ตอนที่ 90 : หลินลั่ว v ตงฟางเหอ ! กินกันเอง !

ตอนที่ 90 : หลินลั่ว v ตงฟางเหอ ! กินกันเอง !

“รอไม่ไหวเหรอ ?” หลินลั่วหัวเราะออกมา เขาอาศัยตอนที่ตงฟางเหอและมังกรพุ่งเข้ามานั้นยกคทาในมือขึ้นชี้ไปทาง....ตงฟางเหอ !

[ จิตสับสน ]  !

ฟรึบ !

เปลวไฟสีทองและหอกนั้นโจมตีเข้าใส่ที่ปีกขวาของมังกรจนเกิดรูขนาดใหญ่พร้อมเลือดที่ไหลออกมา

“กรร...”  มังกรคำรามออกมา มันไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้านายของมันจะโจมตีมัน มันหันกลับและอ้าปากงับตงฟางเหอทันที !

ลมพัดกรรโชกเข้ามา ตงฟางเหอได้สติในทันที

“ยมทูต หยุด !”

กรึก !

ในหัวของมังกรนั้น รูนในหัวมันสั่นไหวอย่างรุนแรงหยุดการเคลื่อนไหวของมันเอาไว้ มันได้แต่คำรามออกมาด้วยความไม่พอใจ

นี่คือสัญญาที่จิตโลกมอบให้มันตั้งแต่มันเกิด มันถูกผูกมัดเข้ากับวิญญาณของตงฟางเหอ

ทั้งสองฝ่ายห้ามทำลายรึหักหลังกัน ไม่เช่นนั้นแล้วจะได้รับการลงโทษจากจิตโลก

มังกรไม่รู้เลยว่าที่รูนนี้มีรอยแตกเล็ก ๆ ก่อตัวขึ้นมา หากไม่ตรวจสอบดูดี ๆ แล้วคงมองไม่เห็น

“ฮ่าฮ่า ตงฟางเหอแทงมังกรตัวเอง ข่าวใหญ่เลยว่ะ !”

“ตงฟางเหอคืออัศวินคนแรกเลยที่ทำร้ายสัตว์เลี้ยงของตัวเอง !”

“สกิลแบบไหนกัน ? สกิลของนักบวชทมิฬรึไง ?”

“เป็นไปได้ ! หลินลั่วเคยใช้โรคห่าฆ่ามอนเตอร์ทั้งหมดในชั้น 21 ถึง 24 มาแล้ว เลเวลเขาต้องเกิน 30 แล้วแน่ ๆ !”

“งั้นจะบอกว่าเขาเปลี่ยนอาชีพขั้น 2 เป็นนักบวชทมิฬงั้นเหรอ ? เร็วจริง !”

“ไม่แปลกเลยที่เขาจะแกร่งได้แบบนี้ รึว่าหลินลั่วจะชนะกัน ?”

“นักบวชทมิฬ สกิลที่ทำให้ศัตรูอ่อนแอลงน่ะน่ารังเกียจชะมัด...”

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยของคนโดยรอบ ตงฟางเหอก็พยายามดึงสติทำใจเย็นเอาไว้ เขามองไปที่หลินลั่วด้วยสายตาแค้นเคือง

“หลินลั่ว ! ฉันไม่สนว่าแกทำบ้าอะไร ฉันไม่กลัวแกถึงแกจะเลเวล 30 แล้วก็เถอะ !”

“วันนี้ฉันอยากให้แกรู้ว่าต่อหน้าความแข็งแกร่งที่เหนือชั้นกว่า แผนการและลูกไม้ของแกใช้ไม่ได้ผลหรอก !”

เขาตะคอกออกมาพร้อมกับล้วงเอาคัมภีร์หลายอันออกมาจากช่องเก็บของ  เขาฉีกคัมภีร์อันหนึ่งออกพร้อมแสงสีเขียวจาง ๆ ห่อหุ้มรอบตัวเขาเอาไว้

“บัดซบ ! คัมภีร์โล่ธาตุไม้ ! โล่ป้องกันระดับเงินที่ฟื้นฟูตัวเองได้พร้อมกับป้องกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือมันต่อต้านพิษได้ดี ! ราคาต่ำสุดอยู่ที่ 1 แสนทองเลยนะ !”

“ยังมีคัมภีร์อื่นอีก ! นั่น....โล่ธาตุดิน ! มันรู้จักกันในชื่อโล่ที่ป้องกันการโจมตีกายภาพได้ดีที่สุดสำหรับระดับทองแดง ! มันมีค่าถึง 50,000 ทอง !”

“อย่าสนใจแต่คัมภีร์สิ ! ดูที่จี้หยก, สร้อยคอ, ผ้าคลุม ทั้งหมดเป็นอุปกรณ์ป้องกันที่เพิ่มค่าความต้านทานดีบัฟทั้งนั้น ! เหี้ย ! อุปกรณ์ที่ตงฟางเหอใส่น่ะมีค่าหลายล้านเลย !”

“สมกับที่มาจากตระกูลตงฟาง...”

“นี่ไม่นับว่าเป็นการโกงรึไง ?”

“นายไม่ใช่ผู้ปลุกพลัง นายเลยไม่รู้ว่าอุปกรณ์สวมใส่ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งของผู้ปลุกพลัง”

“ไม่แปลกเลยที่การสอบเข้ามหา’ลัยในแต่ละปีนั้น พวกที่เข้ารอบส่วนมากก็มาจากตระกูลใหญ่...”

“นี่แหละความเป็นจริงของโลก...”

ในเวทีประลอง หลินลั่วไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจออกมาแม้แต่น้อย  เขาคาดการณ์ไว้นานแล้ว

น่าเสียดายที่อุปกรณ์ป้องกันและไอเทมพวกนี้ใช้กับเขาไม่ได้ผล !

เหตุผลน่ะเหรอ ?

ก็ง่าย ๆ !

ตอนนี้เขาเลเวล 40 แล้ว ส่วนคนอื่น ๆ ทั่วไปเลเวลแค่หลักสิบ ถึงจะเป็นตงฟางเหอ แต่เลเวลก็แค่ 22 เอง !

มาจากตระกูลตงฟางแล้วยังไง ?

นอกจากนี้ในหอฝึกฝน เขาก็ฆ่าคางคกน้ำแข็งพิษ 300 ตัวและได้ลูกปัดน้ำแข็งมากว่า 300 อันซึ่งเพิ่มค่าสติปัญญาของเขาขึ้นมากว่า 300 หน่วย

ตงฟางเหอตอนนี้ ถึงจะมีโบนัสสเตตัสจากอาชีพลับระดับ S แต่ค่าสเตตัสทั้งสี่อันคงไม่เกิน 100 หน่วย มันเทียบกับหลินลั่วไม่ได้เลย

ในอีกความหมายคือหลินลั่วไม่ได้เหนือกว่าแค่เลเวล ทว่าในด้านค่าสเตตัสแล้ว เขาก็เหนือกว่าพวกผู้ปลุกพลังหน้าใหม่แบบขาดลอย

ถึงจะเป็นผู้ปลุกพลังระดับเงิน ทว่าค่าสติปัญญานั้นก็ยังไม่สูงเท่ากับหลินลั่ว ตอนนี้ค่าสติปัญญาของหลินลั่วเทียบได้กับผู้ปลุกพลังระดับทองด้วยซ้ำ !

ที่สำคัญที่สุดคือเลเวลสกิลของหลินลั่วนั้นคือสิ่งที่ตงฟางเหอไม่อาจจะต้านทานได้

ตอนนี้มี 3 สกิลที่เลเวล 7 แล้ว

สกิล [ จิตสับสน ] ก็เลเวล 5 !

ตอนนี้ตงฟางเหอที่ทุกคนยกย่องน่ะ เลเวลสกิลสูงสุดคงแค่เลเวล 3 รึ 4 ก็เท่านั้น  ถึงจะมีอุปกรณ์ที่ดีกว่าแต่ก็ไม่อาจจะต้านทานหลินลั่วได้

เหนือกว่าแบบขาดลอย !

เหนือกว่าทุก ๆ ด้าน !

“ตายซะ !” ตงฟางเหอตะโกนออกมาและพุ่งเข้าใส่หลินลั่วอีกครั้ง

เขามั่นใจอย่างมาก ด้วยไอเทมและอุปกรณ์หลาย ๆ ชิ้น มันน่าจะเพียงพอที่จะต้านทานสกิลควบคุมของหลินลั่ว

ถึงหลินลั่วจะเปลี่ยนอาชีพขั้น 2 เป็นนักบวชทมิฬแล้วแต่สกิลของหลินลั่วคงใช้ได้ผลกับเขาไม่ได้ง่าย ๆ แน่

เมื่อเห็นทั้งคนและมังกรพุ่งเข้าใส่เขาอีกรอบ หลินลั่วก็ใช้วิธีเดิม เขาใช้ [ จิตสับสน ] เข้าใส่ตงฟางเหอ ตงฟางเหอรู้สึกเวียนหัวขึ้นมา ตอนที่ได้สติกลับมา เขาก็พบว่าหอกในมือของเขาแทงเข้าที่ต้นขาของมังกรที่อยู่ข้าง ๆ

มีเกล็ดมังกรหลุดออกมาพร้อมกับรอยแผล

มังกรเบิกตามองไปที่ตงฟางเหอราวกับจะกินตงฟางเหอทั้งเป็น !

“มองบ้าอะไรของแกวะ ! ไอ้มังกรนี่  !” ตงฟางเหอโกรธและตะคอกกลับไป  “เหี้ย ! เกิดบ้าอะไรขึ้นวะ ?” เขาหันกลับไปมองหลินลั่วด้วยสายตาไม่มั่นใจ

เกิดอะไรขึ้น ?

เขาคิดว่าด้วยไอเทมและอุปกรณ์พวกนี้น่ะเพียงพอแล้ว แต่ทำไมเขาถึงต้านทานสกิลของหลินลั่วไม่ได้อีก ?

นี่คือพลังของนักบวชทมิฬ อาชีพขั้น 2 งั้นเหรอ ?

“ฮ่าฮ่า โดนอีกแล้ว ! ตงฟางเหอโดนอีกแล้ว !”

“ขยะสิ้นดี ! ไม่ว่าจะใส่อุปกรณ์ดีแค่ไหน แต่ก็กากเหมือนเดิม !”

“นี่แหละของจริง ! หลินลั่วเปลี่ยนอาชีพขั้น 2 แล้วแน่ ๆ ไม่งั้นแล้วสกิลคงไม่มีพลังระดับนี้ !”

“เลเวล 30 ! นี่ปลุกพลังมาไม่ถึงเดือน น่าตกใจจริง ๆ”

“ตงฟางเหอ เอาหน่อยสิวะ ! ฉันขายบ้านเดิมพันข้างแกเลยนะโว้ย !”

“ไอ้ขยะตงฟาง...”

เสียงโห่ของทุกคนทำให้ตงฟางเหอใจเย็นลงอีกครั้ง

เขารู้ดีว่าเขาไม่อาจจะรับมือกับสกิลควบคุมของหลินลั่วได้ไหว ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะไม่วิ่งเข้าหาหลินลั่วแบบโง่ ๆ เหมือนเดิม

มันจะดีกว่า....ที่จะลองหยั่งเชิงดูก่อน

เขาตัดสินใจและถอยกลับออกมาก่อนจะสั่งการมังกร “จัดการมัน !”

“กรร...” มังกรคำรามออกมาและกางปีกออกพุ่งเข้าใส่หลินลั่วอีกครั้ง

“ยมทูตน่ะเป็นมังกร ถึงมันจะยังเด็กแต่ก็กินผลึกมังกรหลังเหล็กเข้าไป ไม่ว่าจะเป็นพลังป้องกันทางกายภาพรึพลังป้องกันเวทย์ก็เหนือกว่าฉัน....”

“มังกรนี่แหละคือทางที่จะเอาชนะหลินลั่ว !”

“สำหรับฉัน...” เขากำหอกในมือไว้แน่นและเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา  มังกรได้พุ่งเข้าไปด้านข้างหลินลั่วอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอ้าปากออกงับหลินลั่ว

ไอเย็นปะทุออกมาตรงหน้าหลินลั่วกระจายไปรอบตัว

การเคลื่อนไหวของมังกรชะงักไปเพราะไอเย็นนี้ มันทำให้ความเร็วของมังกรช้าลงไปทันที

[ ระเบิดน้ำแข็ง ] นั้นไม่อาจจะหยุดการเคลื่อนไหวของมังกรได้ ทว่านั่นไม่ใช่เป้าหมายจริง ๆ ของหลินลั่ว

เขาอาศัยช่วยที่มังกรชะงักไปนั้นสะบัดมือขวาเบา ๆ ก่อนที่ร่างของเขาจะหายไปในทันที

เขากับหินข้าง ๆ ตงฟางเหอสลับที่กัน !

“อะไรวะ ! ?”  สีหน้าของตงฟางเหอเปลี่ยนไป เขาไม่คิดเลยว่าหลินลั่วจะมีสกิลวาร์ป  !

เขารีบยกหอกแทงออกไป แต่หลินลั่วก็หลบได้ง่าย ๆ

ในเวลาเดียวกันคทาในมือหลินลั่วก็ถูกชี้มาทางเขา

[ หูด ] !

“...”

พลังผันผวนแผ่ออกมา ตงฟางเหอรีบเพ่งสมาธิแต่ก็พบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

....

ทำไมเขาคันที่ไอ้จ้อน ?

แสงสีเขียวจาง ๆ จากโล่ไม้พุ่งลงไปทางไอ้จ้อนของเขา

“หือ ?” หลินลั่วส่ายหน้า

ก็ไม่แปลก [ หูด ] เพิ่งจะเลเวล 1 เอง อีกฝ่ายน่ะใช้ไอเทมป้องกันไปตั้งเยอะ การที่สกิลจะใช้ไม่ได้ผลนั้นก็ไม่แปลก

แต่เขาก็ยังยกคทาขึ้นมาอีกรอบ

[ หนองใน ] !

[ ซิฟิลิส ] !

ความรู้สึกคันเล่นงานที่ไอ้จ้อนของตงฟางเหอ ทว่าส่งผลแค่ชั่วครูเท่านั้น

[ ทลายภูเขา ]  !

ตูม !

สางสีทองระเบิดออกมาทำให้หลินลั่วต้องถอยกลับออกไป

วินาทีต่อมาเขาก็พบว่าพื้นที่ตรงที่หลินลั่วอยู่นั้นมีหินก้อนหนึ่งตกลงมาแทน

“อะไรวะ  ! ?”

เขารีบหันกลับไปมองทางมังกร

แน่นอน หลินลั่วโผล่มาข้าง ๆ มังกร

“หือ !” เหล่าผู้ปลุกพลังและผู้ชมต่างก็พากันลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ

“วาร์ป ! ต้องเป็นสกิลวาร์ปแน่ ๆ !”

“หลินลั่ววาร์ปได้ไม่จำกัดเลยรึไง ? โคตรโกงเลย !”

“จะเป็นไปได้ยังไง ? สกิลวาร์ปน่ะมีแค่พวกอาชีพที่เกี่ยวข้องกับมิติเท่านั้นที่จะเรียนรู้ได้ เขาจะไปมีสกิลนี้ได้ยังไง ?”

“สกิลนี้มันโคตรเจ๋งเลย !”

“ฉันมองออกแล้ว ! การโจมตีของหลินลั่วน่ะเบา แต่เขาเชี่ยวชาญสกิลควบคุม เมื่อรวมกับการวาร์ปของเขาแล้ว ผู้ปลุกพลังทั่วไปไม่อาจจะเป็นคู่มือของเขาได้เลย !”

“รึว่าแชมป์ปีนี้จะเป็นของหลินลั่ว !”

“อาจจะไม่ใช่แบบนั้น ! สกิลวาร์ปนี่ยังมีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่ !”

ในห้องส่วนตัวหลายห้อง หลายคนพากันอึ้ง  โดยเฉพาะคนของตระกูลตงฟาง พวกเขากว่าสิบคนพากันเบิกตามองไปที่เวทีประลอง

“บัดซบ ! สกิลวาร์ป !”

“ทำยังไงดี ? นายน้อยเหอเอาชนะเด็กนี่ไม่ได้แน่ !”

“คงต้องหวังพึ่งมังกร !”

“หุบปาก !” ตงฟางไต้ซ่งสูดหายใจเข้าลึก ๆ เรียกสติทุกคน

“ถึงมันจะเป็นสกิลวาร์ปแต่ก็มีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่ ! ”