258.ล้อมโจมตี

ภาพสลักส่วนหนึ่งเป็นร่องรอยจากยุคเซียนโบราณส่วนที่เหลือเกือบทั้งหมดเป็นเหตุการณ์ในยุคปัจจุบัน — และล้วนเกี่ยวข้องกับคนตระกูลเซียว!

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน

จักรพรรดิเซียนจากแดนยมโลกที่โอบล้อมเซียวเฉินและพวกถูกสังหารจนสิ้น

นอกดินแดนดาราไท่ชูบนสนามรบที่ลอยอยู่กลางห้วงดารานอกจากบรรพชนมังกรและคนของเขาที่ยังต่อสู้อยู่ก็ไม่เหลือจักรพรรดิเซียนคนใดอีกแล้ว!

ถึงตอนนั้นเองคนตระกูลเซียวจึงค่อยๆก้าวไปหาจักรพรรดินีแห่งยมโลกอย่างไม่รีบร้อน

นางยังคงกลืนกินปราณหยางอย่างต่อเนื่อง

---

ภายในแดนยมโลก

เหล่าวิญญาณหยินที่มิได้ออกไปโลกมนุษย์ต่างเงยหน้ามองท้องฟ้าสีหม่น

เหนือฟากฟ้าอันมืดสลัวมีสายฝนโลหิตหลั่งไหลไม่ขาดสาย

ในสายฝนนั้นฉายภาพจักรพรรดิเซียนแห่งแดนยมโลกที่ทยอยกันล้มตาย

“โลกมนุษย์เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ผู้คนตัวสั่นสะท้านความหนาวเย็นแทงลึกถึงไขสันหลัง

ตั้งแต่กองทัพจักรพรรดิเซียนบุกเข้าสู่โลกมนุษย์ปรากฏการณ์แห่งการล้มตายก็ปรากฏไม่หยุด

แม้แต่ในยุคเซียนโบราณก็ไม่เคยเกิดโศกนาฏกรรมเช่นนี้!

“ไม่จริง! จักรพรรดิเซียนแห่งแดนยมโลกไม่มีวันตาย!”

มีวิญญาณหยินคำรามปฏิเสธสิ่งที่เห็น

แต่พวกเขาทำได้เพียงยืนเฝ้ามองเพราะได้รับคำสั่งให้คุ้มครองแดนยมโลกห้ามก้าวออกไป

“มีจักรพรรดินีอยู่การสู้ครั้งนี้ต้องกวาดล้างโลกมนุษย์ได้แน่!”

---

สนามรบจักรวาล

เซียวเยว่และคนอื่นๆตัดขาดโซ่กฎเกณฑ์แห่งยมโลกที่โอบล้อมจักรพรรดินีแห่งยมโลกไว้ตรงกลาง

เวลานี้จักรพรรดิเซียนแห่งโลกเซียนล้มตายไปมาก

โดยเฉพาะผู้ที่ถูกโซ่กฎเกณฑ์ยมโลกพันธนาการไว้แทบทั้งหมดกลายเป็นซากศพ

แม้แต่จักรพรรดิสวรรค์ก็สิ้นชีพถูกกระบี่ของตนเองตรึงไว้กลางความว่างเปล่าปราณหยางถูกดูดกลืนจนหมด

บรรพชนมังกรและคนอื่นๆได้แต่ทอดถอนหายใจ

หากพวกเขาเลือกยืนฝั่งเดียวกับคนเหล่านั้นผลลัพธ์คงไม่ต่างกัน

ตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาไม่เชื่อเต๋าสวรรค์ไม่เชื่อการมีอยู่ของผู้หลุดพ้นชะตากรรมก็ถูกกำหนดแล้ว

ส่วนผู้ฝึกตนระดับอื่นๆยิ่งน่าสังเวชทั่วจักรวาลเต็มไปด้วยศพและซากแขนขา

---

ศึกสุดท้ายเริ่มต้น

ทันใดนั้นสงครามก็ปะทุอีกครั้ง!

เซียวเยว่และคนตระกูลเซียวลงมือพร้อมกันโอบล้อมสังหารจักรพรรดินีแห่งยมโลก

หลังกลืนกินปราณหยางจากจักรพรรดิเซียนจำนวนมาก

นางก้าวหน้าไปอีกขั้น

แม้แต่บาดแผลที่เซียวเยว่เคยทิ้งไว้ก็หายสนิท

หากใครคนใดคนหนึ่งออกมือเพียงลำพังย่อมไม่อาจสังหารนางได้อีกแล้ว!

เทพเซียนปะทะกันลำแสงทำลายล้างพุ่งสู่สี่ขั้วจักรวาล

เห็นการต่อสู้เริ่มต้นเซียวเฉินยกนิ้วแตะกลางอากาศ

คลื่นสีทองแผ่ขยายออกไปครอบคลุมทั่วจักรวาลโลกมนุษย์

คลื่นพลังจากการต่อสู้ไม่อาจกระทบสิ่งใดในจักรวาลแม้แต่น้อย

เขาปกป้องทั้งโลกไว้

แสงเทพเจิดจ้าในห้วงจักรวาลกฎเกณฑ์ฟ้าดินและพลังโลหิตพาดผ่านฟากฟ้า

รัศมีไร้เทียมทานกดทับสรรพสิ่ง

ผู้แข็งแกร่งทุกคนหยุดการต่อสู้เงยหน้ามองลึกเข้าไปในจักรวาล

ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่เห็นเพียงแสงเซียนกว่าสิบสายปะทะกัน

มีเพียงจักรพรรดิเซียนเท่านั้นที่มองเห็นความจริงบางส่วน

จักรพรรดิเซียนตระกูลเซียวกว่าสิบคนโจมตีจักรพรรดินีแห่งยมโลกจากทุกทิศ

หมัดไร้เทียมทาน

แสงเซียนดุจภาพฝัน

เพลิงเซียนลุกโชน

ปราณกระบี่ตัดขาดจักรวาล

ทุกวิชาระดับสูงสุดถาโถมเข้าหานาง

“นางเหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ขอบเขตเทพแล้ว!”

“หากดูดกลืนปราณหยางของจักรพรรดิเซียนทั้งหมดจริงๆอาจทะลวงขึ้นไปได้!”

อ๋าวหยิ่นเพียงมองครู่หนึ่งก็หันกลับไปทำความเข้าใจลวดลายเต๋าของตน

เพราะเขารู้ดีผู้ฝึกตนจากแดนยมโลกผู้นี้ที่สามารถก้าวข้ามกึ่งเทพต่อหน้าประมุขตระกูลได้

มีเพียงเหตุผลเดียว —เป็นการจงใจใช้ฝึกคนตระกูลเซียว!

---

คลื่นพลังแผ่กระจายไปทั่วจักรวาล

ลึกเข้าไปในจักรวาลพลังทำลายล้างปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง

เลือดเปื้อนกายคนตระกูลเซียวส่วนร่างจักรพรรดินีแห่งยมโลกก็เต็มไปด้วยบาดแผล

ปราณหยินสีดำรั่วไหลออกมา

นางไม่เข้าใจเหตุใดคนเหล่านี้จึงมีพลังระดับผู้หลุดพ้น

โลกมนุษย์เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

“สามพันวิถียมโลก!”

นางแสดงวิชาระดับสูงสุดอีกครั้ง

โซ่สามพันสายปรากฏกลางอากาศดุจมังกรยักษ์พาดผ่านฟ้าดิน

ส่วนหนึ่งถักทอเป็นกรงปิดผนึกจักรวาลบริเวณนั้นตัดหนทางถอย

อีกส่วนรวมเป็นคลื่นสีดำสิบกว่าสายโจมตีคนตระกูลเซียว

จากนั้นนางโบกมือ

หอกสีดำปรากฏในมือแผ่อำนาจอันดุร้ายออกมา

นี่คืออาวุธประจำกายของนางหลอมจากทองคำเซียนแห่งแดนยมโลกสลักด้วยอักขระเต๋าสูงสุด

เดิมเป็นกึ่งเทพแท้บัดนี้ยิ่งทรงพลังขึ้นอีก

นางพุ่งไปพร้อมกับหอกแทงเข้าใส่เซียวเยว่

เพราะเขายังมีบาดแผลที่ไม่อาจฟื้นทันทีสภาพอ่อนแอที่สุด

หากสังหารเขาได้และดูดกลืนปราณหยางนางอาจทะลวงขอบเขตได้ทันที!

หอกส่งเสียงคำรามอัดขระเต๋าฟื้นคืนแสดงอานุภาพเกินกว่าผู้ใดจะจินตนาการ

บรรพชนมังกรและจักรพรรดิเซียนคนอื่นๆเห็นแล้วจิตใจสั่นไหว

“พลังนี้เหนือกว่าราชันกลืนกินหยินในยุคเซียนโบราณเสียอีก!”

แต่เซียวเยว่ยืนตระหง่าน

เส้นผมดำปลิวสะบัดแสงสีทองสาดส่องจนห้วงอากาศแตกละเอียด

พลังโลหิตดั่งแม่น้ำหลั่งไหลในกาย

แขนเขาอาบเลือดแต่ดวงตาสีทองจ้องเขม็ง

“เซียวเยว่ต้องให้พวกเราช่วยหรือไม่?”

เซียวฝานทำลายโซ่ยมโลกขาดสะบั้นและถามเสียงดัง

เบื้องหลังเขาพลังโลหิตสีทองพลุ่งพล่านมังกรโลหิตทองคำคำราม

ไม่ไกลออกไปเซียวฉงอวิ๋นก็เช่นกัน

เบื้องหลังเขาปรากฏเทพสงครามสีทองทอดสายตาดูหมิ่นฟ้าดิร

เย่หรูเมิ่งก็จับตาดูตลอดหากมีอันตรายถึงชีวิตนางจะลงมือทันที

เซียวเยว่ตอบอย่างมั่นใจ

“ไม่จำเป็นแค่บาดเจ็บเล็กน้อย”

“นางฆ่าข้าไม่ได้!”

เขากำหมัด

หมัดไร้เทียมทานระเบิดพลังออกมาพุ่งชนโซ่กฏเกณฑ์ยมโลกตรงหน้า

ตูม!!!

เลือดและกระดูกกระเซ็น

หมัดของเขาบดขยี้โซ่กฎเกณฑ์ยมโลกจนแตกสลาย!