256.กลืนกินปราณหยาง
256.กลืนกินปราณหยาง
จักรพรรดิเซียนอีกาทองสีหน้าหวาดกลัว
นี่หรือ…ผู้หลุดพ้นแห่งยมโลก?
เป็นครั้งแรกที่เขาได้เผชิญหน้ากับตัวตนระดับนี้ในระยะประชิดความน่าสะพรึงนั้นเหนือคำบรรยาย!
จักรพรรดินีแห่งยมโลกยื่นมือเดียวคว้าตัวจักรพรรดิเซียนอีกาทองเอาไว้จากนั้นอ้าปากดูดลมหายใจเฮือกใหญ่
ทันใดนั้นปราณหยางสีทองแดงจำนวนมหาศาลก็ถูกดูดออกจากปาก จมูก ดวงตา และหูของอีกฝ่าย
ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ผล!
เมื่อปราณหยางไหลเข้าสู่ร่างนางก็เผยสีหน้าพึงพอใจ
ทว่าในจังหวะนั้นเอง
แสงกระบี่สีม่วงนับไม่ถ้วนพาดผ่านห้วงอวกา พุ่งเข้าปกคลุมจักรพรรดินีแห่งยมโลก — จักรพรรดิสวรรค์ลงมือแล้ว!
จักรพรรดินีแห่งยมโลกแค่นเสียงเย็นชาดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นจิตสังหาร
หากเป็นยามปกตินางตบมือเดียวก็จัดการอีกฝ่ายได้แล้ว
แต่เวลานี้ครึ่งร่างของนางถูกทำลายยังไม่อาจฟื้นฟูได้ในระยะสั้นทำได้เพียงตั้งรับ
ปราณหยินอันมหาศาลควบแน่นเป็นก้อนกลมสีดำห่อหุ้มนางเอาไว้
แสงกระบี่ม่วงฟาดลงบนก้อนสีดำเพียงทำให้มันสั่นไหวเล็กน้อยแต่มิอาจทำลายได้
แต่จักรพรรดิสวรรค์ตามมาติดๆ
เขาคำรามเสียงต่ำกระบี่จักรพรรดิสวรรค์ในมือเปล่งแสงม่วงเจิดจ้าดุจขุนเขาศักดิ์สิทธิ์ทะลวงลงมา!
“ขวางเขาไว้!”
จักรพรรดินีแห่งยมโลกส่งกระแสจิตสั่งจักรพรรดิเซียนแห่งยมโลกคนอื่นๆ
แท้จริงแล้วก่อนที่นางจะเอ่ยคำสั่ง
พุทธะซึ่งร่างเปื้อนโลหิตก็พุ่งเข้ามาก่อนแล้ว
บาตรทองม่วงในมือถูกขว้างออกไปขวางหน้ากระบี่จักรพรรดิสวรรค์
ตูม!
เสียงปะทะดังก้องราวโลหะเซียนกระทบกัน
แสงสีทองระเบิดออกจากบาตรทองม่วงดุจดวงอาทิตย์สีทองนิรันดร์
เงาร่างพระโพธิสัตว์และพระนับไม่ถ้วนปรากฏพวกเขาสวดบางอย่าง
เสียงสวดดังก้อง
บาตรทองม่วงระเบิดพลังสูงสุดเท่าที่เคยมีมา — ถึงกับต้านกระบี่จักรพรรดิสวรรค์ได้!
สมบัติจักรพรรดิเซียนชิ้นนี้ถูกหล่อเลี้ยงด้วยพลังศรัทธาแห่งพุทธศาสนามานานนับไม่ถ้วนแข็งแกร่งเหนือสมบัติจักรพรรดิเซียนทั่วไป!
แต่ก็เพียงชั่วครู่
บาตรทองม่วงก็แตกสลายภายใต้คมกระบี่
พุทธะหัวเราะลั่น
เพราะในช่วงเวลานั้น
จักรพรรดิเซียนแห่งยมโลกหลายคนได้มาถึงแล้ว
ผู้นำคือจักรพรรดิเซียนเฟิงตูหนึ่งในจักรพรรดิเซียนที่แข็งแกร่งที่สุดของยมโลกผู้ได้รับการขนานนามว่า “จักรพรรดิเซียนอันดับหนึ่งภายใต้ผู้หลุดพ้นแห่งยมโลก”
จักรพรรดิเซียนหลายครลงมือพร้อมกัน
วิชาศักดิ์สิทธิ์ระดับจักรพรรดิระเบิดออกมา
พลังพาดผ่านห้วงจักรวาลปะทะกับแสงกระบี่สีม่วงอย่างรุนแรง
จักรพรรดิสวรรค์คำราม
คิ้วขมวดดวงตาเย็นเยียบผมดำปลิวสะบัด
กฎเกณฑ์จักรพรรดิเซียนสั่นสะเทือนสี่ทิศ
กระบี่ในมือฟาดฟันสร้างคมกระบี่สะเทือนจักรวาลจำนวนมากซัดใส่เหล่าศัตรูตรงหน้า!
แต่ในขณะนั้นเอง
ร่างหนึ่งถูกจักรพรรดินีแห่งยมโลกโยนออกมา
เป็นศพของจักรพรรดิเซียนอีกาทอง
ปราณหยางของเขาถูกดูดจนสิ้นกลายเป็นศพเย็นเยียบตายอย่างแท้จริง
“หากแผนการของโลกเซียนสำเร็จตั้งแต่แรกข้าคงไม่ต้องเสียเวลามาดูดซับปราณหยางเช่นนี้!”
จักรพรรดินีแห่งยมโลกแค่นเสียง
แม้ดูดซับปราณหยางของจักรพรรดิเซียนจะใช้เวลาไม่นาน
แต่หากต้องดูดทั้งหมดก็ยังต้องใช้เวลาพอสมควร!
นางเหลือบมองไปทางดินแดนดาราไท่ชู
สาบานว่าเมื่อก้าวหน้าอีกขั้นจะกลืนกินปราณหยางของพวกมันทั้งหมด!
แต่เสียงประกาศการตายของจักรพรรดิเซียนแห่งยมโลกดังขึ้นต่อเนื่อง
สีหน้าของนางบิดเบี้ยว
นางรู้ดี
ตระกูลเซียวใกล้มาถึงแล้ว
จักรพรรดิเซียนที่คุมดินแดนดาราไท่ชูภายนอกคงต้านไม่อยู่!
“บัดซบ! พวกจักรพรรดิเซียนที่มีพลังระดับผู้หลุดพ้นพวกนั้นมาจากไหนกัน?”
“และพวกมันยังสามารถสังหารจักรพรรดิเซียนแห่งยมโลกของข้าได้อย่างสิ้นเชิง!”
สีหน้านางมืดมนสุดขีด
และนี่เป็นเพียงจักรพรรดิเซียน
ผู้หลุดพ้นตัวจริงของตระกูลเซียวยังไม่ปรากฏตัว!
นางคำรามต่ำ
“สามพันวิถียมโลก!”
ทันใดนั้น
โซ่แห่งกฎเกณฑ์ยมโลกจำนวนมหาศาลผุดออกจากความว่างเปล่า
ผนึกจักรพรรดิเซียนฝ่ายหยางจำนวนมากที่กำลังสู้รบอยู่
“พวกเจ้าไปยังดินแดนดาราไท่ชูขวางพวกมันไว้!”
จักรพรรดินีแห่งยมโลกออกคำสั่ง
ขณะนี้นางใช้พลังส่วนใหญ่ตรึงร่างจักรพรรดิเซียนฝ่ายหยางไว้แล้วจึงสามารถแบ่งกำลังบางส่วนไปสกัดอีกด้านหนึ่งได้
จักรพรรดิเซียนแห่งยมโลกนับพันพุ่งออกไป
สีหน้ามุ่งมั่นราวแตกเป็นหยกยอมตายไม่ยอมแตกเป็นกระเบื้อง!
ผู้ที่ถูกโซ่พันธนาการคำราม
บางคนถึงขั้นเผาผลาญโลหิตจักรพรรดิเซียนของตน
แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้น
“อย่าดิ้นรนให้ไร้ค่าเลยจงเป็นอาหารให้ข้าก้าวหน้าเถิด!”
จักรพรรดินีแห่งยมโลกยกมือขึ้น
ปลายอีกด้านของโซ่เชื่อมตรงเข้ากับฝ่ามือนาง
เมื่อกำมือเบาๆ
ปราณหยางมหาศาลก็ไหลทะลักตามโซ่เข้าสู่ร่างนาง
“เช่นนี้เร็วขึ้นมาก!”
กลิ่นอายนางพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จักรพรรดิสวรรค์และพวกพยายามขัดขวาง
แต่ถูกตรึงไว้โดยจักรพรรดิเซียนแห่งยมโลก
“เซียวเฉิน! เหตุใดเจ้าจึงไม่ลงมือในฐานะผู้หลุดพ้นแห่งโลกมนุษย์เหตุใดเจ้าจึงไม่ลงมือ!”
จักรพรรดิสวรรค์คำราม
เสียงสะท้อนทั่วจักรวาล
จักรพรรดิเซียนแห่งโลกเซียนจำนวนมากก็ตะโกนด่าเซียวเฉินที่ไม่ลงมือ
ภายในเมืองเทพนิรันดร์
เซียวเฉินเฝ้ามองทุกอย่าง
แต่ยังไม่ลงมือ
ต่อให้จักรพรรดินีแห่งยมโลกแข็งแกร่งขึ้นอีกก็อย่างมากก็เป็นเพียงเทพแท้
ไม่อาจก่อคลื่นใหญ่ได้
ส่วนจักรพรรดิเซียนของโลกเซียนจะตายหรือไม่
ไม่เกี่ยวกับเขา
เขาตอบเสียงเรียบ
“เหตุใดข้าต้องลงมือความอยู่รอดของโลกเซียนเกี่ยวอะไรกับข้า?”
“ตั้งแต่ยุคเซียนโบราณพวกเจ้ารวบรวมทรัพยากรทั่วจักรวาลเพื่อสร้างโลกใหม่หลบเลี่ยงการรุกรานของวิญญาณหยินแล้วทอดทิ้งพวกเราไว้ในดินแดนอันแร้นแค้น!”
“พวกเราต้องเผชิญการรุกราน ถูกทำลายล้าง ดินแดนดารานับไม่ถ้วนดับสูญผู้ฝึกตนและมนุษย์ตายไปนับไม่ถ้วน!”
“และตั้งแต่นั้นมาหมื่นดินแดนก็เข้าสู่ยุคตัดขาดฟ้าดิน — ไม่มีแม้แต่เซียนแท้จะถือกำเนิดได้อีก!”