ตอนที่ 19 ภูมิหลังของผม! อุจิฮะ

"คุณฮาซึกิ ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น! เรียกผมว่าโชเฉยๆ ก็ได้..."

"แล้วก็ การฝึกคาถาลวงตาเป็นยังไงบ้างครับ?"

"ต้องการคำชี้แนะจากผมไหม?"

ฮารุโนะ โชหันไปถามฟูจิโมโตะ ฮาซึกิ ที่กำลังมองดูการหยอกล้อของพวกเขาด้วยสายตาอ่อนโยน

ด้วยความช่วยเหลือของเขา ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิ ซึ่งเดิมทีเป็นเพียงคนธรรมดาในตระกูลอุจิฮะ ไม่เพียงแต่สามารถรีดเร้นจักระได้สำเร็จ แต่ยังก้าวหน้าจนถึงระดับเกะนินแล้ว

เขาเชื่อว่าหลังจากฉีดยาพิเศษให้อีกไม่กี่เข็ม ความแข็งแกร่งของเธอก็จะค่อยๆ ก้าวไปถึงระดับโจนิน

"พี่ฮารุโนะ นี่คือบัตรเชิญจากตระกูลฮิวงะค่ะ ในนั้นบอกว่าเชิญพี่ไปร่วมงานวันเกิดของคุณหนูตระกูลหลักฮิวงะในอีกไม่กี่วันข้างหน้า"

ในขณะนั้น จู่ๆ ฟูจิโมโตะ อิซึมิก็หยิบบัตรเชิญอันวิจิตรบรรจงออกมาจากด้านหลังแล้วยื่นให้ฮารุโนะ โช บนนั้นมีตราประจำตระกูลฮิวงะ—สัญลักษณ์หยินหยางแปดทิศ

"โอ้! ฮินาตะสามขวบแล้วเหรอ?"

"ดูเหมือนเหตุการณ์ลักพาตัวของคุโมะงาคุเระกำลังจะเริ่มขึ้นสินะ..."

เขารับบัตรเชิญมาดู วันงานคืออีกสามวันข้างหน้า ฮารุโนะ โชนึกขึ้นได้ว่าคณะทูตคุโมะงาคุเระมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้น ดูเหมือนพวกมันพยายามจะลักพาตัวโลลิตัวน้อยฮินาตะ

ไม่ว่าการลักพาตัวจะสำเร็จหรือไม่ หมู่บ้านคุโมะงาคุเระก็จะบรรลุวัตถุประสงค์บางอย่าง

"ฮิซาชิผู้น่าสงสาร ครั้งนี้ให้ผมช่วยคุณเถอะ! นี่ถือเป็นการตอบแทนที่คุณเคยช่วยผมไว้ในตอนนั้น..."

ฮารุโนะ โช ก็เหมือนกับเพื่อนร่วมรุ่นของเขา ที่ถูกท่านรุ่นที่สามจับให้จบการศึกษาจากโรงเรียนนินจาก่อนกำหนด แล้วส่งเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของสงครามโลกนินจาครั้งที่สาม

แม้จะเป็นเพียงช่วงสุดท้าย แต่การต่อสู้ก็ยังคงดุเดือด สำหรับเหล่านินจาหน้าใหม่มากมายที่เพิ่งเรียนในโรงเรียนนินจาได้ไม่กี่ปีและยังไม่เคยทำภารกิจมาก่อน การถูกส่งลงสนามรบก็เปรียบเสมือนฝันร้าย

เนื่องจากฮารุโนะ โชได้เรียนรู้วิชาแพทย์ เขาจึงถูกจัดให้อยู่ในหน่วยแพทย์ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ต้องระมัดระวังตัวอย่างมากเพื่อเอาชีวิตรอด

ระหว่างการลอบโจมตีของอิวะงาคุเระ หน่วยแพทย์ของฮารุโนะ โชก็ถูกโจมตีด้วย ตอนนั้นเองที่ฮิวงะ ฮิซาชิปรากฏตัวขึ้นทันเวลาและช่วยเหลือเขาไว้

ฮารุโนะ โชจดจำบุญคุณนี้ไว้เสมอ ดังนั้นถ้ามีโอกาส เขาก็ไม่รังเกียจที่จะตอบแทนอีกฝ่าย

——

"ท่านโชคะ ที่เหลือฝากด้วยนะคะ..."

ดึกคืนนั้น ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิมาที่ห้องของฮารุโนะ โช เธอต้องการปรึกษาเขาอย่างจริงจังเพื่อคลายความเครียดที่สะสมมาตลอดช่วงนี้

ท้ายที่สุด ภาระการเรียนนั้นหนักหนาเกินไป และด้วยอายุที่ไม่ได้น้อยแล้ว เธอจึงรู้สึกว่ามันตึงมือไปหน่อย และต้องการผู้ชายตรงหน้ามาช่วยชี้แนะ

"อิซึมิหลับแล้วเหรอ?"

ฮารุโนะ โชถามอย่างนุ่มนวล ขณะมองหญิงสาววัยกลางคนตรงหน้าที่สวมชุดผ้าโปร่งบางเบา ดูงดงามเลือนรางภายใต้แสงจันทร์

"อื้ม..."

ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิพยักหน้า ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย การมาห้องผู้ชายตามลำพังดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้ทำให้เธอรู้สึกเขินอายอยู่บ้างจริงๆ

แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น!

กลางวันเขาต้องทำงาน ส่วนตอนเย็นก็กลับมาสอนหนังสือลูกสาวเธอและเปิดคลินิกส่วนตัวรับแขก

ฮารุโนะ โชมีเวลาว่างแค่ช่วงก่อนนอนที่จะอยู่กับเธอตามลำพัง ดังนั้นเพื่อเพิ่มพูนความรู้ ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิจึงจำต้องมารบกวนเขาในเวลานี้

"งั้นเราเงียบๆ กันหน่อยนะ อย่าไปรบกวนการนอนของอิซึมิ!"

ฮารุโนะ โชกวักมือเรียกฟูจิโมโตะ ฮาซึกิ ส่งสัญญาณให้เธอมานั่งข้างๆ

"อื้ม..."

เธอค่อยๆ ก้าวเท้าเล็กๆ เข้าไปข้างกายชายหนุ่ม กลิ่นอายที่คุ้นเคยลอยมาแตะจมูก ทำให้ใบหน้าของฟูจิโมโตะ ฮาซึกิยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก

"มาสิ! มองตาผม เรามาทบทวนเกร็ดความรู้เรื่องคาถาลวงตากัน..."

"เอ๊ะ! นี่ นี่มัน... สาม สามโทโมเอะ!"

ตามคำชี้แนะของเขา ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิระงับความเขินอายและเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย วินาทีต่อมา สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเธอคือเนตรวงแหวนสามโทโมเอะคู่หนึ่ง ซึ่งทำให้เธอรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ

นามสกุลเดิมของเธอก่อนแต่งงานคืออุจิฮะ ดังนั้นเธอจึงรู้ดีว่านั่นหมายถึงอะไร!

ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง ริมฝีปากอวบอิ่มทำเป็นรูปตัว O ดูน่ารักมาก

"แม่ของผมชื่อ ฮารุโนะ เอ ท่านให้กำเนิดผมโดยไม่ได้แต่งงาน ผมเลยไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร..."

"คุณรู้จักเธอไหม?"

เมื่อมองดูฟูจิโมโตะ ฮาซึกิ หรืออุจิฮะ ฮาซึกิ ฮารุโนะ โชอยากจะสอบถามภูมิหลังของเขาจากเธอ ท้ายที่สุด ด้วยอายุของเธอ เธออาจจะรู้จักแม่ของเขาจริงๆ ก็ได้...

"เอ๊ะ! พี่เอเหรอคะ?"

"ฉันรู้จักเธอค่ะ..."

"ตอนนั้นเธอสนิทกับอุจิฮะ เคียว ที่อยู่บ้านข้างๆ ฉันมาก พวกเราเคยเป็นเพื่อนกันด้วย!"

เยี่ยม! เขาถามถูกคนจริงๆ... ฮารุโนะ โชดีใจมากเมื่อได้ข่าว ดังนั้นเขาจึงถามคุณฮาซึกิ ซึ่งตอนนี้เลื่อนขั้นเป็นรุ่นน้า เกี่ยวกับเรื่องราวของแม่เขาและอุจิฮะ เคียวต่อ

ปรากฏว่าแม่ของฮารุโนะ โช หรือฮารุโนะ เอ ได้ตกหลุมรักอุจิฮะ เคียว เธอจึงไปบ้านเขาบ่อยๆ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้พบกับเพื่อนบ้านของอุจิฮะ เคียว—ซึ่งก็คืออุจิฮะ ฮาซึกิในวัยสาว และพวกเธอก็รู้จักกัน

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่อุจิฮะ เคียวเสียชีวิตในความขัดแย้งกับคุโมะงาคุเระ อุจิฮะ ฮาซึกิก็ไม่เคยเจอฮารุโนะ เออีกเลย...

ปีนั้นคือปีโคโนฮะที่ 38 และฮารุโนะ โชก็เกิดในปีถัดมา ปีโคโนฮะที่ 39!

จบตอน