บทที่ 24 การพบกันครั้งแรกของไคลโอและเคียน่า

บทที่ 24 การพบกันครั้งแรกของไคลโอและเคียน่า

ในปี 2014 ไคลโอที่กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง จู่ๆ ก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยสายเรียกเข้าจากเทเรซ่า

หลังจากมอบของขวัญให้บิอังกาไปเมื่อต้นปี ไคลโอก็ไม่อันอยากจะออกไปไหน เธอเอาแต่หมกตัวเล่นวิดีโอเกมอยู่ที่บ้านทุกวัน

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับด้วยความงัวเงีย เสียงที่คุ้นเคยของเทเรซ่าดังมาจากปลายสาย "ไคลโอ ฉันมีข่าวดีจะบอก อยากฟังไหม"

ข่าวดีอย่างนั้นหรือ

"ว่ามาสิ..." ไคลโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย

"เจอตัวเคียน่าแล้ว ตอนนี้เธอกำลังเรียนอยู่ที่สถาบันจิบะในเมืองฉางคง" น้ำเสียงของเทเรซ่าดูเรียบเฉย แต่ความตื่นเต้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสงบนั้นกลับสัมผัสได้อย่างชัดเจน

ไคลโอตื่นเต็มตาขึ้นมาทันทีพร้อมกับลอบยิ้ม แม้ว่าจะมีเธออยู่ แต่ออตโตก็ยังคงไม่ยอมบอกความจริงเรื่องตัวตนของบิอังกาให้เทเรซ่ารู้อยู่ดี

เอาเถอะ การมีหลานสาวที่น่ารักเพิ่มขึ้นอีกคนก็เป็นเรื่องดี แต่ในอนาคตเด็กคนนี้จะต้องผ่านความเจ็บปวดมากมายเหลือเกิน... ในฐานะน้า มันช่างน่าปวดใจจริงๆ

"ตกลง ฉันกำลังจะไปที่เซนต์เฟรย่าเดี๋ยวนี้แหละ"

หลังจากวางสาย ไคลโอก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เซนต์เฟรย่าทันที

ในช่วงเวลานี้ ออตโตซึ่งกังวลว่าเธอจะเข้ามาแทรกแซงแผนการของเขา ได้ทำการขัดขวางการเดินทางของไคลโอและวางกำลังคนเพื่อดักรอระหว่างทาง

แต่ใครจะไปคาดคิดว่าไคลโอจะไม่เล่นตามเกม ในเมื่อรู้ว่าออตโตจะพยายามขัดขวาง เธอจึงไม่ใช้เส้นทางที่วางแผนไว้แต่แรก แต่กลับเลือกใช้เส้นทางสายรองแทน

นี่เป็นทางที่ไกลที่สุด แต่ว่า... การอ้อมไปไกลก็ถือเป็นทางลัดในรูปแบบหนึ่งไม่ใช่หรือ

เส้นทางอันยาวไกลนี้ไม่มีสายลับของออตโตอยู่เลย ทว่ามันก็ขาดแคลนยานพาหนะเช่นกัน

ไคลโอไม่สามารถใช้จ่ายเงินจำนวนมากได้ เพราะบันทึกการใช้จ่ายของเธอถูกออตโตเฝ้าจับตามองอยู่

ดังนั้นก่อนออกเดินทาง ไคลโอจึงพกทองแท่งติดตัวไปด้วย

ตระกูลชาเนียตในตอนนี้ตกเป็นของไคลโออย่างสมบูรณ์แล้ว เธอสามารถใช้ทรัพยากรของตระกูลได้ตามใจปรารถนา

ใช่แล้ว—ไม่เหมือนกับเซซิเลีย ไคลโอสยบตระกูลนี้ให้ยอมจำนนด้วยพลังอันมหาศาล

พวกที่ไม่ยอมสยบงั้นหรือ

ตัวอย่างเช่น ชายแก่ที่คัดค้านหัวชนฝาและมักจะจองเวรพี่น้องเซซิเลียและไคลโอเป็นประจำ เขาถูกจับแขวนคอไว้บนยอดหอระฆังของตระกูลชาเนียตในวันนั้นเอง ทุกคนต่างได้ยินเสียงร้องขอชีวิตของเขาแต่ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นไปมอง

ไคลโอใช้ทองแท่งซื้อรถมอเตอร์ไซค์วิบากจากร้านขายรถแห่งหนึ่ง และนำทองที่เหลือไปแลกเป็นเงินสดจำนวนมาก

และแล้ว เธอก็ออกเดินทางสู่เซนต์เฟรย่า

ในที่สุด หลังจากรอนแรมด้วยมอเตอร์ไซค์นานร่วมเดือน ไคลโอก็ขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่เสินโจวในเมืองแห่งหนึ่ง

บนเครื่องบิน เธอเหม่อมองหมู่เมฆข้างนอกพลางตกอยู่ในภวังค์—อาจเป็นการระลึกความหลัง หรืออาจจะเป็นเพียงการปล่อยวางความคิด

ไม่กี่วันต่อมา... ไคลโอเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ใกล้สถาบันจิบะมาได้หนึ่งวันแล้ว ทุกอย่างยังคงดูปกติดี แต่ไคลโอรู้ดีว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น... เธอได้ประสานงานกับเทเรซ่าเพื่อส่งเหล่าวาลคิรีไปประจำการที่เมืองฉางคงไว้ล่วงหน้าแล้ว

เทเรซ่าไม่ได้ถามถึงเหตุผลของไคลโอ เพราะเธอเชื่อใจในตัวอีกฝ่าย

ไคลโอเองก็ไม่ได้คะยั้นคะยอให้เทเรซ่าส่งวาลคิรีมาเพิ่ม เพราะรู้ดีว่าออตโตคงไม่ยอมแน่ เธอเชื่อมั่นว่าเทเรซ่าจะให้ความช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถเท่าที่อำนาจในมือจะทำได้

และแล้ว การปะทุครั้งที่สามก็ลงทัณฑ์เมืองฉางคงตามคาด... ไคลโอไม่ได้เข้าแทรกแซง เธอเพียงแต่เฝ้ามองเคียน่าและไรเดน เมย์ ถูกพามีโกะพาตัวขึ้นสู่ยานไฮเปอเรียน นอกจากนี้เธอยังสังเกตเห็นร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งแอบลอบขึ้นยานไฮเปอเรียนไปท่ามกลางความวุ่นวายนั้นด้วย

ณ เซนต์เฟรย่า

เมื่อเคียน่าลืมตาตื่นขึ้นมา คนแรกที่เธอเห็นก็คือไคลโอ

ในตอนแรกเธอระแวดระวังไคลโอมาก เพราะเธอไม่มีเศษเสี้ยวความทรงจำว่าเคยอยู่กับอีกฝ่ายเลย ทว่าไคลโอกลับแผ่ซ่านความรู้สึกอันแสนคุ้นเคยออกมาเสมอ

หลังจากได้รู้ว่าไคลโอคือน้าของเธอ เคียน่าก็โผเข้ากอดและนิ่งเงียบไปนานแสนนาน

จากนั้นเธอก็เริ่มพูดคุยกับไคลโอ

พวกเธอคุยกันหลายเรื่องเหลือเกิน เคียน่าอดไม่ได้ที่จะพร่ำบ่นเรื่องบางอย่าง เช่น การหายตัวไปของพ่อจอมบื้อ และความยากลำบากที่เธอต้องเผชิญในระหว่างที่ตามหาเขา... ไคลโอที่รู้สึกสะเทือนใจได้แต่ลูบหลังเคียน่าเบาๆ ความจริงเธอเคยคิดจะออกตามหาเคียน่าเหมือนกัน แต่สถานการณ์มันต่างจากบิอังกา... บิอังกาอยู่ภายใต้สังกัดของชิกซอลมาตลอด

ในเมื่อสายตาของออตโตจับจ้องมาที่เธอเสมอ การไปที่นั่นมีแต่จะทำให้ซิกฟรีดและเคียน่าตกอยู่ในสายตาของออตโตเท่านั้น

เธอจึงได้แต่ข่มความปรารถนาในใจไว้

ในวันนี้ ในที่สุดเธอก็ได้พบกับหลานสาวคนที่สองเสียที

เธอมิได้ติดใจที่ซิกฟรีดมอบชื่อเคียน่าให้แก่เด็กคนนี้ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องทั้งหมดนี้ถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่ต้น