เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 93 : ต่อไปฉันจะเรียกแกว่าตงฟางเหอป้า !

ตอนที่ 93 : ต่อไปฉันจะเรียกแกว่าตงฟางเหอป้า !

ตอนที่ 93 : ต่อไปฉันจะเรียกแกว่าตงฟางเหอป้า !


ตอนที่ 93 : ต่อไปฉันจะเรียกแกว่าตงฟางเหอป้า !

[ ระเบิดผิวหนัง ] !

ปัง !

เกล็ดบนตัวมังกรระเบิดออกพร้อมเลือดที่พุ่งออกมา ตอนที่หลินลั่ววิ่งเข้าไปนั้น เขาก็ได้ใช้สกิลอีกอันใส่ที่แผล

[ เพิ่มความเจ็บปวด ] !

“กรร...” ครั้งนี้เสียงคำรามนั้นสะท้อนถึงความเจ็บปวดอย่างมาก ความเจ็บเริ่มกระจายจากแผลไปถึงสมองและวิญญาณของมัน

นี่เหมือนกับเอาเกลือมาโรยแผลชัด ๆ !

ด้วยความเจ็บระดับนี้ รูนสัญญาในหัวมันก็เริ่มร้าวหนักกว่าเก่า ! ตัวมังกรเริ่มสั่น

ไอ้มนุษย์บัดซบนี่ ! ฉันจะกินแกทั้งเป็น !

ต้องกินให้ได้ !

เจ้านายของมันที่ชื่อตงฟางเหอ ไอ้ห่านี่สมควรตายยิ่งกว่า !

ถ้าไม่ใช่เพราะตงฟางเหอ มันคงไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ไม่ใช่รึไง ?

มันคือมังกรเลยนะ !

ทว่ามันกลับโดนรังแกอยู่แบบนี้

ถ้าไม่ใช่เพราะสัญญาเท่าเทียมที่สร้างขึ้นโดยจิตโลกแล้ว มันคงกัดตงฟางเหอตัวขาดครึ่งไปแล้ว !

ถ้าไม่ใช่เพราะตงฟางเหอ มันคงไม่ต้องขายหน้า

มนุษย์ที่ชื่อหลินลั่ว มันจะดีแค่ไหนถ้าหลินลั่วเป็นเจ้านายของมัน ?

มันก็คงไม่ต้องมาอับอายแบบนี้ !

ถ้ามันติดตามเขาและได้รังแกคนอื่น ๆ ไปด้วยกันกับหลินลั่วก็คงดี หึหึหึ....

“กรร...” มังกรคำรามออกมาอีกครั้ง มันสะบัดหน้าสลัดความคิดนี้ในหัวทิ้งไป ก่อนจะพุ่งเข้าใส่หลินลั่วอีกรอบ

[ เผาเลือด ] !

ตูม !

ยังมีเลือดไหลออกมาจากแผลบนตัวมังกร อยู่ ๆ เลือดก็ลุกไหม้หยดลงมาราวกับลาวาที่หยดลงจากตัวมังกร

ทว่าเปลวไฟนี้ก็ยังไหลไปตามการไหลเวียนของเลือด ไฟก็ได้ไหลเข้าไปในตัวมังกรด้วย เปลวไฟนี้กระจายไปทั่วตัวทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นมาในใจมังกรอีกครั้ง

ภายใต้ความรู้สึกขัดแย้งนี้ รูนสัญญาก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

รอยแตกร้าวได้ขยายตัวออกไปอีก ความขัดแย้งนั้นทำให้รูนนี้แตกออกก่อนจะหายไป !

“กรร...” มังกรเริ่มหงุดหงิดมากกว่าเก่า มันสะบัดกรงเล็บ, ปีกและเขี้ยวรวมถึงหางไปมาโจมตีใส่หลินลั่ว บางครั้งก็ทำการพ่นไฟออกมา

สำหรับหลินลั่วแล้ว เขาพึ่งความสามารถสลับที่ของมิติตัดต่อ เขาโผล่มาข้าง ๆ มังกรและใช้สกิลออกมาอย่างต่อเนื่อง

[ ระเบิดผิวหนัง ] !

[ เพิ่มความเจ็บปวด ] !

[ เผาเลือด ] !

[ จิตสับสน ] !

“นี่เขาทำบ้าอะไร ? เหมือนเล่นกับหมาอยู่เลย ?”

“เขามีพลังจิตมากขนาดไหน ? เขาใช้วาร์ปไปมากกว่า 10 ครั้งแล้วนะ !”

“มังกรนั่นโหดชะมัด ฉันว่าแค่ชนก็ทำลายทั้งเมืองได้แล้ว !”

“ทำไมเขาถึงไม่โจมตีตงฟางเหอ ? ถ้าเขาโจมตีตงฟางเหอ งั้นคงชนะไปตั้งนานแล้ว !”

“เขาเล่นบ้าอะไรอยู่...”

“เร็วเข้า หลินลั่ว ฉันเดิมพันข้างนายนะโว้ย !”

“เขาทำอะไรของเขา ?”

ตอนนั้นไม่ใช่แค่ผู้ชมที่นั่น ทว่าผู้ชมทางบ้านรวมถึงคนในห้องรับรอบส่วนตัวก็พากันมองไปที่เวทีประลองด้วยสีหน้าแปลกใจ

ตงฟางเหอตกอยู่ในภาพลวงตา ตอนนั้นเขานอนลงกับพื้นและออกแรงโยกเอวจนเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว

หลินลั่วไม่ได้ใช้โอกาสนี้จัดการกับตงฟางเหอเพื่อเข้ารอบชิงชนะเลิศ หลินลั่วกลับเอาเวลาไปสู้กับมังกรแทน

แม้แต่กั้วโฉวยี่ก็สับสน

“เด็กนี่ทำอะไรของเขา ?” ตอนนั้นจ้าวฉือเฉิงที่อยู่ด้านหลังพูดขึ้นมา “รึว่ากำลังทำให้มันเชื่อง ? แต่นี่มันมังกรนะ ไม่เหมือนกับหมา...”

“ทำให้มังกรเชื่อง ? !”

มันราวกับฟ้าผ่าเข้ากลางหัวเขา มันทำให้เขาได้สติทันที

“ใช่ ! เด็กนี่กำลังทำให้มังกรเชื่อง ! มันไม่ใช่การฆ่ามังกรนี่ !”

“ทำให้มังกรเชื่อง ?” จ้าวฉือเฉิงแปลกใจ “เป็นไปได้ยังไง ? นี่คือมังกรที่กำเนิดขึ้นมาพร้อมกับอัศวินมังกร จิตโลกได้ทำสัญญาเท่าเทียมระหว่างทั้งสอง ให้พวกเขาอยู่คู่กันเหมือนกับนักบวชมังกร ลอร์ดริชาร์ด คนอื่นจะแย่งสัตว์ของพวกเขาไปได้ยังไง ?”

กั้วโฉวยี่ยิ้มออกมา “นายรู้จักปาฏิหาริย์มั้ย ? นี่คือสิ่งที่คนธรรมดาทำไม่ได้ นี่แหละคือสิ่งที่เรียกว่าปาฏิหาริย์ มันคือการที่ทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ไงล่ะ !”

“นายคิดว่าหลินลั่วจะสร้างปาฏิหาริย์ได้รึเปล่า ?”

“...”

ตอนที่ทุกคนสงสัยว่าหลินลั่วกำลังทำอะไรอยู่นั้น ตงฟางเหอที่นอนอยู่ที่พื้นคอยโยกเอวอยู่นั้นก็ได้สติกลับมา !

ภาพตรงหน้าเขาที่มีสาวสวยกว่าสิบคนรอให้เขาเล่นสนุกด้วยนั้นเริ่มเปลี่ยนไป อยู่ ๆ มันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นกับร่างกายของพวกเธอ

มันมีหมอกดำปรากฏขึ้นมาในภาพตรงหน้าก่อนจะกระจายไปรอบตัว

คำสาปสังหาร !

ร่างกายของสาว ๆ เริ่มแห้งเหี่ยว ใบหน้าที่งดงามของเธอค่อย ๆ เหี่ยวย่นกลายเป็นคนแก่อายุประมาณ 70-80 ปี สุดท้ายพวกเธอก็กลายเป็นศพ !

โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขากำลังทำเรื่องอย่างว่าด้วย เธอมีหนอนกับแมงมุมมุดออกมาจากตัวเธอ !

“อ๊าก !” เขากรีดร้องออกมาและกระโดดโหยงด้วยความกลัว

“พระเจ้า ! ตงฟางเหอได้สติแล้ว !”

“ฮ่าฮ่า ในที่สุดก็ได้สติสักที !”

“ดูกางเกงเขาสิ ฮาฮา...”

“เขาคงอยากหาที่ลงเต็มทีแล้ว !”

“ทำไมเขาถึงสะดุ้งแบบนั้นได้ ? เขาเห็นอะไรน่ากลัวในภาพลวงตา ? รึว่าไอ้จ้อนเขาไม่สู้ ?”

“อยู่ๆเล่นสนุกกับสาวๆแต่กลับแสดงท่าทีกลัวแบบนี้ออกมา เขาเห็นอะไรในภาพลวงตากันแน่ ?”

“แค่เห็นเขาอยู่ในสภาพนี้ก็สนุกแล้ว ฮ่าฮ่า...”

ผู้คนพากันออกความเห็นออกมา

ตงฟางเหอที่กลัวกับภาพศพตรงหน้าได้เงยหน้าขึ้นมามองไปรอบ ๆ เขาได้ยินที่ทุกคนพูด เขาเริ่มหายใจถี่ขึ้นมาจนเหมือนปอดจะระเบิด โดยเฉพาะไอ้จ้อนของเขาที่ตั้งตระหง่านยิ่งทำให้เขาทั้งขายหน้าและโกรธยิ่งกว่าเก่า !

“อ๊ากกกกกกกก !”

“หลินลั่ว ! ฉันจะฆ่าแก ! อ๊ากกกกก !”

เขาคำรามออกมาอย่าบ้าคลั่ง มีเปลวไฟสีทองระเบิดออกมาจากร่างของเขา อากาศระเบิดออกอย่างรุนแรงพร้อมเปลวไฟที่ลุกไหม้ตามตัว

ตัวเขาราวกับซุปเปอร์ไซย่า !

ครั้งนี้เขาทิ้งหอกและดาบ เขาใช้เท้าทั้งสองข้างกระทืบพื้นจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่หลินลั่ว

อากาศด้านหลังระเบิดออก

“ตายห่าไปซะ !”

มีหมัดถูกต่อยออกมาพร้อมไฟสีทอง คลื่นกระแทกที่รุนแรงจนก่อตัวเป็นก้อนอากาศรูปหมัดพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว

ตูม ตูม ตูม...

“หือ ? ทำไมถึงได้สติเร็วนัก ?”

หลินลั่วแปลกใจนิด ๆ [ กระตุ้นการสืบพันธุ์ ] เลเวล 7 มันผ่านมาแค่ไม่กี่นาที แต่ตงฟางเหอกลับได้สติกลับมาแล้ว

เขาแค่คิด ชุดของราชาน้ำแข็งบนตัวก็ส่องแสงออกมา

ในวินาทีต่อมาก็มีโล่น้ำแข็ง 9 อันที่แผ่ไอเย็นออกมานั้นก่อตัวขึ้นตรงหน้าหลินลั่ว

ตูม....

มีเสียงระเบิดดังขึ้นหลายครั้ง ตงฟางเหอโจมตีทำลายโล่น้ำแข็งไปได้ถึง 5 อัน แต่นั่นถึงขีดจำกัดแล้ว เปลวไฟสีทองนั้นได้ดับลงเพราะไอเย็นจากโล่น้ำแข็ง

“ยมทูต !”

“กรร...”

เสียงคำรามของมังกรดังขึ้นมา ร่างขนาดใหญ่พุ่งออกมา ปากของมังกรอ้าออกพร้อมลมหายใจมังกรที่ถูกพ่นออกมา

ตูม....

ในพริบตา หลินลั่วที่อยู่ภายใต้การป้องกันของโล่น้ำแข็งนั้นก็ถูกเปลวไฟของมังกรกลืนกินไป

“ดุเดือดชะมัด ! นี่แหละความแข็งแกร่งที่แท้จริงของอัศวินมังกร !”

“พระเจ้า ! ระเบิดเสียง ! การโจมตีนี้แม้แต่ผู้ปลุกพลังระดับทองทั่วไปก็อาจจะรับมือไม่ได้ !”

“ฮ่าฮ่า ! ตงฟางเหอเอาจริงแล้ว ! หลินลั่วสมควรโดนแล้ว !”

“ในที่สุดหลินลั่วก็จะแพ้สักที !”

“นี่เหรือพลังของอัศวินมังกร ? อัศวินกับมังกรโจมตีด้วยกัน แกร่งจริง ๆ ! โคตรแกร่ง !”

“บ้านฉันยังอยู่ ! ฮ่าฮ่า !”

“หลินลั่วแล้วไง ? ฉันไม่คิดว่าฉันจะต้องเสียเงินเพราะแกหรอกนะ...”

“ในเวทีประลอง ดาบมันไม่มีตา จะตายรึรอดก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตา...”

ผู้คนกว่าแสนคนพากันฮือฮาอออกมา

ผู้ชมกว่าครึ่งพากันลุกขึ้นยืนมองไปที่เวทีประลองด้วยสีหน้าตื่นเต้น ที่พวกเขารอกันมานานก็เพื่อฉากน่าตื่นเต้นแบบนี้ไม่ใช่รึไง ?

ในหัวของมังกร ถึงแม้ว่าจะโกรธเคืองแต่ก็ยังแฝงไปด้วยความลังเลด้วย

มนุษย์ที่ชื่อหลินลั่วนี่ตายไปง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ ?

ไม่น่าเลย

มันอยากอยู่กับหลินลั่วมากกว่าไอ้คนที่ชื่อตงฟางเหอนี่ด้วยซ้ำ !

ถ้าหลินลั่วได้เป็นเจ้านายของมัน....

ภายใต้เปลวไฟ ร่างของหลินลั่วก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา ตรงหน้าเขามีโล่สีฟ้าอ่อนคอยต้านเปลวไฟเอาไว้

เขามองไปที่ตงฟางเหอและส่ายหน้า “ฉันว่าจะจัดการแกที่หลัง ตอนนี้คงต้องเอาจริงแล้ว !”

“โอกาสสำเร็จของ [ กลยุทธ์สต็อกโฮล์ม ] ก็ต่ำอยู่แล้ว คงมีแต่พระเจ้าที่คงรู้ว่าฉันจะต้องโจมตีอีกสักกี่รอบ ?”

เขาค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้นมากำไปทางตงฟางเหอ

“ฉันจะใช้สกิลนี้จัดการแกดู ! หวังว่าแกจะทนไหว !”

วินาทีต่อมาก็มีคลื่นพลังแผ่ออกมาจากตัวหลินลั่วกระจายไปทั่ว

[ การผ่าตัดที่ไร้ความรับผิดชอบ ] !

วินาทีต่อมาก็มีเงาแปลก ๆ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือเวทีประลอง

มือของพวกนี้สวมถุงมือยาง, ที่หน้าสวมหน้ากากอนามัย, มือแต่ละข้างถือเครื่องมือแพทย์....

เงาพวกนี้พากันเปลี่ยนเป็นลำแสงเข้ามาล้อมตงฟางเหอเอาไว้ !

ตงฟางเหอที่คลั่งอยู่ไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย เมื่อโดนแสงนี้เข้าปกคลุม เขาก็สลบไป หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีสีหน้าของหลินลั่วก็ดูแปลกไป เขาถึงกับเผยรอยยิ้มออกมา

“ตอนแรกฉันคิดว่าจะใช้สกิลนี้กับแกสักครั้ง ทว่าฉันคิดไม่ถึงเลยว่ามันจะ....”

“ในอนาคต ฉันควรเรียกแกว่าตงฟางเหอรึว่า....ตงฟางเหอป้า !”

จบบทที่ ตอนที่ 93 : ต่อไปฉันจะเรียกแกว่าตงฟางเหอป้า !

คัดลอกลิงก์แล้ว