ตอนที่ 15 : สกิลกลายพันธุ์อันใหม่ !

ตอนที่ 15 : สกิลกลายพันธุ์อันใหม่ !

“[ จิตสับสน ] ?”

“[ อัลไซเมอร์ ] ?”

“สกิลกลายพันธุ์อีกสองอัน ?” หลินลั่วพูดขึ้นมาด้วยความแปลกใจ ตอนนี้สกิลที่เขาเรียนรู้ได้มีแค่สองสกิลนี้

[ จิตสับสน Lv.1 – สกิลกลายพันธุ์ที่สามารถทำให้จิตใจของเป้าหมายปั่นป่วนเป็นเวลาสั้น ๆ (ขึ้นอยู่กับพลังป้องกันเวทย์ของเป้าหมาย) เหมือนกับคนบ้าและจะโจมตีทุกเป้าหมายรอบตัว ]

[ อัลไซเมอร์ Lv.1 – สกิลกลายพันธุ์ สามารถทำให้เป้าหมายลืมรึเข้าใจผิดเป็นเวลาสั้น ๆ (ขึ้นอยู่กับพลังป้องกันเวทย์ของเป้าหมาย) หากเป้าหมายใช้สกิลเวทย์ออกมา มันจะทำให้เกิดผลสะท้อนกลับ ]

“ฟรืด...” เมื่อเห็นคำอธิบายของสกิลทั้งสองอย่าง หลินลั่วก็ได้แต่ลืมหายใจ

นี่มันสกิลบ้าอะไร ?

สกิลแรก [ จิตสับสน ] น่ะดีกว่า ตามคำอธิบายของมัน มันน่าจะเป็นสกิลกลายพันธุ์จาก [ เจ็บป่วยทางจิต ], [ โรคประสาท ] รึ [ ออทิสติก ]

สกิลที่สอง [ อัลไซเมอร์ ] น่ะเป็นสกิลสำหรับใช้ฆ่าชัด ๆ !

เป้าหมายจะลืมรึเข้าใจผิดเกี่ยวกับสกิลที่พวกเขามี

นี่มันสกิลบ้าอะไรวะ ?

นี่ไม่ต้องพูดถึงสกิลผู้ปลุกพลังเป็นพัน ๆ อย่างที่ถูกบันทึกไว้ในสารานุกรม แม้แต่ ‘กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ’ ในอินเตอร์เน็ตที่บอกว่ารู้ทุกอย่างตลอด 500 ปีที่ผ่านมารวมถึงเรื่องอีก 5 ปีในอนาคตก็ยังไม่เคยได้ยินเรื่องสกิลนี้มาก่อน

ทำให้ผู้ปลุกพลังลืมสกิลที่ตัวเองมี !

มันทำให้เขานึกถึง [ น้ำของโลกใต้ดิน ]

นี่คือไอเท็มล้ำค่าที่ใช้ลบสกิล มันใช้ได้แค่ครั้งเดียวด้วย !

เขาต้องเรียนรู้สองสกิลนี้ !

คะแนนสกิล 2 หน่วยหายไปในทันทีพร้อมกับสกิลสองอย่างที่พร้อมใช้งาน

“ยังเหลืออีกสกิล งั้น...” เขาเปิดผังสกิลและเลือกอัพเกรดสกิล [ โรคห่าระบาด ]

นี่คือสกิลโจมตีที่แรงที่สุดที่เขามีตอนนี้ เขาต้องให้ความสำคัญกับมันอยู่แล้ว !

ตอนนี้เขามีสกิลดังนี้ :

[ ระเบิดผิวหนัง Lv.1 ]

[ ลำไส้อักเสบ Lv.1 ]

[ เพิ่มความเจ็บปวด Lv.1 ]

[ อัลไซเมอร์ Lv.1 ]

[ เผาเลือด Lv.2 ]

[ โรคห่าระบาด Lv.2 ]

[ จิตสับสน Lv.1 ]

7 สกิลกลายพันธุ์ !

“เอาล่ะ จัดการมอนเตอร์หมดแล้ว ตอนนี้ก็ได้เวลาไปสู้กับบอสแล้ว !” เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และมุ่งหน้าไปที่ลานสุดท้าย

หลังจากที่เดินทางอยู่กว่า 10 วินาที หลินลั่วก็ต้องเบิกตากว้าง

มันมีลานเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินลั่ว

ขนาดของลานนี้ไม่อาจจะเทียบกับลานแห่งแรกได้เลย ทว่าอากาศโดยรอบนั้นปกคลุมด้วยหมอกดำ

ภายใต้หมอกพวกนี้ มันมีร่างขนาดใหญ่หลายร่างยืนล้อมมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงกลางลานเอาไว้ !

หลินลั่วซ่อนอยู่ที่ปากทางเข้า เขาค่อย ๆ สังเกตพื้นที่โดยรอบ

เขาเห็นว่าลานนี้ไม่ได้ใหญ่นัก ทว่ามันมีช่องทางลมและค่ายกลแปลก ๆ ที่วาดอยู่ที่พื้น

ยิ่งกว่านั้นสีของค่ายกลพวกนี้ก็เป็นสีแดงเลือด

อากาศของชั้นนี้เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

ใจกลางลาน มันมีแท่นบูชาขนาดใหญ่สูงประมาณ 3 ม.

ใต้แท่นบูชานั้นมีกองศพของปิศาจกิ้งก่าจำนวนมาก บางตัวแขนขาด, บางตัวหัวขาด ร่างของพวกมันกองกระจายกันอยู่

ด้านล่างแท่นบูชามีปิศาจกิ้งก่าขาว 8 ตัว มันเหมือนมอนเตอร์ชั้นสูงที่หลินลั่วเพิ่งฆ่าไป

แต่สภาพพวกมันตอนนี้ไม่ได้สู้ดีนัก ปิศาจกิ้งก่าแทบทุกตัวทรุดลงไปนั่งกับพื้นและร้องโอดครวญออกมา มีเลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของมัน

สิ่งที่ทำให้หลินลั่วสนใจที่สุดคือใจกลางลานที่พวกมอนสเตอร์ชั้นสูงเฝ้าอยู่นั้น มันมีมอนสเตอร์น่ากลัวกว่าพวกมันอยู่

ตัวมันสูงไม่ถึง 2 ม. ผิวของมันเป็นสีดำแดง

ถึงหัวของมันจะเป็นกิ้งก่า ทว่ามันดูซูบผอม, ผมเทาแดงและดูแก่

ในหมู่พวกนี้ นี่คือมอนสเตอร์ที่หลินลั่วต้องระวังมากที่สุด

มอนสเตอร์แปลก ๆ นี่ถืออาวุธที่ดูคล้ายกับคทา !

“นักเวทย์ ?” หลินลั่วบอกได้ทันที ตาเขาเป็นประกายขึ้นมา

“หัวหน้าฝูงของปิศาจกิ้งก่าเป็นนักบวชรึนักเวทย์งั้นเหรอ ?”

“ถ้าฉันได้คทานั่นมาใช้ มันต้องเป็นของดีแน่ ๆ !”

ตอนนั้นมอนสเตอร์ที่อาจจะเป็นนักบวชก็ได้ยกคทาขึ้นร่ายเวทย์ออกมาราวกับกำลังฟื้นฟูลูกน้องตัวเอง

แต่มันเหมือนไม่ได้ผล

หลินลั่วหรี่ตาลงและรีบตรวจสอบข้อมูลของหัวหน้าฝูงจากจิตโลก

[ ชื่อ – นักบวชปิศาจกิ้งก่าแดง (บอสเงิน/ระดับลอร์ด)

เผ่า - ปิศาจ (บาดเจ็บเล็กน้อย/ติดพิษ)

เลเวล – 20

แรง – 25

ร่างกาย 48

สติปัญญา – 52

พลังโจมตี – 66-152

เลือด – 3,200-4,800

สกิล - กระหายเลือด, โจมตีทางจิต, เลือดเดือด, กลายร่าง, พันธนาการเลือด,ไฟวิญญาณ

คำอธิบาย – หัวหน้าฝูงปิศาจกิ้งก่าที่ติดเชื้อปิศาจซึ่งปลุกสติปัญญาขึ้นมาหลังจากที่วิวัฒนาการมานาน มันคอยคุ้มกันแท่นบูชาสีแดง ]

“ฟรืด....เลเวล 20 บอสสีเงิน !” หลินลั่วแปลกใจนิด ๆ

“บอสสีเงิน ! บอสที่มีแค่ผู้ปลุกพลังขั้น 2 เท่านั้นที่จะจัดการได้ ไม่คิดเลยว่าจะมีบอสแบบนี้อยู่ในเขตแดนลับนี่ !” ทว่าเมื่อลองทบทวนดูดี ๆ แล้ว เขาก็พอเข้าใจ

ยังไงซะเขตแดนลับนี่ก็อยู่ระดับยาก เลเวล 15 มันต้องใช้ผู้ปลุกพลังเลเวล 15 อย่างน้อย 10 คนเพื่อจะเคลียร์ที่นี่

มันถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้วที่เขามาถึงขนาดนี้ได้ !

“ด้วยสองสกิลที่ฉันเพิ่งได้มา ฉันน่าจะจัดการกับนักบวชปิศาจกิ้งก่านี่ได้”

“ยิ่งกว่านั้นมันก็ติดเชื้อโรคห่าไปแล้ว เลือดมันลดลงไป 1 ใน 3 แล้ว มันยังอยู่ในสถานะอ่อนแอ”

“ตอนนี้ถือว่าเป็นเวลาที่เหมาะที่จะฆ่ามัน !”

เมื่อคิดได้แบบนั้น หลินลั่วก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาเหวี่ยงคทาพร้อมลำแสงสีแดงพุ่งจากฟ้าเข้าใส่ปิศาจกิ้งก่าขาวตัวหนึ่ง

[ จิตสับสน ] !

“กรร !”