บทที่ 60 - สะใจกว่าอบซาวน่าอีก!!!

บทที่ 60 - สะใจกว่าอบซาวน่าอีก!!!

ทุกคนพยายามกลั้นความเจ็บปวดอย่างสุดความสามารถ และทำเป็นวางท่าสบายๆ ไม่รู้สึกรู้สาอะไร

มีเพียงร้อยโทตัวสูงคนนั้น ที่ยังคงยืนอยู่บนฝั่ง

เขามองดูพวกนักแสดงในบ่อด้วยสายตาเหยียดหยาม

แกล้ง

แกล้งต่อไปเถอะ

เขาไม่มีทางเชื่อหรอกว่าไอ้นี่มันจะแช่แล้วสบาย

"สหายร้อยโท ทำไมยังไม่ลงมาอีก"

เสียงของเหมียวหลางดังลอยๆ ขึ้นมา

"หรือว่า คุณอยากจะได้สิทธิพิเศษ"

ร้อยโทตัวสูงหน้าตึงขึ้นมาทันที ในที่สุดเขาก็จำใจถอดเสื้อผ้าออก แล้วเดินลงไปในบ่อ

ทันทีที่ก้าวลงไป ร่างกายของเขากระตุกอย่างแรง สีเลือดบนใบหน้าจางหายไปจนหมดสิ้น

แต่เขาก็ฝืนกัดฟันแน่น ไม่ปริปากร้องออกมาเลยสักคำ

ในตอนนั้นเอง ที่หน้าประตูโรงอาบน้ำก็มีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น

ฟ่านเทียนเหลย

เขาเอามือไพล่หลัง เดินทอดน่องเข้ามา สายตากวาดมองก้อนเนื้อหน้าตาเหยเกในบ่อ

สายตาของเขา ไปหยุดอยู่ที่เฉินจิ้นซึ่งดูผ่อนคลายที่สุดในที่สุด

เฉินจิ้นก็เห็นเขาแล้วเหมือนกัน

โอกาสมาถึงแล้ว

ดวงตาของเฉินจิ้นเป็นประกาย จู่ๆ ก็พูดเสียงดังขึ้นมา

"อ้าว เสนาธิการมาแล้ว"

"เสนาธิการครับ ลงมาแช่ด้วยกันสิครับ แช่แอลกอฮอล์นี่ ฆ่าเชื้อโรค ดีต่อร่างกายนะครับ"

เสียงของเขา ดึงดูดความสนใจของทุกคนให้หันไปมอง

สวีเทียนหลงและคนอื่นๆ เข้าใจความหมายทันที

"ใช่ครับ ใช่ครับ เสนาธิการ ลงมาด้วยกันสิครับ"

"ครูฝึกคงไม่ขี้ขลาดกว่าพวกเราที่เป็นทหารใหม่หรอกมั้งครับ"

"ใช่แล้ว ลงมาสนุกด้วยกันเถอะครับ"

ทุกคนส่งเสียงยุยงพร้อมเพรียงกัน

พวกเขาโดนทรมานมาซะขนาดนี้

ตอนนี้มีโอกาสดึงหัวหน้าผู้คุมสอบลงน้ำด้วย ใครจะยอมปล่อยไปล่ะ

หน้าของฟ่านเทียนเหลยดำมืดลงทันที

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าตัวเองแค่จะเข้ามาดูสถานการณ์ กลับถูกไอ้เด็กพวกนี้เล่นงานเข้าให้

ต่อหน้าคนตั้งมากมาย ถ้าเขาปฏิเสธ ต่อไปจะสร้างความน่าเกรงขามได้ยังไง

แต่บนตัวเขา มีแผลเก่ารื้อรังอยู่เต็มไปหมด

ถ้าลงไปในบ่อแอลกอฮอล์นี่

ฟ่านเทียนเหลยกำหมัดแน่นอยู่ด้านหลังอย่างเงียบๆ

เขามองหน้าเฉินจิ้นที่ดูสนุกสนานบนความทุกข์ของคนอื่น อารมณ์โกรธก็พุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง

ดีล่ะไอ้หนู

แกคอยดูเถอะ

ฟ่านเทียนเหลยสูดลมหายใจลึก ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ถอดเสื้อแจ็คเก็ตทหารกับกางเกงขายาวตัวนอกออกทันที

เผยให้เห็นกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามฝึกซ้อมที่อยู่ด้านใน

จากนั้น ท่ามกลางสายตาที่ทั้งตกตะลึงและเลื่อมใสของทุกคน เขาก็ก้าวลงไปในบ่อแอลกอฮอล์ทีละก้าว

ในวินาทีที่แอลกอฮอล์เย็นเยียบและบาดลึกท่วมท้นร่างกายของเขา

ร่างกายของฟ่านเทียนเหลยแข็งทื่อไปชั่วขณะอย่างควบคุมไม่ได้

รอยแผลเป็นจากบาดแผลเก่าส่งความเจ็บปวดปวดแสบปวดร้อนอย่างรุนแรง

แต่เขาก็ยังกัดฟันทนเอาไว้

เขาถึงกับเดินไปมาในบ่อสองสามก้าวโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยน ราวกับว่ากำลังแช่น้ำธรรมดาจริงๆ

"จับเวลา"

เหมียวหลางมองฟ่านเทียนเหลยแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยปากอย่างรู้ใจ

"10 นาที"

"เริ่มได้"

สิ้นเสียงนี้ นอกจากเฉินจิ้นแล้ว สีหน้าของทุกคนในบ่อก็ยิ่งดูแย่ลงไปอีก

ที่ขมับของฟ่านเทียนเหลย มีเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาเป็นเม็ดเล็กๆ

เขาพยายามข่มความเจ็บปวด จ้องเขม็งไปที่เฉินจิ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

แต่เฉินจิ้นกลับทำเหมือนไม่เห็นสายตาที่แทบจะฆ่าคนของเขา ยังคงพูดแหย่เล่นด้วยรอยยิ้ม

"เสนาธิการ รู้สึกยังไงบ้างครับ สะใจกว่าอบซาวน่าอีกใช่ไหมล่ะ"

"แก"

ฟ่านเทียนเหลยกำลังจะระเบิดอารมณ์

"เฉินจิ้น หุบปาก"

เหมียวหลางตวาดใส่เขาเสียงดัง

"เชื่อฟังคำสั่ง"

เฉินจิ้นยักไหล่ ไม่พูดอะไรอีก

เวลาค่อยๆ ผ่านไปทีละนาที

ภายในบ่อ เงียบกริบราวกับป่าช้า

ทุกคนต่างใช้พลังใจของตัวเอง ต่อสู้กับความปวดแสบปวดร้อนที่แทรกซึมไปทุกอณู

โดยเฉพาะฟ่านเทียนเหลย

ใบหน้าของเขาเริ่มซีดเผือด ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น

แต่เขาก็ไม่ยอมส่งเสียงร้องออกมาเลยแม้แต่แอะเดียว

10 นาที ผ่านไปในที่สุด

"หมดเวลา ทุกคนยืนขึ้น"

เมื่อเหมียวหลางออกคำสั่ง

ฟ่านเทียนเหลยแทบจะยันตัวขึ้นมาจากบ่อเป็นคนแรก

ตอนที่เขาขึ้นฝั่ง เขาก้าวพลาดไปก้าวหนึ่งจนเกือบจะล้มหัวคะมำ

สภาพของเขา เหมือนกับเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากน้ำ

เสื้อกล้ามเปียกโชกแนบไปกับลำตัว เผยให้เห็นรอยแผลเป็นเก่าๆ ที่ดูน่ากลัว

เสียงของเหมียวหลางเพิ่งจะจบลง ท่อนแขนของฟ่านเทียนเหลยก็ออกแรงยันอย่างแรง

เขาแทบจะดีดตัวขึ้นมาจากบ่อแอลกอฮอล์

น้ำแตกกระจาย

อาจจะเป็นเพราะลุกเร็วเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะความเจ็บปวดลึกถึงกระดูกนั่นสูบพละกำลังของเขาไปมากเกินไป

ตอนที่ขึ้นฝั่ง ขาของเขาเซไปนิด ร่างกายส่ายไปมาอย่างควบคุมไม่ได้

เขาเกือบจะล้มคะมำลงไปกองกับพื้น

เหมียวหลางตาไว รีบก้าวพรวดเข้าไปประคองเขาไว้

"เสนาธิการ"

ฟ่านเทียนเหลยโบกมือ ปฏิเสธการประคองของเหมียวหลาง ฝืนยืนตัวตรง

เขาเปียกโชกไปทั้งตัว เสื้อกล้ามแนบลู่ไปกับผิวกาย เน้นย้ำให้เห็นถึงรอยแผลเป็นเก่าๆ ที่ดูน่ากลัว

หยดน้ำไหลลงมาตามแก้มที่ซีดเซียว แยกไม่ออกว่าเป็นน้ำในบ่อหรือเหงื่อเย็น

ลมหายใจของเขาหอบถี่ขึ้นเล็กน้อยอย่างยากจะสังเกตเห็น แต่สายตากลับจับจ้องไปที่เฉินจิ้นในบ่ออย่างไม่ลดละ

สายตานั้น ทั้งเย็นชาและคมกริบ

เฉินจิ้นก็ขึ้นฝั่งมาแล้วด้วยท่าทีสบายๆ

เขาถึงกับสะบัดหยดน้ำบนเส้นผม แล้วฉีกยิ้มกว้างให้ฟ่านเทียนเหลย

รอยยิ้มนั่น ช่างน่าหมั่นไส้จนอยากจะเข้าไปชกสักหมัด

หางตาของฟ่านเทียนเหลยกระตุก

เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกแม้แต่คำเดียว หันหลังกลับ เดินออกไปจากโรงอาบน้ำโดยไม่หันมามองอีก โดยมีเหมียวหลางเดินตามหลังไปติดๆ

มีเพียงแผ่นหลังที่ตั้งตรงนั่น ที่แผ่ซ่านความกดดันราวกับพายุกำลังจะมา

"ไปเถอะ เหล่าฟ่าน"

"ไอ้เด็กนี่มันพวกหัวรั้น ไม่ต้องไปถือสามันหรอก"

เหมียวหลางพูดปลอบใจเสียงเบา

ฝีเท้าของฟ่านเทียนเหลยชะงัก

เขาไม่ได้หันกลับมา แต่น้ำเสียงกลับหนักแน่นผิดปกติ เค้นคำพูดออกมาจากซอกฟันทีละคำ

"ทหารคนนี้ ฉันต้องเอามาให้ได้"

เหมียวหลางรีบกลับมาที่โรงอาบน้ำอย่างรวดเร็ว

"ทุกคนเตรียมตัว เคลื่อนไหวให้เร็วกว่านี้หน่อย"

"เปลี่ยนชุดใหม่ของพวกแกให้เรียบร้อย อีก 5 นาที ไปรวมตัวกันที่สนามฝึก"

น้ำเสียงของเขาไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใดๆ เจือปนอยู่เลย

ทุกคนไม่กล้าชักช้า รีบตะเกียกตะกายขึ้นมาจากบ่อแอลกอฮอล์

เนื้อตัวสั่นเทาไปอาบน้ำเย็น แล้วรีบวิ่งไปเอาเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ให้

มันคือชุดฝึกใหม่เอี่ยมของหน่วยรบพิเศษ

สีลายพราง เนื้อผ้าทนทาน ที่แขนซ้ายยังมีอาร์มรูปเขี้ยวหมาป่าปักอยู่ด้วย

เมื่อได้สวมใส่ชุดทหารที่แห้งและอบอุ่น ทุกคนก็รู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่

5 นาทีต่อมา ที่ลานฝึกซ้อม

ทุกคนตั้งแถวเรียบร้อย ยืนตัวตรงแน่ว

บนหอสังเกตการณ์ ฟ่านเทียนเหลยเปลี่ยนมาสวมชุดทหารที่แห้งสนิทแล้ว

เขากำลังใช้กล้องส่องทางไกลมองลงมายังแถวทหารเบื้องล่าง

เสียงของเขาดังผ่านลำโพงขยายเสียง กระจายไปทั่วลานฝึก

"ดีมาก"

"แต่ละคนยืนกันซะหล่อเชียว ดูมีราศีขึ้นมาหน่อย"

เปลี่ยนเรื่องคุย น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความเย้ยหยันอย่างไม่ปิดบัง

"แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าพละกำลังของพวกแก จะดูดีเหมือนท่ายืนหรือเปล่า"

ทุกคนใจหล่นวูบ

ว่าแล้วเชียว ของจริงมันยังรออยู่ข้างหลัง

"เหมียวหลาง"

"ครับ"

"สั่งให้พวกเขานอนลง"

เสียงของฟ่านเทียนเหลยเย็นเยียบ

เหมียวหลางปฏิบัติตามคำสั่งทันที

"ทุกคนเตรียมตัว ล้มตัวไปข้างหลัง"

พรึบ

ทุกคนรวมถึงเฉินจิ้น ล้มตัวลงไปข้างหลังอย่างพร้อมเพรียงกัน นอนราบลงบนพื้นซีเมนต์

"สลับมือแตะส้นเท้า เริ่มได้"

"ฟังจังหวะจากฉัน"

ท่านี้ ต้องใช้กล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวออกแรง ยกส่วนบนของร่างกายขึ้นจากพื้นเล็กน้อย

ใช้มือซ้ายไปแตะข้อเท้าขวา แล้วสลับใช้มือขวาไปแตะข้อเท้าซ้าย

มันผลาญพละกำลังอย่างมหาศาล

ยิ่งเพิ่งจะแช่บ่อแอลกอฮอล์มาหมาดๆ ร่างกายยังอยู่ในสภาวะตึงเครียดอยู่เลย

"หนึ่ง"

"สอง"

"สาม"

เหมียวหลางนับจังหวะด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก