ตอนที่ 11 : พี่สะใภ้ ? ตระกูลเหลียน !

ตอนที่ 11 : พี่สะใภ้ ? ตระกูลเหลียน !

“น้า ? ยังเลย เหลืออีก 12% ถึงจะเลเวล 10”

“ตอนนี้หลานอยู่ไหน ?”

“มีแมวปิศาจอยู่ที่ป่าเมิร์ค หนูจับแมวมาเป็นสัตว์เลี้ยงได้ตัวหนึ่ง”

“แมวปิศาจ ? หนิงเอ๋อนี่โชคดีจริง ๆ ถึงแมวปิศาจจะไม่ได้เลเวลสูงนัก ทว่ามันมีสกิลฟื้นฟู มันมีประโยชน์ทั้งในการเก็บเลเวลรึลงดันเจี้ยน ถือว่ามีฮีลเลอร์ส่วนตัว”

“ใช่ ! ใช่สิ น้า น่าจะหาใบเปลี่ยนอาชีพอยู่ น้ามีเวลามาโทรหาหนูแบบนี้ งั้นคงเป็นเรื่องสำคัญแน่”

“เรื่องมันเป็นแบบนี้...” พี่ฉิงพูดต่อ “ไม่ใช่ว่าอีกไม่กี่วันจะถึงวันเกิดหลานแล้วเหรอ ? น้าน่ะเตรียมของขวัญไว้ให้ !”

“ของขวัญอะไรคะ ?”

“เขตแดนลับที่เพิ่งปรากฎขึ้นมา !”

“อะไรนะ ? เขตแดนลับ ?”

“ใช่” พี่ฉิงพูดขึ้นต่อ “เขตแดนลับเลเวล 15 ในที่ราบปิศาจหนู พิกัดคือ xxx.xxx น้าจะรอหลานอยู่ที่นี่”

“ขอบคุณค่ะน้า ! หนูจะรีบไปเลย หนูรักน้าที่สุดเลย...”

หลังจากที่ผ่านไป 30 นาที มันก็มีคนกว่า 10 คนปรากฏตัวขึ้นในที่ราบปิศาจหนู ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของเขตแดนลับ

“น้า !” เด็กสาวในชุดขาววิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น เธอพุ่งเข้าไปกอดพี่ฉิงเอาไว้แน่น

ถ้าหลินลั่วอยู่ที่นี่ด้วย เขาคงรู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

กลับเป็นว่านี่คือดาวโรงเรียนของเขา เหลียนอี้หนิง !

“เอาล่ะ หนิงเอ๋อ หนูโตแล้วนะ ยังชอบกอดไม่เปลี่ยนเลย ถ้าคนอื่นเห็นเข้า หนูจะอายนะ”

“ไม่อายเลย ! หนูไม่ได้เจอน้ามาตั้งนาน แน่นอนว่าต้องกอดน้าสิ !”

“เอาล่ะ เอาล่ะ เรากลับมาที่ประเด็นหลักดีกว่า...”

หลังจากที่ผลักเหลียนอี้หนิงออก พี่ฉิงก็ลากเหลียนอี้หนิงไปที่เขตแดนลับ

เหลียนอี้หนิงพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าสงสัย “เขตแดนลับนี่ มันเป็นครั้งแรกเลยที่หนูได้เห็นของจริง ก่อนหน้านี้หนูเคยเห็นแต่ในหนังสือกับอินเตอร์เน็ต...”

เหลียนฉิงเอ๋อพูดขึ้น “เลเวลหนูถึง 10 แล้วใช่มั้ย ?”

“ใช่ ตอนที่มาถึงก็เกือบจะเลเวลอัพแล้ว หนูฆ่าปิศาจหนูระหว่างทาง ตอนนี้เลเวล 10 แล้ว”

“ดีมาก พวกนายเข้าไปด้วย...” เหลียนฉิงมองไปที่คนที่มาพร้อมกับเหลียนอี้หนิงและพูดขึ้น “หลังจากที่เข้าไปแล้ว พวกนายต้องดูแลหนิงเอ๋อให้ดีด้วยล่ะ”

“ถ้าเกิดอะไรขึ้น พวกนายอย่าหาว่าเราใจร้ายล่ะ”

“ได้ คุณผู้หญิง !” พวกผู้คุมกันตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

การประมาทในเขตแดนลับรึดันเจี้ยนทำให้เราตายได้

ในโลกนี้ ไอเท็มชุบชีวิตรึสกิลชุบชีวิตน่ะมีค่าอย่างมาก

มันอาจจะมีไอเท็มแบบนั้นในเมืองปิ้นไห่เพียงไม่กี่ชิ้น มันแพงจนประเมินราคาไม่ได้ !

พวกเขาคือคนรับใช้ของตระกูลเหลียน ทรัพยากร, อุปกรณ์สวมใส่ และแม้แต่ครอบครัวก็มีตระกูลเหลียนคอยดูแล พวกเขาจึงภักดีต่อตระกูลเหลียนอย่างมาก

กว่า 300 ปีก่อน โลกได้เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับผู้ปลุกพลังที่กำเนิดขึ้นมา

ผู้ปลุกพลังพวกนี้ได้รวมตัวกันบังคับให้หลายประเทศต้องก้มหัวให้พวกเขา

โครงสร้างขององค์กรของพวกเขาขึ้นอยู่กับสายเลือด

ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งบางคนได้ก่อตั้งตระกูลขึ้นมาตามสายเลือดตัวเอง พวกเขารับผู้ปลุกพลังจากตระกูลอื่น ๆ ผ่านการแต่งงาน ความแข็งแกร่งของพวกเขาจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตระกูลเหลียนก็เป็นหนึ่งในตระกูลชั้นนำของเมืองปิ้นไห่ !

ภายใต้คำสั่งของเหลียนฉิงเอ๋อ เหลียนอี้หนิงและคนคุ้มกันทั้ง 9 คนก็ได้ตั้งปาร์ตี้โดยมีเหลียนอี้หนิงเป็นหัวหน้าปาร์ตี้เพื่อจะเข้าไปในเขตแดนลับ

ไม่กี่วินาทีต่อมา สีหน้าของเหลียนอี้หนิงก็แสดงความแปลกใจออกมา

“พี่ฉิง ! มีคนเข้าไปในเขตแดนลับแล้ว เราเข้าไปไม่ได้ !”

“ว่าไงนะ ?” เหลียนฉิงเอ๋อแปลกใจและพูดขึ้น “น้ารีบโทรบอกหลานทันทีที่เจอกับเขตแดนลับนี่ จะมีคนเจอก่อนเราได้ยังไง ?”

“ไม่รู้ว่าเป็นปาร์ตี้รึพวกกลุ่มนักล่ากลุ่มไหน ทว่านานขนาดนี้แต่ยังไม่ออกมา รึว่าพวกเขาจะเคลียร์เขตแดนลับได้จริง ๆ ?”

เหลียนอี้หนิงถามขึ้นมา “น้า เราควรทำยังไงกันต่อ ?”

“รอไปก่อน !” เหลียนฉิงเอ๋อกัดฟันและพูดขึ้น “มันต้องมีของดีในเขตแดนลับระดับยากเลเวล 15 แน่”

“ถ้าเคลียร์ที่นี่ได้ งั้นบางทีอาจจะได้อุปกรณ์หายากกลับมา”

“ถ้าพวกนั้นตาย งั้นก็ถือว่าดีต่อเรา !”

“เอาล่ะ รอไปก่อน...” เหลียนฉิงเอ๋อพึมพำออกมา “แปลก พวกนี้มาจากกลุ่มไหนนะ ? รึว่ามาจากตระกูลอื่น ? นานขนาดนี้แต่ยังไม่ออกมาอีก...”

....

หลินลั่วไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่ทางเข้าเขตแดนลับ

เมื่อ 1 ชม.ก่อน หลินลั่วเข้ามาในเขตแดนลับแห่งนี้และวนอยู่ที่ทางเข้าอยู่นาน

ไม่นานก็มีร่างสูงกว่า 2 ม. ถือค้อนในมือโผล่มาข้าง ๆ เขา

“นี่มัน...กิ้งก่า ?”

หลินลั่วคิ้วขมวด เพราะมอนสเตอร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานั้นเป็นกิ้งก่ายืนถือค้อนขนาดใหญ่อยู่ในมือ

[ ชื่อ – ปิศาจกิ้งก่า

อาชีพ - ปิศาจ

เลเวล – 15

แรง – 20

ร่างกาย – 22

ความเร็ว – 11

สติปัญญา – 3

พลังโจมตี – 28-39

เลือด – 3,500

สกิล - ค้อนดาวตก, พุ่ง

คำอธิบาย –มนุษย์กิ้งก่าที่ถูกพลังปิศาจครอบงำจนกระหายเลือด ผิวหนังหนาแต่กลัวเวทย์ ]

มอนสเตอร์ตรงหน้านั้นแค่ค่าสเตตัสกับเลือดของมันก็เทียบได้กับหัวหน้าปิศาจหนูได้แล้ว !

นี่แค่มอนสเตอร์ทั่วไปในเขตแดนลับ

สมกับเป็นเขตแดนลับระดับยาก แค่มอนสเตอร์ธรรมดายังจัดการได้ยากขนาดนี้ !

“ควับ ควับ...” เสียงค้อนถูกเหวี่ยงดังขึ้น ปิศาจกิ้งก่าเหมือนจะรับรู้ได้ถึงคนแปลกหน้าเป็นครั้งแรก มันพุ่งเข้าหาหลินลั่วด้วยความตื่นเต้น ค้อนในมือฟาดเข้าใส่หลินลั่วอย่างแรง

“หึหึหึ จากสเตตัสมันบอกว่าแพ้ทางเวทย์ งั้นก็มาลองดูหน่อย...”  หลังจากที่พูดจบ เขาก็ยกคทาขึ้นและร่ายสกิลออกมา

“[ ระเบิดผิวหนัง ] !”

“แกร๊ก !”

แสงสีแดงพุ่งเข้าใส่ตัวปิศาจกิ้งก่า ปิศาจกิ้งก่าที่วิ่งเข้ามาอยู่ ๆ ก็กรีดร้องออกมา

ผิวของมันที่หนาและแข็งเหมือนกับเหล็กกลับระเบิดออก ก่อนที่จะมีเลือดจำนวนมากไหลออกมา

ขีดเลือดบนหัวมันลดลงกว่า 1 ใน 3 !

ยิ่งกว่านั้นขีดเลือดมันก็ยังลดลงเรื่อย ๆ

ติดดีบัฟเลือดออก !

เลือดมันจะไหลต่อไปสักพัก

“กรร !” ความเจ็บปวดได้เล่นงานปิศาจกิ้งก่า มันกัดฟันและยกค้อนในมือขึ้นพุ่งเข้าหาหลินลั่วอีกครั้ง

“[ ไข้โลหิต ] !”

“อึก !”