ตอนที่ 31 : เมฆพิษกระจายตัว !

ตอนที่ 31 : เมฆพิษกระจายตัว !

“ซวยแล้ว ! บอสตัวใหม่โผล่มาในหอฝึกฝน ! มันปล่อยเมฆไวรัสโรคห่าได้ ทำให้มอนสเตอร์ทั้งหมดบนชั้น 21 ป่วย !”

“ว่าไงนะ ? มอนสเตอร์ฆ่ากันเอง ?”

“แน่นอน ! พวกมันคือเผ่าพันธุ์ที่มีมันสมอง ซึ่งมาจากอีกโลก ไม่ใช่ว่าพวกเอลฟ์กับออร์คก็ฆ่ากันเองรึไง....”

“ฮ่าฮ่า ก็จริง แล้วตอนนี้เราควรทำยังไง ? ผู้ปลุกพลังชั้น 21 ออกมากันหมดแล้วเหรอ ?”

“ไม่ต้องกังวล ! เมฆไวรัสนี่อยู่แค่ชั้น 21 มันแค่ทำให้ผู้ปลุกพลังที่ขึ้นมาช้านั้นสอบตก พวกผู้ปลุกพลังที่ขึ้นไปชั้น 22 แล้วน่ะยังเดินหน้าต่อได้ !”

“ก็จริง ! เอาหน่อยตงฟางเหอ !”

“เทพธิดามู่หรง เอาหน่อย !”

“เฮ้ย! เกิดบ้าอะไรขึ้นที่ชั้น 22 วะ ?”

“ข่าวใหญ่ ! ข่าวใหญ่ ! บอสตัวใหม่โผล่มาที่ชั้น 22 มันปล่อยเมฆพิษออกมา...”

ในพื้นที่จำกัดของลาน มีผู้ปลุกพลังจำนวนมากออกมาจากหอฝึกฝน

ตอนที่ตะโกนอยู่นั้น พวกเขาก็พากันกินยาไปด้วย

“เกิดอะไรขึ้น ? มีคนออกมาจากชั้น 22 อีกเหรอ ?”

“บัดซบ ! เมฆพิษกระจายไปถึงชั้น 22 แล้ว !”

“ว่าไงนะ ?”

“ดูที่อันดับสิ ! ทีม 1,000 อันดับแรกหายไปเกือบหมดแล้ว !”

“เฮ้ย.....เหลือแค่คนที่ขึ้นไปเหนือชั้น 22 งั้นเหรอ ?”

“คนจากชั้น 22 ยังออกมาเรื่อย ๆ เมฆพิษนี่กำลังกระจายไปทั่วชั้น 22 !”

“เกิดบ้าอะไรขึ้นด้านในกันแน่...”

บนชั้น 22 ของหอฝึกฝน

หลินลั่วยืนอยู่บนกองศพก็อบบิ้นไฟ รอบตัวเขามีแต่หมอกดำ ข้าง ๆ เขา เหลียนอี้หนิงมองดูหลินลั่วด้วยสายตาชื่นชม

“มาแล้ว !” ทันทีที่พูดจบ เขาก็เห็นถังเฉิงวิ่งวนด้วยความลนลาน

ด้านหลังเขามีฝูงก็อบบิ้นไฟฝูงใหญ่วิ่งไล่ตามมา

พวกมันพากันกรีดร้องและยิงธนูออกมาปักแทบจะทั่วทั้งร่างถังเฉิง

“โอ๊ย ! พี่ลั่ว ! รีบลงมือได้แล้ว !”

“ฉันจะตายแล้ว ฉันจะตายอยู่แล้ว !”

ฟรีบ !

มีหลายร่างโผล่มาข้าง ๆ ถังเฉิง พวกมันคือปิศาจกิ้งก่าทั้ง 8 ตัวที่อยู่ภายใต้การควบคุมของหลินลั่ว

ทันทีที่หลินลั่วยกคทาขึ้น เมฆไวรัสโรคห่าที่อยูรอบตัวเขาก็พุ่งเข้าหาฝูงก็อบบิ้นไฟ

“ถอย !” หลินลั่วตะโกนพร้อมกับทั้งสามคนที่ถอยออกจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว

ไม่นานก็อบบิ้นไฟทุกตัวก็ติดเชื้อไวรัสโรคห่ากันหมด

แต่ครั้งนี้หลินลั่วไม่ได้เลือกให้โรคห่าแสดงผล เขาจงใจปล่อยมอนสเตอร์พวกนี้ไปก่อน !

ก็อบบิ้นไฟพวกนี้ติดเชื้อไปแล้ว มันง่ายต่อการแพร่เชื้อ ตราบใดที่มันกลับไปที่ฐานตัวเองรึกลับไปหาฝูง ทั้งเผ่าก็จะติดเชื้อไปด้วย !

ในพื้นที่ลับแห่งหนึ่ง ทั้งสามคนก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

ถังเฉิงมองไปที่ก็อบบิ้นไฟที่เดินทางกลับไปและพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “พี่ลั่ว พร้อมรึยัง ?”

“สกิลของพี่แพร่เชื้อไปยังมอนสเตอร์ตัวอื่นได้ด้วยเหรอ ? ที่เราต้องทำก็แค่รองั้นเหรอ ?”

หลินลั่วพยักหน้าและพูดขึ้น “ประมาณนั้น”

“โคตรน่ากลัว ! ไม่แปลกเลยที่พี่จะเคลียร์เขตแดนลับด้วยตัวคนเดียวได้ สกิลนี้โคตรโกงเลย !” ถังเฉิงยิ้มกว้างออกมา “ดูจากสถานการณ์แล้ว ไม่ใช่ว่าเราจะไปถึงชั้น 26 ได้รึไง ? รึอาจจะขึ้นไปถึงชั้น 30 เลยก็ได้ ?”

“เป็นไปไม่ได้หรอก...” เหลียนอี้หนิงแย้งขึ้นมา “ถึงสกิลของหลินลั่วจะโกงแค่ไหนในการฆ่ามอนสเตอร์ ทว่ามันก็ต้องมีขีดจำกัด มันเกี่ยวข้องกับพลังป้องกันเวทย์”

“ตอนนี้เรายังอยู่ชั้นต้น ๆ ของหอฝึกฝน พลังป้องกันเวทย์ของพวกมอนสเตอร์จึงไม่ได้สูงนัก พวกมันถึงติดเชื้อได้ง่าย”

“มอนเตอร์ที่ชั้น 26 ของหอฝึกฝนโดดเด่นด้านพิษ พวกมันมีพลังป้องกันเวทย์ที่สูงและบินได้อีก ยิ่งกว่านั้นส่วนมากแล้วก็เลเวล 30 ขึ้นไป ฉันคิดว่าวิธีนี้อาจจะไม่ได้ผล...”

หลินลั่วพยักหน้าและพูดขึ้น “อี้หนิงพูดถูก ถึงสกิลของฉันจะโกงสำหรับการฆ่ามอนสเตอร์แต่มันก็มีข้อจำกัด”

“มันจะมีประโยชน์ในเขตแดนลับและดันเจี้ยนที่มอนสเตอร์รวมตัวกัน ใช้ในพื้นที่เปิดไม่ค่อยได้ผลเพราะมันมีพื้นที่เยอะและอากาศไหลเวียนได้ดี”

“แต่มันก็ยังน่าประทับใจอยู่ดี !” ถังเฉิงพูดขึ้น “ฮ่าฮ่า ฉันคิดภาพออกเลยว่าคนอื่นจะแสดงสีหน้าแบบไหนถ้าเราไปถึงชั้น 26 ได้ !”

“ฮ่าฮ่า....”

เหลียนอี้หนิงพูดขึ้นมาด้วยท่าทีกังวล “แต่ฉันกังวลอีกเรื่อง”

“เรื่องอะไร ?”

“ผู้ปลุกพลังหน้าใหม่คนอื่น ๆ ...” เหลียนอี้หนิงกัดฟันแน่นและพูดขึ้นมา “สกิลของหลินลั่วไม่ได้แยกมิตรกับศัตรู ตอนที่เขาฆ่ามอนสเตอร์ ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ก็น่าจะได้รับผลกระทบไปด้วย”

“ถึงพวกนี้จะออกจากหอฝึกฝนได้ก่อนที่จะตาย ทว่ามันก็เท่ากับพวกเขาจบการสอบแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นหลินลั่วคงทำให้หลายคนไม่พอใจ ดังนั้น...”

“ไม่พอใจ ?” หลินลั่วฮึดฮัดออกมา “ในยุคที่วัดกันที่ความแข็งแกร่ง มนุษย์อย่างเราแข่งขันกันตลอดเวลาอยู่แล้ว”

“ถ้าเอาชนะอุปสรรคนี้ไม่ได้ งั้นจะสู้กับมอนสเตอร์และเผ่าพันธุ์อื่นได้ยังไง ?”

“ถ้าเอาชนะอุปสรรคนี้ไม่ได้ งั้นเราคงไม่ต้องการผู้ปลุกพลังแบบนี้ !”

“พี่ลั่วพูดถูก ! พวกคนที่รับมือกับสกิลของพี่ลั่วไม่ได้น่ะไร้ประโยชน์ ! ถ้าใครกล้ามาลงมือกับพี่ลั่ว ฉันนี่และจะเป็นคนไปขวางคนแรกเลย  !”

“ฉันก็ด้วย...” เหลียนอี้หนิงพึมพำออกมาเบา ๆ ทว่าในใจเธอเต็มไปด้วยความกังวล

ผ่านไป 30 นาที หลินลั่วที่นอนพักอยู่ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา

“เกือบได้เวลาแล้ว ไวรัสน่าจะแพร่เชื้อใส่มอนเตอร์ทั้งฝูงในชั้น 22 แล้ว...”

“ได้เวลาระเบิดแล้ว !”

ในเวลาเดียวกัน

ทั่วทั้งชั้น 22 ของหอฝึกฝน มันมีก็อบบิ้นไฟ, งูไฟ และมอนเตอร์อื่น ๆ จำนวนมาก ทุกตัวต่างก็ติดเชื้อโรคห่าหมด

ตอนนั้นเมฆดำก็ก่อตัวขึ้นมา !

ตูม !

ก็อบบิ้นไฟและงูไฟล้มลงไปกับพื้นพร้อมกับกรีดร้องออกมา เลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของพวกมัน

จากการตายของพวกมัน ไวรัสโรคห่าก็ปะทุออกมาจากศพรวมตัวกันเป็นเมฆดำปกคลุมชั้นนี้

เมฆดำได้กระจายตัวครอบคลุมไปทั่วทั้งชั้น 22 กันไม่ให้ใครเข้ามาได้อีก  !

ผ่านไป 30 นาที ทั้งสามคนก็ปรากฏตัวที่ทางเข้าชั้น 23

เลเวลของหลินลั่วตอนนี้อยู่ที่ 25 !

เหลียนอี้หนิงเลเวล 18 !

สำหรับถังเฉิงแล้ว ตอนนี้เขาเลเวล 16 !

เลเวลพุ่งรัว ๆ !

“ชั้น 23 !”