ตอนที่ 109 : ตลาดจำลอง ! อาวุธระดับอีปิค !

ตอนที่ 109 : ตลาดจำลอง ! อาวุธระดับอีปิค !

บนรถของผู้พิทักษ์ ตั้งแต่ที่ขึ้นรถมา กั้วโฉวยี่ก็เอาแต่เงียบ เขาหลับตาเหมือนจะพักผ่อน จ้าวฉือเฉิงที่ขับรถให้นั้นถามขึ้นมา “หัวหน้า ผลออกมาเป็นยังไง ?”

กั้วโฉวยี่พยักหน้าและพูดขึ้น “เขาตกลง ของนั่นก็ถูกส่งไปแล้ว”

จ้าวฉือเฉิงมองไปที่กั้วโฉวยี่และพูดขึ้น “หัวหน้า คุณไม่พอใจเหรอ ?”

“ไม่ ฉันแค่คิดเรื่องอื่นอยู่”

กั้วโฉวยี่นึกถึง ‘เสี่ยวฉิง’ ที่อยู่ข้าง ๆ หลินลั่ว  “มันคือภูติธาตุ ? มันเป็นของจำลอง แต่ทำไมมันถึงกินผลึกธาตุได้ ?”

“เด็กนี่มีความลับเยอะจริง ๆ ...”

....

หลังจากที่เดินวนอยู่นาน ในที่สุดหลินลั่วก็พบว่าของที่ขายในตลาดนี้มีแต่ของดี ๆ ขั้นต่ำคือระดับเงิน

น่าเสียดายที่มันไม่มีอุปกรณ์สำหรับผู้ปลุกพลังอาชีพขั้น 2 ที่เหมาะกับเขาเลย  หลังจากที่คิดทบทวนดูแล้ว หลินลั่วก็เดินไปที่มุมอับที่ไม่ค่อยมีคนก่อนจะเริ่มค้นแหวนมิติ

หลินลั่วได้ถอดหน้ากากออกและคิดว่าเขาเอาอะไรไปแลกได้บ้าง

เขาคงต้องใช้เงินเพิ่ม

“รูนเวทย์แลกไม่ได้ โลกวิเศษแลกไม่ได้ ของมีค่าอย่างเดียวที่เอาไปแลกได้คือเหรียญคืนชีพ....ไอเทมอย่างตุ๊กตาหุ่นชิดและเหรียญปริซึม”

ในแหวนมิติของเขามีของอยู่หลายอย่าง ทว่าโชคร้ายที่มีแต่อุปกรณ์ระดับต่ำ ๆ มันมีของดี ๆ แค่ไม่กี่ชิ้น

“....”

เขาเห็นลูกแก้วสีดำก็นึกบางอย่างออก

“ไข่มุกอสูรของตู้เฉิงน่าจะขายได้เงินเยอะ ไอเทมส่วนมากในแหวนมิติของเขาก็มีแต่ของมีค่า...” หลินลั่วเอาไข่มุกอสูรออกมาวางไว้และค้นในแหวนมิติต่อ

แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก....

อยู่ ๆ เสียงของเสี่ยวฉิงก็ดังขึ้นมา หลินลั่วหันกลับไปมองและพบว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยคลานออกมาจากกล่องไม้

โลกวิเศษที่เหมือนกับสไลม์ก็คลานออกมาจากกล่องไม้สุดกำลัง

“...”  หลินลั่วมองตาม ปลายทางที่สไลม์นี่คลานไปคือไข่มุกอสูรที่เขาวางเอาไว้

ร่างของสไลม์กระเพื่อมไปมาบอกถึงความรู้สึกของมัน แค่ว่ามันพูดออกมาไม่ได้ก็เท่านั้น

“ไข่มุกอสูร ?” หลินลั่วนึกถึงความสามารถของไข่มุกอสูร เขาเอาไข่มุกอสูรยื่นไปตรงหน้าสไลม์นี่ทันที

หลังจากที่ไข่มุกอสูรเข้ามาใกล้ โลกวิเศษก็ตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม มันค่อย ๆ คลานมาที่ผิวของไข่มุกและค่อยกลืนกินไข่มุกไป

เมื่อเห็นว่าโลกวิเศษกลืนกินไข่มุกจนตัวเหมือนกลายเป็นลูกบอล หลินลั่วก็ไม่ได้สนใจและทำการค้นไอเทมต่อไป

ไม่นานมันก็มีไอเทมหลายอย่างถูกเอามาวางเรียงไว้ตรงหน้า นี่คือของที่เขาคิดจะเอาไปแลก

ก่อนอื่นเลยก็คทาสีชาด

คทานี่เป็นของชิ้นแรกที่เขาคิดจะเอาไปแลก

ต่อไปก็เป็นเหรียญคืนชีพ 3 เหรียญกับไอเทมคืนชีพอีกอัน สำหรับตุ๊กตาหุ่นเชิด ยังไงซะมันก็เป็นของที่เหลียนอี้หนิงให้เขามา เขาคงเอามันไปขายตอนนี้ไม่ได้

ตอนแรกมันยังมีสัญญาแห่งยมโลกอยู่ แต่โชคร้ายที่เขาใช้มันไปแล้ว

ไอเทมคืนชีพ 4 ชิ้น กับอาวุธระดับทองอีก 1 ชิ้น

ของทั้งห้าอย่างนี่คือของที่มีค่าที่สุดที่เขามีตอนนี้ เขายกหน้ากากขึ้นมาสวมอีกครั้งและกลับเข้าไปในตลาดจำลองอีกครั้ง

เขาหาที่นั่งและวางของพวกนี้ไว้ตรงหน้าตัวเอง

ตลาดจำลองในหน้ากากผีนั้นอนุญาตให้ผู้ปลุกพลังจำลองไอเทม, อุปกรณ์ และของอื่น ๆ มันจะแสดงข้อมูลให้คนซื้อได้ดู

สำหรับการขโมยของในตลาดจำลอง....มันจะเป็นไปได้ยังไง ?

หลังจากที่ตั้งร้านค้าแล้ว บางทีเพราะมีของวางขายไม่กี่ชิ้น มันจึงมีคนมาดูของที่ร้านไม่มากเท่าไหร่

แต่ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีคนเดินเข้ามาหยิบคทาเขาไปดู

[ คทาคลั่งสีชาด (ระดับทอง/ยูนีค)

ประเภท - อาวุธ/คทาเวทย์

ข้อจำกัด - เลเวล 20, แรง 20 หน่วย, ร่างกาย 20 หน่วย, สติปัญญา 30 หน่วย จำกัดแค่นักเวทย์, พ่อมดแม่มด, นักบวช และสายอาชีพอื่น ๆ

ผล - แรง + 5, ร่างกาย +3, สติปัญญา +8, โอกาสคริติคอลในการใช้เวทย์ +15%

ความคงทน – 500/500

สกิลเพิ่มเติม 1 – กระหายเลือด (เปิดใช้งาน) ใช้มานาของตัวเองและเลือดจำนวนหนึ่งในการใช้กระหายเลือดใส่เป้าหมาย พลังโจมตีของเป้าหมายเพิ่มขึ้น 10%, ความเร็วเพิ่มขึ้น 8%, เลือดลดลง 12% เป็นเวลา 120 วินาที

สกิลเพิ่มเติม 2 – อัญเชิญบรรพบุรุษ (เปิดใช้งาน) ใช้มานา 100 หน่วยเรียกนักรบปิศาจกิ้งก่าชั้นสูงออกมาที่มีค่าสเตตัส 80% ของผู้ใช้ ควบคุมโดยผู้ใช้ เรียกได้สูงสุด 9 ตัว สิ่งมีชีวิตที่อัญเชิญมานานจะหายไปเมื่อมันตายรึผู้ใช้ยกเลิกสกิล

คำอธิบาย – ไอเทมชิ้นนี้ส่งต่อกันมาในหมู่บรรพชนของนักบวชปิศาจกิ้งก่าแดงในฐานะหัวหน้าเผ่าปิศาจกิ้งก่า มันมีวิญญาณนักรบชั้นสูงของเผ่าปิศาจกิ้งก่าเก้าหัวผนึกเอาไว้ มันมีไว้เพื่อปกป้องเผ่าปิศาจกิ้งก่า

(ไอเทมชิ้นนี้จะดรอปตอนที่เคลียร์เขตแดนแท่นบูชาสีชาดครั้งแรกและดรอปเพียงครั้งเดียว) ]

“หือ ? คทาระดับทอง ? แถมเกณฑ์เลเวลยังแค่....20 เองเหรอ ? นี่คืออาวุธระดับทองเลเวลต่ำ มันหาได้ยาก...” ชายคนนั้นดูคทาอยู่นาน ทว่าสุดท้ายเขาก็ได้แต่วางมันลง

“ถ้าฉันเป็นผู้ปลุกพลังหน้าใหม่ ตอนทีเพิ่งเปลี่ยนอาชีพมา ฉันคงซื้อมันแน่ ๆ น่าเสียดาย น่าเสียดาย...”

เมื่อเห็นว่าหลินลั่วไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาก็ดูของชิ้นอื่นต่อ

“อาวุธของนายน่ะดีแต่น่าเสียดายที่เลเวลมันต่ำเกินไป นาย.....”

เขามองไปที่ของชิ้นล่างๆ และตะโกนออกมา “ไอเทมคืนชีพ ? เป็นไปได้ยังไง !”

วินาทีต่อมา เขาก็รีบยกมือขึ้นปิดปากและพูดขึ้น “น้องชาย นายเอาไอเทมแบบนี้มาขายได้ยังไง ฉันเหมาหมดเลย !”

แต่มันสายเกินไปแล้ว เสียงเขาดังจนคนอื่น ๆ หันกลับมามองอย่างน้อย 10 คน

“ไอเทมคืนชีพ ? ฉันขอดูหน่อย !”

“ฉันว่าแล้ว ! ไอเทมคืนชีพจริง ๆ ! เหรียญคืนชีพ ! เหรียญโชคชะตาน่ะหาได้ง่าย แต่เหรียญคืนชีพนี่สิเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก !”

“น้องชาย ! ฉันอยากซื้อเหรียญคืนชีพ ! ฉันให้ 1 ล้านทอง !”

“แค่ 1 ล้านทอง ? ฉันให้ 1.1 ล้านทอง !”

“ฉันให้ 1.2 ล้าน !”

ก่อนที่หลินลั่วจะได้พูดอะไรออกมา พวกนั้นก็พากันเถียงกันจนทำให้คนรอบ ๆ หันมาสนใจเพิ่มอีก

“พวกเขาเถียงอะไรกัน ?”

“มีคนขายไอเทมคืนชีพ !”

“พระเจ้า ! มีคนขายของดีแบบนั้นด้วยเหรอ ? ทำไมไม่เก็บไว้ใช้เอง ?”

“บางทีเขาอาจจะมีไอเทมอื่นไว้ใช้อยู่แล้วก็ได้ !”

“รายงานผู้อาวุโส ! บรรพชนของเราตามหาไอเทมคืนชีพอยู่ เหมามาให้หมด !”

“บรรพชนเรากำลังหา....”

ตลาดจำลองเริ่มวุ่นวายมากขึ้นเรื่อย ๆ คนแห่กันมาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ มันมีคนหน้าใหม่เข้ามาเพิ่ม ชัดแล้วว่าพวกเขาได้ข่าวจากคนอื่น ๆ มา

ผู้ปลุกพลังคนแรกที่เจอไอเทมคืนชีพอยากจะตบหน้าตัวเอง ถ้าเขาไม่ตะโกน เขาคงเสียเงินแค่ล้านเดียวก็ซื้อของพวกนี้ได้คนแรกแล้วแท้ ๆ !

เขาจะมีเพิ่มอีก 1 ชีวิต !

ตอนนี้คนแห่กันมามากขึ้นเรื่อย ๆ หลายคนเป็นผู้ปลุกพลังระดับเงินและทอง เขาคงสู้พวกนี้ไม่ได้

“น้องชาย ! นายเอาไอเทมคืนชีพมาขายได้ยังไง ?”

“น้องชาย ! เปิดประมูลเลย !”

“อาวุธนายก็ดูดีนิ ฉันอยากได้หมดเลย...”

ทุกคนพากันตะโกนกันออกมา หลินลั่วเหมือนจะประเมินไอเทมคืนชีพต่ำเกินไป ถึงเหรียญโชคชะตาทั้ง 3 เหรียญ จะเป็นแค่ไอเทมระดับเงินแต่ก็ยังมีคนขอซื้อ

หลินลั่วลุกขึ้นยืน คนรอบ ๆ พากันเงียบไปทันที

“ฉันแค่อยากเอาของพวกนี้มาแลกกับอาวุธระดับทองอาชีพขั้น 2 จำกัดแค่คทา”

ทันทีที่เขาพูดจบ ทุกคนก็พากันพูดกันออกมา

“ว่าไงนะ ? อาวุธระดับทองอาชีพขั้น 2 ? ใครจะไปมีของแบบนั้น ?”

“อาชีพขั้น 2 ควรจะใช้ไอเทมระดับเหล็กไม่ใช่รึไง ? อาวุธระดับทองของเลเวลแค่นี้น่ะหายาก !”

“น้องชาย ! ฉันมีอาวุธระดับทองขั้น 5 อยู่ ฉันเอามันมาแลกได้ไหม ? !”

“ไอ้โง่ เขาอยากได้อาวุธขั้น 2 เอาอาวุธขั้น 5 ให้เขา ไม่ใช่ว่ามีแต่สร้างปัญหาให้เขารึไง ?”

ทุกคนพากันโวยวายออกมา แต่อยู่ ๆ ก็มีคนตะโกนออกมา “ฉันมี !”

ผู้คนพากันเปิดทางออกพร้อมชายคนหนึ่งเดินเข้ามา

ชายคนนี้ดูน่าเกรงขาม เขาสวมหน้ากากสลักตัวหนังสือ ‘B17’ เอาไว้

ถึงหน้ากากนี่จะไม่ได้แทนถึงความแข็งแกร่งของชายคนนี้ ทว่าหน้ากากผีที่มีตัวเลขสลักเอาไว้และได้ระดับ B นั้นก็แทนถึงความแข็งแกร่งของชายคนนี้ได้อยู่

“B17 ! คางคกพิษของกลุ่มอัศวินรัตติกาล ?”

“หุบปาก ! ไอ้บ้านี่เจ้าคิดเจ้าแค้น อย่าให้เขาหมายหัวซะล่ะ !”

“คางคกพิษ ? ได้ยินว่าเขาออกไปโลกภายนอกไม่ใช่รึไง ทำไมเขาถึงมาอยู่นี่ได้ ?”

“ไอ้โง่ ถ้ามีหน้ากากนี่ งั้นอยู่ที่ไหนก็เข้ามาในตลาดจำลองได้ทั้งนั้น....”

เสียงพึมพำของผู้คนดังขึ้น ทว่าหลินลั่วไม่ได้ใส่ใจ เขาแค่มองไปที่อาวุธที่อีกฝ่ายยื่นมา

[ ชื่อ – คทาพิษธารเหลือง (ระดับทอง)

ความคงทน – 1,500/1,500

ข้อกำหนด – อาชีพขั้น 2, เลเวล 30, แรง 50 หน่วย, ร่างกาย 50 หน่วย, สติปัญญา 230 หน่วย ใช้ได้แค่นักเวทย์, พ่อมด, นักบวช และอื่น ๆ

ผล – ร่างกาย +10, สติปัญญา +20, โอกาสติดคริติคอล +20%, เวทย์ดูดเลือด +25%, เวทย์ทะลุทะลวง + 20%, เวทย์กระจาย +30%

สกิล 1 - แสงใบไม้ผลิ (เปิดใช้งาน) พลังจิตจำนวนหนึ่งสร้างแสงกัดกร่อนขึ้นมา ยิ่งใช้พลังจิตมากเท่าไหร่ แสงก็ยิ่งทรงพลังเท่านั้น

สกิล 2 - เหล้าพิษ (ติดตัว) ทุกครั้งที่โจมตีด้วยเวทย์ มีโอกาสที่จะทำให้ติดพิษ เหล้าพิษจะทำให้ร่างกายศัตรูเชื่องช้า ยิ่งโจมตีนานเท่าไหร่ โอกาสติดเหล้าพิษก็ยิ่งสูงเท่านั้น

คำอธิบาย - คทาที่ปนเปื้อนลมหายใจของบ่อพิษ เจ้าของได้หายไปตามกาลเวลาแต่อาวุธยังอยู่ มันกำลังตามหาเจ้าของใหม่ ]

“ว่ายังไง” คางคกพิษพูดขึ้น “อาวุธนี่น่ะดีที่สุดสำหรับพวกอาชีพขั้น 2 ไอเทมคืนชีพของนายน่ะไม่พอด้วยซ้ำ เหรียญโชคชะตา 3 อันกับไอ้นั่น เอามาแลกกับอาวุธนี่ให้หมด !”

เมื่อได้ยินแบบนั้นหลินลั่วก็คิ้วขมวด เขาอยากจะปฏิเสธแต่ก็มีคนขัดขึ้นมาซะก่อน

“เดี๋ยวก่อนน้องชาย ! ฉันมีอาวุธระดับอีปิค นายขายให้ฉันได้รึเปล่า ?”