ตอนที่ 113 : แกนอาณาเขต ! สกิลตรวจจับกลายพันธุ์ !

ตอนที่ 113 : แกนอาณาเขต ! สกิลตรวจจับกลายพันธุ์ !

[ ชื่อ - แคมป์จีโน

คุณสมบัติ – แกนอาณาเขต

ย้ำ – แกนของอาณาเขตจีโนซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุดในการสร้างแคมป์จีโน

การทำงาน – ใช้แลกกับเหรียญทองและวัสดุอื่น ๆ ในการรับจีโนเข้ามาในแคมป์ สามารถรับได้ 10 ตัวต่อวัน สูงสุด 1,000 ตัว

การรับเข้าแคมป์นั้นจะรับต่อได้หลังจากที่สมาชิกเก่าตายไป มีโอกาสที่จะรับอาชีพพิเศษ ไม่ได้จำกัดแค่นักรบจีโน, นักบวชจีโน, นักฆ่าจีโน, ผู้พิทักษ์จีโน ]

“นี่คือแกนอาณาเขต ?” หลินลั่วเข้าใจขึ้นมาทันที

นี่เท่ากับช่องทางระหว่างสองโลก เขาสามารถใช้เงินจำนวนหนึ่งกับโลกภายนอกเพื่อรับจีโนวเข้ามาในโลกนี้

แกนอาณาเขตของแคมป์จีโนนั้นสามารถสร้างแคมป์ที่มีจีโนได้มากสุด 1,000 ตัว

ตายก็เรียกมาใหม่ได้

พวกมันจะพัฒนาแคมป์ของตัวเองขึ้นมาเรื่อย ๆ ด้วยเวลาที่ผ่านไป พวกมันก็สามารถพัฒนาที่นี่เป็นเผ่าจีโนได้ แกนอาณาเขตก็จะพัฒนาไปด้วย

จากนั้นเขาก็จะรับจีโนได้มากขึ้น

นี่คือเหตุผลที่มอนสเตอร์จากโลกอื่นถึงได้เดินทางมายังโลกนี้ได้

“แกนอาณาเขต ?” หลินลั่วกำแกนอาณาเขตไว้ในมือ ก่อนจะเก็บมันเข้าไปในแหวนมิติ

ตอนนั้นโลกวิเศษยังคงดูดซับไข่มุกอสูรอยู่ หลังจากที่ดูดซับเสร็จแล้ว เขาจะให้แกนอาณาเขตกับมัน

“เห่ยหลง ไปกันเถอะ ไฟที่นี่คงไม่ดับง่าย ๆ ...”

ทั้งคนและมังกรพากันเดินทางออกจากที่นั่น

หลินลั่วที่อยู่บนหลังมังกรได้เอาผลึกวิญญาณของนักบวชจีโนออกมา

“[ เฝ้าระวัง ] ? ไม่รู้ว่ามันจะกลายพันธุ์เป็นสกิลแบบไหน ?”  หลินลั่วบดผลึกวิญญาณในมือพร้อมเสียงของจิตโลกดังขึ้นมาอีกรอบ

[ คุณได้เรียนรู้สกิล.....ซ่า....ซ่า...ระบบผิดพลาด ]

[ กำลังปรับเปลี่ยนระบบ... ]

[ ปรับเปลี่ยนสำเร็จ ! ]

[ คุณได้เรียนรู้สกิล - เรดาห์ชีวิต ]

“[ เรดาห์ชีวิต ] ?” มุมปากของหลินลั่วกระตุก ชื่อของสกิลกลายพันธุ์นี่ทำไมมันถึงแปลกตลอดเลย ?

[ เรดาห์ชีวิต Lv.1 -  สกิลกลายพันธุ์ ใช้พลังจิตแผ่การรับรู้ออกมาจากตัว สามารถตรวจสอบสิ่งมีชีวิตในระยะการรับรู้ได้ ยิ่งใช้พลังจิตมากเท่าไหร่ ระยะการรับรู้ก็มากเท่านั้น

วิธีการตรวจจับไม่ได้จำกัดแค่หัวใจเต้น, การหายใจ, แรงดันเลือด, ชีพจร, อุณหภูมิร่างกาย, คลื่นสมอง, พลังจิต, คลื่นพลังและอื่น ๆ สามารถสร้างแผนที่ขึ้นมาในหัวได้ ]

“สกิลนี่มัน...” หลินลั่วตาเป็นประกายขึ้นมา “โคตรมีประโยชน์เลย.... ไม่ใช่ว่าเท่ากับมีเรดาห์ติดตัวเลยรึไง ? ทุกชีวิตจะอยู่ในสายตาของฉัน...”

“การเต้นของหัวใจ, การหายใจ, แรงดันเลือด, ชีพจร, อุณหภูมิร่างกาย, คลื่นสมอง, พลังจิต, คลื่นพลัง....นี่คือสัญญาณชีวิต แม้แต่พวกอันเดตก็ยังมีคลื่นพลังจิตที่สามารถรับรู้ได้ !”

“มีประโยชน์ในการระวังตัวตอนที่พักผ่อนรึแม้แต่จับตาดูศัตรู” เขานั่งขัดสมาธิลงไปและเริ่มใช้พลังจิตเพื่อใช้งานสกิล [ เรดาห์ชีวิต ]

ไม่นานแผนที่สามมิติก็ปรากฏขึ้นมาในหัวแสดงสิ่งมีชีวิตรอบตัวเขา

“หือ...จุดสีเหลืองพวกนี้.....มันคือต้นไม้งั้นเหรอ ? แม้แต่ต้นไม้ก็ยังตรวจจับได้ !”

“ตำแหน่งนี้คือแคมป์จีโนตะกี้ มีแค่ไฟที่ลุกไหม้อยู่ มันไม่มีสัญญาณ....สิ่งมีชีวิตเหลืออยู่เลย”

“ทางนั้นมีจุดสีแดงที่กำลังเคลื่อนไหว มอนสเตอร์ ? รึว่าสีนี้แทนถึงอย่างอื่น ? มันมีมากกว่าพันตัว รึว่าเป็นแคมป์มอนสเตอร์อีกที่ ?”

“ไม่รู้ว่าขีดจำกัดมันอยู่แค่ไหน...”

หลินลั่วคิดในใจและลองเพิ่มพลังจิตดู

ไม่นานมันก็มีเมืองขนาดใหญ่โผ่มาในหัว มันมีจุดแทนชีวิตเป็นแสนเป็นล้านจุด

“ทางนั้นด้านหลังฉัน เมืองฉินงั้นเหรอ ? ฉันต้องทดสอบดู...”

เขาทำการตรวจสอบสกิลต่อ

ไม่นานเขาก็พบกับจุดรวมตัวกันของจุดชีวิตรอบตัว สีของจุดพวกนี้เป็นสีแดงแทนถึงศัตรู !

“ที่ตรงหน้ากับด้านข้างในระยะ 100 กม. มีจุดรวมมอนสเตอร์กว่า 10 จุด แต่ละจุดมีจำนวนกว่า 1,000 ตัว”

“มันมีจุดรวมขนาดใหญ่ที่มีมอนเตอร์กว่า 30,000 ตัว จุดรวมนี้น่าจะเป็นเผ่าจีโน  !”

“กลิ่นอายพวกมันเหมือนกับพวกจีโนก่อนหน้านนี้ พวกนี้ต้องเป็นเผ่าจีโนแน่ ๆ !”

“เผ่าจีโนที่มีมากกว่า 30,000 ตัว มันต้องมีแกนอาณาเขตอยู่แน่ !”

“หือ ? นี่...” หลินลั่วใจสั่น ในการรับรู้ของเขานั้น มันมีจุดสีเหลืองบนแผนที่ห่างออกไปประมาณ 3 กม. จุดสีเหลืองนี้กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

รอบ ๆ จุดสีเหลืองนี้มีจุดสีแดงจำนวนมากปรากฏขึ้นมา “จุดสีเหลืองแทนถึงการวางตัวเป็นกลาง...เผ่าที่ยังไม่ได้เป็นศัตรูกับฉันในตอนนี้”

“ถ้าเจอกับเผ่าเป็นมิตรด้านนอกอาณาเขต ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะมีข้อมูลอะไรรึเปล่า ยังไงก็ต้องลองไปดู !”

เขาตบหัวมังกรเบา ๆ มังกรหันกลับและบินไปทางนั้นทันที

ตอนที่หลินลั่วเข้ามาในพื้นที่แคมป์ของจีโน ภายในเผ่าจีโนขนาดใหญ่ไกลออกไปหลายร้อยกม.นั้น จีโนในชุดขาวและสวมหนังสัตว์, มีตรานักบวชที่อกก็ได้ลืมตาขึ้นมา

มันสั่นระฆังในมือ ไม่นานก็มีนักรบจีโนในเกราะหนังเดินเข้ามา

“ท่านนักบวช มีเรื่องอะไร ?”

นักบวชจีโนก้มหน้าและพูดขึ้นรมาด้วยเสียงที่แหบแห้ง “แกนอาณาเขตของแคมป์จีโนโดนทำลายไป นายพาคนไปตรวจสอบ ถ้าเป็นฝีมือมนุษย์ งั้นก็เอาทหารม้าจีโนไปฆ่ามนุษย์พวกนั้นให้หมด !”

“รับทราบ !”

“ทำการสร้างแนวป้องกันเอาไว้ อย่าให้มนุษย์รุกล้ำเข้ามาในโลกภายนอกได้ลึกกว่านี้ !”

“ครับ ท่านนักบวช !” นักรบจีโนตอบกลับด้วยความเคารพ ก่อนจะหันกลับและเดินออกมา

เขารีบไปสั่งการทหารม้าพร้อมกับพาทหารม้ากว่า 100 ตัวเดินทางออกจากเผ่า

พาหนะที่พวกมันขี่นั้นคือพวกหมาป่า !

“กรร....”

กรร...

“จัดการพวกมันให้หมด !”

ที่ตีนเนินเขา ผู้ปลุกพลังมากกว่า 10 คนพากันหนีเอาตัวรอดด้วยความสับสน ด้านหลังพวกเขาคือจีโนที่ขี่หมาป่าไล่ตามพวกเขามา

หัวหน้านั้นคือจีโนที่เป็นครึ่งคนครึ่งหมาป่าสามหัวที่มีร่างกำยำ มันดูไม่ต่างจากคนทั่วไป แค่มีหูและหางเหมือนกับหมาป่า !

มนุษย์หมาป่านี่คือส่วนหนึ่งของเผ่าออร์ค ไม่ใช่แวร์วูฟทั่วไป

ปกติแล้วพวกมันจะมีอาวุธติดตัว พวกมันรวดเร็ว ตอนที่พวกมันออกมาสู้ พวกมันจะมาพร้อมกับมีดทีแหลมคม มีดที่สามารถฟันร่างผู้ปลุกพลังให้ขาดเป็นสองท่อนได้ !

หลังจากที่โดนไล่ล่ากว่า 10 นาที ผู้ปลุกพลังก็ตายไปกว่า 10 คน  !

“ไม่ต้องหนีแล้ว !” บนรถม้า ชายวัยกลางคนได้ตะโกนออกมา “พวกมันเป็นทหารม้า เราหนีไม่ได้หรอก !”

“ฉันส่งข้อความไปที่แคมป์แล้ว ยื้อเอาไว้สัก 10 นาที พวกเขาต้องมาช่วยเราแน่ !”

“ไม่ต้องหนีโว้ย !”

“นักรบ, อัศวินไปด้านหน้า ! นักธนู, นักเวทย์, นักบวชไปด้านหลัง !” ภายใต้การสั่งการของชายวัยกลางคน ผู้คนที่วุ่นวายก็เริ่มได้สติกลับมา

นักรบกว่า 10 คนพากันยกโล่และอาวุธตัวเองไปแนวหน้า นักเวทย์และนักธนูพากันเคลื่อนพลไปด้านหลัง

“เร็วเข้า ! [ บึง ] !” นักเวทย์ตะโกนออกมา คทาในมือส่องแสงพร้อมบึงกว้างกว่า 10 ม.ปรากฏขึ้นมาที่พื้นตรงหน้าเขา

นักรบจีโน 7-8 ตัว ตกลงไปในบึงนี้

[ ใยแมงมุม ] !

เขารีบใช้อีกสกิลออกมา มีใยแมงมุมตกลงมาจากท้องฟ้าพุ่งเข้าใส่แวร์วูฟหัวหน้าฝูง

แวร์วูฟใช้มีดในมือฟันใยแมงมุมนั้นทิ้งขาดเป็นสองส่วน

ทว่าเพราะการที่ต้องรับมือกับการโจมตีนี้ พวกมนุษย์จึงสร้างขบวนป้องกันขึ้นมาได้

นักบวชด้านหลังร่ายสกิลออกมา ไม่นานนักรบกว่าสิบคนข้างหน้าก็มีแสงสีขาวและเขียวส่องประกายออกมาจากตัว

“ฟิ้ว....ดี !”

“ยื้อเอาไว้ ! สัก 10 นาที !”

“มนุษย์ !” แวร์วูฟตะโกนออกมา มันสะบัดมือพร้อมนักรบจีโนด้านหลังต่างก็หยุดทันที

มันพูดขึ้นมาด้วยภาษามนุษย์ “ปล่อยคนของฉันไป แล้วฉันจะเหลือศพพวกแกไว้”

“อย่าฝันไปหน่อยเลย !” ชายวัยกลางคนในรถม้าตะโกนออกมา “กำลังเสริมเรากำลังจะมาแล้ว ถ้าแกไม่อยากตายก็รีบกลับไปซะ !”

สายตาของแวร์วูฟสะท้อนถึงความโกรธแค้น มือขวามันสะบัด นักรบจีโนกว่าสิบตัวพากันยกขวานในมือขึ้นและปาใส่มนุษย์กลุ่มนี้

ปัง ปัง ปัง

นักเวทย์สองคนโดนขวานปักเข้าที่ร่าง

ถึงจะมีโล่พลังคอยปกป้อง ทว่าพวกเขาก็ยังล้มลงไปที่พื้น

“ตาย !”

“ฆ่าพวกมัน...” จีโนหลายสิบตัวพากันตะโกนออกมา พวกมันพากันวิ่งเข้าปะทะกับนักรบมนุษย์

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป

“อ๊า !”

“ตายห่าไปซะ ! [ ฟันเสี้ยวจันทร์ ] !” นักรบคนหนึ่งตะโกนออกมา เขาเหวี่ยงดาบใหญ่ในมือตัดหัวจีโนตัวหนึ่ง เขาหลบดาบที่ฟันมาที่ข้อมือเขา

ในเวลาเดียวกันดาบก็วาดเส้นโค้งในอากาศฟันเข้าที่ด้านหลังของจีโน  ก่อนที่เขาจะได้ดึงดาบกลับมา นักรบจีโนอีกตัวก็พุ่งเข้ามาตัดหัวเขาทิ้ง !

ตอนนั้นนักรบจีโนและนักรบมนุษย์ได้เข้าปะทะกันอย่างดุเดือด

ลูกธนูและเวทย์ถูกยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง

แต่จำนวนจีโนและแวร์วูฟนั้นมีมากกว่า เมื่อนักรบมนุษย์โดนฆ่า นักเวทย์ที่อยู่ด้านหลังก็โดนโจมตีแทงทะลุหัวใจตายตามไป

ภายในรถม้าใจกลางขบวน สีหน้าชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนไปทันที

“เหี้ยแล้ว ! ซวยแล้ว ! ยังไม่มากันอีกเหรอ ? ทำไมยังไม่มากันอีก !”

“ฉันจ่ายเงินให้เป็นหมื่นทุกเดือน ! บัดซบ....”

กรร....

ตอนนั้นเองก็มีเสียงคำรามอันน่ากลัวดังขึ้นมาจากบนท้องฟ้า ทั้งสองกลุ่มที่สู้กันอยู่พากันเงยหน้าขึ้นมอง

ไกลออกไปนั้นมีจุดสีดำที่บินเข้ามาอย่างรวดเร็ว  จุดนี้ค่อย ๆ ขยายขนาดขึ้นจนเผยให้เห็นร่างของมังกร

ชายวัยกลางคนตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น  “ฮ่าฮ่า มาแล้ว ! กำลังเสริมของเรามาแล้ว !”

แวร์วูฟหัวหน้าฝูงเองก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“นั่น...อัศวินไวเวิร์น ? !”