บทที่ 135 - ขึ้นเขาไปกับฉันสักรอบ

บทที่ 135 - ขึ้นเขาไปกับฉันสักรอบ

วงการบันเทิงแทบจะไม่มีความลับอะไรหรอก

ก็แค่บางทีทุกคนก็รู้ๆ กันอยู่แต่ไม่ยอมพูดออกมาตรงๆ ก็เท่านั้น

จ้าวจื่อฝานมักจะมั่วสุมกับแฟนคลับสาวๆ เรื่องพวกนี้สวี่เจียเจียและเฉินอิ่งเอ๋อร์ได้ยินมาตั้งนานแล้ว แถมช่วงก่อนหน้านี้ยังมีหลักฐานชัดเจนหลุดออกมาด้วย แค่จ้าวจื่อฝานใช้เงินฟาดหัวปิดปาก แล้วก็จ้างคนลบข่าวบนอินเทอร์เน็ตทิ้งไปก็แค่นั้นเอง

พอเห็นสภาพจ้าวจื่อฝานตอนนี้ ทั้งสองคนก็เดาได้ทันทีว่าเมื่อคืนเขาไปทำอะไรมา

พอคิดว่าหลังจากนี้ต้องมาถ่ายทำรายการเรียลลิตี้ร่วมกับคนแบบนี้ ทั้งคู่ก็รู้สึกขยะแขยงขึ้นมาตงิดๆ

"หืม"

ตอนนี้จ้าวจื่อฝานก้าวลงมาจากรถแล้ว

พอเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นเซี่ยเจียเวยพอดี ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

สีหน้าของเซี่ยเจียเวยเย็นชา

ถึงเธอจะไม่ได้แต่งหน้า แต่ถ้าพูดถึงหน้าตาและบุคลิกแล้ว เธอไม่ด้อยไปกว่าดาราสาวอย่างสวี่เจียเจียหรือเฉินอิ่งเอ๋อร์เลย ดีไม่ดีอาจจะดูดีกว่าด้วยซ้ำ

ถึงจ้าวจื่อฝานจะ ผ่าน ผู้หญิงมาเยอะ แต่ผู้หญิงระดับเซี่ยเจียเวย เขาเพิ่งจะเคยเจอเป็นครั้งแรกนี่แหละ

"คุณจ้าว ฉันคือเซี่ยเจียเวย ประธานบริษัทบันเทิงเจียเวยค่ะ"

เซี่ยเจียเวยปรายตามองจ้าวจื่อฝานและแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

เธอแทบไม่อยากจะจับมือกับจ้าวจื่อฝานด้วยซ้ำ

"อ้อ สวัสดีครับ สวัสดีครับ"

ตอนแรกจ้าวจื่อฝานทำหน้าบึ้งตึง แต่ตอนนี้เขากลับยิ้มแย้มแจ่มใส

"คุณจ้าว รายการ ปาฏิหาริย์แดนเซียน ของเราจะเริ่มถ่ายทำพรุ่งนี้ค่ะ วันนี้อยากให้ทำความคุ้นเคยกับสถานที่ถ่ายทำก่อน เจียเจียกับอิ่งเอ๋อร์ก็มารออยู่ที่นี่แล้ว พวกเราไปกันเลยได้ไหมคะ"

เซี่ยเจียเวยกล่าวเสียงเรียบ

"อ้อ ได้สิครับ ได้สิ"

ทีแรกจ้าวจื่อฝานกะจะปฏิเสธ แต่พอเห็นความสวยระดับนางฟ้าของเซี่ยเจียเวย เขาก็เกิดความคิดอกุศลขึ้นมา จึงไม่ได้ปฏิเสธอีก

"โอเค งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว สถานที่ถ่ายทำของเราอยู่บนยอดเขาอวิ๋นฉี ตอนนี้ขึ้นไปกันเลยค่ะ" พูดจบเซี่ยเจียเวยก็หันหลังเดินไปหาฉู่ยาง เตรียมจะให้ฉู่ยางเปิดทางฝ่าม่านหมอกขึ้นเขา

"ยอดเขาอวิ๋นฉีเหรอ"

พอได้ยินเซี่ยเจียเวยพูดแบบนั้น ผู้กำกับภาพก็ถึงกับอึ้งไป

"ประธานเซี่ย ยอดเขาอวิ๋นฉีมีหมอกลงจัดตลอด คนธรรมดาขึ้นไปไม่ได้หรอกนะครับ"

"ถ้าเราจะไปถ่ายทำรายการบนยอดเขาอวิ๋นฉี มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกครับ"

ผู้กำกับภาพรีบพูดแย้งขึ้นมา

พวกเขาก็เป็นคนเมืองไห่เฉิง ย่อมต้องรู้เรื่องหมอกบนภูเขาอวิ๋นฉีเป็นอย่างดี

"อะไรนะ จะให้ไปถ่ายทำรายการบนภูเขาอวิ๋นฉีอะไรนั่นเหรอ"

"แถมยังมีหมอกปกคลุมตลอดเวลาอีก"

ยังไม่ทันที่เซี่ยเจียเวยจะได้พูดอะไร จ้าวจื่อฝานที่อยู่ด้านหลังก็หน้าถอดสีทันที

"ไม่ได้เด็ดขาด"

"ฉันไม่มีทางไปถ่ายทำรายการในสภาพแวดล้อมที่มีหมอกหนาแบบนั้นหรอก" เขาร้องโวยวายด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว

ส่วนผู้ช่วยหลิวที่อยู่ด้านหลังก็หน้าซีดเปลี่ยนสีเช่นกัน

"ประธานเซี่ย นี่มันหมายความว่ายังไงคะ ตอนที่คุณเชิญพวกเรามา คุณไม่ได้บอกเลยนะคะว่าจะต้องไปถ่ายทำในสถานที่ที่สภาพแวดล้อมเลวร้ายขนาดนี้" ผู้ช่วยหลิวตวาดใส่เซี่ยเจียเวยเสียงแข็ง

"สภาพแวดล้อมเลวร้ายเหรอ" เซี่ยเจียเวยขมวดคิ้ว

สภาพแวดล้อมบนภูเขาอวิ๋นฉีไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นสักหน่อย

"ใช่ สภาพแวดล้อมเลวร้ายมาก" ผู้ช่วยหลิวตะคอกกลับ

"คุณไม่รู้หรือไงคะว่าจื่อฝานของพวกเรามีโรคหอบหืดทางพันธุกรรมตั้งแต่เด็ก" "การถ่ายทำรายการในดงหมอกมันจะส่งผลเสียต่อจื่อฝานของพวกเราอย่างมาก นี่มันเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของจื่อฝานของพวกเราเลยนะคะ ทีมงานรายการพวกคุณทำไมถึงไม่คำนึงถึงเรื่องนี้เลย นี่แสดงว่าพวกคุณไม่ได้ใส่ใจความปลอดภัยของศิลปินเลย นี่มันเป็นการดูถูกศิลปินของพวกเราอย่างรุนแรงเลยนะคะ"

ผู้ช่วยหลิวตะเบ็งเสียงอย่างเอาเรื่อง

"ตอนนี้พวกเราขอเรียกร้องให้เปลี่ยนสถานที่ถ่ายทำทันที"

"ถ้าไม่เปลี่ยนสถานที่ถ่ายทำ นอกจากพวกเราจะไม่เข้าร่วมการถ่ายทำครั้งนี้แล้ว พวกเราจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากพวกคุณด้วย"

ผู้ช่วยหลิวขู่เสียงแข็ง

"เปลี่ยนสถานที่ถ่ายทำเหรอ"

เซี่ยเจียเวยหน้าตึงเครียด

สถานที่ถ่ายทำบนภูเขาอวิ๋นฉีไม่มีทางเปลี่ยนได้เด็ดขาด

เธอพยายามข่มความไม่พอใจและอธิบายอย่างใจเย็น "ผู้ช่วยหลิวคะ สถานที่ถ่ายทำของเราอยู่บนยอดเขาอวิ๋นฉี นอกจากบริเวณไหล่เขาที่มีหมอกลงบางๆ แล้ว ที่อื่นก็ไม่มีหมอกเลยนะคะ"

"ไม่มีหมอกก็ไม่ได้ค่ะ"

"แล้วฉันก็ขอเตือนคุณไว้เลยนะ สถานที่ที่มีดอกไม้เยอะๆ ก็ไม่เหมาะกับการถ่ายทำของจื่อฝานของพวกเราเหมือนกัน"

"ละอองเกสรดอกไม้จะทำให้จื่อฝานของพวกเราแพ้และหอบหืดกำเริบได้"

ผู้ช่วยหลิวยืนกรานเสียงแข็ง

"อะไรนะ"

คราวนี้สีหน้าของเซี่ยเจียเวยเริ่มดูไม่ได้แล้ว

เหตุผลหลักที่เธอเลือกภูเขาอวิ๋นฉีเป็นสถานที่ถ่ายทำก็เพราะวิวทิวทัศน์ของมวลดอกไม้บนยอดเขานี่แหละ

แต่จ้าวจื่อฝานกลับบอกว่าไม่สามารถถ่ายทำในดงหมอกได้ แถมยังห้ามโดนละอองเกสรดอกไม้อีก

สงสัยรายการวาไรตี้ครั้งนี้เขาคงจะเข้าร่วมไม่ได้จริงๆ แล้วล่ะ

"ประธานเซี่ย มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไปหรอกนะคะ"

ในตอนที่เซี่ยเจียเวยกำลังลังเล สวี่เจียเจียที่อยู่ด้านหลังก็พูดโพล่งขึ้นมา

"ฉันเองก็มีโรคหอบหืดทางพันธุกรรมเหมือนกัน ความจริงแล้วถ้าดูแลตัวเองดีๆ กินยาควบคุมอาการไว้ก็ไม่มีปัญหา หมอกธรรมดาหรือละอองเกสรดอกไม้ก็ไม่ได้ทำให้อาการหอบหืดทางพันธุกรรมกำเริบได้หรอกค่ะ"

"มันไม่เป็นอุปสรรคต่อการถ่ายทำปกติแน่นอนค่ะ"

สวี่เจียเจียพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เซี่ยเจียเวยอึ้งไปเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าสวี่เจียเจียก็มีโรคหอบหืดทางพันธุกรรมเหมือนกัน

"ใช่ค่ะ เรื่องหอบหืดของเจียเจียฉันก็พอจะรู้มาบ้างเหมือนกัน"

"แค่หมอกธรรมดา ใส่หน้ากากอนามัยก็ป้องกันได้แล้วค่ะ" "ปกติแล้วต้องเป็นควันหนาๆ ถึงจะมีผลกระทบ อย่างตอนที่เจียเจียถ่ายหนังสงคราม ฉากนั้นต้องใช้ควันระเบิดเยอะมาก ตอนนั้นเจียเจียถึงหอบกำเริบ แต่หลังจากให้น้ำเกลือเสร็จ ช่วงบ่ายเจียเจียก็กลับมาถ่ายทำต่อได้แล้วล่ะค่ะ"

เฉินอิ่งเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ก็ช่วยสมทบ

"พวกเราเป็นนักแสดง หน้าที่ก็คือการแสดงละคร เรื่องพวกนี้สบายมากค่ะ" สวี่เจียเจียยิ้มบางๆ

"หึ"

ทว่าผู้ช่วยหลิวที่ยืนอยู่ข้างหน้ากลับแค่นเสียงเยาะเย้ย

"จื่อฝานของพวกเรา จะเอาไปเทียบกับพวกนักแสดงต่ำต้อยได้ยังไงกัน"

"พวกนักแสดงต่ำต้อยบางคน แค่บทเล็กๆ ก็ยังแย่งกันหัวซุกหัวซุน ใครจะไปสนล่ะว่าจะทำให้ร่างกายตัวเองพังหรือเปล่า"

"แต่จื่อฝานของพวกเรา ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมาแล้วต้องเข้าโรงพยาบาล คุณรู้ไหมคะว่ามันจะส่งผลกระทบต่ออนาคตการทำงานของเขามากแค่ไหน"

"สรุปก็คือ ถ้ามีหมอกกับละอองเกสรดอกไม้ ก็ห้ามถ่ายทำเด็ดขาด"

ผู้ช่วยหลิวประกาศกร้าว

"นี่คุณ"

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ช่วยหลิว สวี่เจียเจียก็หน้าเสียทันที

เธอเป็นคนบ้านนอก ภูมิหลังครอบครัวย่อมเทียบกับจ้าวจื่อฝานไม่ได้เลยสักนิด

เพราะแบบนี้ ในวงการบันเทิง เธอจึงต้องพยายามอย่างหนัก การฝืนทำงานทั้งที่ป่วยหรือบาดเจ็บเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ

แต่นั่นมันไม่ใช่ความ ต่ำต้อย เลยสักนิด

และจ้าวจื่อฝาน ก็ไม่ได้สูงส่งไปกว่าเธอเลย

การได้ยินคำพูดถากถางแบบนี้จากผู้ช่วยหลิว ย่อมทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

"ภูเขาอวิ๋นฉีมีทั้งหมอกและดอกไม้บานสะพรั่ง บางทีอาจจะไม่เหมาะกับคุณจ้าวจื่อฝานจริงๆ นั่นแหละ" และในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงเรียบๆ ดังขึ้นมา

ฉู่ยางนั่นเอง

เขาปรายตามองจ้าวจื่อฝานและผู้ช่วยหลิว

"ในเมื่อคุณจ้าวจื่อฝานไม่สะดวกที่จะร่วมถ่ายทำรายการวาไรตี้ของเรา ถ้างั้นก็ยกเลิกสัญญาซะก็สิ้นเรื่อง"

"ส่วนเจียเจีย"

"เธอเองก็มีโรคหอบหืดทางพันธุกรรมเหมือนกัน ถ้าไม่กลัวล่ะก็ ลองขึ้นยอดเขาอวิ๋นฉีไปกับฉันสักรอบไหมล่ะ"

"โรคแบบนี้ก็ใช่ว่าจะรักษาไม่หายหรอกนะ"

"บางทีเธออาจจะได้ผลพลอยได้ที่ไม่คาดคิดกลับไปก็ได้" ฉู่ยางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย