ตอนที่ 120 : ฆ่ายกฝูง ? ความคิดของสาว ๆ !

ตอนที่ 120 : ฆ่ายกฝูง ? ความคิดของสาว ๆ !

10 วินาทีต่อมา สิ่งที่หลินลั่วกังวลก็เป็นความจริง !

“เร็วเข้า ! รีบหนี !” เฉินเยว่หานวิ่งออกมาในสภาพน่าอดสู มันมีผีดิบกว่าสิบตัวไล่ตามเขามา

สีหน้าของเหวินตงเปลี่ยนไป “เฉินเยว่หาน นี่นายล่อมอนสเตอร์มาเยอะแบบนี้ทำไม !”

“อย่าเพิ่งพูด ! ตอนแรกฉันก็ล่อมาแค่ตัวเดียว แต่อยู่ๆมันกลับไล่ตามมาเป็นสิบตัว !”

“เหี้ยเอ้ย !”

“เร็วเข้า ! รีบหยุดพวกมันไว้ก่อน !”

ทุกคนต่างก็ตะโกนออกมา หวังตง, เฉินเหอหราน และจางเฟิงหยุนพากันไปยืนขวางหน้าสะพานเอาไว้ หวังจะปิดทางผีดิบเหล่านี้

ปัง ปัง ปัง....

หวังตงและจางเฟิงหยุนกระเด็นออกมา ผีดิบสองตัวโดดใส่พวกเขาทันที

“อ๊า !” เสียงกรีดร้องดังออกมาจากข้าง ๆ เฉินเหอหรานที่เป็นแทงค์หลักนั้นถูกผีดิบสองตัวรุมทันทีเมื่อไม่มีหวังตงและจางเฟิงหยุนคอยช่วย

ผีดิบตัวหนึ่งจับที่โล่เขาเอาไว้ ผีดิบอีกตัววิ่งมาจากข้าง ๆ และกัดเข้าที่คอเขา

“ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย !” โล่แสงและแสงไฟนั้นสลายไปในทันที

“ช่วยด้วย !”

หวังตงและจางเฟิงหยุนวิ่งเข้าไปอีกครั้ง ทว่าโชคร้ายที่พวกเขายังโดนผีดิบตัวอื่น ๆ ขวางเอาไว้ เสียงกรีดร้องยังคงดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

จู้หวันติง, ฉางอี้หนาน, หม่าห้าวเซียง และคนอื่น ๆ รีบทำการโจมตี พวกเขาอยากจะดึงความสนใจจากพวกผีดิบ

น่าเสียดายที่การโจมตีของพวกเขากระจัดกระจายออกไป พวกเขาจึงไม่อาจจะดึงความสนใจจากพวกผีดิบได้

“เหี้ย เหี้ยแล้วไง ! ฉันบอกไปตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่าเข้ามา  ! ตอนนี้เราจะตายกันหมด !” เฉินเยว่หานตะโกนออกมาด้วยความกลัว เขามองดูหวังตงและคนอื่น ๆ ที่โดนผีดิบรุมโจมตี เขาถอยออกมาด้วยความกลัว

เฉินอี้หนานกัดฟันพูดขึ้น “เฉินเยว่หาน ! นายทำบ้าอะไร ? ทำไมนายไม่ล่อมอนสเตอร์ออกไป ?”

“ล่อมอนสเตอร์ออกไป ? ไม่ ไม่ ไม่ทำโว้ย ฉันสู้พวกมันไม่ได้ !”

“ให้ล่อมอนสเตอร์ออกไป ฉันก็ตายน่ะสิ...”

เฉินเยว่หานสบถออกมา เมื่อได้ยินแบบนั้นสีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที

เขายอมออกจากทีม !

ในพริบตาแสงสีขาวก็ส่องออกมาห่อหุ้มร่างของเฉินเยว่หาน ก่อนที่เฉินเยว่หานจะออกไปจากเขตแดนลับ

“ไอ้เวรนี่หนี !”

“ว่าไงนะ ? เราเป็นเพื่อนกันนะ...”

“เฉินเยว่หาน...ฉันเอาคืนแกแน่ !”

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป จ้าวจือเหมยแสดงสายตาปวดใจออกมา เฉินเยว่หานเคยไล่จีบเธอมาก่อน เธอเองก็สนใจอีกฝ่ายอยู่บ้าง ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า....

“อ๊า....” เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกรอบ จู้หวังติงร้องออกมา “เลือดฉันลดลงโคตรเร็วเลย ฉันรับมือไม่ไหวแล้ว !”

“อ๊า...” เมื่อเห็นผีดิบจำนวนมากพากันวิ่งเข้าใส่หวังตงและคนอื่น ๆ มันมีผีดิบกว่าสิบตัวที่ตกจาก

สะพานลงไปที่แม่น้ำด้วย  เฉินอี้หนานและคนอื่น ๆ ได้แต่มองดูด้วยความกลัวและสิ้นหวัง

“จบแน่...”

“ฮือ...ฉันยังไม่อยากตาย ! ฉันยังบริสุทธิ์อยู่เลย...”

“ฉันบอกแล้วว่าอย่าเข้ามา แต่ก็ยังเข้ามา...”

คนที่เหลือพากันตะโกนออกมาด้วยความสิ้นหวัง โดยเฉพาะฉางอี้หนาน, จ้าวจือเหมย และจู้หวันติงที่ร้องไห้ออกมาเพราะความกลัว

แม้แต่หม่าห้าวเซียงก็สลดจนใช้สกิลใบมีดลมออกมาไม่ได้

“กรร....” อยู่ ๆ ก็มีเสียงคำรามดังขึ้นมาในหูทุกคน.

ภายใต้สายตาเหลือเชื่อของ 3 สาว อยู่ ๆ ก็มีคนก้าวออกมาอยู่ด้านหน้าพวกเธอ ในมือเขาส่องแสงออกมาพร้อมกับค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้า !

เสียงคำรามดังขึ้นพร้อมมังกรดำตัวสูงกว่า 4 ม. มังกรดำได้ก้าวออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้าย

ก่อนที่ผีดิบ 3-4 ตัวจะปีนขึ้นมาจากแม่น้ำได้ พวกมันก็ถูกลมที่เกิดจากปีกที่กระพือพัดตกลงน้ำอีกครั้ง

ตอนที่มังกรอ้าปากออก มันก็มีไฟถูกพ่นออกมาเผาผีดิบ 7-8 ตัวกลายเป็นศพแห้ง ๆ ทันที

“....” จู้หวันติงอ้ำอึ้ง เธอไม่อาจจะเชื่อสายตาตัวเองได้

ตะกี้นี้พวกเธอยังสิ้นหวังกันอยู่แท้ ๆ ไม่คิดเลยว่าตอนนี้สถานการณ์จะพลิกผัน จ้าวจือเหมยผงะ ต่อหน้ามังกรที่มีหนามงอกมาทั้งตัวนี้ มันทำให้เขากลัวจนต้องถอยกลับออกมา

แต่เมื่อเห็นแผ่นหลังของหลินลั่ว สายตาของเขาก็สะท้อนความอิจฉาและตะลึงออกมา

ฉางอี้หนานยังพอรักษาสติตัวเองไว้ได้ เธอมองไปที่มังกรดำและหลินลั่วด้วยความตะลึง ตาเธอถึงกับกระตุก

“มังกรเทียม ? มันดูแกร่งกว่าไวเวิร์นอีก !”

“มังกรเป็นสัตว์เลี้ยงของหลินลั่วเหรอ ? เขาทั้งยังเด็กและโคตรเท่ ฉันจีบเขาก่อนดีไหม ?” เธอเริ่มลังเล

เธอเกิดมาในครอบครัวธรรมดา หลังจากที่โชคดีปลุกพลังขึ้นมาได้ ฐานะของเธอก็สูงขึ้นไปด้วย

เมื่อรวมกับหน้าตาและรูปร่างของเธอแล้ว เธอจึงเป็นที่สนใจของหลาย ๆ คน

ใครจะไปรู้ว่าหลังจากที่เข้ามหาลัยแล้ว เธอก็พบว่าเธอน่ะต่างจากพวกลูกหลานตระกูลใหญ่ ๆ อย่างมาก

เธอต้องลำบากมาตลอดชีวิตแต่พวกนี้มีกินมีใช้ตลอดเวลา โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่มาจากตระกูลรวย ๆ ถึงบางคนจะไม่ได้เก่งเท่ากับเธอ ทว่าพวกบุคลิกและความมั่นใจน่ะก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะไปเทียบพวกนั้นได้

เธอหน้าตาดีจนทำให้หนุ่ม ๆ ในมหา’ลัยหลายคนสนใจ แน่นอนว่ามันก็มีคนจากตระกูลใหญ่มาสนใจเธอด้วย

แต่หนุ่ม ๆ พวกนั้นไม่ได้ตกหลุมรักเธอ พวกนั้นแค่อยากเล่นสนุกกับเธอก็เท่านั้น

แน่นอนว่าเธอไม่ยอมไปนอนกับพวกเขา เธอมีแต่ปั่นหัวพวกเขาเท่านั้น

ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้เธอกลับมาพบกับผู้ปลุกพลังที่มีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยงในโลกภายนอก

ยิ่งกว่านั้นนี่ก็เป็นแค่เด็กที่เพิ่งจบมัธยมมาด้วย !

“มีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยง อุปกรณ์ที่หลินลั่วใส่ก็แพง โดยเฉพาะแหวนที่ทำให้ร่ายเวทย์ซ้อนได้ คทาของเขาก็ดูไม่ธรรมดา ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน !”

“หน้าตาก็หล่อ อุปกรณ์ที่ใส่ก็แพง มีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยง เขาต้องมาจากตระกูลใหญ่แน่ ๆ ฉัน...”

“กรร....” มังกรดำคำรามออกมาอีกครั้ง หลังจากที่กำจัดผีดิบที่อยู่ริมฝั่งเสร็จ มันก็ได้พุ่งเข้าหาผีดิบที่วิ่งกันออกมาจากสะพานตามคำสั่งของหลินลั่ว

กรงเล็บทั้งสองข้างของมันถูกสะบัดออกไปฉีกผีดิบออกเป็นสองส่วนได้ในพริบตา

ปากของมันงับตัวผีดิบขาดในทันที

ในเวลาเดียวกันปีกทั้งสองข้างของมันก็สะบัด หนามกระดูกที่ปีกได้แทงเข้าที่ผีดิบ 4-5 ตัวจนตัวเป็นรูกระเด็นออกไป

ภายใต้การโจมตีของเห่ยหลง ผีดิบบนสะพานก็โดนกำจัดไปอย่างรวดเร็ว

“เข้าไปช่วย !”  หลินลั่วแอบฮึดฮัดออกมา หม่าห้าวเซียงและคนอื่น ๆ พากันวิ่งเข้าไปลากเพื่อนของพวกเขาที่โดนผีดิบล้อมออกมา

“ไม่ทันแล้ว ! เฉินเหอหรานตายแล้ว !”

“จางเฟิงหยุนก็ตายแล้ว ฮืออ....”

“หวังตง ! หวังตง ! นายเป็นอะไรรึเปล่า...”

เฉินเหอหรานและจางเฟิงหยุนนั้นโดนผีดิบกัดจนตาย เหลือแค่หวังตงที่บาดเจ็บหนักและหมดสติไป ทว่าเขายังหายใจอยู่

“ฮือ..หวังตง นายอย่าเป็นอะไรไปนะ ฮือ....” จู้หวันติงคุกเข่าลงข้าง ๆ หวังตง มือของเธอมีแสงสีขาวส่องออกมา เธอกำลังรักษาหวังตงอยู่

หลินลั่วใช้ [ หัวใจชำระล้าง ] ให้กับหวังตงพร้อมคิ้วที่ขมวด “แบบนี้จะตายเอาได้ รีบออกไป !”

หม่าห้าวเซียงพูดขึ้นมา “หลินลั่ว มังกรของนายแข็งแกร่งจะตาย ทำไมนายไม่เอามันออกมาตั้งแต่แรก ? ถ้าเอามันออกมาตั้งแต่แรก...”

“หุบปาก !” ฉางอี้หนานตะคอกออกมา จากนั้นเธอก็หันกลับไปบอกกับหลินลั่ว “หลินลั่ว หม่าห้าวเซียงพูดเล่น อย่าใส่ใจเลย !”

หลินลั่วยิ้มออกมา “ไม่เป็นไร ฉันไม่ใส่ใจหรอก”

“เร็วเข้า รีบออกไปจากที่นี่ ผีดิบพวกนั้นแห่กันมาอีกแล้ว...”

“ออกจากทีมไปก่อน ถ้ายังอยู่ทีมเดียวกันกับฉัน งั้นก็จะอยู่ในสถานะต่อสู้ ออกจากที่นี่ไม่ได้”

“ว่าไงนะ ? !”

ทุกคนต่างก็หันกลับไปมองและพบว่าในหมู่บ้านอีกด้านของสะพานนั้น มีผีดิบออกมาเพิ่มหลายร้อยตัว มันเป็นเพราะการปรากฏตัวของมังกร !

“พระเจ้า โคตรเยอะ....” หม่าห้าวเซียงเบิกตากว้างด้วยความกลัว “หลิน...หลินลั่ว ให้มังกรนายฆ่าพวกมันให้หมดเลย ! ฆ่าพวกมัน...”

ฉางอี้หนานลากหม่าห้าวเซียงออกมาและจ้องตาไม่กะพริบ

เพื่อนที่ดูซื่อ ๆ ของเขา ทำไมตอนนี้ถึงได้โง่แบบนี้ ?

“หลินลั่ว ขอบคุณที่ช่วยเรา เราขอออกไปก่อน !”

“ออก ? ทำไมต้องออก ? ด้วยการที่มีมังกรของหลินลั่วอยู่ เราจะฆ่าพวกมันได้ตั้งเยอะ...”

“...” ฉางอี้หนานขี้เกียจจะเถียงต่อ เขาลากจ้าวจือเหมยและจู้หวันติงออกมา จากนั้นทั้งสามสามก็ถอนตัวออกจากทีมไปพร้อมกับหวังตงที่สลบอยู่

“หลินลั่ว ขอบคุณที่ช่วยเราไว้ ฉันขอเพิ่มเพื่อนกับนายหน่อยได้มั้ย ?”

หลินลั่วมองไปที่เด็กสาวที่หน้าแดงตรงหน้าและพูดขึ้น “ได้สิ นอกจากนี้หลังจากออกไปจากเขตแดนลับแล้ว พวกเธอก็รีบออกจากป่าหลากสีโดยเร็วที่สุด รีบกลับไปที่เมืองฉิน !”

“หือ ? ทำไม ?”

“เพราะ...” หลินลั่วพูดขึ้น “ฉันโดนไล่ล่าอยู่ !”

“ว่าไงนะ ?”

“กรร !” ในอีกด้าน เห่ยหลงก็ได้เข้าไปสู้กับพวกผีดิบที่แห่กันออกมาจากหมู่บ้าน  กรงเล็บ, ปีกและปากถูกใช้ออกมาโจมตีเพื่อจัดการผีดิบพวกนี้ให้กลายเป็นเศษเนื้อ

เสียงแจ้งเตือนจากจิตโลกดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในเวลาไม่กี่นาที ค่าประสบการณ์ของเขาก็พุ่งพรวดขึ้นมา

ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้คะแนนสกิลด้วย

“หลินลั่ว แล้วเจอกันใหม่ !”

พวกนั้นมองไปที่เห่ยหลงที่ยังสู้อยู่ จากนั้นฉางอี้หนานและคนอื่น ๆ ก็ได้ออกจากเขตแดนลับไป

“หือ ทำไมไปกันหมด !”  หม่าห้าวเซียงยังคงบ่นออกมาและรีบไล่ตามหลังหลินลั่วไป “น้องหลินลั่ว สาว ๆ พวกนี้ไม่รู้ประสีประสาอะไรเลย !”

“ด้วยการที่มีนายกับมังกรอยู่ จะไปกลัวผีดิบทำไม ?”

“ถึงจะสู้บอสไม่ได้ แต่แค่ฆ่าผีดิบพวกนี้ก็ได้ของดี ๆ มาตั้งเยอะแล้ว..”

หลินลั่วไม่คิดใส่ใจคนสติไม่ดีแบบนี้ เมื่ออีกฝ่ายไม่คิดจะออกจากเขตแดนลับ งั้นก็ปล่อยให้อยู่ต่อ

ทันทีที่เขากดมือขวาลง มิติตัดต่อก็ปกคลุมรอบตัวเขาและมังกรดำไกลออกไป

วินาทีต่อมา เขาก็โผล่มาบนหลังเห่ยหลง

“กรร....” เห่ยหลงคำรามออกมาพร้อมกับกระพือปีกทำให้ผีดิบรอบตัวกระเด็น จากนั้นร่างของมันก็ทะยานขึ้นไปบนฟ้า

“น้องหลินลั่ว ! นายจะไปไหน ? มารับฉันไปด้วย...” หม่าห้าวเซียงที่อยู่ที่พื้นได้ตะโกนออกมา ทว่าโชคร้ายที่หลินลั่วไม่ได้ยินสักนิดรึอาจจะบอกว่าทำท่าไม่ได้ยินก็ได้

ทว่าผีดิบหลายตัวเห็นหม่าห้าวเซียงเข้าและพากันแยกเขี้ยวเข้าใส่เขา

“เหี้ยเอ้ย ผีดิบ...”

เขารีบถอยออกมา เขาอยากจะออกจากเขตแดนลับ ทว่าเขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากจิตโลกดังขึ้นว่าเขาอยู่ในสถานะต่อสู้ ไม่อาจจะออกจากที่นี่ได้

เขาพยายามจะต้านทานผีดิบเอาไว้ แต่ตอนนั้นกลับมีผีดิบสองตัวพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกัน

“อ๊า...ช่วยด้วย !”