บทที่ 41 ต้นสายปลายเหตุ

ตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่ร่วงหล่น ซากปรักหักพังเทวะล่มสลาย สั่นสะเทือนห้วงอวกาศ ดาวโบราณแห่งชีวิตแต่ละดวง เผ่าพันธุ์อันแข็งแกร่งล้วนรู้สึกใจสั่นสะท้าน เขตหวงห้ามแห่งชีวิตที่ดำรงอยู่มาอย่างยาวนานตั้งแต่โบราณกาลถูกกวาดล้างไปเช่นนี้

"จักรพรรดิสวรรค์เต้าสื่อ!"

"ช่างแข็งแกร่งเหลือเกินเต้าสื่อ สามารถขานนามว่าจักรพรรดิสวรรค์ได้อย่างแท้จริง เผ่าพันธุ์มนุษย์ในชาติภพนี้ ปรากฏจักรพรรดิสวรรค์ขึ้นมาองค์หนึ่งแล้วอย่างแท้จริง!"

ทั่วทุกหนแห่งในจักรวาล ทุกเผ่าพันธุ์ล้วนสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึง

เสียงโห่ร้องดังกึกก้องกังวาน เมื่อข่าวคราวแพร่สะพัดไปทั่วทุกหนแห่ง ดินแดนแห่งชีวิตจำนวนมากในจักรวาลล้วนมีเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้น จากนั้นทั้งหมดก็ล้วนโห่ร้องเรียกขานจักรพรรดิสวรรค์เต้าสื่อ

ยอดฝีมือและเผ่าพันธุ์ใหญ่ส่วนใหญ่ในจักรวาล ล้วนเดินทางมายังเป่ยโต่วเพื่อเข้าเฝ้าจักรพรรดิสวรรค์เมิ่งชวนองค์นี้ ด้วยหวังว่าจะได้รับคำชี้แนะจากจักรพรรดิสวรรค์

เมิ่งชวนต้อนรับผู้คนที่มาเข้าเฝ้า สนทนาธรรมกับทุกเผ่าพันธุ์ ถกเถียงมรรคากับเหล่านักบุญ จากนั้นจึงให้ทุกคนจากไป และพบปะกับสหายของตัวเองเพียงลำพัง

ท้ายที่สุด ภายในตำหนักจักรพรรดิของเมิ่งชวน เหลือเพียงตัวเขาเองอีกครั้ง

มองดูแผ่นหลังของชิงเยว่ที่หายไป เมิ่งชวนทอดถอนใจ นั่งเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ปิดผนึกตำหนักจักรพรรดิโดยตรง เขายังมีเรื่องต้องทำ

"ขอข้าดูหน่อยเถิดว่าพวกเจ้าทั้งสี่คนแท้จริงแล้วมีที่มายังไง" เมิ่งชวนนำดวงจิตวิญญาณของตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่ออกมา บนใบหน้ามีความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง

สัมผัสเทวะสอดแทรกเข้าไปในดวงจิตวิญญาณของตัวตนสูงสุดทั้งสี่ เมิ่งชวนค้นพบสิ่งที่ตัวเองต้องการอย่างรวดเร็ว ตัวตนสูงสุดทั้งสี่เหลือเพียงเสี้ยวจิตวิญญาณ ไม่อาจขัดขวางเมิ่งชวนในการค้นหาความทรงจำได้เลย

"ที่แท้เป็นแบบนี้..." เมิ่งชวนกล่าวด้วยความประหลาดใจ เขาล่วงรู้ความจริงแล้ว

พวกคุนกู่ทั้งสี่คนเป็นคนจากโลกเดียวกัน ในตอนที่พวกเขาฝึกฝนจนมีระดับใกล้เคียงกับขอบเขตนักบุญแห่งโลกเจ๋อเทียน ทั้งสี่คนได้รับวาสนาปาฏิหาริย์ นั่นก็คือติ่งเซียนใบนี้และการสืบทอดหลายสาย เป็นวาสนาที่ร่วงหล่นลงมาจากสวรรค์อย่างแท้จริง

ภายในการสืบทอดได้หลงเหลือข้อมูลบางอย่างเอาไว้ หากแปลความหมายด้วยคำพูดของเมิ่งชวนนั่นก็คือ

ภายในการสืบทอด บันทึกเอาไว้ว่ามีทะเลแห่งโลกผืนหนึ่งอยู่ บนนั้นมีตำหนักเทวะที่ถูกขานนามว่าตำหนักรับรองตั้งอยู่ เมื่อเข้าไปในตำหนักเทวะ จะสามารถเดินทางไปถึงจุดหมายปลายทางสุดท้ายของสรรพชีวิต เพื่อหลุดพ้นไปได้

นอกจากนี้ ยังกล่าวอีกว่าบนทะเลขอบเขตมีสุดยอดโลกอยู่แห่งหนึ่ง มีตัวตนอันสูงสุดอยู่มากมาย เป็นผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่เหนือทะเลขอบเขต ครองความเป็นใหญ่มานับไม่ถ้วนยุคสมัย

จากนั้นยังบันทึกรายชื่อของตัวตนที่มีชื่อเสียงโด่งดังแม้แต่ในสุดยอดโลกแห่งนั้น แน่นอนว่าชื่อเหล่านั้นล้วนไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ โดยบอกว่าไม่อาจเอ่ยขานนามเต็มได้

พวกคุนกู่ทั้งสี่คนเมื่อเห็นรายชื่อเหล่านั้น ภายในใจรู้สึกใฝ่ฝันหาอย่างยิ่ง ด้วยความวู่วาม จึงได้เปลี่ยนชื่อดั้งเดิมของตัวเองไป ทั้งสี่คนต่างนำตัวอักษรหนึ่งตัวจากตัวตนอันสูงสุดเหล่านั้นมาตั้งเป็นชื่อ

เมื่อเมิ่งชวนเห็นข้อมูลตรงนี้ รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก โรคจิตหรือเปล่า! พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าบุคคลที่พวกเจ้าใฝ่ฝันหาเหล่านั้นตายไปหมดแล้ว! ทำเอาตัวเองในตอนแรกต้องรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนไปชั่วขณะ

หลังจากพวกคุนกู่ทั้งสี่คนเปลี่ยนชื่อ พวกเขาฝึกฝนการสืบทอดที่ได้รับมา อาศัยติ่งเซียน ก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วตลอดเส้นทาง ทั้งสี่คนกลายเป็นยอดฝีมือระดับตัวตนสูงสุดในเวลาอันสั้น ทั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนแรงลง ในขอบเขตตัวตนสูงสุดก็ยังคงแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ท้ายที่สุดทั้งสี่คนได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกแห่งนั้น คุนกู่ยิ่งได้รับการขานนามว่าเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งโลกใบนั้น!

สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงคือ วิธีการฝึกฝนที่พวกคุนกู่ทั้งสี่คนได้รับมาจากการสืบทอดนั้นแตกต่างจากของโลกแห่งนั้น จากความทรงจำของพวกเขาทั้งหลาย การฝึกฝนในโลกแห่งนั้นดูคล้ายคลึงกับระบบของยุคสมัยก่อนหน้ามากกว่า

ทั้งสี่คนยืนอยู่บนจุดสูงสุด ทว่าไม่อาจก้าวหน้าไปได้มากกว่านี้แล้ว หลังจากเสวยสุขกับความรุ่งโรจน์มานานกว่าแสนปี พวกเขาหลายคนตัดสินใจออกเดินทางตามหาตำหนักรับรองเทวะที่บันทึกไว้ในการสืบทอด พวกเขาต้องการบรรลุเป็นเซียน!

เมิ่งชวนเห็นข้อมูลตรงนี้แล้วรู้สึกพูดไม่ออก ช่างเป็นพวกดื้อด้านรั้นตายอย่างแท้จริง ทะเลขอบเขตมีสภาพเป็นยังไงยังไม่รู้เลย คิดอยากจะออกตามหาตำหนักรับรองโบราณ ตำหนักรับรองโบราณในตอนนี้ยังมีอยู่หรือไม่ก็ยังไม่รู้เลย ช่างเป็นการสืบทอดที่หลอกลวงเสียจริง

พวกเขาหลายคนกระตุ้นพลังของราชันกึ่งเซียนภายในติ่งเซียน ทะลวงผ่านม่านพลังของโลกโดยตรง พวกเขาเดินทางมาถึงทะเลขอบเขตได้สำเร็จ ทว่าพวกเขาต้องผิดหวัง

ทะเลขอบเขตแตกต่างจากในบันทึกอย่างสิ้นเชิง! ในบันทึกของการสืบทอด ทะเลขอบเขตมีเกลียวคลื่นอันไร้ที่สิ้นสุด เกลียวคลื่นแต่ละระลอกคือโลกใบใหญ่ใบหนึ่ง ต่อให้เป็นสุดยอดโลกที่เป็นผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่เหนือทะเลขอบเขตแห่งนั้น ก็ยังไม่รู้เลยว่าทะเลขอบเขตมีความกว้างใหญ่เพียงใด

ทว่าทะเลขอบเขตที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกคุนกู่ทั้งสี่คน กลับสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น ไร้ซึ่งคลื่นลมใดๆ มองไม่เห็นโลกหรือจักรวาลแม้แต่แห่งเดียว

สิ่งเดียวที่สามารถสัมผัสได้ คือแรงกดดัน แรงกดดันที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง เมื่อเวลาผ่านไป แรงกดดันนี้ก็เพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน ไม่นานนักได้มาถึงจุดที่พวกคุนกู่ไม่อาจทนรับได้อีกต่อไป ทำได้เพียงอาศัยติ่งเซียนจึงจะสามารถเดินฝ่าไปในทะเลขอบเขตได้

พวกเขาหลายคนอาศัยติ่งเซียน เดินฝ่าทะเลขอบเขตมาเป็นเวลาห้าพันปี พวกเขาผิดหวังอย่างสิ้นเชิง ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา มองไม่เห็นจักรวาลที่มีชีวิตเลยแม้แต่แห่งเดียว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตำหนักรับรองเทวะที่จะนำพาไปสู่จุดหมายปลายทางสุดท้าย

อีกทั้งเรื่องที่อันตรายถึงชีวิตที่สุดก็ได้เกิดขึ้นแล้ว พวกเขาหลายคนหาทางกลับไม่พบ!

ติ่งเซียนไม่อาจคุ้มครองพวกเขาได้อีก ติ่งใบนี้เมื่ออยู่ในมือของพวกเขา เป็นเพียงการถูกพวกเขาควบคุมในสถานะตั้งรับเท่านั้น ไม่เคยสื่อสารกับพวกเขาเลยสักครั้ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการยอมรับผู้เป็นนาย

ทั้งสี่คนยังคงร่อนเร่ต่อไป เพื่อกระตุ้นพลังของราชันกึ่งเซียนภายในติ่ง พวกเขาหลายคนได้นำอาวุธตัวตนสูงสุดของตัวเองมาสังเวยให้แก่ติ่งเซียนตามลำดับ ท้ายที่สุดได้ฉีดแก่นเซียนแห่งชีวิตของพวกเขาเข้าไปในติ่งเซียนโดยตรง เพื่อหวังว่าจะสามารถกระตุ้นอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของราชันกึ่งเซียน ให้มาคุ้มครองพวกเขาทั้งสี่คนในทะเลขอบเขตได้

น่าเสียดาย ที่เป็นเพียงอาวุธเซียนซึ่งเคยถูกราชันกึ่งเซียนหล่อหลอมชิ้นหนึ่ง พลังภายในย่อมมีขีดจำกัด ผ่านไปไม่นานนักก็ถูกใช้จนหมดสิ้น พวกคุนกู่ทั้งสี่คนก็มาถึงจุดที่น้ำมันตะเกียงแห้งเหือด แก่นเซียนแห่งชีวิตใกล้จะเหือดแห้งแล้ว

ในตอนที่ทั้งสี่คนใกล้จะตายตกในทะเลขอบเขต คลื่นความผันผวนของกาลอวกาศสายหนึ่งถูกคนทั้งสี่สัมผัสได้ พวกเขาฝืนทนจนค้นพบจุดที่กาลอวกาศผิดปกติ ผลสุดท้ายจึงเดินทางมาถึงสถานที่ของเมิ่งชวนแห่งนี้

เมิ่งชวนหลังจากล่วงรู้ถึงต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมด เขาก็นิ่งเงียบไปเล็กน้อย สิ่งนี้แตกต่างจากเรื่องราวที่เขารับรู้อยู่บ้าง

"ทะเลขอบเขตเกิดปัญหาขึ้นแล้ว" เมิ่งชวนครุ่นคิดพลางกล่าวว่า "มหาจักรพรรดิมหาจักรพรรดิฮวงเทียนตี้ใช้กระบี่เดียวตัดขาดความเป็นนิรันดร์ แยกทะเลขอบเขต ดินแดนเซียน และเก้าสวรรค์สิบปฐพีออกจากกัน ทว่าเขาไม่ได้กระทำอะไรต่อทะเลขอบเขต ทะเลขอบเขตในความทรงจำของพวกคุนกู่ กลับไร้ชีวิตชีวา ผ่านไปหมื่นปีก็ยังมองไม่เห็นโลกที่มีชีวิตเลยแม้แต่แห่งเดียว"

"อีกทั้งอาวุธเซียนเพียงชิ้นเดียวก็สามารถคุ้มครองพวกเขาหลายคนได้ถึงห้าพันปี ภายหลังจึงต้องการพลังของราชันกึ่งเซียน"

"สิ่งนี้แตกต่างจากทะเลขอบเขตในยุคสมัยนับไม่ถ้วนก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง ผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด เกิดเหตุไม่คาดฝันที่ข้าไม่รับรู้ขึ้นแล้ว"

"อีกทั้งโลกของตัวตนสูงสุดทั้งสี่ น่าจะคล้ายคลึงกับเศษซากของดินแดนเซียน มีระดับค่อนข้างสูง บุคคลระดับจักรพรรดิมีอายุขัยยาวนาน สสารแห่งความอมตะในตอนที่ช่องทางกาลอวกาศเพิ่งก่อตัวขึ้นได้ไม่นาน นั่นคือละอองสุดท้ายที่ตัวตนสูงสุดทั้งสี่บีบคั้นออกมาจากกายาตัวตนสูงสุด เพื่อใช้เป็นเหยื่อตกปลา..."

เมื่อหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์เหล่านั้นในความทรงจำของคุนกู่ ภายในใจของเมิ่งชวนก็ตกตะลึง บังเกิดความคิดประการหนึ่งขึ้นมา

"ทะเลขอบเขต... ราวกับว่าตายไปแล้ว!"

เมิ่งชวนรู้สึกหนาวสั่นด้วยความหวาดกลัว ทะเลขอบเขต คือทะเลแห่งโลก จะมีคำกล่าวที่ว่าตายไปแล้วได้อย่างไร?

"นอกจากนี้ ตามหลักการแล้วมหาจักรพรรดิมหาจักรพรรดิฮวงเทียนตี้ตัดขาดความเป็นนิรันดร์แต่เพียงผู้เดียว ย่อมไม่มีทางที่ช่องทางกาลอวกาศจะเชื่อมต่อไปถึงบ้านเกิดของเขา อย่างเก้าสวรรค์สิบปฐพีได้เลย"

เมื่อนึกถึงจุดเริ่มต้นกาลอวกาศที่ตัวเองสกัดออกมา เมิ่งชวนก็สอบถามกลุ่มแชต ว่าจุดเริ่มต้นกาลอวกาศนี้แท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่

ครั้งนี้กลุ่มแชตก็ได้มอบคำตอบบางส่วนให้

หน้าที่หลักที่สำคัญที่สุดของจุดเริ่มต้นกาลอวกาศคือการทำให้ผู้คนสามารถเดินทางข้ามกาลอวกาศได้ ยกตัวอย่างเช่นเมิ่งชวนที่สกัดมันออกมาแล้ว สามารถเดินทางไปโลกของสหายในกลุ่มได้หนึ่งครั้ง เพราะสหายในกลุ่มแต่ละคนก็ล้วนเปรียบเสมือนพิกัดของเขา

กลุ่มแชตสามารถเปลี่ยนจุดเริ่มต้นกาลอวกาศให้กลายเป็นสิ่งที่สามารถควบคุมได้ ทว่าหากปล่อยให้จุดเริ่มต้นกาลอวกาศเติบโตอย่างอิสระ ย่อมก่อเกิดเป็นช่องทางกาลอวกาศขึ้นมาสายหนึ่ง

เดิมทีปลายทางอีกด้านหนึ่งของช่องทางกาลอวกาศสายนี้ ไม่สมควรเป็นโลกแห่งหนึ่งในทะเลขอบเขต ทว่าสมควรเป็นโลกต่างมิติแห่งหนึ่งที่เหมือนกับของสมาชิกกลุ่ม

ทว่ากระบี่ของสือฮ่าวเมื่อนิรันดร์กาลก่อนหน้า ได้สร้างความเข้าใจผิดให้แก่กลไกการทำงานของจุดเริ่มต้นกาลอวกาศ ก่อเกิดเป็นช่องทางกาลอวกาศขึ้นมาโดยตรง ผลลัพธ์ก็คือการดึงดูดพวกคุนกู่ทั้งสี่คนมา

หากจุดเริ่มต้นกาลอวกาศชิ้นนี้ถูกกลุ่มแชตควบคุมมาตั้งแต่แรก ก็ย่อมไม่มีทางเกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นอย่างแน่นอน สิ่งที่เชื่อมต่อต้องเป็นโลกต่างมิติแห่งหนึ่งอย่างแน่นอน

ส่วนการถือกำเนิดของจุดเริ่มต้นกาลอวกาศ มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มแชต สำหรับความสัมพันธ์ที่แน่ชัดของทั้งสองสิ่ง กลุ่มแชตไม่ได้ให้คำตอบแก่เมิ่งชวน

"ทว่าการสืบทอดของพวกคุนกู่ทั้งสี่คน น่าจะเป็นของต่างมิติ ทว่าต่างมิติไม่ได้ถูกทำลายไปตั้งนานแล้วหรือ?"