ตอนที่ 39 ปัญหาใหญ่ที่สุดคือหาปัญหาไม่เจอ
ตอนที่ 39 ปัญหาใหญ่ที่สุดคือหาปัญหาไม่เจอ
ถ้าเป็นตอนแรกสุด ภายใต้การนำของโฮคาเงะรุ่นที่สาม ตระกูลนินจาทั้งหมดร่วมมือกันต่อต้าน คำสั่งของไดเมียวคงเป็นไปไม่ได้ที่จะนำมาปฏิบัติ
แต่ตอนนี้ ความคิดของทุกคนไม่ได้สอดคล้องกับโฮคาเงะรุ่นที่สามอีกต่อไป
"สิบปีแห่งการวางแผน พังทลายในเช้าวันเดียว!" โฮคาเงะรุ่นที่สามมองคำสั่งในมือ รู้สึกถึงรสหวานในลำคอ (กระอักเลือด) สายตาพร่ามัว และความคิดเดียวที่เหลืออยู่ในใจ
ตอนนี้ ไม่เพียงแต่เงื่อนไขสำหรับแผนการที่ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะจะเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ห้าจะถูกทำลาย แต่ตระกูลซารุโทบิยังต้องเสียสละเพื่อระงับความโกรธของตระกูลต่างๆ อีกด้วย
ผลประโยชน์ที่เขาสะสมมาตลอดหลายทศวรรษในฐานะโฮคาเงะ จะต้องถูกคายออกมาทั้งหมด
ร่างกายของเขาเซไปมาสองสามครั้ง พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ล้มลง
เขายังล้มไม่ได้ เขาต้องหาทางออกให้ตระกูลซารุโทบิ
"ตรวจสอบ งั้นก็มาตรวจสอบใหม่กันเถอะ!"
ดวงตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามโปนออกมาจากใบหน้าแก่ๆ เหมือนหนังแห้งๆ ราวกับจะพ่นไฟได้ จ้องเขม็งไปที่ฮิวงะ ชินอิจิ
เป็นฮิวงะ ชินอิจิที่ทำลายแผนการของเขา เขาประเมินเด็กคนนี้ต่ำไป
ฮิวงะ ชินอิจิไม่ได้ถอยกลับ เขาเริ่มปรบมือและพูดว่า "ผมหวังจริงๆ ว่าจะไม่พบปัญหานะครับ!"
เมื่อคำพูดเหล่านี้เข้าหูทุกคน พวกเขาต่างคิดว่าฮิวงะ ชินอิจิกำลังประชดประชัน
แต่นั่นคือสิ่งที่เขาคิดจริงๆ ถ้าไม่พบปัญหา นั่นจะเป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุด
สิ่งนี้บ่งชี้ว่าโคโนฮะถูกควบคุมโดยโฮคาเงะรุ่นที่สามอย่างสมบูรณ์
โฮคาเงะรุ่นที่สามสบายใจ!
แล้วโฮคาเงะรุ่นที่สี่ล่ะ?
แล้วตระกูลต่างๆ ล่ะ?
แล้วไดเมียวแห่งแคว้นแห่งไฟล่ะ?
พวกเขาจะสบายใจได้หรือ?
ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่ามีปัญหา แต่กลับหาไม่เจอ นั่นแหละคือปัญหาใหญ่ที่สุด
ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ก็จะมีคนไม่พอใจ
เค้กมีอยู่แค่นี้ จัดสรรใหม่? นี่จะทำลายผลประโยชน์ของตระกูลนินจาบางตระกูลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
บางคนจะต้องเสียสละ
แต่ผลประโยชน์ที่ให้ไปแล้วไม่สามารถเรียกคืนได้ ในที่สุดก็จะสร้างคนจำนวนมากที่ไม่พอใจโฮคาเงะรุ่นที่สาม
วัตถุประสงค์ของฮิวงะ ชินอิจิบรรลุแล้ว
ตระกูลซารุโทบิต้องเสียเลือดเนื้ออย่างหนักในครั้งนี้
นามิคาเสะ มินาโตะยืนอยู่กับที่ ถือคำสั่งไดเมียวที่โฮคาเงะรุ่นที่สามยื่นให้
เขาคือโฮคาเงะรุ่นที่สี่ ในทางทฤษฎีต้องรับผิดชอบต่อไดเมียวแห่งแคว้นแห่งไฟเท่านั้น
ทางเลือกของเขาสำคัญเป็นพิเศษ
"งั้นพรุ่งนี้ เริ่มกันเลยครับ ทุกตระกูลใหญ่จะส่งตัวแทนมาดำเนินการตรวจสอบใหม่" โฮคาเงะรุ่นที่สี่ ยึดมั่นในกฎเกณฑ์เช่นเคย
เหตุผลที่เขาได้รับเลือกคือความเชื่อฟังของเขา
แต่ไม่ใช่แค่เชื่อฟังโฮคาเงะรุ่นที่สาม แต่ยังรวมถึงไดเมียวแห่งแคว้นแห่งไฟด้วย
ฮิวงะ ชินอิจิเผยรอยยิ้มพอใจ
นี่คือเหตุผลที่เขาไปหาไดเมียว ด้วยคำสั่งของไดเมียว
นามิคาเสะ มินาโตะคือโฮคาเงะที่สามารถดำเนินการได้อย่างอิสระและต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของนินจาพลเรือน
รอยร้าวได้ก่อตัวขึ้นระหว่างเขากับโฮคาเงะรุ่นที่สามแล้ว
เมื่อนามิคาเสะ มินาโตะเผชิญหน้ากับอดีตเพื่อนร่วมทีม รวมถึงฮิวงะ ชินอิจิ, อาคิมิจิ โทโด, อินุซึกะ งาคุ และคนอื่นๆ ที่หวังว่าเขา ในฐานะโฮคาเงะ จะสนับสนุนความพยายามอันชอบธรรมของพวกเขาในการยึดอำนาจตระกูล นามิคาเสะ มินาโตะเลือกวิถีนินจาของเขาเอง
ที่จะเป็นโฮคาเงะที่ยุติธรรม โฮคาเงะที่รับผิดชอบต่อทั้งหมู่บ้านแต่เพียงผู้เดียว
ครั้งนี้ วิธีการที่ใช้ในความขัดแย้งทางผลประโยชน์ระหว่างโฮคาเงะรุ่นที่สามและนินจาอื่นๆ นั้นไม่ค่อยมีเกียรตินัก
นามิคาเสะ มินาโตะยังคงยึดมั่นในวิถีนินจาของเขา ทำหน้าที่เป็นโฮคาเงะที่ยุติธรรม
นี่คือผลลัพธ์ที่ฮิวงะ ชินอิจิหวังว่าจะได้เห็น
"ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จในสิ่งที่มุ่งหวังนะครับ ผมขอตัวก่อน!"
ฮิวงะ ชินอิจิไม่มองหัวหน้าตระกูลที่มีความคิดหลากหลายเหล่านี้อีกต่อไป เดินอาดๆ ไปที่ประตูและจากไปโดยตรง
ระเบิดถูกโยนออกไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่รอดูกันว่ามันจะฆ่าผู้บริสุทธิ์ไปกี่คน
"ทุกคน แยกย้ายกันได้ครับ!"
นามิคาเสะ มินาโตะดูสงบนิ่งภายนอก แต่ภายในใจขัดแย้ง สงสัยในตัวเองและสงสัยในตัวโฮคาเงะรุ่นที่สามด้วย
คำพูดนี้คือการตอบโต้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาต่อโฮคาเงะรุ่นที่สาม
เขากำลังรับช่วงต่อความรับผิดชอบของโฮคาเงะ
ในขณะเดียวกัน เขาก็มอบความสะดวกสบายที่สุดให้กับโฮคาเงะรุ่นที่สาม
การแยกย้ายกันตอนนี้ทำให้โฮคาเงะรุ่นที่สามมีเวลาที่จะดึงตระกูลนินจามาเป็นพวกและแก้ไขข้อผิดพลาดที่เขาทำ
สายตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามกวาดไปทั่วใบหน้าของบางคน จากนั้นเขาก็ออกจากห้องประชุม
บางเรื่องไม่สามารถหารือกันอย่างเปิดเผยได้
หัวหน้าตระกูลที่เข้าร่วมการประชุมแยกย้ายกันไปเป็นกลุ่มสามถึงห้าคน
บางคนเดินเร็ว ฝีเท้าเร่งรีบ
บางคนเดินช้า ราวกับไม่อยากจากไป
เป้าหมายต่างกัน เส้นทางต่างกัน
ทุกคนมีแผนของตัวเองในใจ... ถนนของโคโนฮะดูสงบเงียบ
สิ่งที่เรียกว่าพลเรือนต่างขะมักเขม้นทำมาหากิน
อย่างไรก็ตาม คนที่สามารถอาศัยอยู่ในหมู่บ้านโคโนฮะได้ล้วนเป็นคนที่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลนินจา พวกเขาเป็นเพียงพลเรือนธรรมดาจริงหรือ?
มิฉะนั้น ทำไมพวกเขาถึงอาศัยอยู่ที่นี่?
พวกเขาทุกคนคือผู้ให้บริการแก่นินจา และผลประโยชน์ของพวกเขาก็ผูกติดอยู่กับตระกูลนินจาต่างๆ... ตระกูลซารุโทบิ
หอประชุมสภา
โจนินตระกูลซารุโทบิที่เตรียมพร้อมอยู่ทุกคนได้รับคำสั่งให้มาที่นี่
กี่ปีแล้วที่หอประชุมสภานี้ไม่ได้ถูกใช้งาน?
เพราะเมื่อซารุโทบิ ฮิรุเซ็นอยู่ในอำนาจ พวกเขาสามารถใช้ห้องประชุมโฮคาเงะได้อย่างเปิดเผย
โฮคาเงะรุ่นที่สามยืนอยู่ตรงกลาง ไพล่มือไว้ข้างหลัง ไม่ได้นั่งลง
ข้อนิ้วที่กำไปป์ของเขาขาวซีดเล็กน้อย และเขาไม่รู้ตัวเลยว่าไปป์ดับไปนานแล้ว
รอบตัวเขาคือผู้อาวุโสของตระกูลซารุโทบิ รวมถึงซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ
"ไดเมียวสั่งให้ตรวจสอบความดีความชอบจากสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 ใหม่อีกครั้ง พวกเจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร!" โฮคาเงะรุ่นที่สามหันกลับมา รู้สึกเหมือนผ่านไปชั่วชีวิต
ด้วยการรวมตระกูลเข้าสู่หมู่บ้านนินจา ตระกูลซารุโทบิของพวกเขาเป็นหนึ่งในผู้ได้รับผลประโยชน์สูงสุด
ตระกูลซารุโทบิไม่มีขีดจำกัดสายเลือดพิเศษ แต่พวกเขามีกายเซียนเทียม สมาชิกตระกูลที่ยอดเยี่ยมจะมีคุณสมบัติจักระทั้งห้าธาตุในตัว
แม้แต่สมาชิกตระกูลที่มีพรสวรรค์น้อยกว่าก็มักจะมีพรสวรรค์ด้านนินจา
สิ่งนี้ทำให้พวกเขามีฐานที่ใหญ่และมีตัวเลือกที่แข็งแกร่ง
ตราบใดที่พวกเขามีทรัพยากรการฝึกฝนและวิชานินจา พวกเขาก็สามารถพัฒนาได้อย่างต่อเนื่อง
หลังจากเขาเป็นโฮคาเงะรุ่นที่สาม เขาได้ชดเชยการขาดแคลนวิชานินจาที่หลากหลายและทรัพยากรที่ไม่เพียงพอของตระกูลซารุโทบิ ทำให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาพัฒนาอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ ตระกูลซารุโทบิก็มีโจนินกว่าร้อยคน เทียบได้กับตระกูลที่ทรงพลังอย่างตระกูลอุจิฮะและตระกูลฮิวงะ
จำนวนเกะนินและจูนินยังมีมากกว่าสองตระกูลใหญ่นี้ด้วยซ้ำ
เขาสามารถพูดได้เต็มปากว่าตระกูลซารุโทบิคือตระกูลนินจาที่มีนินจามากที่สุดในโคโนฮะ!
เขาภูมิใจในความสำเร็จของเขา
แต่ตอนนี้ มีคนต้องการทำลายผลงานตลอดชีวิตของเขา!
ความโกรธในใจของเขาแพร่กระจาย ตอนนี้ความเกลียดชังที่มีต่อตระกูลฮิวงะของเขาเหนือกว่าที่มีต่อตระกูลอุจิฮะเสียอีก
"ท่านพ่อ ส่วนใหญ่น่าจะไม่มีปัญหา ทีมตรวจสอบของเราในสนามรบรักษาความยุติธรรมขั้นพื้นฐานไว้ จะไม่มีปัญหาใหญ่เกี่ยวกับความดีความชอบครับ"
ใบหน้าของซารุโทบิ ชินโนะสุเกะยิ่งดูน่าเกลียด เขารู้ว่าเขาไม่มีโอกาสเป็นโฮคาเงะอีกแล้ว
ตอนนี้ เมื่อเปลี่ยนความสนใจทั้งหมดกลับมาที่ตระกูลซารุโทบิ เขาเป็นคนที่หวังมากที่สุดว่าตระกูลซารุโทบิจะรุ่งเรืองต่อไป
"ไม่! ในสนามรบ ไม่มีใครคิดว่าความช่วยเหลือของตัวเองเล็กน้อยหรอก เพราะพวกเขาผ่านอันตรายมา แม้กระทั่งเสียสละชีวิต
ความยุติธรรมของเจ้าไม่เหมือนกับความยุติธรรมที่พวกเขารับรู้
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนย่อมมีอคติของตัวเอง
นำเงินห้าสิบล้านเรียวออกมาจากคลังตระกูลซารุโทบิ และในนามของข้า มอบเงินปลอบขวัญเพิ่มเติมให้นินจาทุกคนที่ตายในสงครามครั้งนี้"
โฮคาเงะรุ่นที่สามปวดหัว เขาหยิบไปป์ขึ้นมา เพียงเพื่อพบว่ายาสูบข้างในไหม้หมดไปแล้ว
จบตอน