บทที่ 419 เศรษฐีตัวจริงสายขุดดิน

บทที่ 419 เศรษฐีตัวจริงสายขุดดิน

“ติ๊ง! สังหารปีศาจหนูทราย ได้รับแต้มบุญ 820 แต้ม”

ยังไม่ทันที่ฉินกวนจะตรวจดูถุงเก็บของของหนูปีศาจ ก็ได้รับข้อความจากระบบก่อน

ได้แต้มบุญมาแบบไม่คาดคิด ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นทันที

เขาเปิดถุงเก็บของ แล้วเทของทั้งหมดออกมา

มีขวดยา 2 ขวด แผ่นหยก 2 ชิ้น และกองทรายทองเล็ก ๆ

ฉินกวนเปิดขวดยาดมดู

เป็น “ตันสุ่ยฮวน” ยาเพิ่มพลัง เหมาะสำหรับผู้ฝึกระดับสร้างรากฐาน ราคาประมาณร้อยกว่าหินวิญญาณต่อเม็ด ซึ่งเขาก็มีอยู่แล้ว

ส่วนแผ่นหยกสองชิ้น

ชิ้นหนึ่งคือป้ายหยกเข้าตลาดซีหมี่ที่เขาต้องการพอดี

อีกชิ้นเขาหยิบขึ้นมาดู มีคำว่า “เมฆปีศาจ” สลักอยู่ ไม่รู้ใช้ทำอะไร จึงเก็บไว้ก่อน

สุดท้ายคือทรายทองกองเล็ก

ฉินกวนหยิบขึ้นมาดู

เขารู้จักสิ่งนี้ มันเรียกว่า “ทรายทอง” เป็นวัตถุดิบสำหรับหลอมอาวุธ

ไม่ถือว่าล้ำค่ามาก หนึ่งจินมีมูลค่าประมาณยี่สิบถึงสามสิบหินวิญญาณ

“จนจริง ๆ” ฉินกวนดูถูกออกมา

ฟึ่บ!

เงาดำสายหนึ่งปรากฏ

งูดำกลับมาข้างกาย

“นายท่าน หนูพวกนั้นถูกจัดการหมดแล้ว”

“ทำได้ดี ได้กินวิญญาณไปเยอะเลยสิ” ฉินกวนถาม

“ฮ่า ๆ อิ่มเลยขอรับ” งูดำหัวเราะ

“งั้นกลับไปพักเถอะ”

ฉินกวนหยิบน้ำเต้าวิญญาณออกมา เก็บงูดำกลับเข้าไป

จากนั้นนั่งขัดสมาธิ

รอให้น้ำเต้าวิญญาณหลอมและควบคุมวิญญาณของหนูปีศาจ

การนั่งครั้งนี้… ผ่านไปครึ่งเดือนเต็ม

ฉินกวนลืมตาขึ้น

พลังของเขาเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

เขาพอใจมาก

โบกมือหยิบน้ำเต้าวิญญาณออกมา

“หนูทราย ออกมา”

ฟึ่บ!

เงาหนึ่งปรากฏในถ้ำ

เป็นซีหัวในสภาพเดิม ใบหน้าเจ้าเล่ห์ ดวงตากลอกไปมา

ทันทีที่เห็นฉินกวน

มันก็พุ่งเข้ามาคุกเข่าแทบเท้า

“นายท่าน ต่อไปนี้หนูทรายจะเป็นบ่าวที่จงรักภักดีที่สุดของท่าน!”

ฉินกวนมองดู

พบว่าพลังของมันเหลือเพียงระดับฝึกปราณขั้น 6-7 เท่านั้น

เขาสั่งว่า

“พาข้าออกจากถ้ำนี้ก่อน”

“ได้ขอรับนายท่าน แต่ในถ้ำของข้ายังมีของบางอย่าง น่าจะเป็นประโยชน์ต่อท่าน ข้าขอมอบให้ท่าน” หนูทรายพูดด้วยท่าทีประจบ

“อะไร?” ฉินกวนถาม

“นายท่าน พวกเราหนูทรายเชี่ยวชาญการขุดแร่ ที่นี่เดิมเป็นสายแร่ทรายทอง เดิมทีมีมนุษย์ครอบครอง แต่ข้าแย่งมาได้ ก็เลยกลายเป็นถ้ำของข้า”

“หลายปีมานี้ ข้าสะสมทรายทองไว้มาก ใช้แลกยาและอาวุธไปบ้าง แต่ก็ยังเหลืออยู่มาก ตอนนี้ขอมอบให้ท่านทั้งหมด”

“พาไปดู”

หนูทรายนำทาง

เลี้ยวไปเลี้ยวมา

ในที่สุดก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่ง

มันร่ายคาถา เปิดผนึก

เมื่อเข้าไป

ฉินกวนก็เห็น…

ทรายทองกองพะเนินราวกับภูเขาเล็ก ๆ

“เยอะขนาดนี้!”

แม้แต่ฉินกวนยังตกใจ

“ฮ่า ๆ นี่คือผลงานสะสมร้อยปีของข้าเอง แต่น่าเสียดาย แหล่งแร่ถูกขุดจนหมดแล้ว” หนูทรายพูดอย่างภูมิใจ

ทรายทองหนึ่งจินมีค่า 20-30 หินวิญญาณ

ฉินกวนประเมินคร่าว ๆ ที่นี่มีไม่ต่ำกว่าสามถึงห้าพันจิน

รวมแล้วมูลค่าราวหนึ่งแสนหินวิญญาณ

ขุดทองจากดิน…

ไม่คิดว่าหนูทรายจะเป็นเศรษฐีตัวจริง

แต่ตอนนี้… ทุกอย่างเป็นของฉินกวนแล้ว

เขาสะบัดแขน

ทรายทองทั้งหมดหายวับ

ถูกเก็บเข้าสู่มิติในแขนเสื้อ

ฉินกวนหยิบแผ่นหยกสองชิ้นออกมาอีกครั้ง

ถามว่า

“อันนี้คือป้ายเข้าตลาดซีหมี่ แล้วอีกอันล่ะ?”

เขาชูอีกชิ้นขึ้น

หนูทรายรีบตอบ

“นายท่าน นั่นคือป้ายเข้าสู่ ‘แดนลับเมฆปีศาจ’ ข้าพึ่งได้มา เสียไปตั้ง 2000 หินวิญญาณ”

“แดนลับเมฆปีศาจ? ที่ไหน?”

“นายท่าน ทางตะวันตกอีกหมื่นลี้ มีแดนลับแห่งหนึ่ง ชื่อว่าแดนลับเมฆปีศาจ”

“เมื่อหมื่นปีก่อน ที่นั่นเคยเป็นอาณาจักรผู้ฝึกตนที่ยิ่งใหญ่มาก ว่ากันว่ามีถึงระดับเซียนกระจายอยู่ด้วย”

“แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น อยู่ดี ๆ แดนลับก็ปิดตัวลง”

“พันปีก่อน มีคนค้นพบทางเข้า พอเข้าไปก็พบว่าที่นั่นกลายเป็นดินแดนปีศาจ เต็มไปด้วยโครงกระดูก ซอมบี้ และสิ่งชั่วร้าย”

“อาณาจักรผู้ฝึกตนที่เคยรุ่งเรือง กลายเป็นแดนผีไปแล้ว”

“แต่ถึงอย่างนั้น มันเคยเป็นอาณาจักรใหญ่ ภายในมีสำนักมากมาย เหลือของดีไว้เยอะ”

“มีคนเข้าไปแล้วได้สมบัติระดับสูง ยา คัมภีร์ หรืออาวุธออกมา บางคนแข็งแกร่งขึ้น บางคนร่ำรวยขึ้น”

“ช่วงหนึ่ง ผู้คนแห่กันเข้าไปสำรวจ จนสำนักใหญ่ ๆ ยังแย่งสิทธิ์กัน”

“แต่ข้างในอันตรายมาก เข้าไปสิบคน อาจรอดออกมาไม่ถึงหนึ่ง”

“ผ่านไปหลายร้อยปี ของดีถูกกวาดไปเกือบหมด คนรุ่นหลังเข้าไปก็แทบไม่ได้อะไร”

“ทั้งอันตราย ทั้งผลตอบแทนน้อย คนเลยเลิกสนใจ”

“แต่ช่วงนี้มีข่าวลือว่า จะมีถ้ำของผู้ฝึกระดับแกนทองปรากฏ”

“ไม่รู้จริงหรือหลอก แต่ทำให้คนเริ่มสนใจอีกครั้ง ป้ายเข้าเลยถูกปั่นราคาขึ้นถึง 2000 หินวิญญาณ”

“ข้าก็เลยลองเสี่ยงดู หวังว่าจะได้อะไรบ้าง ถ้านายท่านสนใจ ก็สามารถใช้ป้ายนี้ได้ ไม่มีการจำกัดผู้ใช้”

หนูทรายพูดยาวเหยียด

ฉินกวนก็เข้าใจทันที

ที่แท้เป็นแดนลับที่ถูกขุดจนเกือบหมดแล้ว

ตอนนี้ปล่อยข่าว… น่าจะหลอกขายตั๋วมากกว่า

ถ้ามีถ้ำระดับแกนทองจริง

พวกสำนักใหญ่คงแย่งกันไปแล้ว

“ให้ข้าเข้าไปหาที่ตายหรือ ข้ายังแค่ระดับสร้างรากฐาน เจอแกนทองก็โดนฆ่าได้ง่าย ๆ” ฉินกวนพูดอย่างหงุดหงิด

“นายท่าน ผู้ระดับแกนทองเข้าไปไม่ได้!” หนูทรายรีบอธิบาย

ฉินกวนชะงัก

“แดนลับเมฆปีศาจ อนุญาตเฉพาะผู้ที่ต่ำกว่าระดับแกนทอง ไม่ว่าจะมนุษย์ ปีศาจ หรือเผ่ามาร ถ้าเกินก็เข้าไม่ได้”

“ภายในยังมีพื้นที่อันตรายที่ไม่มีใครเข้าไปถึง ถ้าระดับแกนทองเข้าได้ คงถูกกวาดเรียบไปหมดแล้ว”

ฉินกวนพยักหน้า

ที่แท้มีข้อจำกัดแบบนี้

แต่ถึงอย่างนั้น

เขาก็ยังไม่สนใจ “กองขยะ” ที่ถูกค้นมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

เรื่องที่นี่จบลงแล้ว

ฉินกวนสั่งให้หนูทรายพาออกจากถ้ำ

กลับมาสู่ทะเลทรายอีกครั้ง

แสงแดดจ้าทำให้เขาหรี่ตา

เขาถามว่า

“ตลาดซีหมี่อยู่ที่ไหน?”

“ไปทางตะวันตก 500 ลี้ ข้าจะพาท่านไป”

ฉินกวนเหยียบกระบี่บิน

มุ่งหน้าไปทางตะวันตกอีกครั้ง

ข้ามผ่านทะเลทรายอันเวิ้งว้าง

ไร้พืชพรรณ ไร้น้ำ ไร้สัตว์

ไม่มีสัญญาณของชีวิตแม้แต่น้อย

มีเพียง… ผืนทรายที่ซ้ำซากไม่สิ้นสุด