บทที่ 550 - ผู้มีอิทธิพลตีเมือง ไป๋ฉี่มาถึงแล้ว!

บทที่ 550 - ผู้มีอิทธิพลตีเมือง ไป๋ฉี่มาถึงแล้ว!

"จ้งเหยียน เจ้าจงเข้าร่วมสนามรบเดี๋ยวนี้"

"ข้าจะให้ข้อมูลสกิลของฮีโร่แดนบรรพชนแต่ละคนแก่เจ้า เอาไว้อ่านระหว่างทางเพื่อความสะดวกในการบัญชาการรบ"

"ข้าต้องการให้เจ้าตีทัพพันธมิตรสามอาณาจักรให้แตกพ่ายยับเยิน!"

"ข้าน้อยน้อมรับพระบัญชา!"

เมื่อมอบข้อมูลสกิลของฮีโร่ทั้งหมดให้เขาแล้ว นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป หานซิ่นจึงถือเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งแดนบรรพชนอย่างแท้จริง

"ไปรับตำแหน่งเถอะ" เซี่ยอวี่โบกมือ

หานซิ่นประสานมืออย่างหนักแน่นอีกครั้ง แววตาสดใสกระจ่างแจ้ง

มองดูแผ่นหลังของหานซิ่นที่เดินจากไป แววตาของเซี่ยอวี่ก็ทอประกายวาบ

"ให้ข้าดูฝีมือของฮีโร่ระดับครึ่งเทพหน่อยเถอะ"

"แค่ไม่รู้ว่าฮีโร่ระดับเจ็ดดาวสีรุ้งจะมีท่วงท่าสง่างามขนาดไหน"

เซี่ยอวี่ลูบคางพลางขบคิดถึงปัญหานี้

ขนาดเตมูจิน หลี่จิ้ง ฮั่วชวี่ปิ้ง ต่างก็เป็นแค่ระดับหกดาวสีทองเท่านั้น

เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าในหน้าประวัติศาสตร์อันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ยังมีใครอีกที่คู่ควรกับระดับเทพเจ็ดดาวสีรุ้ง

"บางทีรอให้พรสวรรค์คริติคอลอัปเกรดอีกครั้งคงจะได้คำตอบล่ะมั้ง" เซี่ยอวี่พึมพำ

หลังจากหยุดยืนอยู่กับที่ครู่หนึ่ง

เขาก็พาองครักษ์จากไป

พวกผู้มีอิทธิพลในเขตของตระกูลหลี่กำลังล้อมเมืองฉางอันอยู่

เขาต้องไปดูสถานการณ์เสียหน่อย

...

ภายในเมืองฉางอัน

หุ่นเชิดไร้รูปลักษณ์ที่เดิมทีมีสภาพเป็นหุ่นไม้ได้สลับเปลี่ยนร่างกลายเป็นรูปลักษณ์ของเซี่ยอวี่

ฮั่วชวี่ปิ้งที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธานในกระโจมและกำลังดูแผนที่ป้องกันเมืองฉางอัน ราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเซี่ยอวี่ที่เพิ่งจะประทับร่างลงมาพอดี

คิ้วของฮั่วชวี่ปิ้งเลิกขึ้น แววตาเป็นประกาย

เขาวางแผนที่ในมือลงทันที แล้วลุกขึ้นเดินแกมวิ่งมาหาเซี่ยอวี่ด้วยความตื่นเต้น

"ชวี่ปิ้งถวายบังคมฝ่าบาท!"

เมื่อมองดูฮั่วชวี่ปิ้ง แววตาดุดันของเซี่ยอวี่ก็จางหายไป กลายเป็นความอ่อนโยน

"ในรายงานสงครามบอกว่ามีผู้มีอิทธิพลจากภาคกลางจำนวนมากมาล้อมเมืองฉางอันเอาไว้ ชวี่ปิ้งได้รับผลกระทบอะไรหรือไม่?"

แม้จะบอกว่าฮั่วชวี่ปิ้งยึดเมืองฉางอันและล้อมพระราชวังตระกูลหลี่เอาไว้ได้แล้ว แต่ท้ายที่สุดทหารของเขาก็มีน้อยเกินไป

การพาคนแค่ไม่กี่หมื่นนายมาสู้รบแบบสายฟ้าแลบ

สถานการณ์แบบนี้ไม่เหมาะกับการยืดเยื้อ

ยิ่งยืดเยื้อนานเท่าไหร่ สถานการณ์รบก็จะยิ่งเสียเปรียบมากเท่านั้น

แต่ทว่าบนใบหน้าของฮั่วชวี่ปิ้งกลับไม่มีเค้าลางของความกังวลเลยแม้แต่น้อย

เขายกยิ้มมุมปากจนเห็นฟันขาวเรียงตัวสวย

"พวกผู้มีอิทธิพลภาคกลางงั้นหรือ... ฝ่าบาทเสด็จมาได้ถูกเวลาพอดีพ่ะย่ะค่ะ!"

"วันนี้ในปีหน้า จะเป็นวันครบรอบวันตายของพวกมัน"

เซี่ยอวี่ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก จึงเอ่ยปากถามไปตรงๆ

"ชวี่ปิ้งเตรียมจะนำทัพออกไปฆ่าศัตรูนอกเมืองวันนี้เลยหรือ?"

หากเป็นฝ่ายเปิดประตูนำทัพออกไปโจมตีก่อน นั่นก็เท่ากับสละข้อได้เปรียบเรื่องกำแพงเมืองฉางอันที่สูงตระหง่านไป

แถมฮั่วชวี่ปิ้งก็มีทหารไม่มาก จำนวนทหารเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

และที่สำคัญที่สุดคือ หากออกไปสู้กับพวกผู้มีอิทธิพลนอกเมือง หลี่จิ่งหงที่หดหัวอยู่ในพระราชวังก็มีโอกาสสูงที่จะรวบรวมกำลังพลออกมาลอบโจมตี

ถึงตอนนั้นก็จะโดนขนาบหน้าหลัง

จากสถานการณ์ที่ได้เปรียบจะกลายเป็นเสียเปรียบทันที

เซี่ยอวี่ไม่คิดว่ากลยุทธ์ตัดทางรอดตัวเองแบบนี้จะมาจากหัวของกว้านจวินโหวฮั่วชวี่ปิ้ง

"ไม่ ไม่ ไม่!" ฮั่วชวี่ปิ้งชูนิ้วชี้ขึ้นมาส่ายไปมา

ไม่รอให้เซี่ยอวี่ตอบสนอง เขาก็รีบคว้าแขนเซี่ยอวี่เดินออกจากกระโจมไปทันที

เมื่ออยู่ภายนอกกระโจม ฮั่วชวี่ปิ้งยกมือขึ้นป้องหน้าผาก หรี่ตามองแสงแดดอ่อนๆ เหนือหัว

"ใกล้ได้เวลาแล้ว ฝ่าบาทโปรดรอสักครู่"

หลังจากสิ้นเสียงของเขาได้ไม่ถึงสามนาที

เสียงตะโกนดังกึกก้องก็ดังมาจากนอกเมืองฉางอัน

ได้ยินเพียงเสียงกลองรบดังกังวาน ตามมาด้วยเสียงทุ้มต่ำของบุรุษ

"ไอ้โจรชั่วฮั่วชวี่ปิ้งกำเริบเสิบสาน บุกโจมตีเมืองหลวง ล้อมกษัตริย์ของพวกเรา วันนี้พวกเราจะขอทำตามลิขิตสวรรค์ ช่วยเหลือกษัตริย์ปราบปรามโจรชั่ว!"

...

สารพัดคำด่าทอดังแว่วมา

ตามมาด้วยเสียงการเข้าตีเมืองอย่างรุนแรง

แต่ฮั่วชวี่ปิ้งกลับยืนนิ่งไม่สะทกสะท้าน

เซี่ยอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นลูกไม้ใหญ่อะไรซ่อนอยู่ในน้ำเต้า

ฮั่วชวี่ปิ้งยิ้มบางๆ

"แม่ทัพไป๋ฉี่ เดินทางมาถึงแล้วในวันนี้พ่ะย่ะค่ะ!"

[จบแล้ว]