บทที่ 38 ซูหมิงถูกแกล้ง ข่าวฉาวครั้งใหญ่!
บทที่ 38 ซูหมิงถูกแกล้ง ข่าวฉาวครั้งใหญ่!
น่ารังเกียจที่สุด!
แต่เมื่อต้องเผชิญกับซูหมิงที่มีกลิ่นอายน่ากลัวและรูปร่างกำยำราวกับฮัลค์ พวกเธอก็ไม่กล้าตอแยด้วย พยาบาลสาวสองสามคนรีบเข้าไปบังหลิ่วหรูเยียน ดึงผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดมาคลุมร่างของเธออย่างลุกลี้ลุกลน
รูปร่างอันเว้าโค้งของหลิ่วหรูเยียนปรากฏให้เห็นวับๆ แวมๆ ภายใต้ผ้าปูเตียงสีขาว ทำเอาซูหมิงเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง
สมแล้วที่เป็นจักรพรรดินีหรูเยียน
ซูหมิงขยะแขยงนิสัยของหวังจื่อเหิง แต่ก็ไม่สามารถฝืนใจขยะแขยงรสนิยมของมันได้จริงๆ
หลิ่วหรูเยียน ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือหน้าตา ล้วนอยู่ในระดับเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ เป็นของหายากจริงๆ
บวกกับตอนนี้เธอแกล้งทำหน้าตาเหมือนคนตกใจกลัวสุดขีด ใบหน้าสวยๆ เต็มไปด้วยคราบน้ำตา แถมยังสะอึกสะอื้นเบาๆ เป็นระยะๆ ทำท่าทางเหมือนถูกรังแกจนดูน่าสงสาร
ยิ่งทำให้พยาบาลสาวในห้องโกรธจัด แต่ละคนถลึงตากลมโต จ้องซูหมิงเขม็ง
แต่ด้วยภาพลักษณ์ที่ผิดมนุษย์มนาของซูหมิง พวกพยาบาลสาวจึงไม่กล้าเอ่ยปากต่อว่า ได้แต่ทำตัวเหมือนลูกนกคุ่มที่พยายามจะใช้สายตาฆ่าซูหมิง
ซูหมิงถูกสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเหยียดหยามมองจนชักจะหงุดหงิด อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงเย็นชาแล้วพูดว่า "เฮ้! พวกเธอใช้สายตาอะไรมองฉันเนี่ย! อธิบายมาให้ชัดเจนเลยนะ!" พูดพลางแกล้งทำเป็นโกรธ ทำท่าเหมือนจะเข้าไปเอาเรื่องพวกเธอ
ทำเอาพวกพยาบาลสาวตกใจจนหน้าซีดเผือด กรีดร้องเสียงแหลมปรี๊ด
"กรี๊ดดด~~~ แกอย่าเข้ามานะ! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!"
"ช่วยด้วยค่ะ!"
"เกิดอะไรขึ้น! เกิดอะไรขึ้น!"
หมอหนุ่มหลายคนที่วิ่งกระหืดกระหอบมา ผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้ามา พอเห็นสภาพในห้องก็เบิกตากว้างในพริบตา
นี่มันบุกเข้ามาในที่เกิดเหตุอาชญากรรมรึเปล่าเนี่ย?
พวกเขามองดูเศษเสื้อผ้าที่เกลื่อนกลาดเต็มห้องผู้ป่วย โดยเฉพาะชุดชั้นในสองชิ้นที่สะดุดตา ทำเอาหมอหนุ่มหลายคนหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย
พอหันไปมองบนเตียง ก็เห็นหลิ่วหรูเยียนห่อตัวด้วยผ้าปูเตียงสีขาวนอนขดตัวอยู่ โดยมีพยาบาลสาวสองสามคนคอยบังไว้ด้านหลังเพื่อเผชิญหน้ากับซูหมิง
เมื่อพยาบาลสาวหลายคนเห็นหมอหนุ่มที่คุ้นเคยเข้ามา ก็เหมือนมีที่พึ่ง ยืดอกเริ่มโวยวายทันที
"หมอจ้าว! พวกคุณมาพอดีเลย! ไอ้หมอนี่มันลวนลาม! กลางวันแสกๆ จะมารังแกพี่สาวคนนี้!"
"รีบโทรแจ้งตำรวจเร็ว!"
"นี่มันข่มขืนชัดๆ! ต้องจับไอ้คนเลวคนนี้ไปขังให้ได้!"
....
ข่มขืน?
หมอหนุ่มหลายคนถูกกระตุ้นให้โกรธขึ้นมาทันที ที่นี่คือโรงพยาบาล คือสนามรบของบุคลากรทางการแพทย์อย่างพวกเขานะ!
กลับมีคนกล้ามาทำเรื่องแบบนี้ในโรงพยาบาล! นี่มันหยามเกียรติพวกเขา ชำเราสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาชัดๆ
เรียกได้ว่าอาชญากรรมใดๆ ที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลที่เป็นสถานที่ช่วยชีวิตคน ถือเป็นการดูถูกเหยียดหยามบุคลากรทางการแพทย์อย่างพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการข่มขืน ซึ่งเป็นอาชญากรรมที่ต่ำช้าที่สุด และเป็นที่รังเกียจชิงชังของทุกคน
ต้องรู้ไว้ว่าต่อให้อยู่ในคุก พวกคดีข่มขืนก็เป็นเป้าหมายที่นักโทษทุกคนเกลียดชังที่สุด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงโลกภายนอกเลย
และหนึ่งในหมอเวร ซึ่งเป็นคนที่เย็บแผลถูกยิงให้ซูหมิงเมื่อคืนนี้ เขารู้ว่าซูหมิงเป็นตำรวจ
ตอนนั้นเขายังทึ่งอยู่เลยว่ารู้หน้าไม่รู้ใจ ซูหมิงที่หน้าตาเหมือนโจรผู้โหดเหี้ยมกลับเป็นตำรวจซะงั้น
ยิ่งพอรู้ว่าซูหมิงได้รับบาดเจ็บจากการถูกยิงเพื่อจับกุมผู้ต้องสงสัย ก็ยิ่งเอ่ยปากชมไม่หยุดว่าเป็นวีรบุรุษของประชาชน!
แต่ตอนนี้ดูท่าเขาจะมองคนไม่ผิดจริงๆ!
คำโบราณที่ว่า "หน้าตาบ่งบอกจิตใจ" ไม่ใช่คำพูดเลื่อนลอยของคนรุ่นก่อนเลยนะ แต่มันคือความจริง!
ผู้ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนโจรผู้โหดเหี้ยม สิ่งที่ทำก็ต่ำช้าเหมือนกัน
เป็นตำรวจแท้ๆ กลับกล้าทำเรื่องระยำตำบอนแบบนี้ในโรงพยาบาล!
แจ้งตำรวจ! ต้องให้มันได้รับโทษอย่างหนัก
หมอที่เปี่ยมไปด้วยความยุติธรรม ตวาดด่าซูหมิงเสียงแข็ง
"ถอยไป! ถอยไปเดี๋ยวนี้! เสียแรงที่เป็นถึงตำรวจ! กลับกล้าทำเรื่องพรรค์นี้! เลวทรามต่ำช้าที่สุด!"
"ตำรวจ? เขาเป็นตำรวจเหรอ?" หมอที่ไม่รู้สถานะของซูหมิงถามกลับด้วยความตกใจ
"เป็นตำรวจแท้ๆ กลับมาทำเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ!! ยังมีความยุติธรรมหลงเหลืออยู่อีกไหม!" ญาติผู้ป่วยที่มามุงดูอยู่นอกประตูหลายคน ซึ่งถูกเสียงขอความช่วยเหลือดึงดูดมาเช่นกัน เมื่อเห็นสภาพเละเทะในห้อง ก็พากันขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ
ไม่มีใครโง่หรอก แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
โดยเฉพาะซูหมิงที่ดูยังไงก็ไม่ใช่คนดี ถอดเสื้อยืนอยู่ตรงนั้น ดูยังไงก็โจรผู้โหดเหี้ยมชัดๆ
บางคนถึงกับไม่เชื่อด้วยซ้ำว่าซูหมิงเป็นตำรวจ
ตำรวจเหรอ?
ตำรวจที่ไหนหน้าตาแบบนี้?
ตำรวจก็ต้องมีกลิ่นอายความยุติธรรมสิ จะมีตำรวจที่มีกลิ่นอายความเป็นโจรพุ่งปรี๊ดขนาดนี้ได้ยังไง?
ซูหมิงขมวดคิ้วเหลือบมองพวกไทยมุงเหล่านี้ โดยไม่ได้เอ่ยปากอธิบายอะไร
เขาเชื่อว่าในเมื่อหวังจื่อเหิงจัดฉากให้หลิ่วหรูเยียนมาใส่ร้ายเขา มันต้องไม่จบแค่นี้แน่ๆ ต้องมีลูกไม้ตามมาอีกชัวร์ ตอนนี้เขาก็แค่อยากจะรอดูว่าหวังจื่อเหิงจะมีไม้ไหนอีก
และก็เป็นไปตามคาด ในขณะที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ก็มีเสียงตวาดอย่างทรงอำนาจดังมาจากโถงทางเดินของโรงพยาบาล
"เกิดอะไรขึ้น?"
ทุกคนหันไปมอง ก็เห็นตำรวจในเครื่องแบบกลุ่มหนึ่งเดินหน้าเครียดออกมาจากโถงลิฟต์ คนที่เดินนำหน้าเป็นชายอายุสามสิบกว่าๆ ใบหน้าสี่เหลี่ยมเคร่งขรึมเอ่ยปากถามขึ้น
เขาพาตำรวจเจ็ดแปดคนที่เดินตามหลังมา ขมวดคิ้วก้าวอาดๆ ฝ่าฝูงชนเข้าไปในห้องผู้ป่วย
หลี่เฉิงหมิงที่เดินนำทางอยู่หน้าสุดด้วยความงุนงง แต่พอเห็นสภาพในห้องผู้ป่วยที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าผู้หญิงที่ถูกฉีกขาดเกลื่อนพื้น แม้กระทั่งเสื้อในกางเกงในก็ยังขาดวิ่น
เขาก็ถึงกับอึ้งไปเลย
เดี๋ยวนี้วัยรุ่นเขาเล่นกันรุนแรงขนาดนี้เลยเหรอ?
"นี่ตำรวจจากหน่วยพวกคุณใช่ไหม? เขากล้ามาข่มขืนคนอื่นในโรงพยาบาลของเราได้ยังไง!" ภายในห้องผู้ป่วย หมอที่กำลังโกรธจัดขมวดคิ้วตวาดใส่ชายคนที่เดินนำหน้า
"ใช่! พวกคุณเป็นตำรวจกันแบบนี้เหรอ? ยุคไหนสมัยไหนแล้ว! ยังจะมาทำตัวเป็นอันธพาลรังแกผู้หญิงอีก!" พยาบาลสาวคนหนึ่งทนดูไม่ได้ เอ่ยปากพูดด้วยความโกรธ
"นั่นสิ! เป็นตำรวจแล้วยิ่งใหญ่มาจากไหน!? เป็นตำรวจแล้วจะรังแกคนอื่นยังไงก็ได้เหรอ?"
"ไปฟ้องมันเลย!"
"ใช่! ฉันจะเป็นพยานให้เอง! น้องสาวไม่ต้องกลัวนะ ฉันเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ฉันจะเป็นพยานให้เธอเอง!"
"ใช่! ฉันก็เห็น!"
....
ก้อนหินเพียงก้อนเดียวทำให้เกิดคลื่นนับพันชั้น พอเห็นตำรวจกลุ่มใหญ่เข้ามาในห้องผู้ป่วย ประชาชนหลายคนที่กำลังโกรธแค้นก็พากันออกปากประณามซูหมิง
สถานการณ์วุ่นวายไปหมด มีแต่เสียงด่าทอซูหมิง
เห็นได้ชัดว่า ผู้คนถูกสถานการณ์ในที่เกิดเหตุหลอกตา ต่างก็ด่วนสรุปจากความประทับใจแรกว่าซูหมิงคือคนร้ายคดีข่มขืน
ข่มขืน?
ตอนนี้ไม่เพียงแต่หลี่เฉิงหมิงที่เดินนำหน้าเท่านั้น แต่บรรดาตำรวจในเครื่องแบบที่ตามมาด้านหลังต่างก็มองซูหมิงด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ
ในเมื่อพวกเขาเป็นตัวแทนของกรมตำรวจเมืองเจียงเป่ยมาเยี่ยมซูหมิง ย่อมต้องรู้ดีว่าซูหมิงสร้างผลงานยิ่งใหญ่ขนาดไหน
คนเดียวทลายแก๊งอิทธิพลมืด จับกุมผู้ต้องสงสัยกว่าสามสิบคนด้วยมือเปล่า ในจำนวนนี้มีผู้ร้ายข้ามแดนระดับ A ถึงสองคน บวกกับจางลี่ลี่ที่จับได้เมื่อเช้าวานอีก
หัวขโมยอีกสามสิบกว่าคน!
นี่มันผลงานยิ่งใหญ่ขนาดไหน?
คดีที่ซูหมิงไขได้คนเดียวเมื่อวาน เทียบเท่ากับผลงานครึ่งปีของหน่วยสืบสวนคดีอาญาทั้งหน่วยเลยทีเดียว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเงินเดิมพันร้อยกว่าล้าน ยาเสพติดจำนวนหนึ่ง และการช่วยเหลือประชาชนที่ถูกจ้าวเต๋อหู่กักขังทรมานอีก
ถึงขั้นยอมโดนยิงเพื่อการนี้ด้วยซ้ำ!
ซูหมิงคือวีรบุรุษ และเป็นวีรบุรุษนักรบตัวจริงเสียงจริง!
หลังจากที่จางเซี่ยงเฉียน ผู้กำกับกรมตำรวจเมืองได้ฟังวีรกรรมของซูหมิง ก็ถึงกับเอ่ยปากชมด้วยคำสี่คำว่า "ตำรวจเหล็กผู้ห้าวหาญ"
ถ้าไม่ใช่เพราะแก๊งอิทธิพลมืดที่ถูกทลายนี้มีส่วนพัวพันลึกซึ้ง เช้านี้ผู้กำกับจางต้องเป็นประธานการประชุมคณะกรรมการพรรคที่กรมตำรวจ เพื่อหารือถึงทิศทางการสืบสวนคดีนี้ต่อไป
เขาคงนำทีมสมาชิกพรรคมาเยี่ยมซูหมิงด้วยตัวเองแล้ว
แต่ถึงแม้ผู้กำกับจางจะไม่สามารถมาได้ทันที เขาก็ยังฝากฝังให้ฝ่ายการเมืองมาเยี่ยมซูหมิงแทน
พวกเขากลุ่มนี้ถึงได้รีบบึ่งมาที่โรงพยาบาลตั้งแต่เช้าตรู่
แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า!
และชายวัยกลางคนที่นำทีมมาเยี่ยมซูหมิงชื่อหลี่ปัว ไม่เพียงแต่เป็นหัวหน้าฝ่ายการเมืองของกรมตำรวจเมืองเจียงเป่ยเท่านั้น แต่ยังเป็นลูกน้องคนสนิทของหวังจื่อสือ ผู้ชี้แนะของกรมอีกด้วย
เขามักจะทำตามคำสั่งของตระกูลหวังเสมอ แค่หวังจื่อสือส่งสายตาให้ หลี่ปัวก็รู้แล้วว่าควรจะอ้าปากหรือโก่งตูด
ตอนนี้เมื่อได้ฟังคำกล่าวหาของหมอ และกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมในห้องผู้ป่วย สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่เสื้อผ้าผู้หญิงที่ถูกโยนทิ้งเกลื่อนกลาด
ตำรวจข่มขืน?
แถมยังถูกคนมุงจับได้คาหนังคาเขาอีก!
ไม่ต้องพูดถึงจุดจบของซูหมิงหรอก หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป มันจะเป็นข่าวฉาวครั้งใหญ่ของกรมตำรวจเมืองเจียงเป่ย... ไม่สิ! ของระบบตำรวจทั้งหมดเลยทีเดียว!
ประชาชนจะมองตำรวจยังไง? จะมองระบบตำรวจยังไง!
ในฐานะผู้รักษากฎหมายกลับทำผิดกฎหมายเสียเอง กล้าดีถึงขนาดก่อเหตุในโรงพยาบาลแบบนี้
นี่มันเป็นข่าวฉาวที่ใหญ่หลวงขนาดไหน!