาบิยัดก้น ตอนห้าขวบฉันขุดหลุมศพบรรพบุรุษขึ้นมาแล้วไม่ลืมเชิญวิญญาณมาดื่มฉี่เด็กชายพรหมจรรย์ของฉัน ตอนสิบขวบฉันเป็นริดสีดวงแต่ไม่ไปผ่าตัด เอามีดพกมาเฉือนออกเอง ตอนสิบแปดฉันโดนงูจูบ ฉันโมโหจัดเลยจูบมันกลับ สรุปงูตายแต่ฉันรอดมาได้สบายๆ!"

"พวกนายมาถามว่าดวงฉันแข็งไหม? ฉันบอกได้คำเดียวว่าตอนอายุยี่สิบ สตรีมเมอร์คนนี้เอาหัวไปโหม่งก้อนหิน หมอยังต้องมากราบกรานขอร้องไม่ให้ฉันตายเลย!"

พอคำพูดนี้หลุดออกไป ทุกคนในไลฟ์สตรีมก็ถึงกับอึ้ง นี่มันความโคตรเทพระดับไหนกันเนี่ย! เชี่ยเอ๊ย!

"เชี่ย! ฟังแวบแรกโคตรจะเทพ คารวะเลย คารวะ!"

"แต่พอมาคิดดูดีๆ... คนบ้าบอที่ไหนมันสอนให้นายเอาหัวไปโหม่งก้อนหินวะ?"

"อะแฮ่ม..."

ฉินม่อกระแอมสองทีเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย

"อย่าไปสนใจรายละเอียดเลยน่า บอกมาสิว่าดวงของสตรีมเมอร์คนนี้แข็งหรือเปล่า!"

"นั่นมันโคตรจะแข็งเลยล่ะ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นนะ แค่เอาหัวโหม่งหินแล้วไม่ตายนี่... ฉันล่ะไม่รู้จริงๆ ว่านายโตมาจนป่านนี้ได้ยังไง ไม่รู้ว่าบรรพบุรุษนายต้องไปกราบไหว้หรือใช้เส้นสายในปรโลกไปตั้งเท่าไหร่..."

ฉินม่อเสยผมขึ้นพร้อมกับทำหน้าตาภาคภูมิใจ

"ดวงของสตรีมเมอร์ไม่ได้แค่แข็งนะ เพราะสตรีมเมอร์ต้องตื่นขึ้นมาพบกับความหล่อของตัวเองทุกวัน สตรีมเมอร์เลยแต่งกลอนให้ตัวเองด้วยซ้ำ"

"ความหล่อของสตรีมเมอร์นั้นเหนือชั้นจนอู๋เอี้ยนจู่ต้องหลั่งน้ำตา เผิงอวี๋เยี่ยนได้ยินยังต้องคุกเข่า และหลิวเต๋อหัวก็อดใจไม่ไหวต้องร้องเพลง 'ผู้ชายร้องไห้ไม่ใช่เรื่องผิด'"

"ฉัน... ฉันไม่เคยคิดเลยว่า..."

"ไม่เคยคิดเลยใช่ไหมว่าสตรีมเมอร์จะหล่อขนาดนี้?"

"ฉันไม่เคยคิดเลยว่า... บนโลกนี้จะมีคนที่หน้าด้านหน้าทนได้ขนาดนี้! มีดฉันอยู่ไหนวะ? ใครก็อย่ามาห้ามนะเว้ย! ฉันจะไปแทงไอ้คนหน้าด้านคนนี้..."

"เอ่อ... จะโมโหไปทำไมล่ะ? นายอิจฉาฉันล่ะสิ..."

"แม่งเอ๊ย!..."

"ฮ่าๆๆ... ขำปอดแหก พี่ชายคนนี้คงจะเส้นเลือดในสมองแตกเพราะความโกรธแน่ๆ..."

ถังซัมจั๋งใช้รีจอยส์สระผม: "สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์ ฉันมีคำถาม!"

"โอ้? มีคำถามอะไร? ถามมาเลย! โคตรตระกูลของสตรีมเมอร์เตรียมพร้อมแล้ว! วันนี้ถ้าโคตรตระกูลของสตรีมเมอร์ไม่ลอยขึ้นสวรรค์ สตรีมเมอร์ก็จะได้แจ้งเกิดล่ะวะ!"

ถังซัมจั๋งใช้รีจอยส์สระผม: "สตรีมเมอร์ นักโทษประหารสามารถหลบกระสุนตอนโดนประหารได้ไหม?"

ฉินม่อร้องอืมในลำคอก่อนจะเอ่ยปาก: "พี่ชาย จะว่าไปมันก็ทำได้นะ"

"นักโทษประหารแค่ถูกริดรอนสิทธิในการมีชีวิต แต่ยังมีสิทธิในการเคลื่อนไหวอยู่ นายจะนอนหลบ กระโดดหลบ หรือถ้ามีวิชาตัวเบา จะวิ่งไต่กำแพงหลบก็ยังได้"

ถังซัมจั๋งใช้รีจอยส์สระผม: "จริงดิ? สตรีมเมอร์ รอก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปแทงใครสักคนแล้วจะไปลองดู!"

???

"ไอ้คอมเมนต์ข้างบน นายบอกว่าจะไปทำอะไรนะ? ไปแทงคนเหรอ?"

"พี่ชาย เดี๋ยวก่อน ฉันไม่เคยบอกนะว่าในปืนมีกระสุนแค่นัดเดียว หลบไปเถอะ ถ้ายิงไม่โดนนาย ถือว่าฉันแพ้!"

ถังซัมจั๋งใช้รีจอยส์สระผม: ...

ฮ่าๆๆๆ...

"ขำจะตายแล้ว... พี่ชายข้างบน อย่าลืมโทรมาเข้าฝันตอนวันทำบุญเจ็ดวันนะ เดี๋ยวฉันจะเผาฝรั่งสาวสวยๆ ไปให้!"

"ฮ่าๆๆๆ หน้าตายของสตรีมเมอร์โคตรฮา หมอนั่นคงเอ๋อไปแล้วแน่ๆ ฮ่าๆๆ..."

"ถ้าฉันพนันว่าในปืนของนายไม่มีกระสุน นายจะตอบโต้ยังไง?!"

"ฉันก็จะเปลี่ยนไปใช้ปืนอีกกระบอกแล้วบรรจุกระสุนให้เต็มไง"

"ฮ่าๆๆๆ..."

...

เหลียงซานปั๋วกับหมูกำลังเล่นเบสบอล: "สตรีมเมอร์ ฉันมีคำถาม ทำไมอุกกาบาตถึงตกลงไปในหลุมอุกกาบาตได้พอดีเป๊ะเลยล่ะ?"

"ฟังคำพูดนายแล้วเหมือนเล่นจวงโจวแต่พกสกิลล้างสถานะมาด้วยเลยว่ะ"

"พี่ชาย ทำไมนายไม่ลองทายดูล่ะ ว่าทำไมเขาถึงเรียกมันว่า 'หลุมอุกกาบาต'?"

ดีเจแกะขี้เกียจ: "ฉันด้วย ฉันด้วย! สตรีมเมอร์ ถ้าคนท้องไปตีคนอื่น จะนับว่าเป็นการรุมโทรมไหม?"

"คำถามนี้ถ้าเส้นเลือดในสมองไม่แตกมาสักสิบปีคงถามไม่ได้นะเนี่ย ถ้าปู่นายได้ยิน เขาคงคลานออกจากหลุมศพมาเขกกะโหลกนายสักสองสามที"

"ขำจะตายอยู่แล้ว!"

"ฮ่าๆๆๆ... สตรีมเมอร์ฮาเกินไปแล้ว! จะไปด่าก็ไม่ได้ด้วยนะ สตรีมเมอร์แม่งมีของจริง!"

"ฮ่าๆๆ... ฉันขำจนแทบจะกลายเป็นฉากกั้นพับได้มือสองที่ซื้อมาจากแอปเสียนอวี๋แล้วเนี่ย!"

"พ่อฉันเพิ่งตีฉันเสร็จแล้วฉันก็อารมณ์เสียมาก จู่ๆ ก็เลื่อนมาเจอห้องของสตรีมเมอร์แล้วทำเอาฉันหลุดขำ พ่อฉันเลยคิดว่าฉันท้าทาย ก็เลย... กำลังเดินกลับมาพร้อมเข็มขัด 'เจ็ดหมาป่า' สตรีมเมอร์ ฉันควรทำยังไงดี?"

...

ตื่นมาคลำเจอผัวแข็งปั๋งที่แท้ก็ตายชัก: "สตรีมเมอร์ ถ้าฉันขโมยโบราณวัตถุของประเทศมังกรที่สูญหายไปในต่างแดนกลับคืนมาให้หมด จะถือว่าผิดกฎหมายไหม?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินม่อก็สัมผัสได้ถึงความน่ายกย่อง เขารีบลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับอย่างสุดซึ้งทันที

"ใต้เท้าพูดเหลวไหลอะไรกัน? ในคืนที่โบราณวัตถุต่างชาติถูกขโมยไป ใต้เท้าอยู่กับภรรยาของข้าน้อยชัดๆ ข้าน้อยเป็นพยานให้ได้!"

สิ้นคำพูดนี้ ห้องไลฟ์สตรีมก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที

"ลุยเลย ใต้เท้า! สตรีมเมอร์เสียสละยิ่งใหญ่มาก!"

"ลุยเลย ใต้เท้า! สตรีมเมอร์เสียสละยิ่งใหญ่มาก!"

...

คะแนนความนิยม +100

คะแนนความนิยม +100

...

ภายในคฤหาสน์หรูหราแห่งหนึ่งในเยียนจิง หญิงสาววัยราวๆ ยี่สิบปีในชุดเดรสยาวสีขาวบริสุทธิ์ กำลังแกว่งเรียวขาเล็กๆ ของเธอไปมาอยู่ที่ปลายเตียง

"คิกๆ!"

หญิงสาวจ้องมองไลฟ์สตรีมของฉินม่อ พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีออกมาเป็นระยะ จากนั้นก็กดเข้าไปดูอันดับการส่งของขวัญ...

...