บทที่ 320: การตื่นของจอห์นนี่ (ฟรี)

โรงพยาบาลอุตสาหกรรมสตาร์ค

ที่นี่คือโรงพยาบาลพรีเมียมแนวทันสมัย ที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับพนักงานภายในของสตาร์คอินดัสทรี โดยภายในมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันสุด ๆ แถมยังมีเทคโนโลยีบางอย่างที่ทั่วโลกยังจัดให้เป็น “เทคโนโลยีดำ” อีกด้วย โรงพยาบาลแห่งนี้ออกแบบโดยจาร์วิส และบริหารจัดการโดยระบบย่อยของเขา ตั้งแต่เปิดให้ใช้งานก็ได้รับความสนใจจากโลกภายนอกมาโดยตลอด

วันนี้...

คลาร์กนำทั้งห้าคนที่พามาจากสถานีอวกาศมาส่งที่นี่ และข่าวก็ดังถึงโทนี่ทันที พอรู้ว่ารี้ดกับพรรคพวกเกิดเรื่อง โทนี่ก็บึ่งมาทันที

ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องการลงทุนหรอก สิ่งสำคัญคือพรสวรรค์ของ รี้ด ซึ่งโทนี่ให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ

หน้าห้องพยาบาล โทนี่เห็นรี้ดกับคนอื่น ๆ ที่ตรวจร่างกายครบทุกอย่างแล้ว

ตอนนี้ พวกเขายังไม่ได้ฟื้น ร่างกายของพวกเขายังคงอยู่ในช่วง "ถูกพายุสุริยะเปลี่ยนแปลง" การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นลึกในระดับเซลล์ และยังอยู่ในระยะฟักตัว ทำให้ผลการตรวจทุกอย่างที่ผ่านมาล้วนไม่พบความผิดปกติ

“ขอบคุณพระเจ้า ทุกคนยังปลอดภัย!”

พอเห็นรี้ดกับคนอื่นไม่เป็นอะไรมาก โทนี่ที่รีบมาถึงก็ถอนหายใจโล่งอกทันที

“โว้ย~! ฉันต้องเป็นหนี้นายแล้วล่ะ คลาร์ก” โทนี่หันมาพูดกับคลาร์ก

“แต่อย่าเพิ่งดีใจเร็วไป” คลาร์กมองรี้ดที่นอนอยู่ในห้องแล้วพูดว่า:

“พวกเขาเจอพายุสุริยะในระยะประชิด ถึงผลตรวจจะดูปกติหมด แต่ผลกระทบจากรังสีระดับนั้นมันเริ่มแทรกซึมลึกเข้าไปแล้ว จะออกมาเป็นแบบไหนก็ไม่มีใครรู้”

“นายหมายถึง... พวกเขาจะกลายพันธุ์?” โทนี่ถามอย่างตกใจ

“ก็ได้แต่หวังว่าทิศทางการกลายพันธุ์จะออกมาดีแล้วกัน”

คลาร์กตบบ่าโทนี่เบา ๆ แล้วหันหลังเดินออกไป

ทิ้งให้โทนี่ยืนจ้องรี้ดที่ยังไม่ได้สติอยู่นิ่ง ๆ สักพัก แล้วเหมือนเพิ่งคิดอะไรบางอย่างได้ เขาก็ลุกขึ้น เปิดประตูเดินเข้าไปในห้องอย่างกระตือรือร้น...

คลาร์ก: “Fantastic Four มาแล้ว”

ในกิลด์ คลาร์กโพสต์รูปที่เขาถ่ายไว้ตอนพายุสุริยะปกคลุมสถานีอวกาศ

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “โลกมาร์เวลของนายมี Fantastic Four ด้วยเหรอ? ไม่เคยเห็นพวกมิวแทนท์เลยนี่นา?”

เซียนพนัน ซึนาเดะ: “Fantastic Four? มิวแทนท์? นั่นอะไรอะ?”

คลาร์ก: “ก็มาจากจักรวาลมาร์เวลเหมือนกันแหละ แต่ระบบของมาร์เวลมันซับซ้อนชวนงง โลกของฉันไม่มีพวกมิวแทนท์ แต่ยังมี Fantastic Four อยู่นะ”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “งั้น... จะมี ‘กาแร็กตัส’ มาด้วยมั้ย?”

คลาร์ก: “ได้ยินว่า ‘กาแร็กตัส’ เป็นร่างพลังงานระดับสูงเลยนะ ฉันก็แอบลุ้นอยู่ว่าจะได้เจอเร็ว ๆ นี้!”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “น่ากลัวอะ! อยู่ดี ๆ ก็สงสารกาแร็กตัสขึ้นมา... นายจะกินเขาเหรอ?”

มี่: “กาแร็กตัสเหรอ? กินเขา? คลาร์กกินคนเป็น ๆ ได้ด้วยเหรอคะ?!”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “กาแร็กตัสไม่ใช่คน เขาตัวใหญ่กว่าทั้งดาวเคราะห์เลย!”

อิซึมิ: “โอย น่ากลัวมากกก!!!”

จักรพรรดิแห่งจักรวาล โบรอส: “ตัวใหญ่กว่าดาวเคราะห์? น่าสนใจแฮะ สงสัยว่าพลังจะขนาดไหน?”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “เทียบกับที่คลาร์กพูดมาแล้วก็พูดยากนะ แต่ถ้าให้สู้กับโบรอส ฉันว่าโบรอสชนะอยู่ดี กาแร็กตัสแค่กินดาวเฉย ๆ เอง”

คิริชิมะ โทวกะ: “อ๊าก~! กินดาวเลยเหรอ โหดดด!!!”

คลาร์ก: “ตอนนี้กาแร็กตัสยังไม่โผล่หรอก ถ้าเขามาจริง ๆ ฉันจะถ่ายทอดสดให้ดูแน่นอน แต่รอบนี้มีปัญหาเล็ก ๆ ตอน Fantastic Four เกิดขึ้น”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “ปัญหาเล็ก ๆ ? อะไรอีกล่ะ?”

คลาร์ก: “ด็อกเตอร์ดูม... ไม่มีบท”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “???”

คลาร์ก: “เธอรู้จักคนในรูปนี้มั้ย?”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “ไอ้คนในสถานีอวกาศใช่มั้ย?”

อิซึมิ: “คนที่หลอกปีเตอร์น่ะเหรอ? หน้าเขาประมาณนี้เลยเหรอ?”

คลาร์ก: “พูดก็พูดเหอะ เดี๋ยวนี้ซูเปอร์ฮีโร่ก็เหมือนดาราฮอลลีวูดละ ต้องมีเครือข่าย มีสังกัด ทีนี้ก่อนที่โทนี่จะตั้งกลุ่ม Illuminati เขาก็ไปชวนรี้ดมา พอรี้ดเข้ากลุ่มแล้ว เขาก็ไม่ขอทุนจากดูม เลยกลายเป็นว่าการวิจัยของรี้ดรอบนี้ โดนทุนจากสตาร์คอินดัสทรีแทน”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “แล้วจอห์นนี่กับซูซานล่ะ? ซูซานไม่ใช่พนักงานของบริษัทด็อกเตอร์ดูมเหรอ? ถ้าด็อกเตอร์ดูมไม่ได้ให้ทุน แล้วเธอมาที่นี่ได้ไง?”

คลาร์ก: “อันนี้ฉันผิดเอง เพราะฉันทำหนังหุ่นยนต์ไปหลายเรื่อง โทนี่เลยเบื่อไอออนสูท หันมาเล่นหุ่นยนต์จริงจังแทน ผลิตภัณฑ์ต่อยอดจากหุ่นยนต์ดันไปทำให้ราคาหุ้นของสตาร์คอินดัสทรีพุ่งกระฉูด แล้วก็รุกไปหลายวงการ เพิ่งรู้ว่าบริษัทของด็อกเตอร์ดูมถูกสตาร์คซื้อกิจการไปหลายเดือนแล้ว”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “......”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “คนอื่นเขาเรียกว่าผีเสื้อกระพือปีก นายไม่ใช่ผีเสื้อหรอก นายคือมังกร! กระพือปีกทีเดียวเปลี่ยนโลกไปหมด!”

คลาร์ก: “ฉันก็อยู่ในโลกนี้มา 20 กว่าปีแล้ว จะไม่ให้มีผลกระทบบ้างเลยก็คงแปลกอะนะ”

คลาร์ก: “ไม่พูดละ ซูซานตื่นแล้ว ฉันจะไปดูอาการหน่อย ดูว่า... เอ่อ... เอาเป็นว่าดูสถานการณ์ก่อน”

【ประธานกิลด์ ฉินเสี่ยวเสี่ยว】: “ฮ่า ๆ~ ดูสถานการณ์เหรอ?”

คลาร์ก: “เชอะ~! ไม่รู้เธอพูดถึงอะไรเลยสักนิด...”.........

ภายในห้องพยาบาล ประตูเปิดออก คลาร์กเดินเข้ามาจากทางเดินด้านนอก

ตอนนี้ ซูซานที่เพิ่งฟื้นยังเบลอ ๆ อยู่ เธอกำลังใช้มือข้างหนึ่งกุมหน้าผาก พยายามจะลุกขึ้น

“ค่อย ๆ ก่อน ร่างกายเธอยังไม่ฟื้นดีนะ”

คลาร์กรีบเดินเข้าไปช่วย อีกมือก็กดปุ่มที่ข้างเตียง พนักพิงของเตียงก็ค่อย ๆ ยกตัวขึ้น จนได้ระดับที่เหมาะสม

“ที่นี่... โรงพยาบาลเหรอ?”

ซูซานลูบหน้าผากตัวเอง แล้วก็มองไปรอบ ๆ ก่อนจะเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังอยู่ในห้องพยาบาล

“จำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น?”

คลาร์กยื่นน้ำให้เธอหนึ่งแก้ว แล้วนั่งลงข้างเตียง

ซูซานรับแก้วน้ำมาพร้อมขอบคุณ จากนั้นก็ค่อย ๆ พยายามนึกถึงก่อนที่เธอจะหมดสติ สีหน้าเริ่มเครียด ถามออกมาอย่างเป็นกังวลว่า:

“แล้วน้องชายฉัน... เขาโอเคมั้ย?”

คลาร์กพยักหน้าแล้วตอบว่า “ไม่ต้องห่วง ทุกคนปลอดภัยดี แค่ยังไม่ฟื้น เธอเป็นคนแรกที่ฟื้นขึ้นมานะ”

พอได้ยินว่าน้องชายกับเพื่อน ๆ ไม่เป็นไร ซูซานก็โล่งใจ

แค่นี้ก็ดีแล้ว!

ตอนนี้เธอมองคลาร์ก แล้วเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้

“งั้น... คุณเคนท์เป็นคนช่วยพวกเราไว้เหรอ?”

คลาร์กยิ้มน้อย ๆ แล้วพูดว่า:

“ก็ฉันกับจอห์นนี่เป็นเพื่อนกัน จะไม่ช่วยได้ไง? อีกอย่าง ลืมแล้วเหรอ? ฉันเป็นซูเปอร์ฮีโร่นะ”

ซูซานหน้าแดงก่ำ รีบกุมแก้วน้ำไว้สองมือแน่นด้วยความประหม่า

ตอนเพิ่งตื่น เธอยังเบลอ ๆ อยู่ เลยไม่ทันรู้สึกอะไร แต่ตอนนี้พอสติเริ่มกลับมา... ความเกร็งก็บังเกิดเต็มที่

ตอนนั้นเอง คลาร์กก็ถามขึ้น:

“ตอนนี้เธอรู้สึกว่าร่างกายมีอะไรเปลี่ยนไปมั้ย?”

“เปลี่ยน? เปลี่ยนยังไงเหรอ?”

ซูซานทำหน้างง

“ไม่เป็นไรหรอก เธอเพิ่งตื่น ร่างกายอาจยังไม่ตอบสนอง แต่เดี๋ยวอีกวันสองวันก็น่าจะเริ่มเห็นเอง” คลาร์กตอบ

แล้วเขาก็ลุกขึ้น เตรียมจะเดินออกจากห้อง ปล่อยให้เธอได้พัก

“คุณเคนท์จะไปแล้วเหรอคะ?”

ซูซานเผลอถามออกมา

“เรียกฉันว่าคลาร์กเถอะ”

คลาร์กพูดต่อ:

“เธอเพิ่งฟื้น ร่างกายยังไม่แข็งแรง พักผ่อนให้เต็มที่ก่อนนะ อย่าคิดอะไรเยอะ เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีเอง”

ซูซานพยักหน้ารับ แล้วมองคลาร์กหันหลังเดินออกจากห้อง...

วันต่อมา จอห์นนี่เป็นคนที่ตื่นเป็นคนที่สองต่อจากซูซาน

พอคลาร์กรู้ข่าว เขาก็มาหาจอห์นนี่ทันที

หมอนี่ไม่เหมือนซูซานที่ยังมีท่าทีตกใจอะไรเลย ตรงกันข้าม... เขาดูตื่นเต้นสุด ๆ

พอเห็นคลาร์ก เขาก็ดีดนิ้วเป๊าะ  เปลวไฟเล็ก ๆ ลุกวาบขึ้นที่ปลายนิ้ว!

“เฮ้ คลาร์ก! เห็นมั้ย!? ฉันจุดไฟได้ด้วย ดูสิ! เจ๋งสุด ๆ ไปเลยใช่มั้ย!”

จอห์นนี่ตื่นเต้นจนแทบกระโดดขึ้นมา โทนี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็มองเปลวไฟเล็ก ๆ ที่ปลายนิ้วของเขาอย่างสนใจ พลางพึมพำเบา ๆ ว่า:

“แปลกแฮะ หลักการมันคืออะไรเนี่ย? พายุสุริยะทำได้แบบนี้เหรอ?”

คลาร์กได้ยินคำพึมพำนั้นก็แอบหัวเราะอยู่ในใจ

พายุสุริยะธรรมดา หรือถ้าเป็นคนอื่นแน่ ๆ คงไม่กลายเป็นแบบนี้หรอก แต่โลกใบนี้น่ะ... เต็มไปด้วยเรื่อง "บังเอิญ"

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับพวกเขาทั้งห้าในครั้งนี้ จะเรียกว่าบังเอิญก็ได้ หรือจะเรียกว่าฟ้าลิขิตก็ใช่...

แค่...

โชคชะตานั้น มันไม่ใช่อะไรที่เปลี่ยนไม่ได้

“โทนี่! เห็นมั้ย!? หุ่นฉันเท่กว่าของนายเยอะเลย!”

จอห์นนี่หันไปพูดกับโทนี่ด้วยสีหน้าโอ้อวดสุด ๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]