280.ดินแดนลับเปิดออก
280.ดินแดนลับเปิดออก
ขุมอำนาจจำนวนมากต่างจับจ้องไปยังยอดเขาที่ตระกูลเซียวตั้งมั่นอยู่
เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเพิ่งถีบตัวแทนที่ถือธงศึกของหอวายุเมฆาลงจากยอดเขาแล้วเข้ายึดพื้นที่นั้นเสียเอง
การกระทำเช่นนี้ไม่ต่างจากการท้าทายหอวายุเมฆาโดยตรง!
ทว่าหอวายุเมฆายังมาไม่ถึง
สิ่งที่รอพวกเขาอยู่กลับเป็นการโจมตีจากขุมอำนาจอื่นเสียก่อน
“พวกเจ้ามาจากขุมอำนาจใดไม่รู้หรือว่าที่นี่คือพื้นที่ของหอวายุเมฆา?”
ตัวแทนจากขุมอำนาจหนึ่งปรากฏตัวขึ้นเอ่ยเสียงเข้ม
เขาเป็นกึ่งเทพแท้แห่งขุมอำนาจระดับล่างที่ขึ้นตรงกับหอวายุเมฆา
เมื่อเห็นว่าหอวายุเมฆายังมาไม่ถึงแต่พื้นที่กลับถูกแย่งชิงไปเขาจึงคิดออกหน้าปกป้องเผื่อภายหน้าอาจได้รับรางวัลตอบแทน
เซียวเฉินเหลือบตามองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา“มันไม่เกี่ยวกับเจ้าไสหัวไปเสียก่อนข้าจะจัดการเจ้า”
ทำไมคนพวกนี้ถึงได้ยุ่งยากนัก?
ปล่อยให้เขารออย่างสงบไม่ได้หรือ?
“บังอาจ!”
อีกฝ่ายตวาดลั่นแล้วลงมือโจมตีทันที
เซียวเฉินรำคาญเต็มทีเพียงมองผ่าน—
แสงเทพสองสายพุ่งออกจากดวงตาสังหารกึ่งเทพแท้ผู้นั้นในพริบตา
รอบด้านตกตะลึงทันที
นี่คือเทพแท้หรือ!
ไม่แปลกที่กล้าแย่งพื้นที่ของหอวายุเมฆา!
ในเวลาเดียวกันถังเทาก็นำกึ่งเทพแท้และจักรพรรดิเซียนจำนวนมากของหอวายุเมฆามาถึง
เมื่อทราบว่าพื้นที่ถูกตระกูลเซียวแย่งไปถังเทาจึงได้แต่กล้ำกลืนความโกรธไปยึดยอดเขาของขุมอำนาจอื่นใกล้เคียงแทนแล้วรอการเปิดของดินแดนลับ
การกระทำของหอวายุเมฆาทำให้ทุกคนตกตะลึง
ไม่ว่าจะเป็นขุมอำนาจระดับเทพหรือขุมอำนาจต่ำกว่านั้นต่างต้องประเมินตระกูลที่มีจักรพรรดิเซียนทั้งสำนักใหม่นี้เสียใหม่!
“เมื่อครู่พูดจาอวดอ้างนักหนาตอนนี้กลับไปแย่งพื้นที่คนอื่นเสียเอง?”
เซียวซานแค่นหัวเราะ
เซียวเสี่ยวเทียนก็ยิ้ม “เกรงว่าท่านประมุขพูดถูกเจ้าลูกเต่าจากสำนักโต้วหลัวนั่นคงเป็นลูกชายเขาจริงไม่เช่นนั้นจะลำเอียงถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?”
ขณะนั้นเซียวเฉินกำลังมองไปยังทางเข้าดินแดนลับรูปวงกลมที่ค่อยๆปรากฏชัด
ภายในมีแสงสีทองสว่างสไสวพลังอมตะแผ่ซ่านออกมา
นั่นคือแสงวิญญาณอมตะวัตถุจำเป็นสำหรับการบรรลุเทพ!
“จำเอาไว้เป้าหมายของพวกเจ้าครั้งนี้นอกจากเก็บแสงวิญญาณอมตะแล้วสิ่งสำคัญที่สุดคือต้องหาทางเอาต้นกำเนิดที่ให้กำเนิดแสงวิญญาณอมตะนั้นมาให้ได้!”
“ตราบใดที่ได้สิ่งนั้นมาต่อไปจะมีแสงวิญญาณอมตะอย่างไม่สิ้นสุด!”
เซียวเฉินกล่าวกับคนในตระกูล
“ต้นกำเนิด? คือสิ่งใดหรือ?” เซียวซานถาม
“เข้าไปลึกสุดของดินแดนลับแล้วพวกเจ้าจะรู้เอง”
“ท่านประมุขวางใจพวกเราจะทำภารกิจให้สำเร็จ!”
ทุกคนตอบพร้อมเพรียง
“พยายามเต็มที่ก็พอหากสุดวิสัยจริงๆอย่าเอาชีวิตเข้าแลก”
แม้พยักหน้ารับแต่ทุกคนต่างลอบตั้งสัตย์ในใจต้องชิงต้นกำเนิดนั้นมาให้ได้!
นี่คือสมบัติที่เอื้อต่อการพัฒนาระยะยาวของตระกูลและเป็นภารกิจจากประมุข—จะล้มเหลวไม่ได้!
อีกฟากหนึ่งถังเทาก็กำชับศิษย์ของตน
“เมื่อเข้าไปแล้วนอกจากเก็บแสงวิญญาณอมตะยังมีอีกภารกิจหนึ่ง—สังหารจักรพรรดิเซียนของขุมอำนาจนั้นให้หมดอย่าเหลือแม้แต่คนเดียว!”
“ส่วนเทพแท้ผู้นำทัพของพวกมันไม่ต้องกังวลข้าแจ้งสำนักแล้วประมุขและผู้อาวุโสกำลังมาต่อให้มันเก่งกาจเพียงใดก็มีแต่ต้องถูกพวกเราสังหาร!”
“ผู้ใดกล้าท้าทายหอวายุเมฆาจุดจบมีเพียงทำลายล้างสำนัก!”
ศิษย์เบื้องหลังต่างกำหมัดแน่นแววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
พวกเขามีกึ่งเทพแท้ไม่น้อยการฆ่าจักรพรรดิเซียนไม่ใช่เรื่องยาก!
“ดูท่าในดินแดนลับพวกหอวายุเมฆาจะลงมือกับเราแน่”
เซียวเสี่ยวเทียนกล่าวเสียงต่ำ
“พวกมันอย่ามาหาที่ตายจะดีกว่ามิฉะนั้นข้าไม่รังเกียจให้พวกมันเหลือเพียงกระดูก”
ชายหนุ่มรูปร่างผอมบางคนหนึ่งกล่าวเย็นชา
เซียวเฉินมองเขา
นี่คือเซียวหยวนรุ่นต่ำกว่าเขาหนึ่งช่วง
“เซียวหยวน? เจ้ามีค่ายกลสังหารกึ่งเทพแท้เป็นวงกว้างหรือ?”
เซียวหนานถามด้วยความสงสัย
เซียวหยวนคือหนึ่งในปรมาจารย์ค่ายกลของตระกูลแม้ในอดีตตระกูลยังไม่มีผู้เชี่ยวชาญด้านค่ายกลเขาก็อาศัยมรดกที่เซียวเฉินเช็คอินได้ศึกษาจนสำเร็จด้วยตนเอง
ปัจจุบันเขาคือปรมาจารย์ค่ายกลอันดับหนึ่งของตระกูลเซียว!
เซียวหยวนเพียงยิ้ม “เข้าไปแล้วพวกเจ้าจะรู้เอง”
คำตอบนั้นทำให้เซียวหลิงเทียนและคนอื่นๆมั่นใจขึ้น
“ค่ายกลหรือ?”
เซียวเฉินเหลือบมองไปยังพื้นที่ระบบ
ไม่นานมานี้เขาเพิ่งเช็คอินได้ร่างพิเศษเกี่ยวกับค่ายกล หากหลอมรวมสำเร็จวิถีค่ายกลจะราบรื่นดั่งปลาในน้ำ!
เมื่อหอวายุเมฆาไม่กล้าหาเรื่องตระกูลเซียว
ขุมอำนาจอื่นก็ยิ่งไม่กล้า
ทว่าภายในเทือกเขาหมื่นกระบี่การต่อสู้ไม่เคยหยุด
บริเวณใกล้ใจกลางและรอบนอกมีการปะทะรุนแรงแทบทุกขณะเพียงเพื่อแย่งตำแหน่งที่ได้เปรียบกว่า!
หลายวันผ่านไป—
ดินแดนลับในที่สุดก็มั่นคงสมบูรณ์
“ท่านประมุขพวกเราจะเข้าไปแล้ว!”
เซียวเสี่ยวเทียนกล่าวก่อนนำคนของตระกูลก้าวเข้าสู่ดินแดนลับ
พวกเขาอยู่ใกล้ที่สุดจึงมีสิทธิ์เข้าเป็นกลุ่มแรก
“อย่าลืมคำสั่งของข้า”
ถังเทากำชับอีกครั้ง
จากนั้นหอวายุเมฆาก็ทยอยเข้าไปตามลำดับ
---
ภายในดินแดนลับ
ลำแสงสีทองลึกลับบินว่อนอยู่ทั่วอากาศยิ่งลึกเข้าไปแสงก็ยิ่งหนาแน่น
“นี่คือแสงวิญญาณอมตะ?”
ขุมอำนาจอื่นเริ่มใช้อาวุธเก็บกวาดทันที
แม้มองเผินๆดูเหมือนมีมากแต่เมื่อเทียบกับจำนวนขุมอำนาจที่เข้ามาหากเฉลี่ยกันแล้วแทบไม่พอ!
“รีบเก็บ!”
เซียวเสี่ยวเทียนสั่ง
ทุกคนปล่อยอาวุธออกมาเก็บแสงไปพลางมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกไปพลาง
เมื่อกลุ่มหลังๆเข้ามา
บริเวณปากทางก็แทบไม่เหลือแสงแล้ว
และเมื่อขุมอำนาจรอบนอกของเทือกเขาหมื่นกระบี่เข้ามาถึง—
บริเวณรอบนอกของดินแดนลับแทบไม่มีแสงวิญญาณอมตะเหลืออยู่เลย!
นี่เองคือเหตุผลที่ทุกคนต้องพยายามเบียดเข้าสู่ส่วนลึก
หากมาช้า—แม้แต่น้ำแกงก็อาจไม่ได้ดื่ม!
- เซียวหยวน (蕭源) ปรมาจารย์ค่ายกลอันดับหนึ่งของตระกูลเซียว