บทที่ 21 จอมโจรหัวโล้นหน้ากลมปากแหลม

บทที่ 21 จอมโจรหัวโล้นหน้ากลมปากแหลม

เฟยเอ่ยขึ้นว่า "แคว้นแคนเดลลาเรียที่เราอยู่กันตอนนี้ ความจริงแล้วเป็นเพียงประเทศที่อ่อนแอมาก มีพื้นที่ไม่ถึงหนึ่งแสนสองหมื่นตารางกิโลเมตร และมีประชากรไม่ถึงห้าแสนคน จำนวนนักผจญภัยก็น้อยนิด ยิ่งเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ก็ยิ่งนับนิ้วได้เลย ในสถานที่ยากจนและห่างไกลเช่นนี้ย่อมไม่มีใครมาเปิดร้านขายของวิเศษ เพราะลูกค้าทั้งน้อยและยากจน"

"ส่วนแหวนที่มีคุณสมบัติในการเก็บของนั้นยิ่งล้ำค่าขึ้นไปอีก เจ้าอาจต้องเดินทางไปยังฮิเธอร์แลนด์ในสมาพันธรัฐอาร์เคนเพื่อหาซื้อของวิเศษเช่นนั้น และโดยทั่วไปราคาของมันจะไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นมังกรทองเลยทีเดียว"

'แค่หนึ่งหมื่นมังกรทอง ดูเหมือนจะไม่แพงเท่าไหร่นะ...' ไซเฟอร์นึกถึงหีบสมบัติหลายใบในบ้านของวิสเคานต์บราวน์แล้วอดไม่ได้ที่จะคิดในใจ 'ถ้าฉันขนสมบัติในบ้านของวิสเคานต์บราวน์จนเกลี้ยง ก็น่าจะพอซื้อได้สักวงมั้ง?'

อย่างไรก็ตาม ความคิดที่จะซื้อแหวนมิตินั้นถูกปัดตกไปก่อน และในตอนนั้นเอง เธอสังเกตเห็นอย่างรวดเร็วว่าค่าชื่อเสียงบนหน้าต่างระบบของเธอพุ่งสูงขึ้นกว่าร้อยแต้มอย่างกะทันหัน

เธอแทบไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับกระดาษแผ่นน้อยที่เธอทิ้งไว้ในห้องคลังสมบัติของวิสเคานต์บราวน์ซึ่งถูกค้นพบแล้วเป็นแน่

และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อตัดภาพมาอีกด้านหนึ่ง วิสเคานต์บราวน์กำลังจ้องมองหีบสมบัติสามใบที่ถูกเปิดทิ้งไว้ตรงหน้าพร้อมกับกระดาษในมือ ก่อนจะระเบิดโทสะออกมาทันที

ข้อความของไซเฟอร์นั้นช่างยั่วยุเกินไป มันทำให้ห้องคลังสมบัติกลายเป็นเหมือนบ้านของเธอเอง ให้ความรู้สึกว่าเธอจะเข้าจะออกเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจชอบ ซึ่งความจริงมันก็เป็นเช่นนั้น

"พวกเจ้าสองคน เฝ้าที่นี่กันยังไง?! ถึงปล่อยให้หนูลอบเข้ามาโดยไม่รู้ตัวแบบนี้!?"

ยามทั้งสองลนลานขึ้นมาทันที

"นี่... มันเป็นไปได้ยังไงกัน? ไม่น่าจะเป็นไปได้เลยนะครับ!?"

"ท่าน... ท่านวิสเคานต์ เมื่อวานพวกเรายืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูตลอดทั้งวันโดยไม่ขยับไปไหนเลยจริงๆ ไม่มีใครผ่านเข้าไปได้แน่นอนครับ!"

ห้องคลังสมบัติเป็นห้องปิดตายที่ไม่มีหน้าต่าง ตามหลักการแล้วประตูทางเข้าหลักคือทางเดียวที่จะเข้าไปได้ หากไม่ใช่เพราะกระดาษและปากกาที่ไซเฟอร์ทิ้งเอาไว้ วิสเคานต์บราวน์คงสงสัยไปแล้วว่าคนเฝ้าสองคนนี้แอบขโมยเหรียญมังกรทองไปเองหรือไม่

"แต่ไอ้โจรชั่วนั่นมันเข้าไปในห้องคลังสมบัติได้ยังไงกัน?" วิสเคานต์บราวน์สับสนจนถึงขีดสุด หรือว่าโจรคนนั้นจะเป็นผู้ใช้เวทมนตร์? แต่ความเป็นไปได้นั้นก็น้อยเหลือเกิน เพราะตามปกติแล้วผู้ใช้เวทมนตร์มักจะเป็นฝ่ายถูกปล้นเสียมากกว่า

เขาไม่เข้าใจ แต่อยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ด้วยความโกรธจัด วิสเคานต์บราวน์จึงขยำกระดาษในมือจนเป็นก้อนกลมแล้วขว้างลงพื้นอย่างแรง

ทว่าสองวินาทีต่อมา เขากลับก้มลงไปเก็บก้อนกระดาษนั้นขึ้นมา อย่างไรเสียเนื้อความในนี้ก็เป็นเบาะแสเดียวที่มีอยู่ เขาคลี่กระดาษที่ยับยู่ยี่ออก และเพิ่งสังเกตเห็นรูปหัวแมวที่ไซเฟอร์วาดทิ้งไว้ตรงมุมกระดาษ

วิสเคานต์บราวน์กัดฟันกรอดพลางสั่งการ "ไปตามหานักสืบที่เก่งที่สุดในเมืองนี้มาให้ข้า ไม่ว่าจะยังไง ข้าต้องจับไอ้โจรชั่วนี่ให้ได้!"

เมื่อเป็นคำสั่งของวิสเคานต์ ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง นักสืบคนหนึ่งก็รีบรุดมาเข้าพบวิสเคานต์บราวน์ หลังจากได้รับฟังคำร้องของผู้ว่าจ้าง นักสืบผู้นั้นก็ได้แต่จ้องมองกระดาษยับๆ ในมือด้วยอาการตกตะลึง

ท่านกำลังจะบอกว่า คนร้ายสามารถลอบเข้าไปในห้องคลังสมบัติที่มีทางเข้าเพียงทางเดียวท่ามกลางการคุ้มกันอย่างแน่นหนา ขโมยเหรียญมังกรทองไปกองใหญ่ แล้วหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยงั้นหรือ?

หากไม่ใช่เพราะท่าทางโกรธจัดของวิสเคานต์บราวน์ นักสืบเกือบจะคิดว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเขาเล่นเสียแล้ว คดีแบบนี้มันเกิดขึ้นได้จริงหรือ?

แต่ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้เขาได้แต่ต้องกัดฟันรับทำคดี นักสืบมองกระดาษในมือ นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า "คนร้ายทิ้งโน้ตแบบนี้เอาไว้ในตอนท้าย จุดประสงค์ของมันย่อมชัดเจนในตัวอยู่แล้ว เขาน่าจะเป็นเด็กกำพร้าที่ขาดความรักมาตั้งแต่เด็ก จึงโหยหาความสนใจจากผู้อื่นเป็นพิเศษ เขาใช้วิธีเยาะเย้ยท่านเพื่อสร้างตัวตนให้ตนเอง"

"จากข้อความในกระดาษ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นพวกปากจัด และยิ่งคนเราวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแสดงถึงความมั่นใจในตัวเองที่มากเท่านั้น ดังนั้น รูปวาดตรงมุมนี้มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นรูปเหมือนของตัวเขาเอง! ด้วยวิธีนี้จะทำให้เป้าหมายในการเรียกร้องความสนใจบรรลุผล และยังตอบสนองความมั่นใจรวมถึงความหลงตัวเองของเขาได้อีกด้วย!"

"แต่คนร้ายก็ไม่ได้โง่ รูปวาดนี้จึงดูเรียบง่ายไปเสียหน่อย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ผมสามารถเติมเต็มและวาดภาพนี้ให้กลับมาเป็นรูปลักษณ์ดั้งเดิมได้!"

ไม่นานนัก นักสืบก็เริ่มวาดภาพลงบนกระดาษอีกแผ่น เพียงสิบนาทีต่อมา ภาพของ จอมโจรหัวโล้นหน้ากลมปากแหลม ที่มีหัวกลมโต ปากแหลม และโหนกแก้มตอบเหมือนลิงก็ปรากฏขึ้นในภาพวาด

พูดง่ายๆ ก็คือ ทั้งอัปลักษณ์และดูเจ้าเล่ห์ ดูเลวทรามต่ำช้า ตรงตามจินตนาการที่คนส่วนใหญ่มีต่อคำว่าโจรพอดิบพอดี

เมื่อเห็นภาพวาดนี้ วิสเคานต์บราวน์ก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "สมกับเป็นยอดนักสืบ ทำได้ดีมาก! สามารถสืบหารูปลักษณ์ของคนร้ายได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้!"

จากนั้นวิสเคานต์บราวน์จึงรีบสั่งการให้คนวาดใบประกาศจับตามภาพนี้และนำไปแจกจ่ายทั่วทั้งเมืองทันที!

ส่วนทางด้านนักสืบ เขาแอบปาดเหงื่อบนหน้าผาก ยอดนักสืบอะไรกัน ข้อสันนิษฐานทั้งหมดเมื่อครู่นี้ล้วนเป็นการแต่งเรื่องขึ้นมาเองทั้งสิ้น ความจริงแล้วกระบวนการสืบสวนนั้นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเขาเห็นว่าวิสเคานต์บราวน์กำลังโกรธจัดจนแทบจะระเบิด ดังนั้นเขาจึงต้องเหยียดหยามและดูหมิ่นคนร้ายนิรนามผู้นี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเป็นเพียงกระบอกเสียง ยิ่งเขาด่าทอแรงเท่าไหร่ วิสเคานต์บราวน์ย่อมยิ่งพอใจเท่านั้น

แต่นักสืบผู้นี้ก็ตระหนักดีว่า หากสิ่งที่วิสเคานต์บราวน์พูดเป็นความจริง คนร้ายที่สามารถทำการโจรกรรมอันสมบูรณ์แบบนี้ได้ จะต้องเป็นยอดจอมโจรในตำนานที่เก่งกาจมากแน่ๆ!

วิสเคานต์บราวน์คือคนที่เขาไม่กล้าล่วงเกิน ดังนั้นในตอนนี้เขาจึงทำได้เพียงปั้นเรื่องเหลวไหลเพื่อช่วยวิสเคานต์บราวน์ด่าทอจอมโจรผู้นี้ แต่จอมโจรคนนี้ก็เป็นคนที่เขาไม่กล้าล่วงเกินเช่นกัน! หากอีกฝ่ายรู้ว่าภาพวาดนี้เป็นฝีมือของเขา เขาคงไม่รอดแน่

'ไม่ได้การ ฉันอยู่ที่เมืองนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว คืนนี้ต้องรีบหนีออกจากเมืองให้เร็วที่สุด!' นักสืบพึมพำกับตัวเอง

ทางด้านสมาคมนักผจญภัย ข่าวเรื่องบ้านของวิสเคานต์บราวน์ถูกปล้นแพร่สะพายไปอย่างรวดเร็ว แม้ใบประกาศจับจะใช้เวลาในการจัดทำและอาจต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะติดไปทั่วเมือง แต่ที่นี่คือสมาคมนักผจญภัย พวกเขาจึงได้รับใบประกาศจับฉบับแรกตั้งแต่ช่วงเที่ยงของวันนั้น

มันคือภาพวาดต้นฉบับจากฝีมือนักสืบคนนั้นที่ถูกนำมาปิดประกาศไว้บนผนังของสมาคมนักผจญภัย

"จอมโจรหัวโล้นหน้ากลมปากแหลม ลอบเข้าไปในบ้านของวิสเคานต์บราวน์เมื่อวานนี้และขโมยเงินไปสองพันมังกรทอง จึงขอประกาศให้รางวัลนำจับ ผู้ใดที่สามารถจับกุมคนร้ายผู้นี้ได้จะได้รับรางวัลหนึ่งพันมังกรทองทันที และแม้เพียงการแจ้งเบาะแสก็จะได้รับสิบมังกรทองในทันที"

เมื่อจ้องมองใบประกาศจับตรงหน้า ไซเฟอร์ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าปั้นยากอย่างบอกไม่ถูก เธอหาคำบรรยายความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ไม่ได้จริงๆ

จอมโจรหัวโล้นหน้ากลมปากแหลม... นั่นมันฉายาประหลาดอะไรกันน่ะ???

แล้วเรื่องที่ขโมยเงินไปสองพันมังกรทองนั่นอีก อย่างมากเธอก็หยิบมาแค่ไม่กี่ร้อยเหรียญเท่านั้นเอง!