บทที่ 23: ของอัญเชิญที่ความคุ้มค่าทะลุปรอท!

บทที่ 23: ของอัญเชิญที่ความคุ้มค่าทะลุปรอท!

"..."

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วครู่

มุมปากของซูโม่เตี๋ยกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเรเซ่ถึงดูไม่ลงรอยกับพีโรน่านัก

นี่มันอารมณ์ประมาณลูกคนโตที่กำลังอิจฉาและหวงก้างเมื่อมีลูกคนที่สองเกิดมางั้นเหรอ?

แต่ไอ้คำพูดที่ว่า "ครั้งแรก" อย่างนั้น "ครั้งแรก" อย่างนี้ มันฟังดูทะแม่งๆ ชอบกล... เรเซ่นี่เป็นยัยตัวแสบที่กู้ไม่กลับแล้วจริงๆ... ซูโม่เตี๋ยแอบบ่นในใจ

"ซี้ด—!!!"

วินาทีต่อมา ซูโม่เตี๋ยก็อุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด

นิ้วมือของเรเซ่ที่โอบรอบเอวเธออยู่นั้นจู่ๆ ก็ออกแรงบีบเค้นเนื้อนุ่มๆ ของเธออย่างแรง

ผู้หญิงคนนี้มีแรงมหาศาลเหลือเฟือ ความเจ็บนั้นทำเอาซูโม่เตี๋ยแทบน้ำตาเล็ด

เมื่อเห็นเรเซ่กับซูโม่เตี๋ยสนิทสนมกันขนาดนี้ พีโรน่าก็ไม่สามารถหาเหตุผลมาโต้แย้งทฤษฎี "คนแรก" นั้นได้เลย

เธอทำได้เพียงพองลมที่แก้มด้วยความหงุดหงิด จนใบหน้ากลมป่องเหมือนหนูแฮมสเตอร์ที่กำลังงอน

"เฮ้อ..."

ซูโม่เตี๋ยลูบเอวที่ขึ้นรอยแดงของตัวเองพลางถอนหายใจเบาๆ

ทำไมการดูแลร่างจำลองมันถึงเหมือนกับการเลี้ยงเด็กแบบนี้ล่ะเนี่ย?

อย่างไรก็ตาม ลักษณะนิสัยเหล่านี้ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากตัวเธอเองทั้งสิ้น ดังนั้นจะไปโทษใครก็ไม่ได้

หลังจากปลอบประโลมบรรพบุรุษตัวน้อยทั้งสองเรียบร้อยแล้ว ซูโม่เตี๋ยก็หันความสนใจกลับไปที่ร้านค้าอีกครั้ง

เธอกวาดสายตามองคะแนนค่าจำลองสถานการณ์ 250 คะแนนที่มีอยู่

"ซื้ออันนี้ก่อนเลย ราชาแห่งความคุ้มค่า"

ซูโม่เตี๋ยคลิกไปที่ไอคอนหมีซอมบี้ผู้น่ารักโดยไม่ลังเล

ซื้อสำเร็จ! ได้รับของอัญเชิญถาวร: คุมะชี่

ราคา: 50 คะแนนค่าจำลองสถานการณ์

ต่อให้มันจะอ่อนแอแค่ไหน แต่นี่คือของอัญเชิญที่มีกายหยาบแบบถาวรในราคาเพียง 50 คะแนนเท่านั้น—มันแทบจะเหมือนได้มาฟรีๆ!

สิ่งที่พวกเธอขาดแคลนที่สุดในตอนนี้คือกำลังพล หรือจะเรียกว่าหน่วยกล้าตายและแรงงานก็ได้ ยิ่งมียิ่งดี

ซูโม่เตี๋ยไม่ปล่อยให้คะแนนที่เหลือเสียเปล่า เธอตัดสินใจซื้อ "ถุงเลือดปฐมพยาบาล" มาอีกสองถุง

ราคา: 20 คะแนนค่าจำลองสถานการณ์

คำอธิบาย: ปล่อยเลือดปริมาณมากออกมาเมื่อใช้งาน

มันถูกเรียกว่าอุปกรณ์ปฐมพยาบาลก็จริง แต่แท้จริงแล้วมันก็แค่ถุงเลือดขนาดใหญ่เท่านั้น

สำหรับคนปกติ สิ่งนี้แทบไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากเอาไว้ใช้สาดเลือดใส่คนอื่นให้ตกใจเล่น แต่สำหรับวิญญาณ ผีดิบ หรือปีศาจอย่างเรเซ่แล้ว นี่คือยาทิพย์สำหรับฟื้นฟูพละกำลังชั้นยอด

ซูโม่เตี๋ยรู้สึกกังวลอยู่ไม่น้อย

ก่อนหน้านี้ เรเซ่ถูกฮัลค์ทุบจนปางตาย และเธอก็ขาดเลือดมากเสียจนเกือบจะจับคนใจดีที่เดินผ่านไปมามาดื่มเลือด การสูญเสียการควบคุมแบบนั้นมันดูน่าอนาถเกินไป

การเก็บสิ่งเหล่านี้ไว้ อย่างน้อยก็ช่วยให้มั่นใจได้ว่าเรเซ่ ซึ่งเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนนี้ จะสามารถฟื้นฟูพลังกลับมาเต็มเปี่ยมได้ทุกเมื่อ

หลังจากการซื้อขายเสร็จสิ้น ในคลังเก็บของก็ไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป ตอนนี้มีไอคอนของถุงเลือดปฐมพยาบาลและไอคอนตุ๊กตาคุมะชี่ปรากฏอยู่

"ออกมาเถอะ คุมะชี่"

สิ้นความคิดของซูโม่เตี๋ย

เงาร่างขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นทันทีในห้องนั่งเล่นของอพาร์ตเมนต์ที่เดิมทีก็คับแคบอยู่แล้ว

มันคือตุ๊กตาหมีร่างยักษ์ที่มีความสูงกว่าสองเมตร

ตามตัวเป็นสีน้ำตาล มีรอยเย็บหยาบๆ มากมายและมีผ้าแปะซ่อมสีฟ้าสลับขาว

มันสวมหมวกทรงกลมและหน้ากากอนามัยสีขาว ส่วนท่อนล่างและแขนถูกพันไว้ด้วยผ้าพันแผลหนาเตอะ

มองแวบแรกมันดูเหมือนตุ๊กตาเก่าๆ จากนิทานที่ดูน่ารักดี แต่ถ้ามองดูดีๆ โดยเฉพาะเมื่อเห็นดวงตาที่มีเส้นเลือดฝอยระยิบระยับและดูเหมือนจะหลุดออกมาได้ทุกเมื่อคู่นั้น จะรู้สึกได้ถึงความหนาวเยือกอย่างบอกไม่ถูก

มันเป็นสไตล์เฉพาะตัวที่ก้ำกึ่งระหว่างความน่ารักและความสยดสยอง

คุมะชี่

ทันทีที่ปรากฏตัว มันก็ก้มตัวลงอย่างงุ่มง่ามและเอ่ยออกมาด้วยเสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนที่มีร่องรอยผ่านโลกมาอย่างโชกโชน ซึ่งขัดกับรูปลักษณ์ของมันอย่างสิ้นเชิง: "นายหญิงซูโม่เตี๋ย... คุณหนูพีโรน่า..."

มันโค้งคำนับอย่างนอบน้อม โดยเมินเฉยต่อเรเซ่เพียงคนเดียว

"อ๊า! หุบปากเดี๋ยวนี้!"

พีโรน่าตบหัวคุมะชี่ไปหนึ่งฉาดพลางดุด้วยความไม่พอใจ:

"ห้ามพูดนะ! มันไม่น่ารักเลยสักนิด!"

"...รับทราบครับ"

"นี่ยังจะพูดอีกเหรอ?"

คุมะชี่ตกใจจนเหงื่อแตกพล่านที่หน้าผาก เขารีบพยักหน้าหงึกๆ และถึงกับยื่นมือมาอุดหน้ากากตรงปากไว้

ซูโม่เตี๋ยมองดูฉากนี้แล้วรู้สึกกระดักกระเดิดแทนพวกเขายังไงชอบกล

ช่างเป็นคู่เจ้านายกับข้ารับใช้ที่แปลกประหลาดจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปที่ขนาดตัวอันมหึมาของคุมะชี่ ซูโม่เตี๋ยก็ค่อนข้างพอใจ

ถึงเสียงจะเหมือนตาแก่ไปหน่อย แต่การได้บอดี้การ์ดและคนแบกของที่ทำงานได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงมาในราคาเพียง 50 คะแนนก็นับว่าคุ้มค่ามาก

"เอาล่ะ มาดูแผงสถานะของนายหน่อย"

ซูโม่เตี๋ยเปิดหน้าคุณสมบัติของคุมะชี่ขึ้นมา—

ของอัญเชิญปัจจุบัน: คุมะชี่

แหล่งที่มา: พีโรน่า

สติปัญญา: 1 (แม้จะมีเงาสถิตอยู่ แต่สติปัญญาต่ำและปฏิกิริยาตอบสนองเชื่องช้า ทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเคร่งครัดเท่านั้นและขาดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ด้วยตนเอง)

พละกำลัง: 4 (ซอมบี้สัตว์ที่ถูกดัดแปลง มีพละกำลังมหาศาลเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก สามารถเหวี่ยงหินก้อนยักษ์หรืออาวุธหนักได้โดยง่าย)

ความเร็ว: 2 (อุ้ยอ้าย เคลื่อนที่ช้า และมีการเคลื่อนไหวที่แข็งทื่อ ทำให้ตกเป็นเป้านิ่งได้ง่าย)

ความทนทาน: 5 (ในฐานะซอมบี้ที่ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด จึงมีความต้านทานความเสียหายสูงมาก เหมาะสำหรับการเป็นโล่เนื้ออย่างยิ่ง)

การปล่อยพลังงาน: 0 (เป็นหน่วยโจมตีทางกายภาพล้วนๆ ไม่มีวิธีการโจมตีด้วยพลังงาน)

ทักษะการต่อสู้: 3 (ทำได้เพียงการเหวี่ยงหมัดและพุ่งชนแบบง่ายๆ แต่ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โตและพละกำลังมหาศาล จึงมีพลังในการสะกดข่มที่ใช้ได้ในสถานการณ์ระดับล่าง)

ปูมหลังตัวละคร: เดิมทีเป็นกัปตันซอมบี้สัตว์แห่งทริลเลอร์ บาร์ค และเป็นตุ๊กตารับใช้ตัวโปรดของพีโรน่า แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะดูน่ารัก (ในมุมมองของพีโรน่า) แต่เขากลับถูกรังเกียจเพราะเสียงที่เหมือนชายวัยกลางคนมากเกินไป และมักถูกสั่งให้หุบปากอยู่บ่อยครั้ง

ความสามารถ:

คุณสมบัติติดตัว: กายซอมบี้

คำอธิบาย: ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และมีภูมิคุ้มกันต่อสารพิษส่วนใหญ่รวมถึงการโจมตีทางจิตใจที่มุ่งเป้าไปที่สิ่งมีชีวิต

คุณสมบัติติดตัว: คลังเก็บตุ๊กตา

คำอธิบาย: ซิปที่หลังของคุมะชี่สามารถเปิดออกได้ ภายในตัวกลวงกว้างขวาง มีพื้นที่จัดเก็บขนาดใหญ่ ไม่เพียงแต่จะเก็บเสบียงจำนวนมากได้เท่านั้น แต่ยังสามารถให้มนุษย์ขนาดปกติเข้าไปซ่อนตัวเพื่อความปลอดภัยในยามฉุกเฉินได้อีกด้วย

ทักษะกดใช้: อุ้งมือหมีพิฆาต

คำอธิบาย: ใช้อุ้งมือหมีขนาดมหึมาตบลงไปด้วยแรงที่มากพอจะทำลายก้อนหินให้แตกกระจาย

"ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ"

ซูโม่เตี๋ยมองดูข้อมูลรายละเอียดบนแผงสถานะ ดวงตาของเธอเปี่ยมล้นไปด้วยความพึงพอใจ

แม้ว่าค่าความคล่องตัวและสติปัญญาบนแผงสถานะจะดูน่าเวทนาไปบ้าง แต่ค่าพละกำลัง 4 และความทนทาน 5 นั้นก็นับว่าแข็งแกร่งเกินพิกัดสำหรับของอัญเชิญราคาแค่ 50 คะแนน

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นซอมบี้

นั่นหมายความว่าเขาไม่มีวันเหนื่อย ไม่เจ็บปวด ไม่ต้องกินข้าว และจะไม่บ่นสักคำ

จงรักภักดี! อย่างที่สุด!

เขาคือตัวเลือกแรงงานในอุดมคติที่เหล่านายทุนได้แต่เฝ้าฝันถึงชัดๆ!

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้ซูโม่เตี๋ยประหลาดใจที่สุดคือทักษะติดตัว—คลังเก็บตุ๊กตา

ซูโม่เตี๋ยเดินไปข้างหลังคุมะชี่และเอื้อมมือไปรูดซิปขนาดใหญ่ที่หลังของเขา

ครืด—

ซิปถูกเปิดออก

ภายในเป็นพื้นที่สีดำมืดมิดที่ดูไร้ก้นบึ้ง แม้จะดูน่าขนลุกไปสักหน่อย แต่พื้นที่ข้างในกลับกว้างขวางอย่างไม่น่าเชื่อและบุด้วยสำลีนุ่มนิ่มอย่างเหนือความคาดหมาย

นี่หมายความว่า ร่างจริงของซูโม่เตี๋ยจะไม่ใช่จุดอ่อนและภาระเพียงอย่างเดียวของทีมนี้อีกต่อไป

ดวงตาของซูโม่เตี๋ยเป็นประกาย

ไม่มีอะไรอันตรายไปกว่าการเปิดเผยร่างจริง

หากหน่วยชิลด์หรือกองกำลังอื่นๆ แกะรอยมาถึงที่นี่และพบว่าซูโม่เตี๋ยคือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด...

พวกเขาจะต้องใช้กลยุทธ์ "จับโจรต้องจับหัวหน้า" อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้มีคุมะชี่อยู่แล้ว

ในกรณีที่เกิดอันตราย ซูโม่เตี๋ยสามารถมุดเข้าไปในตัวของคุมะชี่ได้ทันที

เนื้อซอมบี้ที่หนาเตอะและสำลีเหล่านั้นจะเป็นเสื้อกันกระสุนที่ดีที่สุด

ต่อให้ถูกล้อมด้วยอาวุธหนัก แต่ด้วยคุณสมบัติโล่เนื้อของคุมะชี่ ถึงเขาอาจจะตีฝ่าออกไปคนเดียวไม่ได้ แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถทนทานอยู่ได้นาน

ตราบใดที่เขาสามารถถ่วงเวลาไว้ได้ พวกเขาก็สามารถรอให้เรเซ่หรือพีโรน่ากลับมาช่วยคุ้มกัน และซูโม่เตี๋ยยังสามารถจั่วการ์ดจากในท้องของคุมะชี่ได้โดยตรงอีกด้วย

นี่ไม่ใช่แค่ตุ๊กตา แต่นี่มันคือเซฟเฮาส์เคลื่อนที่ได้ตลอด 24 ชั่วโมงชัดๆ!

แม้ว่าเสียงจะแหบพร่าไปหน่อยและรูปลักษณ์จะดูแปลกประหลาดไปบ้าง แต่ยิ่งมองซูโม่เตี๋ยก็ยิ่งชอบการลงทุน 50 คะแนนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ