EP.13 ศึกชิงชัยในการสอบเข้า

EP.13 ศึกชิงชัยในการสอบเข้า

ตู๊ด ตู๊ด-

ทันทีที่ยูเฟิงกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เวลาเพียง 1 ชั่วโมงในโลกเสมือนจริงนั้นเท่ากับเวลาเพียง 1 นาทีในความเป็นจริง ดังนั้นยูเฟิงจึงไม่ได้ใช้เวลามากนัก

ยูเฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหมายเลข เป็นสายจากแม่ของเขา

แม้ว่าเธอจะไม่ใช่แม่แท้ๆของเขา แต่เป็นแม่ของเจ้าของร่างนี้ ซึ่งเขาก็ไม่อาจเพิกเฉยได้จึงรับโทรศัพท์

"ฮัลโหล ?" ยูเฟิงยังคงพูดคำว่า "แม่" ได้ยากราวกับกำลังพูดกับคนแปลกหน้า

“ยูเฟิง ภาคเรียนใหม่เริ่มต้นแล้ว ลูกมีเงินพอไหม ?” เหลียงเสวี่ยเหมยถามอย่างใจดี

“ไม่ต้องห่วง ผมมีเงินพอแล้ว ทางพวกคุณทั้ง 2 คนมีเงินพอไหม ?” ยูเฟิงคิดอยู่ครู่นึง ในเมื่อเขาเป็นเจ้าของร่างนี้แล้ว เขาก็จำเป็นต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตของพ่อแม่ทั้ง 2 อยู่แล้ว

"แค่กินโจ๊กก็พอแล้ว ตราบใดที่ลูกเรียนดี ตั้งใจเรียนนะ เราไม่ได้ต้องการให้ลูกเป็นดูเอลลิสต์ระดับราชา เราแค่หวังว่าลูกจะพยายามไปให้ถึงระดับทอง โอกาสในอนาคตของลูกก็จะไร้ข้อจำกัด"

“อ้อ นอกจากนั้น ลูกพี่ลูกน้องของลูกก็กำลังจะย้ายไปเรียนที่โรงเรียนจักรพรรดิด้วย ตอนที่เขาอยู่ชนบทกับเรา เขาเป็นคนเก่งที่สุด และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ที่มีอนาคตไกลที่สุดที่จะไปถึงระดับแพลทินัม แม้ว่าบุคลิกของลูกพี่ลูกน้องของลูกจะไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็บอกว่าเขายินดีที่จะช่วยเหลือลูก พวกลูก 2 คนควรติดต่อกันนะ” เหลียงเสวี่ยเหมยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและยืนกราน

"ลูกพี่ลูกน้องเหรอ ? ฮ่าๆ" ยูเฟิงพยายามนึกถึงไอ้คนปากร้ายและใจร้ายคนนั้น ช่วยเหรอ! เขาคงแค่ต้องการอวดเฉยๆล่ะมั้ง

"ไม่ต้องหรอก ผมจัดการเองได้" ยูเฟิงกล่าว

“ลูกอย่ากังวลไปเลย พรุ่งนี้เราทั้ง 2 คนจะไปหา พวกเราทราบว่าลูกมีสอบเข้า เราจะไปดูการแข่งขันของลูก อย่าท้อแท้ที่แพ้ สังเกตให้ดีว่าลูกพี่ลูกน้องคนโตใช้เด็คยังไง ตั้งใจเรียนให้ดี เข้าใจไหม ?” เหลียงเสวี่ยเหมยกล่าวอย่างรวดเร็ว

"โอ้..." ยูเฟิงไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก เพราะในความคิดของเหลียงเสวี่ยเหมย ลูกพี่ลูกน้องของเธอนั้นไร้เทียมทานและน่าเกรงขามอยู่แล้ว

"ตกลง แค่นี้แหละ บ๊ายบาย" เหลียงเสวี่ยเหมยวางสายโทรศัพท์อย่างร่าเริงหลังจากที่หยูเฟิงรับสาย

"ยุ่งยากจัง..." ยูเฟิงพึมพำ

...

วันต่อมา โรงเรียนจักรพรรดิ์ดวลเต็มไปด้วยความคึกคัก ลูกโป่งมากมายลอยอยู่ทั่วบริเวณ ที่ประตูทางเข้าถูกประดับประดาด้วยข้อความต้อนรับต่างๆและพลุไฟก็จุดขึ้น สร้างบรรยากาศที่ครึกครื้นในทันที

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาอดไม่ได้ที่จะหยุดดู

"โรงเรียนจักรพรรดิ์เปิดภาคเรียนใหม่แล้วเหรอเนี่ย ? ฉันอิจฉาคนที่ได้ไปเรียนที่นั่นจังเลย"

"ในบรรดาสถาบันการทหารหลักทั้ง 3 แห่ง โรงเรียนจักรพรรดิอาจไม่ใช่โรงเรียนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่แน่นอนว่าเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงที่สุด"

"ดูสิ ผู้ปกครองของนักเรียนทุกคนมากันหมดแล้ว วันนี้เป็นวันสำคัญของการสอบเข้า และทุกคนมาที่นี่เพื่อชมการแข่งขันของลูกๆ"

"การดูเอลมันไม่น่ากลัวหรอก คนที่อ่อนแอนั่นแหละที่น่าจะอึดอัดที่สุด!"

ในขณะนั้นเอง จ้าวเมิ่งเมิ่งขับรถเข้ามาที่โรงเรียนพร้อมกับครอบครัว เธอรู้สึกโกรธเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ยูเฟิงคนนี้ที่ก่อนหน้านี้เหมือน หมาที่คอยเลียแข้งเลียขาเธอ ทำไมเมื่อวานถึงเรียกเธอว่าอีตัว ?

เขาถูกละเลยมากเกินไปหรือเปล่า ?

ขณะที่พวกเขาเดินผ่านไป เธอก็เห็นยูเฟิงและเฉินหมิง

"ยูเฟิง!" จ้าวเมิ่งเมิ่งตะโกนเรียกเขาในขณะนั้น

ยูเฟิงหยุดชั่วครู่แล้วหันศีรษะไปมอง

“เมื่อวานนายเรียกฉันว่าอะไรนะ ?” จ้าวเมิ่งเมิ่งกัดฟันพูด

"น่าเบื่อ..." ยูเฟิงเหลือบมองเธอ พูดตามตรงแล้วหน้าตาของเธอก็แค่ปานกลาง เขาไม่อยากพูดอะไรกับเธอต่อด้วยซ้ำ

"เยี่ยมไปเลย... ยูเฟิง ฉันรู้สึกว่านายเปลี่ยนไปนะ!" เฉินหมิงเห็นเช่นนั้นก็เชื่อสนิทใจว่ายูเฟิงไม่ได้แกล้งทำ และกำลังเมินเฉยต่อจ้าวเมิ่งเมิ่งจริงๆ

"แกบอกว่าฉันน่าเบื่อเหรอ ? กล้าดียังไง!" จ้าวเมิ่งเมิ่งกำหมัดแน่นด้วยความโมโห

“ยูเฟิง นายมีคนรักใหม่แล้วหรือ ? ไม่อย่างนั้นทำไมจู่ๆนายถึงไม่สนใจจ้าวเมิ่งเมิ่งเลยล่ะ ? ฉันเข้าใจได้ถ้านายไม่บอกที่มาของเด็คของนาย แต่นายจะเก็บเรื่องนี้ไว้จากเพื่อนของนายไม่ได้หรอกนะ” เฉินหมิงถาม

"พวกขยะแบบนี้ ต่อให้เปลือยกายอยู่ฉันก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก ฉันต้องหาแฟนใหม่แล้วมั้ง ?" ยูเฟิงเหลือบมองเขาอย่างเลือนราง

"บ้าเอ๊ย ถ้านายไม่รู้สึกอะไรเลยตอนที่พวกเธอเปลือยกายต่อหน้า ฉันว่านายต้องไปหาหมอแล้วล่ะ" เฉินหมิงอุทาน

ยู่เฟิงไม่ได้สนใจเฉินหมิงอีกต่อไป ทั้ง 2 ได้เดินเข้าไปในสถานที่ถูกจัดการให้มีการแข่งขันพิเศษของโรงเรียนฝึกการดูเอล ในใจกลางของสถานที่นั้นมีสนามประลองขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยที่นั่งสำหรับผู้ชมหลายหมื่นคน คล้ายกับสนามกีฬาแบบวงกลม

หลังจากนั่งลงแล้ว ยูเฟิงก็เริ่มลงชื่อเข้าใช้ระบบในวันนี้

[ติ้ง! ล้อกอินเข้าระบบวันที่ 2 สำเร็จแล้ว!]

[รางวัล : เงิน 10,000!]

รางวัลในวันนี้อาจไม่มากเท่าวันแรก แต่หนึ่งหมื่นหยวนก็ถือว่ามากทีเดียวสำหรับยูเฟิง

ขณะที่ยูเฟิงกำลังดำเนินการลงชื่อเข้าใช้ เสียงนึงที่ไพเราะอย่างเหลือเชื่อราวกับท่วงทำนองจากสวรรค์ก็ดังขึ้นข้างๆเขา

"ขอโทษนะคะ ที่นั่งนี้มีคนจองแล้วหรือเปล่าคะ ?"

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________