บทที่ 41 ก้าวอสรพิษวิญญาณเริ่มต้น

บทที่ 41 ก้าวอสรพิษวิญญาณเริ่มต้น

กู้จิ่วเย่วเก็บยันต์อัสนีบาตอย่างระมัดระวังที่สุด ด้วยกลัวว่าหากขยับตัวแรงเกินไปจนยันต์ทำงานขึ้นมา นางคงได้กลายเป็นถ่านดำแน่

พลังวิญญาณในจุดตันเถียนยังเหลืออยู่เกือบครึ่ง กู้จิ่วเย่วจึงหยิบ 《ก้าวอสรพิษวิญญาณ》 ขึ้นมาเปิดอ่าน ผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม ในที่สุดระบบก็บันทึกค่าความชำนาญของ 【ก้าวอสรพิษวิญญาณ】 เข้าไป

นางเก็บคัมภีร์เล่มเล็ก แล้วโคจรพลังวิญญาณไปที่ขาทั้งสองข้าง เริ่มฝึกซ้อมก้าวอสรพิษวิญญาณ

ก้าวอสรพิษวิญญาณ +1

เพียงไม่นานค่าความชำนาญก็เพิ่มขึ้นมาหนึ่งแต้ม กู้จิ่วเย่วสัมผัสได้ว่าวิชาท่าร่างนี้ ขอเพียงตอนฝึกซ้อมไม่ได้เร่งความเร็วไปจนถึงขีดสุด การสิ้นเปลืองพลังวิญญาณก็นับว่าไม่มากนัก อย่างเมื่อครู่นางเดินวนรอบลานบ้านไปสามรอบ พลังวิญญาณที่เสียไปกลับไม่ถึงหนึ่งในยี่สิบส่วนเสียด้วยซ้ำ ทั้งที่ตอนนี้นางมีพลังวิญญาณเหลือไม่ถึงครึ่ง

ทันใดนั้น กู้จิ่วเย่วก็ตบยันต์เร่งความเร็วลงบนขา แล้วจึงเดินพลังก้าวอสรพิษวิญญาณ "ฟุ่บ!" ร่างของนางพุ่งทะยานออกไปจนเกือบจะเอาหัวกระแทกกำแพงบ้าน ยังดีที่นางเตรียมตัวไว้ก่อนและปฏิกิริยาตอบโต้รวดเร็วพอที่จะหักเลี้ยวได้ทัน ทันเวลาหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุจราจรได้อย่างหวุดหวิด

นางดึงยันต์เร่งความเร็วออกด้วยอารมณ์ดีเยี่ยม เป็นอย่างที่คิด ผลของยันต์เร่งความเร็วสามารถซ้อนทับกับผลของก้าวอสรพิษวิญญาณได้ ทำให้นางใช้พลังวิญญาณน้อยที่สุดในการพุ่งตัวได้อย่างรวดเร็ว

เพียงแค่นี้ ค่าความชำนาญของก้าวอสรพิษวิญญาณก็เพิ่มขึ้นอีก '+1'

นางเปิดหน้าต่างระบบ:

【บุคคล: กู้จิ่วเย่ว (กู้เย่ว)】

【อายุ: 12/114】

【รากวิญญาณ: ทอง 20, น้ำ 20, ไม้ 20, ไฟ 20, ดิน 20】

【ขอบเขต: ระดับหลอมลมปราณขั้นห้า (25.8%)】

【พรสวรรค์: เซียนตกปลา】

【เจตจำนง: เจตจำนงกระบี่ (เค้าโครงเจตจำนงกระบี่ 10%)】

【อาชีพ: นักสร้างยันต์ (ระดับหนึ่งชั้นเลิศ 100%)】

【วิชา: เคล็ดรับปราณ (สูงสุด 8,423/10,000)】

【ทักษะ: ตกปลา (รวมเป็นหนึ่ง), ปรุงอาหาร (สูงสุด 67/10,000), วิชาเมฆฝน (เข้าถึงแก่นแท้ 135/1,000), สร้างยันต์ (สูงสุด 0/10,000), วิชาดรรชนีกระบี่ (สูงสุด 3/10,000), วิชาเร้นกาย (เชี่ยวชาญขั้นสูง 3,200/5,000), วิชาพลิกดิน (เข้าถึงแก่นแท้ 8/1,000), วิชาลูกไฟ (เข้าถึงแก่นแท้ 102/1,000), วิชาพรางกาย (เชี่ยวชาญขั้นสูง 1,623/5,000), วิชาจำแลง (เชี่ยวชาญขั้นสูง 1,619/5,000), ก้าวอสรพิษวิญญาณ (พื้นฐาน 2/10)】

ช่างรวดเร็วนัก ก่อนหน้านี้ไม่ได้สังเกตเลยว่าค่าความชำนาญของสามเกลอจอมซุ่มกำลังจะถึงระดับเจ็ดสูงสุดในอีกไม่ช้า ไม่รู้ว่าเมื่อถึงตอนนั้นจะมีผลลัพธ์พิเศษเหมือนวิชาดรรชนีกระบี่หรือไม่

กู้จิ่วเย่วกินเนื้อหมาป่าอสูรที่ย่างไว้ก่อนหน้าเล็กน้อย เมื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณจนเต็มแล้วก็นึกถึงกู้ชีเย่วขึ้นมา

แต่ปรากฏว่าอีกฝ่ายไม่อยู่เรือน นางจึงหมุนตัวเดินไปทางบ้านของกู้ชิงเฉินแทน

เดิมทีนางตั้งใจจะเอาคัมภีร์ 《ก้าวอสรพิษวิญญาณ》 ไปให้อีกฝ่าย ในเมื่อไม่อยู่ เอาให้อาหญิงก่อนก็เหมือนกัน

เมื่อมาถึงบ้านอาหญิง ก็พบว่ากู้ชีเย่วอยู่ที่นี่ด้วย ทั้งคู่กำลังช่วยกันลอกหนังยันต์อยู่ในห้องโถง

นึกไม่ถึงว่าช่วงเวลานี้ ทักษะการลอกหนังยันต์ของกู้ชีเย่วจะเริ่มต้นได้จริงๆ แม้ตอนนี้ทั้งความเร็วและคุณภาพจะยังเทียบกู้ชิงเฉินไม่ได้ แต่กู้จิ่วเย่วดูหนังยันต์ที่นางลอกออกมาแล้ว หลังจากตากแห้งก็นับว่าเอาไปขายได้ไม่มีปัญหา

กู้จิ่วเย่วเห็นดังนั้นก็เอ่ยถามอย่างประหลาดใจ:

"ชีเย่ว นี่เจ้าถึงกับมาช่วยลอกหนังยันต์เลยหรือ แปลกประหลาดแท้"

กู้ชีเย่วค้อนใส่กู้จิ่วเย่ววงหนึ่ง

"เหอะ พวกเจ้าต่างก็มีทักษะอาชีพไว้หาเลี้ยงตัวกันหมดแล้ว หากข้ายังไม่ขยันอีก ไม่กลายเป็นปลงใจเป็นคนไร้ประโยชน์ไปหรอกหรือ"

กู้จิ่วเย่วหัวเราะร่า:

"แหม มีความมานะขึ้นเยอะเลยนี่ ความคิดความอ่านไม่เลวเลย เอาอย่างนี้ไหม ข้าจะสอนพวกเจ้าสร้างยันต์เอง พอพวกเจ้าทำเป็นแล้ว จะได้ลอกหนังยันต์เองแล้วสร้างเองไปเลยไง"

คราวนี้นกู้ชีเย่วหูผึ่งทันที รีบเอ่ยว่า:

"จิ่วเย่ว เจ้าพูดจริงหรือ? จะสอนพวกเราจริงๆ หรือ?"

"จะปลอมไปได้อย่างไร ตั้งแต่ตอนที่ซื้อมาครั้งแรก ข้าก็ตั้งใจว่าจะเสียเงินส่วนเดียวแต่ให้เรียนกันได้ทั้งสามคนอยู่แล้วพอดีข้ามีพู่กันยันต์อันเก่าที่ไม่ได้ใช้แล้ว ให้เจ้าเอาไปใช้ก็แล้วกัน"

กู้จิ่วเย่วหยิบพู่กันยันต์ในถุงเก็บของส่งให้กู้ชีเย่ว พร้อมกับหยิบ 《ก้าวอสรพิษวิญญาณ》 ออกมาส่งให้กู้ชิงเฉิน

"จริงสิ ท่านอาหญิง ท่านเรียนรู้วิชาท่าร่างเล่มนี้ไว้ก่อนเถิด ส่วนเรื่องเรียนสร้างยันต์ต้องใช้กระดาษยันต์เปล่า ของข้าใช้หมดพอดี อีกสองวันข้าไปซื้อกลับมาแล้วค่อยมาสอนพวกท่านพร้อมกัน"

กู้ชิงเฉินรับคัมภีร์เล่มเล็กมาแล้วถามว่า:

"จิ่วเย่ว เจ้าบอกข้ามาตามตรง ตอนนี้เจ้าเป็นนักสร้างยันต์ระดับหนึ่งชั้นกลางแล้วใช่หรือไม่? มิเช่นนั้นนักสร้างยันต์อย่างเจ้าจะมีกระดาษยันต์ไม่พอใช้ได้อย่างไร"

กู้จิ่วเย่วลูบจมูกอย่างขัดเขิน:

"ท่านอาหญิงเก่งจริงๆ ก็เพิ่งจะเลื่อนระดับมาได้ไม่นานเจ้าค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังท่านหรอก กะว่าอีกสองสามวันค่อยบอกเพื่อเซอร์ไพรส์เสียหน่อย"

กู้ชิงเฉินกล่าวต่อ:

"ยันต์ระดับหนึ่งชั้นกลางที่เจ้าเคยให้ข้ากับชีเย่วไว้คราวก่อน ก็ฝีมือเจ้าเองใช่ไหม?"

กู้จิ่วเย่วไม่ได้ตอบ ได้แต่ยิ้มแห้งๆ

"มิน่าเล่า ตอนที่ข้ากับชีเย่วจะคืนยันต์ให้เจ้า เจ้าถึงไม่ยอมรับคืน ที่แท้ก็สร้างเองนี่เอง"

กู้จิ่วเย่วอธิบายว่า:

"ข้าก็แค่ขวัญเสียจากไอ้พวกบ้าคราวก่อนน่ะเจ้าค่ะ เลยอยากให้พวกท่านพกยันต์ติดตัวไว้ป้องกันตัวเยอะๆ หากเจอเหตุการณ์ฉุกเฉินจะได้หนีเอาตัวรอดได้"

กู้ชิงเฉินกล่าวว่า:

"ถ้าอย่างนั้นอาก็จะไม่เกรงใจเจ้าแล้ว ในเมื่อติดค้างเจ้าไว้ตั้งมากมาย ติดเพิ่มอีกหน่อยคงไม่ถึงกับหลังหักหรอก ไว้ให้ข้าเข้าฝ่ายนอกได้แล้วจะรีบเก็บคะแนนผลงานของสำนักให้เยอะๆ เจ้ามีปัญญาดี ถึงตอนนั้นข้าจะแลกวิชาบำเพ็ญดีๆ มาให้เจ้าสักวิชา 《เคล็ดรับปราณ》 แม้คุณสมบัติจะสมดุลแต่ก็เป็นเพียงวิชาพื้นฐานทั่วไป ยิ่งเปลี่ยนวิชาใหม่ได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี"

กู้ชีเย่วพยักหน้าเห็นด้วย:

"ในเมื่อท่านอาหญิงจะเปลี่ยนวิชาบำเพ็ญให้เจ้า งั้นข้าจะแลกวิชาอาคมเก่งๆ มาให้เจ้าเอง แม้เจ้าจะมีปัญญาดีเลิศ แต่ก็อย่ามัวแต่จมปลักอยู่กับการสร้างยันต์นักเลย ศิลาวิญญาณมีพอใช้ก็พอแล้ว เจ้าควรแบ่งเวลามาบำเพ็ญเพียรให้มากขึ้น ตอนอยู่เรือนเมล็ดพันธุ์เซียน พลังของเจ้ายังขึ้นไวกว่าข้าเสียอีก แต่ตั้งแต่เจ้าเรียนสร้างยันต์ พลังของเจ้าก็ไม่กระดิกเลย ข้าถึงระดับหลอมลมปราณขั้นสามแล้ว แต่เจ้ายังอยู่ขั้นสองอยู่เลย ชวนให้กินโอสถรวบรวมปราณช่วยหน่อยเจ้าก็ไม่เอา เจ้าอยากจะปลูกนาไปตลอดชีวิตหรืออย่างไร?"

คำพูดนี้ทำเอากู้จิ่วเย่วไปไม่เป็น นางคงบอกไม่ได้ว่าตอนนี้พลังบำเพ็ญของนางถึงระดับหลอมลมปราณขั้นห้าแล้ว และหากไม่มีอะไรผิดพลาด ไม่เกินครึ่งปีนางคงถึงขั้นเจ็ดได้แน่

"เอาละๆ ข้ารู้ตัวดี พรสวรรค์ของข้าหากฝึกไวเกินไปคนอื่นรู้เข้าจะไม่ใช่เรื่องดี สู้เอาเวลามาขัดเกลาฝีมืออาชีพให้ชำนาญจะดีกว่า"

กู้ชีเย่วได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแต่มองหน้ากู้จิ่วเย่วแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

กู้จิ่วเย่ว: (⊙o⊙)…

กู้ชีเย่วกระตือรือร้นเรื่องเรียนสร้างยันต์มาก วันต่อมานางก็วิ่งไปตลาดซื้อกระดาษยันต์เปล่ามาสิบปึกแล้วมาหากู้จิ่วเย่วพร้อมกับกู้ชิงเฉินทันที

ตอนนั้นกู้จิ่วเย่วกำลังสร้างยันต์อัสนีบาตอยู่พอดี นางสะดุ้งตกใจกับเสียงเคาะประตูจนพลังวิญญาณชะงัก หนังยันต์จึงกลายเป็นเถ้าถ่านไปต่อหน้าต่อตา นับเป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกในการสร้างยันต์ระดับหนึ่งชั้นเลิศเลยทีเดียว

(จบตอน)