บทที่ 420 - หักหอกแห่งพระเจ้า ความสำเร็จมองอินทรีเป็นศัตรู

บทที่ 420 - หักหอกแห่งพระเจ้า ความสำเร็จมองอินทรีเป็นศัตรู

กลิ่นอายอันแข็งแกร่งของมังกรแท้ก่อให้เกิดคลื่นพลังงานลูกใหญ่กวาดล้างไปทั่วบริเวณ

ผ้าปิดตาที่ใช้เป็นเพียงเครื่องประดับของหัวหน้าตาเดียวก็ปลิวว่อนไปตามกระแสลม

เขาแหงนหน้ามองสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ตรงหน้า

พลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

สิ่งมีชีวิตระดับนี้

แค่ยืนอยู่เฉยๆ ก็แผ่รังสีอำมหิตจนทำให้ผู้คนแทบจะหยุดหายใจแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น...

ดวงตาสีทองทรงแนวตั้งของหลงหลิงยังคงจ้องมองมาที่เขาอย่างเย็นชา

หัวหน้าตาเดียวร่างสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

เขาคือนักฆ่าสายสมิง

ที่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมของเสือดาว

ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความเร็วระดับสุดยอดและการโจมตีที่ปลิดชีพได้ในพริบตา

แต่ยีนเสือดาวที่เขาเคยภาคภูมิใจนักหนา

กลับกลายเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาตัวสั่นงันงกอยู่ในตอนนี้

มังกรแท้ คือราชันย์เหนือสรรพสัตว์ทั้งปวง!

การข่มขู่ทางสายเลือดอันรุนแรง ทำให้หัวหน้าตาเดียวแทบจะหายใจไม่ออก

"ห้ามคุกเข่า ห้ามคุกเข่านะโว้ย!!"

ยีนเสือดาวและจิตใต้สำนึกในฐานะมนุษย์ของเขาต่อสู้ยื้อแย่งกันอย่างหนัก

"ตุบ!!"

จิตใต้สำนึกของมนุษย์ยืนหยัดอยู่ได้ไม่กี่วินาที

ร่างกายของเขาก็ทรุดฮวบลงไปคุกเข่ากับพื้น

แถมยังเป็นการหมอบกราบแบบราบคาบอีกต่างหาก!

"พวกเผ่ามังกร พวกเผ่ามังกรไม่ได้โกหก!"

"ประวัติศาสตร์ของเผ่ามังกรก็เป็นเรื่องจริง!"

"มังกรแท้มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

หลังจากหมอบกราบอย่างศิโรราบ

ในที่สุดเขาก็เข้าใจถึงความน่าสะพรึงกลัวของการข่มขู่ทางยีนที่หลงหลิงมีต่อเผ่าสัตว์

อาจกล่าวได้ว่า

นักรบกลายพันธุ์ของเผ่าอินทรีที่ได้รับการฉีดยีนสัตว์ทุกคน

เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับหลงหลิง ก็จะต้องสูญเสียพลังต่อสู้ไปในทันที

นี่คือการกดข่มจากยุคโบราณกาล

เป็นความหวาดกลัวที่สลักลึกอยู่ในระดับดีเอ็นเอ

นี่แหละคือ มังกรแท้!

สัญลักษณ์ของเผ่ามังกร!

ราชันย์แห่งมวลหมู่สัตว์!

"หนี หนี หนี! รีบหนีเร็วเข้า!"

หัวหน้าตาเดียวที่หมอบกราบอยู่บนพื้นแผดเสียงร้องโหยหวน

ความหวาดกลัวที่ฝังรากลึกอยู่ในดีเอ็นเอ ทำให้เขาหมดสิ้นซึ่งเรี่ยวแรงจะต่อสู้

จนนักฆ่าสายสมิงระดับตำนานอย่างเขา

ในตอนนี้กลับไร้น้ำยายิ่งกว่านักฆ่าสายจักรกลธรรมดาๆ เสียอีก

พวกนักฆ่าสายจักรกลที่พึ่งพาอาวุธเทคโนโลยี

ต่างมองพวกนักฆ่าสายสมิงที่หมอบราบอยู่กับพื้นด้วยสายตาแปลกๆ

แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่โผล่มาอย่างกะทันหัน

รวมถึงท่าทีแปลกประหลาดของเพื่อนร่วมทีม

ต่างก็ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดหวั่นไม่ปลอดภัย

ดังนั้นเมื่อได้ยินหัวหน้าตาเดียวตะโกนว่า "รีบหนี"

นักฆ่าทุกคนก็รีบเปิดใช้อุปกรณ์เทคโนโลยีในมือ

แล้วพากันล่าถอยออกจากสมรภูมิอย่างรวดเร็ว

เมื่อหลงหลิงเห็นดังนั้น

นางก็เตรียมจะเหินฟ้าขึ้นไปไล่ล่ากวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก

แต่เซี่ยอวี่กลับร้องห้ามเอาไว้เสียก่อนว่า "เดี๋ยวก่อน"

"พวกมันหนีไม่รอดหรอก!" เซี่ยอวี่ยิ้มอย่างมั่นใจ

หน่วยกล้าตายไร้เสียง 9000 นายที่ส่งออกไปก่อนหน้านี้

กลับมาถึงแล้ว!

......

หลังจากกลุ่มนักฆ่าเผ่าอินทรีนับพันคนวิ่งหนีตายมาไกลหลายลี้

และไม่เห็นมีใครตามมา

พวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องรีบเอาข่าวเรื่องที่เซี่ยอวี่เป็นจ้าวแห่งมังกรแท้ไปบอกให้ทุกคนรู้!"

"เผ่าอินทรีจะประมาทคู่ต่อสู้คนนี้ไม่ได้อีกแล้ว!"

ร่างของมังกรแท้ที่ใหญ่โตมโหฬาร

และกลิ่นอายอันทรงพลังของมังกรแท้

ได้ประทับตราฝังลึกอยู่ในความทรงจำของหัวหน้าตาเดียวอย่างไม่อาจลบเลือน

"ต้องรีบส่งกองทัพใหญ่มาจัดการเซี่ยอวี่ให้ได้!"

"ขืนปล่อยให้มันเติบโตไปมากกว่านี้ เผ่าอินทรีทั้งหมดต้องเดือดร้อนแน่!"

"ต่อให้ต้องงัดอาวุธนั่นมาใช้ ก็ปล่อยให้แดนบรรพชนพัฒนาต่อไปไม่ได้เด็ดขาด!"

ตอนนี้หัวหน้าตาเดียวอยู่ในร่างเสือดาวเต็มรูปแบบ

ความเร็วในการวิ่งของเขาจึงทะยานขึ้นไปอยู่ในระดับสุดยอด

ทิ้งห่างนักฆ่าคนอื่นๆ ไปไกลกว่าเท่าตัว

และตอนนี้ในหัวของเขาก็มีแต่เรื่องที่จะส่งข่าวเรื่องที่เซี่ยอวี่เป็นจ้าวแห่งมังกรแท้กลับไปให้สมาพันธ์อเมริการู้เท่านั้น

เขาวิ่งตะบึงไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง

แต่ความรู้สึกถึงอันตรายก็ยังคงไม่จางหายไป

เขาอดไม่ได้ที่จะหันขวับกลับไปมอง

ข้างหลังไม่มีใครตามมาเลย

ลูกน้องของเขาถูกทิ้งห่างไปไกลหลายลี้แล้ว

"น่าจะปลอดภัยแล้วล่ะ!"

"เรื่องความเร็ว ข้าก็ถือว่าอยู่อันดับต้นๆ ของเผ่าอินทรีเลยนะ!"

เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่ทว่าในจังหวะที่เขาหันหน้ากลับมา

เขากลับพบว่ามีเงาร่างนับพันคนโผล่มาอยู่ตรงหน้า

เงาร่างเหล่านี้เดินเหินไปมาอย่างเงียบเชียบ

และทุกครั้งที่ก้าวเดิน

วินาทีต่อมา

พวกมันก็จะไปโผล่ในจุดที่ห่างจากเดิมไปหลายสิบเมตร

เทเลพอร์ต!

หัวหน้าตาเดียวเบิกตาโพลง

"กลิ่นอายแบบนี้ เหมือนกับพวกองครักษ์ของเซี่ยอวี่ไม่มีผิด!"

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบโต้ใดๆ

หน่วยกล้าตายไร้เสียงที่เมื่อกี้ยังอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร

ก็มาโผล่อยู่ตรงหน้าเขาเสียแล้ว!

......

......

[ติ๊ง ทหาร 'หน่วยกล้าตายไร้เสียง' ของคุณสังหารศัตรู: แซม!]

[ติ๊ง ทหาร 'หน่วยกล้าตายไร้เสียง' ของคุณสังหารศัตรู: อเล็กซานเดอร์!]

[ติ๊ง ทหาร 'หน่วยกล้าตายไร้เสียง' ของคุณสังหารศัตรู: วิลเลียม!]

......

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีด้วย คุณสะสมยอดสังหารคนเผ่าอินทรีครบ 1000 คน ปลดล็อกฉายา 'มองอินทรีเป็นศัตรู'!]

.....

หน่วยกล้าตายไร้เสียง 9000 นายเข้าปิดล้อมจากวงนอก

ส่วนอีก 1000 นายก็บีบวงล้อมเข้ามาจากวงใน

ผ่านไปไม่นาน

เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังก้องอยู่ในหูของเซี่ยอวี่

"ฆ่าคนเผ่าอินทรีแล้วปลดล็อกฉายาได้ด้วยเหรอ?"

[มองอินทรีเป็นศัตรู lv1]: เมื่อทหารใต้บังคับบัญชาของคุณโจมตีคนเผ่าอินทรี จะสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น +1%

เป็นฉายาที่ดูไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่

เอฟเฟกต์ก็งั้นๆ

แต่เซี่ยอวี่กลับไปสะดุดตาตรงเลเวลที่ตามหลังมา

"ฉายาเลเวลหนึ่ง แปลว่ามันสามารถอัปเลเวลได้สินะ!"

ที่ปลดล็อกฉายานี้ได้ก็เพราะกองกำลังของเซี่ยอวี่สังหารคนเผ่าอินทรีสะสมครบ 10000 คน

"แล้วถ้าเป็น 100000 คน หรือ 1000000 คนล่ะ!"

"ฉายานี้จะพัฒนาไปได้ถึงระดับไหนกันนะ?"

"แล้วโบนัสความเสียหายที่จะโจมตีใส่เผ่าอินทรีจะพุ่งไปถึงไหน?"

"ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยรึเปล่า?"

ฉายาที่สามารถเติบโตได้

ในยุคที่เพิ่งจะมีการก่อตั้งอาณาจักรแบบนี้

ถือเป็นสกิลเทพในช่วงท้ายเกมชัดๆ

ถึงตอนที่ทั้งสองฝ่ายต้องมาปะทะกันจริงๆ

เซี่ยอวี่ก็จะได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด!

"ฆ่าเผ่าอินทรีได้ ถ้าอย่างนั้นฆ่าเผ่ารื่อวัว เผ่าเกาหลี เผ่าอาซาน ก็น่าจะได้เหมือนกันสิ!"

"และในทางกลับกัน เผ่าอื่นๆ ก็น่าจะมีฉายาพวกนี้ไว้ใช้จัดการกับเผ่ามังกรของข้าเหมือนกันสินะ?"

มหาทวีปทั้งเก้า ลานประลองเลือดงั้นเหรอ?

"นี่คือการยุยงให้พวกเราเข่นฆ่ากันเองสินะ?"

เซี่ยอวี่จ้องมองฉายานี้พลางพึมพำกับตัวเอง

แม้จะรู้สึกตะหงิดๆ กับมาตรฐานของโลกมหาทวีปทั้งเก้า

แต่เซี่ยอวี่ก็เลือกที่จะสวมใส่ฉายานี้อยู่ดี

เพื่อนตายดีกว่าตัวตาย

เซี่ยอวี่ไม่ใช่คนโลเลตัดสินใจไม่เด็ดขาด

สำหรับของที่เห็นชัดๆ ว่ามีประโยชน์กับตัวเองแบบนี้ เขาไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปหรอก!

และหลังจากที่เสียงแจ้งเตือนเงียบหายไปได้ไม่นาน

หน่วยกล้าตายไร้เสียงทั้ง 10000 นายก็กลับมารวมตัวกันข้างกายเซี่ยอวี่

หนึ่งในหัวหน้าหน่วยได้ส่งคลื่นจิตวิญญาณรายงานข้อมูลบางอย่างให้กับเซี่ยอวี่

เซี่ยอวี่พยักหน้ารับ

"อืม ข้ารู้แล้ว"

หลังจากจัดการธุระเสร็จสรรพ หน่วยกล้าตายไร้เสียงทั้งหนึ่งหมื่นนายก็เร้นกายหายเข้าไปในมิติว่างเปล่า

เพื่อคอยอารักขาความปลอดภัยขั้นสูงสุดให้กับเซี่ยอวี่

เซี่ยอวี่ทอดสายตามองดูศพของพวกนักฆ่าเผ่าอินทรีที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มภูเขา

มุมปากปรากฏรอยยิ้มเยาะ

จากนั้นเขาก็หยิบตราประทับกษัตริย์ออกมา

โยนขึ้นไปบนฟ้า

เพื่อถ่ายรูปบรรยากาศมุมสูงของสถานที่แห่งนี้เอาไว้

เสร็จแล้ว

เซี่ยอวี่ก็อัปโหลดรูปภาพนี้ลงบนหน้าโปรไฟล์ของเขาในช่องแชทระดับโลก

นี่คือฟังก์ชันที่ถูกปลดล็อกหลังจากตั้งตัวเป็นกษัตริย์ นั่นก็คือการมีหน้าโปรไฟล์เป็นของตัวเอง!

"ระหว่างการเดินทาง บังเอิญเจอมิตรสหายจากเผ่าอินทรี พวกเขาร้องเรียกหาพระเจ้าเสียงหลง ในฐานะเจ้าบ้านที่ดี ข้าย่อมต้องสนองความต้องการของพวกเขาอยู่แล้ว"

"ความโอบอ้อมอารี นี่แหละคือวิถีแห่งเผ่ามังกรของข้า"

"รูปประกอบ" (คลิกเพื่อดูรูปภาพ)

......

หลังจากอัปโหลดทุกอย่างเสร็จสิ้น

เซี่ยอวี่ก็หันกลับไปมองหุบเขาที่เต็มไปด้วยซากศพอีกครั้ง

เขาฉีกยิ้มกว้าง แววตาสาดประกายความดุร้ายออกมา

"เป้าหมายต่อไป เมืองระดับ 9 เพียงหนึ่งเดียว เมืองเหล็กกล้า ถึงตาแกแล้ว!"

"พวกนินจาเผ่ารื่อวัว เตรียมตัวตายได้เลย!"

[จบแล้ว]