ตอนที่ 44 เหตุการณ์ของโอโรจิมารุ

ด้วยทรัพยากรและกำลังคนของฮารุโนะ โช หมู่บ้านนาเดชิโกะก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ และความแข็งแกร่งโดยรวมก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินเมื่อเทียบกับสองปีก่อน!

ทั้งชาวบ้านหญิงและนินจาหญิงสามารถแต่งงานได้ โดยมีเงื่อนไขว่าคู่สมรสทั้งสองฝ่ายจะต้องทำงานในธุรกิจภายนอกของฮารุโนะ โชหลังจากแต่งงาน

แน่นอน พวกเขาเลือกที่จะอาศัยอยู่ที่นี่ได้ แต่ต้องมีทักษะพิเศษ เพราะหมู่บ้านนาเดชิโกะไม่เลี้ยงดูคนว่างงาน ยกเว้นผู้หญิง

ส่วนเพื่อนร่วมชาติชายที่ช่วยเหลือมาได้ ส่วนใหญ่ถูกส่งไปทำงานในธุรกิจภายนอก ท้ายที่สุด ธุรกิจปัจจุบันของฮารุโนะ โชขยายไปทั่วโลกนินจาและต้องการกำลังคนอย่างเร่งด่วน

แม้ว่าจำนวนคนในหมู่บ้านนาเดชิโกะจะยังน้อย และนินจาทั้งหมดเป็นนินจาหญิง แต่เพราะฮารุโนะ โชจัดหาคาถานินจาจำนวนมากให้เรียนรู้อย่างเปิดเผย และยังจัดหาเซรั่มพิเศษให้ นินจาหญิงแห่งหมู่บ้านนาเดชิโกะทุกคนจึงแข็งแกร่งและเติบโตขึ้นเรื่อยๆ

การรักษาหมู่บ้านนินจาที่มีเพศเดียวแบบนี้ไว้ จริงๆ แล้วเพื่อให้ง่ายต่อการจัดการ เพราะพูดกันตามตรง ผู้ชายมีความทะเยอทะยานมากกว่า เมื่อได้อำนาจ มักจะคิดการใหญ่เกินตัว

แนวคิดเรื่องลูกน้องล้มล้างเจ้านายมีมานานแล้วในประวัติศาสตร์!

จำเป็นต้องระมัดระวังในช่วงเริ่มต้นก่อตั้ง... ฮารุโนะ โชไม่อยากให้สวรรค์ที่เขาสร้างมาอย่างยากลำบากถูกคนอื่นมาแย่งชิงไป แล้วเขาต้องมาเหนื่อยยากเหมือนตัวร้ายเพื่อปราบกบฏ

ในช่วงแรกของการพัฒนา การมีอาณาเขตที่มั่นคงสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด!

เมื่อสั่งสมความแข็งแกร่งได้มากพอ เขาถึงจะพิจารณาขยายอาณาเขตและพิชิตทิศทั้งสี่... เมื่อเร็วๆ นี้ หมู่บ้านนาเดชิโกะยังดึงดูดนินจาหญิงเร่ร่อนจำนวนมากให้เข้าร่วม และพวกเธอยังนำคาถานินจาพิเศษมากมายมาด้วย เพิ่มพูนคลังคาถานินจาที่นี่ และเสริมสร้างรากฐานของหมู่บ้านนาเดชิโกะให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ตัวอย่างเช่น นัตสึโบชิ จากหมู่บ้านโฮชิงาคุเระ วิชา 'นกยูงเหินหาว' ของเธอน่าสนใจมาก คนทั่วไปเรียนไม่ได้ แต่มันก็ให้แรงบันดาลใจแก่ฮารุโนะ โชอย่างมาก

โดยปกติ ฮารุโนะ โชจะแวะมาเยี่ยมเป็นครั้งคราว หากเกิดเหตุฉุกเฉินที่สิบสองนินจาองครักษ์แก้ไขไม่ได้ พวกเขาก็สามารถใช้อุปกรณ์คาถานินจาพิเศษส่งข่าวถึงฮารุโนะ โชเพื่อให้เขามาจัดการได้

ดังนั้น แม้ว่าฮารุโนะ โชจะบริหารจัดการจากระยะไกลมาตลอด แต่หมู่บ้านนาเดชิโกะก็พัฒนาไปได้ด้วยดี

นี่เป็นเพราะกลไกของสิบสองนินจาองครักษ์!

นี่คือทีมเลขาฯ ของฮารุโนะ โชในการบริหารหมู่บ้านนาเดชิโกะ ไม่เพียงแต่แต่ละคนจะมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน แต่พวกเขายังรับผิดชอบในการจัดการกิจการของหมู่บ้านด้วย เมื่อมีการตัดสินใจสำคัญ พวกเขาจะหารือและวิเคราะห์ร่วมกัน ตัดสินใจโดยใช้เสียงข้างมาก

"โทคิวะ ปาคุระอยู่ที่ไหน? เธออยู่ในหมู่บ้านนาเดชิโกะหรือเปล่า?"

ฮารุโนะ โช ที่กำลังเดินนำกลุ่มชมหมู่บ้านนาเดชิโกะเพื่อประกาศการกลับมาของเขา จู่ๆ ก็ถามโทคิวะที่อยู่ข้างๆ

"ปาคุระไปทำธุระที่แคว้นแห่งลมเมื่อไม่นานมานี้ค่ะ ต้องให้ส่งข่าวบอกให้เธอกลับมาไหมคะ?"

โทคิวะยังดูเด็กมากในตอนนี้ และริ้วรอยบนใบหน้ายังไม่ชัดเจนเหมือนอีกแปดเก้าปีข้างหน้า รูปลักษณ์ของเธอจึงยังดูน่ามอง

เนื่องจากตัวแปรอย่างฮารุโนะ โช ปรากฏตัวในหมู่บ้าน ความแข็งแกร่งของเธอจึงมากกว่าตอนที่ปรากฏตัวครั้งแรกในเนื้อเรื่องเดิมเสียอีก

เมื่อได้ยินคำถามของฮารุโนะ โช เธอก็รีบรายงานที่อยู่ของปาคุระทันที

"อ้อ! แคว้นแห่งลมเหรอ? ดูเหมือนปาคุระจะยังตัดใจไม่ได้สินะ?"

"เอาเถอะ... ปล่อยเธอไป! ด้วยฝีมือระดับนั้น การเอาตัวรอดคงไม่ใช่ปัญหา..."

"หวังแค่ว่าเธอจะไม่ก่อเรื่องวุ่นวายเกินไปนัก!"

ฮารุโนะ โชมีข้อสันนิษฐานมากมายเกี่ยวกับการที่ปาคุระไปทำธุระที่แคว้นแห่งลม แต่เขาก็รู้ว่านี่คือปมในใจของเธอ

ตอนนี้ปาคุระได้ใช้เซรั่มสูตรพิเศษสำหรับเธอแล้ว และความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้นไปอีกขั้น ดังนั้นต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับคาเสะคาเงะรุ่นที่สี่ ราสะ เธอก็น่าจะไม่เสียเปรียบ

"ท่านผู้นำคะ... เอ่อ แล้วนัตสึโบชิที่เพิ่งเข้าร่วม เธอเข้าออกหมู่บ้านบ่อยมาก นี่อาจจะเป็น..."

โทคิวะดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พูดความกังวลออกมาตรงๆ

"นัตสึโบชิเหรอ... ปล่อยเธอไปเถอะ! พวกเธอก็แค่คนที่น่าสงสาร..."

ฮารุโนะ โชยังคงชื่นชมนัตสึโบชิอยู่มาก แต่ในเวลานี้ เธอยังคงวุ่นวายอยู่กับเรื่องจุกจิกในหมู่บ้านโฮชิงาคุเระ จึงไม่ได้สนใจหมู่บ้านนาเดชิโกะมากนัก

ก่อนหน้านี้ เขาไม่มีเวลาว่างพอที่จะดูแลสองหมู่บ้าน จึงไม่ได้สนใจหมู่บ้านโฮชิงาคุเระ แต่ตอนนี้ในเมื่อเขาออกมาแล้ว การแอบยึดครองอีกหมู่บ้านหนึ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ท้ายที่สุด อุกกาบาตประหลาดในหมู่บ้านโฮชิงาคุเระก็น่าศึกษามากทีเดียว...

——

ในขณะที่ฮารุโนะ โชกำลังคิดว่าจะไปหมู่บ้านโฮชิงาคุเระเพื่อคลายความกังวลให้นัตสึโบชิดีไหม สี่ผู้เฒ่าแห่งโคโนฮะก็ได้มารวมตัวกันที่ห้องทำงานโฮคาเงะอีกครั้ง

"แน่ใจนะ? คนที่หายไปทั้งหมดถูกโอโรจิมารุเอาตัวไป?"

ใบหน้าของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นซีดเผือด และน้ำเสียงของเขาก็ทุ้มต่ำอย่างน่ากลัว เขาไม่ใช่ไม่รู้มาก่อนว่าศิษย์รักกำลังเหินห่างจากเขาไปเรื่อยๆ และแอบทดลองคาถาต้องห้ามต่างๆ อย่างลับๆ แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าโอโรจิมารุจะกล้าลงมือกับคนในหมู่บ้านเดียวกัน

ถ้าไม่ถูกจับได้ก็แล้วไป แต่ในเมื่อเรื่องมันแดงขึ้นมาแล้ว เขาคงต้องเลือกที่จะผดุงความยุติธรรมแม้จะต้องสละคนรักก็ตาม!

นี่คือความรับผิดชอบของเขาในฐานะโฮคาเงะ... โอโรจิมารุ! ในที่สุดแกก็ก้าวข้ามเส้นนี้มาจนได้!

"ยืนยันแล้ว! หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่โอโรจิมารุ... ให้ฉันส่งคนไปจับกุมมันเดี๋ยวนี้เลยไหม?"

เทคนิคการแทงข้างหลังของชิมูระ ดันโซนั้นยอดเยี่ยม หลังจากปลูกถ่ายแขนเซลล์ฮาชิรามะสำเร็จ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะลากโอโรจิมารุ ศิษย์รักของโฮคาเงะลงโคลนตม และในขณะเดียวกันก็ทำให้ชื่อเสียงของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นดิ่งลงเหว

ท้ายที่สุด มีเพียงฮิรุเซ็นก้าวลงจากตำแหน่งเท่านั้น เขาถึงจะมีโอกาสได้ครองตำแหน่งโฮคาเงะที่เขาปรารถนามาตลอด

"ฮิรุเซ็น นายตัดสินใจเถอะ!"

"บางทีการขังเขาไว้สักพัก ให้โอโรจิมารุสงบสติอารมณ์ อาจจะดีก็ได้... นี่ก็เป็นการปกป้องเขาในรูปแบบหนึ่ง..."

มิโตคาโดะ โฮมุระรู้ดีว่ามันโหดร้ายไปหน่อยที่จะให้เพื่อนรักจัดการกับลูกศิษย์ตัวเอง แต่ความจริงก็คือความจริง เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วแล้ว ชาวบ้านโกรธแค้น และวีรกรรมแย่ๆ ของโอโรจิมารุก็ถูกเล่าลือกันไปทั่วหมู่บ้าน

ลูกธนูพาดสายแล้ว จำต้องยิง!

อุตาทาเนะ โคฮารุไม่พูดอะไร ด้วยความฉลาด เธอจึงมองออกนานแล้วว่านี่คือการโจมตีซารุโทบิ ฮิรุเซ็นของชิมูระ ดันโซ เพื่อไม่ให้ผิดใจกับฝ่ายใด เธอจึงเลือกที่จะเงียบ

"เฮ้อ! โอโรจิมารุเป็นศิษย์ของฉัน ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง!"

"ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาทำผิดต่อไป..."

แม้จะโกรธจัดกับการกระทำของชิมูระ ดันโซ ที่แอบป่าวประกาศความผิดของโอโรจิมารุไปทั่วหมู่บ้านอย่างลับๆ แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจำต้องจัดการสถานการณ์อย่างใจเย็นในขณะนี้

ในเวลานี้ เขาคงไปสนใจเรื่องของฮารุโนะ โชไม่ได้ชั่วคราว! ตอนนี้การจัดการเรื่องโอโรจิมารุสำคัญกว่า...

พูดจบ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก เผยให้เห็นชุดต่อสู้ที่สวมอยู่ข้างใน เป็นการตัดสินใจขั้นสุดท้ายต่อเรื่องนี้

จบตอน