ตอนที่ 79 : อาวุธ ? หลินลั่ว แกแพ้แน่ !

ตอนที่ 79 : อาวุธ ? หลินลั่ว แกแพ้แน่ !

มีเสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับที่เวทีประลองกว่าครึ่งที่ถูกทำลายเพราะคลื่นระเบิด

กรรมการและผู้ดูแลค่ายกลที่ริมเวทีประลองรีบประคองสถานการณ์ในเวทีประลองเอาไว้

ภายใต้ฝุ่นและควัน มังกรยมทูตได้กัดเข้าที่ขวานของยักษ์โครงกระดูก เขี้ยวของมันเสียดสีกับตัวขวานจนมีสะเก็ดไฟกระจายออกมา

ตงฟางเหอกระโดดขึ้นฟันเข้าที่ต้นคอของยักษ์โครงกระดูก จากนั้นก็ตีลังกาดีดตัวโผล่มาตรงหน้าหยางเฉินหลี่ !

มังกรยมทูตใช้กรงเล็บทั้งสองของมันฟาดลง กดยักษ์โครงกระดูกลงกับพื้นก่อนจะกัดซ้ำ

ผ่านไปสักพักยักษ์ใหญ่ทั้งสองก็ยังคงสู้กันต่อไป

ตงฟางเหอถือหอกในมือและแทงออกมา

เมื่อเผชิญหน้ากับตงฟางเหอ หยางเฉินหลี่ก็ได้แต่ส่ายหน้า “ตงฟางเหอ เกือบไปแล้วแท้ ๆ ....”

เขายื่นมือออกมาสะบัดพร้อมดาบทองแดงที่ปรากฏขึ้นในมือ มันสลักลวดลายเหรียญทองแดงเอาไว้พร้อมรูนที่ส่องแสง

“ดาบเจ็ดดาว !” หยางเฉินหลี่แอบถอนหายใจออกมา เมื่อเผชิญหน้ากับตงฟางเหอที่พุ่งเข้าใส่ หยางเฉินหลี่ก็ไม่ได้เดินหน้าแต่กลับถอยพร้อมกับใช้ดาบทองแดงเพื่อรับมือการโจมตีอีกฝ่าย !

“โอ้ ! หยางเฉินหลี่สู้ระยะประชิดได้ด้วย !”

“ดาบทองแดงของเขาคืออาวุธที่เขาได้มาจากจิตโลกตอนที่ปลุกพลังขึ้นมา !”

“อาวุธที่เติบโตได้ ! อาวุธที่พัฒนาได้ ! มันไม่ต่างจากมังกรของตงฟางเหอเลย !”

“ผู้ปลุกพลังระดับ A ขึ้นไปจะมีอาวุธ, ไอเทมรึสัตว์เลี้ยงประจำตัวตอนที่ปลุกพลังขึ้นมา ของเหล่านี้จะเกี่ยวข้องกับอาชีพของพวกเขา !”

“นี่เป็นเหตุผลสำคัญว่าทำไมผู้ปลุกพลังอาชีพระดับ A ขึ้นไปนั้นถึงจะเติบโตได้มากกว่าผู้ปลุกพลังทั่ว ๆ ไปในอนาคต !”

“ไม่ใช่ว่าเฉินผิงอันกับมู่หรงเสวี่ยเหินก็มีอาวุธติดตัวรึไง ?”

“แน่นอน ! เฉินผิงอันน่ะมีดาบบิน มู่หรงเสวี่ยเหินมีคทาแสงที่ต่างก็เป็นอาวุธติดตัว มันจะเพิ่มความแข็งแกร่งของพวกเขาขึ้นมา !”

“สุดยอด ! แต่มันไม่ยุติธรรมเลยที่พวกเขามีอาวุธที่ดีกว่าเราตั้งแต่แรก....”

ผู้คนพากันออกความเห็นออกมา แต่มันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อทั้งสองคนที่สู้กันอยู่

น่าเสียดาย

ยังไงซะมังกรของตงฟางเหอนั้นก็กินผลึกมังกรของมังกรหลังเหล็กไป ความแข็งแกร่งมันพุ่งทะยานขึ้นมา มันกัดเข้าที่ยักษ์โครงกระดูกและเอาชนะไปได้ ด้วยการที่มีมังกรเข้ามาสมทบ สุดท้ายหยางเฉินหลี่ก็ไม่อาจจะทัดทานไหวและพ่ายแพ้ให้กับตงฟางเหอไป

“ผู้ชนะ....ตงฟางเหอ  !”

ที่เวทีประลองที่ 3

ตูม ตูม....

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง มือของเฉินผิงอันเปลี่ยนเป็นเงาดาบบินกว่า 10 เล่มครอบคลุมไปทั้งลานประลอง หยางจือชิวพยายามที่จะหลบ แต่มันก็ทำให้เขาเข้าใกล้เฉินผิงอันไม่ได้เลย สุดท้ายเขาก็โดนต้อนให้ออกจากเวทีประลองไปเพราะดาบเงานี้

“ผู้ชนะ....เฉินผิงอัน !”

ที่เวทีประลองที่ 4

ทั้งเวทีประลองนั้นเต็มไปด้วยพลังงานกระจายไปทั่ว  ฝั่งหนึ่งคือแสงศักดิ์สิทธิ์อันอบอุ่น อีกฝั่งคือลมและหิมะที่กระจายไปทั่ว

ภายใต้พลังทั้งสองที่ต่างกันนี้ มีคนสองคนที่เข้าปะทะกันอย่างต่อเนื่อง

มู่หรงเสวี่ยเหินใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ พลังงานแสงอัดแน่นในตัวดาบทำให้มันคมกริบยิ่งกว่าเก่า การโจมตีแต่ละครั้งนั้นแฝงไปด้วยไฟศักดิ์สิทธิ์

ในฝั่งเหลียนอี้หนิง แส้ในมือนั้นเหมือนจะเปลี่ยนเป็นงูพิษที่พุ่งออกมาจากจุดต่าง ๆ ฟาดออกไปจนทำให้มู่หรงเสวี่ยเหินรู้สึกมือชา

“หนิงเอ๋อ ! เธอเอาชนะฉันไม่ได้หรอก !”  ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ มู่หรงเสวี่ยเหินได้ตะโกนออกมา

เหลียนอี้หนิงหอบหายใจ ใบหน้าของเธอเริ่มแดงขึ้นมา “ใครบอก !”

เธอยื่นมือออกมาพลิกแส้บังคับให้มู่หรงเสวี่ยเหินต้องถอยกลับไป ในเวลาเดียวกันปากของเธอก็อ้าออกเล็กน้อย ก่อนจะมีดอกไม้ที่เหมือนกับดอกกล้วยไม้ลอยออกมา

“ผู้คุมวิญญาณ !”

“ครืด....”

มีเสียงแปลก ๆ ดังขึ้น อยู่ ๆ ก็มีร่างผู้หญิงโปร่งใสปรากฏขึ้นมาด้านหลังเหลียนอี้หนิง  ผู้หญิงคนนี้สวมชุดขาว ผมดำของเธอพาดลงมาตามตัว เธอเหมือนกับเทพธิดาในตำนาน

มีพลังจิตปะทุออกมาราวกับคลื่นยักษ์ที่ซัดออกมา !

แม้แต่โล่พลังที่ป้องกันรอบเวทีประลองก็ไม่อาจจะทัดทานได้ มันเกิดการผันผวนอย่างรุนแรง

กลุ่มผู้ปลุกพลังหน้าใหม่ที่อยู่ใกล้ ๆ กับเวทีประลองรู้สึกเวียนหัวขึ้นมา คนที่อ่อนแอบางคนถึงกับสลบไปก็มี !

ผู้ใช้ค่ายกลที่ดูแลเวทีประลองรีบตะโกนออกมา “ผู้ปลุกพลังหน้าใหม่รอบ ๆ เวทีประลองที่ 4 รีบถอยกลับไป 10 ก้าว !”

“นี่คือคลื่นวิญญาณของเจ้าหญิงหิมะ ผู้ปลุกพลังทั่วไปไม่อาจจะต้านทานได้ !”

“การโจมตีทางจิต ! รีบถอยออกไป !”

“ฉันเวียนหัวจัง...สกิลนี้มันเป็นสกิลโจมตีระยะไกล !”

“เทพธิดาทั้งสองนี่ดุดันจริง ๆ !”

“ฉันจะล้มแล้ว ประคองฉันที...”

ในเวทีประลอง มู่หรงเสวี่ยเหินรู้สึกเวียนหัวขึ้นมา

ทว่าภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ปะทุออกมาในร่าง ความรู้สึกนี้ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

“การโจมตีทางจิตของเจ้าหญิงหิมะ ? น่าเสียดายที่ใช้กับฉันไม่ได้ผล !” เธอฮึดฮัดออกมาเบา ๆ พร้อมพลังแสงที่ปะทุออกมารอบตัว ปิดกั้นการโจมตีนี้ไม่ให้เข้าถึงร่างเธอได้

ในเวลาเดียวกันนัยน์ตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีทอง

ด้านหลังเธอมีปีกสีทองอ่อน ๆ ปรากฏขึ้นมา !

“หนิงเอ๋อ นี่เป็นการโจมตีที่แรงที่สุดของฉัน ! บอกคนรักของเธอด้วยว่าฉันจะรอเขาในรอบตัดสิน !”

“ว่าไงนะ ?”

“แสงแห่งการตัดสิน !”

แสงสีทองพุ่งลงมาจากฟ้าเข้าใส่พายุหิมะ

หิมะและลมกระจายออกมาก่อนจะเริ่มละลายด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า ไม่ว่าเหลียนอี้หนิงจะพยายามต่อต้านแค่ไหน ทว่าเธอก็ไม่อาจจะหนีจากแสงนี้ได้เลย !

ไม่กี่นาทีต่อมา เหลียนอี้หนิงก็ต้องเลือกที่จะยอมแพ้

“ผู้ชนะ....มู่หรงเสวี่ยเหิน !”

ที่เวทีประลองที่ 1

ตอนที่เวทีประลองทั้ง 3 แข่งจบ การต่อสู้ของหลินลั่วนั้นก็เริ่มไปนานแล้ว !

ฟางหยวนยืนอยู่กับที่ ตอนที่กรรมการประกาศเริ่มการแข่งขัน เขาก็ประกบมือเข้าด้วยกันและตะโกนออกมา

“ในระยะ 3 ม. ฉันไร้เทียมทาน !”

“....”

รอบ ๆ ตัวมีโล่พลังโปร่งใสปรากฏขึ้นมา

“ในโลกนี้ โลกนั้นเป็นเหมือนคุก !”

ในพริบตาเขาก็ยกมือขึ้นชี้ฟ้า ทว่าสายตาเขายังจับจ้องไปที่หลินลั่ว

ในพริบตา อากาศบนหัวและใต้เท้าหลินลั่วก็ราวกับเปลี่ยนเป็นมือขนาดใหญ่ตรึงร่างของหลินลั่วเอาไว้

พื้นดินเป็นคุก !

ค่ายกลควบคุม !

ฟางหยวนใช้โอกาสนี้วาดมือไปรอบตัว ก่อนจะกำมืออย่างแรง

“มิติว่างเปล่า !”

ตูม !

กำแพงมิติทั้งห้าก่อตัวขึ้นมากั้นตรงหน้าฟางหยวนเอาไว้  ด้วยการใช้สกิลไป 3 ครั้งติด ฟางหยวนก็เริ่มหายใจถี่ขึ้นมา

ทางหลินลั่ว เขาพยายามจะยกมือขึ้นแต่ก็พบว่าเขาช้าลงกว่าเดิมอย่างมาก อากาศรอบตัวเหมือนโดนแช่แข็ง ตัวเขาเหมือนตกลงไปในบ่อโคลนดูด

เขาเหมือนตัวหนักขึ้นเป็นสิบเท่า แค่ขยับตัวก็ยังยาก

ก่อนที่ฟางหยวนจะลงมือเสร็จ เขาก็เอื้อมมือไปด้านหลังหยิบธงยันต์ 3 อันออกมาก่อนจะโยนมันขึ้นฟ้า

ฟางหยวนประกบมือพร้อธงทั้งสามที่หมุนรอบตัวเขา

“1 ใน 5 ทะเลทั้งสี่....สายฟ้าทั้งห้า !”

ตูม !

ภายใต้เสียงท่องสกิลของฟางหยวน ธงทั้งสามก็มีสายฟ้าสีฟ้าปะทุออกมาเปลี่ยนเป็นงูสายฟ้าพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว

ตูม ตูม ตูม !

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง โล่น้ำแข็งตรงหน้าหลินลั่วพังไปทีละชั้น ๆ พร้อมเศษน้ำแข็งที่กระจายไปทั่ว

“นี่คือความแข็งแกร่งของผู้ใช้ค่ายกลต้องห้ามงั้นเหรอ ? ถ้าเป็นเรื่องค่ายกล เขาสามารถควบคุมพลังจากโลกเพื่อใช้ในการฆ่าศัตรูได้เหรอ ?”  หลินลั่วพึมพำออกมา แต่ตอนนั้นฟางหยวนก็ลงมืออีกรอบ

ฟางหยวนโยนบางอย่างออกมา มันคือธงยันต์ 5 อันที่สีสันแตกต่างกัน

ทอง, เขียว, ฟ้า, แดง, เหลือง !

ธงทั้งห้าสั่นไหวพร้อมแสงสว่างที่ส่องแสงออกมาเปลี่ยนก้อนแสงภายใต้การควบคุมของฟางหยวน

“ทอง, ไม้, น้ำ, ไฟ และดิน ! สมบัติเซียน !”

[ ค่ายกล 5 ธาตุสังหาร ] !

ปัง !

เสียงระเบิดดังก้องขึ้น ธงทั้งห้าได้เปลี่ยนเป็นสมบัติพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว

มีด, ต้นไม้ใหญ่, น้ำ, ไฟ และหิน

เปลวไฟปะทุออกมากลืนกินร่างหลินลั่วหายไป !

“นี่คือความแข็งแกร่งของผู้ใช้ค่ายกลต้องห้ามงั้นเหรอ ? แกร่งจริง ๆ !”

“ผู้ปลุกพลังอาชีพลับระดับ A  ? เขาดูเหมือนจะเอาชนะหลินลั่วได้ง่าย ๆ !”

“ฟางหยวนน่ะไม่ได้อ่อนแอกว่าผู้ปลุกพลังอาชีพระดับ S เลย !”

“นายว่าใครจะชนะ ?”

เสียงถกเถียงกันของผู้ชมดังขึ้น ทว่าสายตาของฟางหยวนก็ยังไม่ได้สะท้อนความยินดีออกมาแม้แต่น้อย เขากลับมองไปทางที่หลินลั่วอยู่ไม่ละสายตา

“ฉันยังไม่ใช้สกิลจากน้ำเลย แกจะมาแพ้ง่าย ๆ แบบนี้ได้ยังไง ?”

“การโจมตีนี้รุนแรงก็จริง แต่ฉันยังมีแรงกว่านี้...”

ภายใต้เปลวไฟ อยู่ ๆ ก็เกิดการผันผวนขึ้นมา

ในสายตาฟางหยวน ค่ายกลที่พื้นดินที่เหมือนกับโคลนจำกัดการเคลื่อนไหวของหลินลั่วอยู่นั้นกลับถูกทำลาย

ค่ายกลสังหารที่สร้างขึ้นจากธาตุทั้งห้ากลับโดนทำลายไปในเวลาอันสั้น ราวกับว่ามีดาบอันแหลมคมตัดพวกมันให้ขาดจากกัน

ในเวลาเดียวกัน ในสายตาของเขามันก็มีดาบอันแหลมคมโจมตีเข้ามาจริงๆ !  เขาหรี่ตาลงพร้อมมือทั้งสองข้างที่ผลักออกไป

“5 ธาตุ 5 ความคิด ทั้งห้าว่างเปล่า !”

ตูม !

เกิดการระเบิดอันรุนแรงขึ้นมาตรงหน้าพร้อมค่ายกลที่ก่อตัวขึ้นมาป้องกันเขาเอาไว้ได้

ปัง ปัง ปัง....

มีใบมีดอันแหลมคมกำลังโจมตีค่ายกลอยู่

“อ๊าก !” ฟางหยวนตะโกนออกมา พลังจิตในร่างโคจรเข้าไปในค่ายกล ธงยันต์ทั้งสองที่อยู่กับตัวเขาโดนทำลาย ทว่าสุดท้ายเขาก็ลบล้างใบมีดมิตินี้ได้

เขาแสดงสีหน้ายินดีออกมา

มือขวาเขากำไปข้าง ๆ ราวกับจะคว้าบางอย่างจากมิติ

ในเวลาเดียวกันสีหน้าของผู้ใช้ค่ายกลที่ดูแลเวทีประลองก็เปลี่ยนไปทันที เขารีบตะโกนออกมา “นักเรียนฟางหยวน หยุด”

แต่ฟางหยวนไม่ได้เชื่อฟังแม้แต่น้อย เขายังคงยกมือกำไปทางที่หลินลั่วยืนอยู่

“ลักพามังกรเปลี่ยนเป็นฟินิกส์ ดวงดาวโคจร !”

“.... ”

“หลินลั่ว แกแพ้แล้ว !”