ตอนที่ 13 แผนสำรองที่แท้จริงของฮิวงะ ชินอิจิ

สายตาของฮิวงะ ชินอิจิตกลงบนชิมูระ ดันโซ ที่เพิ่งปรากฏตัว

เจ้าแก่หนังเหนียวนี่มาเพื่อสนับสนุนผู้เฒ่าสูงสุดของตระกูลฮิวงะจริงๆ หรือ?

ดูเหมือนจะไม่ใช่สำหรับเขา

ขอบคุณคำเตือนของโอโรจิมารุ เขารู้ว่ามีป้อมปราการที่มุ่งเป้าไปที่ตระกูลฮิวงะโดยเฉพาะภายในฐานทัพหน่วยราก ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้ตระกูลฮิวงะก่อกบฏ

เขาไม่ได้ระแวงแค่อุจิฮะ แต่ระแวงทุกตระกูลใหญ่

ไม่ว่าจะยังไง ทุกคนที่มาที่นี่ในวันนี้ล้วนเป็นตัวปัญหา

ชิมูระ ดันโซเองก็สังเกตเห็นฮิวงะ ชินอิจิ ดาวรุ่งพุ่งแรงที่จะกลายมาเป็นลูกน้องของเขาในไม่ช้า

ครั้งนี้ เป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือการได้ตัวฮิวงะ ชินอิจิ

มีเพียงการผลักดันฮิวงะ ชินอิจิไปสู่ความสิ้นหวังเท่านั้น เขาถึงจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือและทำให้ฮิวงะ ชินอิจิกลายเป็นเครื่องมือในการปกป้อง "โคโนฮะ"!

"ฮิอาชิ ท่านโฮคาเงะมีเรื่องอยากให้ฉันมาถ่ายทอด

ประจวบเหมาะกับการประชุมตระกูลครั้งนี้ เราควรประทับตราอักขระปักษาในกรงให้กับเด็กๆ ตระกูลฮิวงะที่ถึงเกณฑ์อายุ

ช่วงนี้หมู่บ้านคุโมะงาคุเระเริ่มเคลื่อนไหวอีกแล้ว ส่งนินจาสายลับเข้ามาในโคโนฮะ

เนตรสีขาวของตระกูลฮิวงะเป็นเป้าหมายสำคัญอันดับต้นๆ

ผนึกที่ตาของฮิวงะ ชินอิจิคลายตัวลงหรือเปล่า? เสริมความแข็งแกร่งของผนึกอีกครั้งซะ"

ดวงตาข้างเดียวที่เหลืออยู่ของชิมูระ ดันโซฉายแววคมกริบ

ประโยคสุดท้ายเปิดเผยเจตนาที่แท้จริงของเขาทันที: เขาเล็งเป้าไปที่ฮิวงะ ชินอิจิอย่างแน่นอน

เมื่อพูดถึงแผนการที่เล่นกับจิตใจคน เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมโฮคาเงะรุ่นที่สาม เขาเป็นคนส่งมีดให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

และทุกครั้ง ดันโซก็เป็นคนที่ยินดีรับผิดแทน

เมื่อโฮคาเงะรุ่นที่สามเอ่ยขึ้นว่าโอโรจิมารุอาจขัดขวางการกระทำของพวกเขา ชิมูระ ดันโซก็เริ่มตรวจสอบ อะไรก็ตามที่ทำให้คนอย่างโอโรจิมารุเคลื่อนไหวได้ย่อมไม่ธรรมดา

ในท้ายที่สุด เขาก็เห็นบางสิ่งที่พิเศษ

ด้วยเหตุนี้ เขาและโฮคาเงะรุ่นที่สาม สองคนที่มีเจตนาแอบแฝง จึงลงมือ

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นต้องการให้ตระกูลฮิวงะกลายเป็นเหมือนตระกูลข้ารับใช้ เช่นเดียวกับกลุ่มอิโนะ-ชิกะ-โจ

ชิมูระ ดันโซต้องการตัวฮิวงะ ชินอิจิ อัจฉริยะผู้นี้

ทั้งสองคนคลิกกันทันที!

ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการ—มันช่างสมบูรณ์แบบ

ถือข้อมูลชิ้นหนึ่ง ซึ่งมีตราประทับของโฮคาเงะรุ่นที่สามอยู่ด้วย

ใจของฮิวงะ ชินอิจิไหววูบ

ตัดสินจากสถานการณ์ปัจจุบัน โฮคาเงะรุ่นที่สามและชิมูระ ดันโซได้ร่วมมือกันแล้ว

เขาไม่รู้เลยว่าในขณะที่เขาได้รับการสนับสนุนจากโอโรจิมารุ เขาก็ตกเป็นเป้าหมายของชิมูระ ดันโซ เจ้าคนจิตใจมืดบอดนั่นด้วย

จอมวางแผนแก่ๆ สองคนนี้ที่หากินกับจิตใจคนช่างน่ารังเกียจจริงๆ

ในความคิดของพวกเขา เหตุผลที่เขาไม่ได้รับผลกระทบจากอักขระปักษาในกรงเป็นเพราะผนึกของเขาคลายตัวลงงั้นหรือ?

น่าขันสิ้นดี!

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขารออีกสองเดือนไม่ได้ด้วยซ้ำ การรวมการประชุมตระกูลทั้งสองเข้าด้วยกันมีเจตนาชัดเจนว่าจะทำให้เขาตั้งตัวไม่ติด

แต่บังเอิญว่า เขาก็เริ่มหมดความอดทนเหมือนกัน

ตระกูลนี้สกปรกเกินไป ยิ่งเขาล้างบางเร็วเท่าไหร่ ความปรารถนาของพ่อเขาก็จะยิ่งเป็นจริงเร็วเท่านั้น

ฮิวงะ ฮิอาชิและผู้เฒ่าสูงสุดเพียงแค่สบตากัน ตัดสินใจได้แล้ว

พวกเขายังรับรู้ถึงความฉลาดของแผนการนี้

ตอนนี้ชิมูระ ดันโซได้มอบข้ออ้างที่ยอดเยี่ยมให้แล้ว: ป้องกันการไหลออกของเนตรสีขาว

"เนื่องด้วยข้อมูลนี้ การประทับตราอักขระปักษาในกรงจะเลื่อนเข้ามาเร็วขึ้นสองเดือน มีใครคัดค้านหรือไม่?"

ฮิวงะ ฮิอาชิถามไปตามพิธี เขาแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นฮิวงะ ชินอิจิยอมสยบต่ออำนาจของตระกูลหลักอีกครั้ง

เพื่อเสริมบารมี เขาถึงกับใช้พลังกดดันของอักขระปักษาในกรงอีกครั้ง

ความไม่พอใจในสายตาของบางคนนั้นไม่ปิดบัง แต่ภายใต้การควบคุมของอักขระปักษาในกรงและอิทธิพลของตระกูลหลัก พวกเขาต่างก้มหัวลง

นินจารุ่นเก่าเคยชินเสียแล้ว เหมือนสิงโตและเสือที่ถูกฝึกโดยคณะละครสัตว์ ไม่กล้าขัดขืน

ปฏิกิริยาที่รุนแรงที่สุดมาจากนินจารุ่นใหม่ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับฮิวงะ ชินอิจิ

ตัวพวกเขาเองได้สัมผัสความร้ายกาจของอักขระปักษาในกรงมาอย่างลึกซึ้ง เหมือนตอนนี้ที่พวกเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะพูดจาอย่างเท่าเทียม

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังทรมานพวกเขาได้

ในสถานการณ์เลวร้ายสุดขีด พวกเขาอาจถูกทรมานจนตายได้โดยตรง

คนหนุ่มสาวที่โหยหาอิสรภาพ ต้องทนทุกข์ทรมานกับคำสาปร้ายกาจนี้

และตอนนี้พวกเขากำลังจะเอากรงขังนี้ไปใส่ให้กับลูกๆ ของพวกเขา?

ตอนนี้แผนการถูกเปลี่ยน เดิมทีพวกเขายังสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้อีกสองเดือน และพวกเขาต้องการใช้เวลานั้นอยู่กับลูกๆ ให้เต็มที่

ตอนนี้ แม้แต่สองเดือนสุดท้ายนั้นก็หายไปแล้ว!

หลังจากเกิดความวุ่นวาย สายตาของทุกคนก็ไปรวมอยู่ที่ฮิวงะ ชินอิจิ

พวกเขาจำพ่อของฮิวงะ ชินอิจิได้ ผู้อาวุโสที่เคยเสนอให้ยกเลิกแผนอักขระปักษาในกรง

แสงสว่างฉายชัดในดวงตาของหลายคน

พวกเขาจำตำนานที่เล่าลือกันในหมู่บ้านได้: ในงานแต่งงานของโฮคาเงะรุ่นที่สี่ ฮิวงะ ชินอิจิ ในฐานะสมาชิกตระกูลสาขา ได้กดขี่ตระกูลหลักฮิวงะ!

มีเพียงฮิวงะ ชินอิจิเท่านั้นที่ช่วยพวกเขาได้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่ช่วยตระกูลฮิวงะได้!

ฮิวงะ ชินอิจิก็กำลังคิดเช่นกันว่าถึงเวลาแล้วที่ตระกูลเน่าเฟะนี้จะถูกปฏิรูปใหม่ทั้งหมด

"ฮิวงะ ชินอิจิ เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?"

ผู้เฒ่าสูงสุดของตระกูลฮิวงะสังเกตเห็นฉากแปลกๆ ในห้องโถง ทำไมสมาชิกตระกูลสาขาพวกนี้ถึงมองไปที่ฮิวงะ ชินอิจิกันหมด? นี่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

เมื่อสายตาของเขาตกลงบนอักขระปักษาในกรงที่หน้าผากของฮิวงะ ชินอิจิ ความมั่นใจอันเปี่ยมล้นก็พุ่งพล่านในใจ

สมาชิกตระกูลสาขาพวกนี้เป็นเพียงเครื่องมือของพวกเขาเท่านั้น!

พวกเขาไม่มีวันต่อต้านตระกูลหลักได้

ทันทีที่เขาพูด ไอ้แก่ชิมูระ ดันโซและฮิวงะ ฮิอาชิต่างก็มองมาที่เขา

พวกเขาทั้งคู่ดูเหมือนกำลังรอให้เขาทำเรื่องขายหน้า

"ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่ผู้อาวุโสชิมูระ ลูกของคุณกำลังเรียกคุณกลับไปกินข้าวเย็นที่บ้านน่ะ!"

ฮิวงะ ชินอิจิหัวเราะเบาๆ เงยหน้าขึ้น และพูดประโยคที่ชวนงุนงงออกมา

"เขาไม่มีลูกไม่ใช่เหรอ?"

"หือ?"

บรรยากาศที่ตึงเครียดในตอนแรกกลายเป็นแปลกประหลาด

ทุกคนสับสนว่าทำไมฮิวงะ ชินอิจิถึงพูดอะไรแบบนี้ในเวลานี้

ก่อนที่ใครจะทันได้ถามต่อ

ตึก ตึก—

เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังเข้ามาจากไกลๆ

"ท่านดันโซ ตระกูลชิมูระถูกโจมตี! เราต้องการความช่วยเหลือด่วนครับ!"

นินจาหน่วยรากสวมหน้ากากรูปสัตว์ใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตามาถึงทางเข้าศาลเจ้าโดยตรง แต่ถูกนินจาองครักษ์ตระกูลฮิวงะขวางไว้

เขาทำได้เพียงยืนตะโกนแจ้งข่าวอยู่ที่ทางเข้า

"ไอ้สารเลว!"

ใบหน้าเคร่งขรึมของชิมูระ ดันโซมองไปที่นินจาหน่วยรากก่อน แล้วจึงตะโกนด่าลั่น

"เป็นแกสินะ!"

เขาคำรามใส่ฮิวงะ ชินอิจิ!

ความโกรธเกรี้ยวบนใบหน้าของเขาบีบรอยเหี่ยวย่นเข้าด้วยกัน ทำให้เขาดูเหมือนนกเขาชวาแก่ๆ ที่กำลังส่งเสียงร้อง

ออร่ามืดมิดแผ่ออกมาจากตัวเขา พุ่งตรงไปยังฮิวงะ ชินอิจิ

แม้ว่าจะไม่มีหลักฐาน แต่สัญชาตญาณลึกๆ บอกเขาว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฮิวงะ ชินอิจิอย่างแยกไม่ออก

แต่เขากล้าดียังไง?

โจมตีตระกูลของผู้อาวุโสภายในหมู่บ้านโคโนฮะ?

"ผู้อาวุโสดันโซ ท่านจะมากล่าวหาคนอื่นลอยๆ โดยไม่มีหลักฐานแบบนี้ได้ยังไงครับ? ถึงท่านจะไม่มีลูก แต่ท่านก็ยังมีสมาชิกตระกูลอยู่นะ! รีบไปเถอะ ยังทัน"

ท่าทางของฮิวงะ ชินอิจิยังคงผ่อนคลาย ออร่าของชิมูระ ดันโซนั้นเด็กเล่นเกินไป และเขาเริ่มยั่วยุชิมูระ ดันโซด้วยวาจา

ดูเหมือนเป็นคำแนะนำ แต่ท่าทีแบบนี้คือการยอมรับกลายๆ ว่าเขาเป็นคนทำ!

มีคนบ้าเพียงไม่กี่คนในหมู่บ้านโคโนฮะที่อาจเกี่ยวข้อง เขาไม่คิดว่าตระกูลซารุโทบิจะไม่ออกมา แต่กลับเป็นชิมูระ ดันโซที่ออกมาแทน

ตอนนี้ ภูตดำโคนันกำลังเล่นสนุกอยู่ที่ตระกูลชิมูระ และเขาไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

เจ้าโคนันนั่นถูกเขาขังไว้นานเกินไปแล้ว

มันต้องการระบายความรู้สึกในใจออกมาบ้าง

"ฮิวงะ ชินอิจิ แกหนีเงื้อมมือฉันไม่พ้นหรอก รอรับการตัดสินจากโคโนฮะได้เลย!"

ชิมูระ ดันโซยิ่งมั่นใจว่าฮิวงะ ชินอิจิอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เขารักษาสติสัมปชัญญะเสี้ยวสุดท้ายไว้ได้ ข่มขู่ทิ้งท้าย แล้วรีบจากไปทันที

หากปราศจากการสนับสนุนจากตระกูลที่แข็งแกร่ง เขาจะเป็นโฮคาเงะได้อย่างไร? จะพึ่งพาแค่หน่วยรากอย่างเดียวน่ะหรือ?

เขาต้องปกป้องตระกูลของเขา

ชิมูระ ดันโซมาเร็วเคลมเร็ว แล้วก็จากไปอย่างเร่งรีบ

เขาดูเหมือนก้อนอุจจาระน่ารังเกียจจริงๆ!

"คนนอกถอนตัวไปแล้ว การประชุมเริ่มได้เสียที"

ฮิวงะ ชินอิจิหันหน้าไปมองผู้เฒ่าสูงสุดและฮิวงะ ฮิอาชิ ที่ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้า

จบตอน