บทที่ 398 ตะลึง! มนุษย์กระดาษที่ฉันเลี้ยงกลับ...

บทที่ 398 ตะลึง! มนุษย์กระดาษที่ฉันเลี้ยงกลับ...

ตำหนักที่ผุพังทรุดโทรม ลมหนาวพัดกรูเข้ามาทางบานประตูที่ปิดไม่สนิท ท้องพระโรงที่ว่างเปล่าดูราวกับถ้ำน้ำแข็ง

จู๋อินนั่งอยู่หน้าอ่างไฟที่ดับมอด ตกอยู่ในห้วงความคิด

ประการแรก เธอได้กลายเป็นเด็กน้อยวัยสามขวบ ที่มีสัดส่วนร่างกายแบบสามส่วน ขาสั้นเสียจนแม้นั่งขัดสมาธิยังทำไม่ได้

ประการที่สอง ดูเหมือนเธอจะถูก "ขัง" อยู่ในตำหนักโทรมๆ แห่งนี้ ขอบเขตที่สามารถเคลื่อนไหวได้มีจำกัดเพียงแค่นี้ พอเข้าใกล้ประตูตำหนัก ก็จะมีม่านพลังที่มองไม่เห็นกั้นเธอเอาไว้

เธอไม่ได้รีบร้อนที่จะทำลายม่านพลังนี้ แต่รอให้เนื้อเรื่องที่มาช้ากว่าก้าวหนึ่งส่งมาถึง

เนื้อเรื่องมาแล้ว

เธอกลายเป็นตัวละครเสมือนจริง

พูดให้ถูกคือ เป็นตัวเอกในเกมเลี้ยงดูตัวละครในมือถือของนางเอก

องค์หญิงน้อยผู้น่าสงสารที่เกิดมาพร้อมดวงชะตาอัปมงคล และถูกส่งเข้าตำหนักเย็นทันทีที่ลืมตาดูโลก นี่คือคาแรกเตอร์ของเธอ

ในเนื้อเรื่อง ร่างเดิมที่เป็นมนุษย์กระดาษตัวน้อยนี้ เป็นเพื่อนและผู้เคียงข้างเพียงคนเดียวของนางเอกเจียงหลีเป็นเวลายาวนาน

เพราะเจียงหลีเองก็เป็นคนที่ถูกทอดทิ้งเช่นกัน

เจียงหลี เด็กจากตระกูลเจียงแห่งเมืองหลวง

ตระกูลเจียงสืบทอดกันมายาวนานนับพันปี บรรพบุรุษเคยเป็นตระกูลปรมาจารย์ปราบมาร เคยมีราชครูของราชวงศ์เกิดขึ้นหลายคน

เมื่อยุคสมัยจักรพรรดิสิ้นสุดลง บรรพบุรุษตระกูลเจียงก็ปรับเปลี่ยนรูปแบบ หันมาเชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ยและการทำนายทายทัก เป็นแขกคนสำคัญของเหล่าผู้มีอำนาจมาโดยตลอด

คืนก่อนที่เจียงหลีจะเกิด ปู่ของเธอ เจียงวั่งซาน ผู้นำตระกูลเจียงรุ่นปัจจุบันฝันเห็นงูขาวตัวหนึ่งที่โชกไปด้วยเลือด

หลังจากตื่นจากฝัน เขาก็เหงื่อแตกพลั่ก จึงทำการเสี่ยงทาย ได้ผลทำนายว่าตระกูลเจียงจะมีดาวหายนะมาจุติ ซึ่งตรงกับทิศตะวันตกเฉียงใต้

เรือนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบ้านใหญ่ คือที่พักของเมิ่งหลาน ลูกสะใภ้ที่กำลังรอคลอด

วันรุ่งขึ้น เมิ่งหลานเจ็บท้องคลอด คลอดลูกยาก และให้กำเนิดทารกหญิงอย่างยากลำบาก

เจียงวั่งซานตั้งชื่อทารกหญิงคนนี้ว่า "หลี" (แยกจาก/ห่างไกล) สั่งให้คนพาทารกไปเลี้ยงไว้ในป่าลึกแถบชายแดนอันห่างไกล

ก่อนอายุสิบแปดปี ห้ามไม่ให้เธอพบผู้คน และห้ามให้คนภายนอกรู้ถึงการมีอยู่ของเธอ

ปีนี้เจียงหลีอายุเจ็ดขวบ

ในป่ามีเพียงหญิงชราที่เป็นใบ้และพูดไม่ได้คนหนึ่ง คอยส่งข้าวส่งน้ำให้เธอทุกวัน

โทรศัพท์มือถือของเธอ คือสิ่งที่หญิงชราใบ้มอบให้เมื่อสองปีก่อนในวันเกิดอายุครบห้าขวบ ในนั้นมีเกมฝึกสมองสำหรับเด็กอยู่ไม่น้อย

เจียงหลีเกิดมาพร้อมความเฉลียวฉลาด แม้ไม่มีใครสั่งสอน ก็อาศัยเครื่องมือหยาบๆ นี้เรียนรู้ตัวหนังสือด้วยตัวเอง

เกมที่ชื่อว่า "กลยุทธ์วังหลวง" นี้ เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันปรากฏขึ้นในมือถือตั้งแต่เมื่อไหร่

หน้าเกมดูเรียบง่ายมาก เปิดเข้ามาก็เจอเพียงหน้าจอว่างเปล่าสไตล์ภาพวาดหมึกจีน: ตำหนักที่ว่างเปล่า ร่างเล็กจิ๋วนั่งกอดเข่าคุดคู้จมอยู่ที่มุมหนึ่ง ตรงหน้าคืออ่างไฟที่ดับมอด

เมื่อจิ้มไปที่ร่างเล็กจิ๋วนั้น ก็จะมีข้อความปรากฏขึ้นมาบรรทัดหนึ่ง

องค์หญิงน้อยผู้แบกรับชะตากรรมอัปมงคลแต่กำเนิด ถูกเนรเทศมายังตำหนักเย็น...

เดือนสิบสองอันหนาวเหน็บ หิมะและน้ำแข็งปกคลุม ไม่มีอ่างไฟ เธอทั้งหิวและหนาว...

ผู้เล่นที่รัก ได้โปรดช่วยเธอด้วยเถอะ...

เมื่อกดอ่านเนื้อเรื่องที่เป็นตัวอักษรจนจบ ในที่สุดก็ปรากฏเนื้อเรื่องแบบโต้ตอบ

[ขอให้ผู้เล่นตัดต้นไม้หนึ่งต้น เพื่อรับฟืน]

เจียงหลีคลิกที่ [ตัดต้นไม้ทันที] ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ภาพหน้าจอก็เปลี่ยนไป

ยังคงเป็นสไตล์ภาพวาดหมึกจีนที่เรียบง่าย ขวานเล่มหนึ่งสับลงไปที่ลำต้นของต้นไม้ บนหน้าจอแสดงเวลาถอยหลังยี่สิบนาที

...

[ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับฟืน X10 ต้องการมอบฟืนให้องค์หญิงน้อยหรือไม่?]

เจียงหลีเลือก [ตกลง]

ในเกม ฟืนมัดหนึ่งที่วางเรียงอย่างเป็นระเบียบปรากฏขึ้นข้างกายจู๋อิน

เธอเผยรอยยิ้มออกมา "น่าสนใจดีนี่"

เธอดึงฟืนออกมาสองท่อน ใส่ลงไปในอ่างไฟตรงหน้า เปลวไฟม้วนตัวจากปลายนิ้วของเธอไปยังไม้แห้ง

พรึ่บ!

เปลวไฟอันร้อนแรงลุกโชนขึ้น

[ด้วยความช่วยเหลือของคุณ องค์หญิงน้อยจุดอ่างไฟสำเร็จ ความหนาวเย็น -5 เธอดีใจมากที่ไม่ต้องทนหนาวอีกแล้ว ^^]

บนหน้าจอปรากฏตัวอักษรบรรทัดนี้ เจียงหลีมองตัวอักษรร่าเริงที่อยู่ด้านหลัง แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม

ตอนแรกเธอแค่กดเข้าเกมนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่หลังจากทำภารกิจตามคำแนะนำไปสองสามอย่าง เธอก็ได้จุดอ่างไฟให้เจ้าตัวเล็กในจอ สร้างเตียงไม้เล็กๆ ที่สะอาด และทอผ้าห่มผืนเล็กที่อบอุ่นให้...

แถมยังปลดล็อกข้อมูลเกี่ยวกับองค์หญิงน้อยได้มากขึ้น

องค์หญิงน้อยผู้ถูกรังเกียจทอดทิ้ง

ไม่มีใครดูแลเธอ มีเพียงขันทีที่คอยส่งข้าวต้มมาให้ทุกวันเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่หิวตาย

ถูกขังอยู่ในตำหนักแห่งนี้ออกไปไหนไม่ได้

ช่างเป็นสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันเหลือเกิน!

เจียงหลีตัวน้อยยังไม่เข้าใจคำว่าความรู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้ที่ตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกัน แต่เมื่อเธอมองตัวอักษรเหล่านี้ ก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก และเริ่มใส่ใจเจ้ามนุษย์ตัวจิ๋วลายเส้นหมึกจีนที่มองเห็นหน้าไม่ชัดคนนี้

เธอเริ่มใช้เวลากับเกมนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ยังไงซะในป่าลึกแห่งนี้ ก็ไม่มีใครสนใจเธอ เกมฝึกสมองในมือถือพวกนั้นเธอเล่นผ่านด่านหมดแล้ว นอกจากวิ่งเล่นในป่า เธอก็ไม่มีกิจกรรมบันเทิงอื่นใด

จนกระทั่งผ่านไปหลายปี เธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่และถูกรับกลับตระกูลเจียง ผ่านประสบการณ์มากมายที่ทำให้เติบโตอย่างรวดเร็ว เธอถึงตระหนักได้ว่า เจ้ามนุษย์ตัวจิ๋วลายเส้นหมึกจีนคนนั้นมีความหมายต่อตัวเธอมากเพียงใด

เธอคือตัวเธออีกคน

การที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากมายเพื่ออยู่เป็นเพื่อน เพื่อเลี้ยงดูมนุษย์กระดาษเสมือนจริงคนนั้น โดยเนื้อแท้แล้วคือการชดเชยให้กับตัวเอง

จู๋อินสัมผัสถึงความอบอุ่นของเปลวไฟ นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยรำพึง: "ขอบเขตงานของแผนกมนุษย์เครื่องมือพวกเรา นี่กว้างขวางดีจริงๆ แฮะ"

ขนาดมนุษย์เครื่องมือเสมือนจริงยังจัดมาให้ได้

เธอกดดูภารกิจ: อยู่เป็นเพื่อนนางเอกจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ และทำให้เธอเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของคนปกติ กลายเป็นพลเมืองดีที่เคารพกฎหมาย

ด้านหลังมีคำอธิบายแนบมาด้วย

ที่แท้ ในเส้นเวลาเดิม นางเอกเติบโตขึ้นมาในป่าลึก เพื่อนเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเธอมาตลอดสิบกว่าปี ก็คือตัวละครเกมในมือถือ

ทว่าหลังจากอายุสิบแปดและถูกรับกลับตระกูลเจียง สิ่งที่เธอต้องเผชิญ คือคำเยาะเย้ยถากถางนับไม่ถ้วน รวมถึงการกลั่นแกล้งกดขี่

มือถือรุ่นเก่าที่เธอใช้มาสิบกว่าปี ในสายตาคนอื่นย่อมเป็น "ขยะ" ถูกลูกพี่ลูกน้องชายคนหนึ่งหัวเราะเยาะแล้วโยนลงไปในสระน้ำ

มือถือพังเสียหาย

เจียงหลีพยายามซ่อมมันอย่างบ้าคลั่ง แต่น่าเสียดายที่ไร้ความสามารถ และในท้องตลาด ก็หาเกมเล็กๆ เกมนี้ไม่เจออีกแล้ว

เธอสูญเสียเพื่อนที่ดีที่สุดของตนเองไป แต่ในบ้านหลังนั้นกลับไม่มีใครเห็นเป็นเรื่องใหญ่ ญาติพี่น้องของเธอยังบอกให้เธออย่าทำตัวใจแคบ โกรธเคืองน้องชายตัวเองแค่เพราะขยะชิ้นเดียว

ความเคียดแค้นทำให้เธอดำดิ่งสู่ความมืดมิด ในกลางดึกคืนหนึ่ง เจียงหลีบีบคอลูกพี่ลูกน้องชายคนนั้น กดหัวเขาลงไปในน้ำ มองดูเขาดิ้นรนจนกระทั่งแน่นิ่ง จมลงไปในน้ำเหมือนกับเพื่อนตัวน้อยของเธอ และไม่มีวันลอยขึ้นมาได้อีก

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

คนที่เธอแค้นไม่ได้มีแค่ลูกพี่ลูกน้องคนเดียว เธอแทรกซึมเข้าสู่ตระกูลเจียง วางแผนอย่างรอบคอบทุกย่างก้าว จนในที่สุด ก็ร่วมมือกับศัตรูคู่อาฆาตของตระกูลเจียง ทำลายฮวงจุ้ยตระกูลเจียง ทำลายเส้นชีพจรของตระกูลเจียง

ตระกูลเจียงเริ่มประสบอุบัติเหตุอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน เจียงหลีซึ่งเป็นคนตระกูลเจียงเองก็หนีไม่พ้นเช่นกัน

ถือว่าเป็นการสนองตอบต่อคำทำนายที่เจียงวั่งซานเคยเสี่ยงทายไว้ในปีนั้น

*มนุษย์กระดาษ หมายถึง ตัวละคร 2D ในเกม