254.เซียวเยว่ VS จักรพรรดินีแห่งยมโลก
254.เซียวเยว่ VS จักรพรรดินีแห่งยมโลก
นางมองฝ่ามือตนเองที่ระเบิดแตกด้วยสีหน้าเหลือเชื่อก่อนจะเงยหน้ามองคนตระกูลเซียว
ฝั่งตรงข้ามก็แค่จักรพรรดิเซียนกลุ่มหนึ่งเท่านั้น
แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะทำร้าย “ผู้หลุดพ้น” อย่างนางได้?
“หึๆ กึ่งเทพจากแดนยมโลกปล่อยให้ข้าจัดการเอง!”
เซียวเยว่เป็นฝ่ายเอ่ยก่อน
“ไม่ได้! กว่าจะได้เจอกึ่งเทพในโลกของพวกเราจะยกให้เจ้าได้อย่างไร?”
เซียวหลางกำหมัดแน่นดวงตาเป็นประกาย
พวกเขาฝึกฝนในหอคอยแห่งกาลเวลามานานนับไม่ถ้วนทรัพยากรล้ำค่าของตระกูลถูกทุ่มเทให้เต็มที่
ตอนนี้ทุกคนล้วนอยากรู้ว่าพลังต่อสู้ของตนแข็งแกร่งเพียงใด!
“ถูกต้องกึ่งเทพในโลกเราไม่ใช่จะพบกันได้ง่ายๆ!”
“เช่นนั้นเป็นอย่างไรคนละหนึ่งพันกระบวนท่าหากฆ่าไม่ได้ก็สลับคน!” เซียวเทียนเสนอ
“ตกลงข้าเริ่มก่อน!”
เซียวเยว่คำรามเสียงดัง
พลังโลหิตสีทองพุ่งทะยานทั่วร่างราวกับดาวตกพุ่งเข้าหาศัตรู
---
“โอหัง!”
“จักรพรรดิเซียนแห่งโลกมนุษย์รนหาที่ตาย!”
จักรพรรดินีแห่งยมโลกสีหน้าเย็นชา
นางไม่เข้าใจว่าเมื่อครู่ฝ่ายตรงข้ามใช้วิธีใดจึงทำร้ายนางได้แต่คาดว่าน่าจะเป็นค่ายกลหรือวิชาผสานพลังบางอย่าง
ทว่าบัดนี้จักรพรรดิเซียนเพียงคนเดียวก็ยังกล้าท้าทาย?
รนหาที่ตายแท้ๆ!
ฝ่ามือที่แตกสลายฟื้นคืนในพริบตา
ฝ่ามือซีดขาวไร้เลือดเนื้อยกขึ้นช้าๆ
ปราณหยินพวยพุ่งพร้อมกฎเกณฑ์ยมโลกถักทอด้วยพลังมหาศาลรวมตัวเป็นฝ่ามือหนึ่งซัดใส่เซียวเยว่
นี่คือการโจมตีของกึ่งเทพนางเชื่อมั่นว่าไม่มีจักรพรรดิเซียคนใดต้านทานได้!
---
ชั่วพริบตา
หมัดสีทองของเซียวเยว่ปะทะเข้ากับฝ่ามือนั้น
ตูม!!!
เสียงดังราวกับการเปิดฟ้าดิน
พลังโลหิตสีทองปะทะกับปราณหยินสีดำคลื่นพลังสะเทือนทั่วบริเวณกาลเวลาและมิติพังทลายหมอกวิญญาณยมโลกรอบด้านสลายกลายเป็นความว่างเปล่า
ร่างจักรพรรดินีแห่งยมโลกกระเด็นปลิวไปพร้อมปราณหยินทะลักออกจากจมูกและปาก
ทั้งจักรพรรดิเซียนแดนยมโลกและบรรพชนมังกรต่างตกตะลึง
ผู้หลุดพ้นกลับถูกจักรพรรดิเซียนของตระกูลเซียวซัดกระเด็น?!
“เป็นไปไม่ได้! ของปลอมแน่!”
จักรพรรดิเซียนแดนยมโลกร้องลั่นไม่อาจยอมรับความจริง
ฝ่ายโลกมนุษย์กลับหัวเราะลั่น
“ฮ่าๆๆ โลกมนุษย์ของเรายังไม่ถึงคราวดับสูญ!”
มีคนเหล่านี้ค้ำจุนโลกมนุษย์จะถูกทำลายได้อย่างไร?
---
“ดูเหมือนเจ้าจะไม่เห็นข้าอยู่ในสายตา”
เซียวเยว่ก้าวไปข้างหน้าทุกย่างก้าวหมอกหยินสั่นสะเทือน
จักรพรรดินีแห่งยมโลกหยุดร่างสีหน้าเย็นยะเยือก
“ข้ายอมรับว่าประมาทไปแต่ต่อไปนี้เจ้าจะได้ลิ้มรสโทสะของข้า!”
“ยมโลกสิบแปดชั้น!”
นางตบฝ่ามือลงไป
พลังมหาศาลแปรสภาพเป็นสิบแปดชั้นแห่งยมโลกกดทับลงใส่เซียวเยว่
“ข้าจะดูว่าโทสะเจ้าจะยิ่งใหญ่เพียงใด!”
เซียวเยว่คำราม
คัมภีร์สามพันจักรวาลโคจรสามพันจักรวาลในกายสั่นสะเทือนพลังโลหิตสีทองทะลวงหมอกหยินพุ่งทะยานสู่จักรวาล
หมัดไร้เทียมทานสองข้างซัดออกไป
---
ทั้งสองปะทะกันทันที
แสงจากหมัดกับฝ่ามือปะทะไม่หยุดกฎเกณฑ์แห่งพลังกับกฎเกณฑ์ยมโลกพันกันดุจกระบี่นับพันฟาดฟัน
จักรวาลสั่นสะเทือนครวญครางราวไม่อาจรับน้ำหนักของสองร่างนี้
หากไร้เขตแดนพลังคุ้มกันดินแดนดาราไท่ชูคงกลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว!
---
“สามพันวิถียมโลก!”
ปราณหยินแปรสภาพเป็นโซ่กฎเกณฑ์สามพันสายโผล่ออกมาจากห้วงมิติล้อมรอบเซียวเยว่ไว้
แต่ละสายแทนหนึ่งวิถีแห่งเต๋าปฐพี
นี่คือวิชาที่นางเข้าใจหลังบรรลุผู้หลุดพ้นเป็นวิชาสูงสุดเฉพาะตน
เต๋าสวรรค์มีสามพันวิถีและเต๋าปฐพีก็เช่นกัน!
ฉึก!
โลหิตสีทองพุ่งกระฉูดโซ่หนึ่งแทงทะลุสะบักเซียวเยว่
จักรพรรดินีแห่งยมโลกสามารถบรรลุผู้หลุดพ้นในสภาพแวดล้อมที่แทบเป็นไปไม่ได้พลังย่อมไม่ธรรมดา!
แต่เซียวเยว่ก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ
เขาฝึกในหอคอยแห่งกาลเวลานับล้านปีต่อสู้กับคนในตระกูลหรือเข้าไปประลองกับยอดฝีมือทุกขอบเขตในหอคอยสวรรค์แห่งความโกลาหล
เซียวเฉินกำชับอย่างเข้มงวดอย่างน้อยต้องเสมอกับผู้แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละขอบเขตจึงอนุญาตให้ทะลวงขั้น
พวกเขาเข้าใจทั้งวิถีแห่งพลังและวิถีไร้ขอบเขต
จะอ่อนแอได้อย่างไร?
---
เซียวเยว่คำราม
โลหิตสีทองเดือดพล่านหลอมละลายโซ่ที่ทะลุร่างเขาจนขาดสะบั้น
จากนั้นหมัดทั้งสองโจมตีใส่โซ่อีกสามพันสาย
ทุกหมัดที่ตกลงมาโซ่จำนวนมากล้วนแตกสลายกลายเป็นเศษกฎเกณฑ์กระจายทั่วฟ้าดิน
“ร่างกายแข็งแกร่งถึงเพียงนี้กายเนื้อเทียบเท่าผู้หลุดพ้น!”
แม้จักรพรรดินีแห่งยมโลกยังอดอุทานไม่ได้
แต่จิตสังหารกลับยิ่งรุนแรง
โซ่ทั้งหมดสั่นสะท้านเปล่งแสงเจิดจ้าพลังน่าสะพรึงโจมตีเข้าใส่เซียวเยว่
หมัดของเขาแตกกระจายกระดูกสีแก้วใสเผยออกมา
ทว่าเมื่อโซ่ทั้งหมดถูกทำลาย
เศษกฎเกณฑ์กลับรวมตัวใหม่จนกลายเป็นหอคอยสีดำเต็มไปด้วยปราณหยินกดทับลงมา
“หอคอยหลอมวิญญาณยมโลก!”
วิชานี้สามารถกดข่มสรรพสิ่งและหลอมวิญญาณ!
จักรพรรดินีแห่งยมโลกโบกมือ
หอคอยยักษ์กดทับลงมาวิถีนับไม่ถ้วนพังทลายมิติแตกสลายเป็นสุญญากาศ
“อ๊ากกก!”
เซียวเยว่คำราม
พลังโลหิตสีทองพุ่งเป็นลำแสงปะทะกับหอคอยกลางอากาศ
ตูมมม!!!
ราวกับสองโลกชนกันแรงสั่นสะเทือนหยุดสงครามทั่วจักรวาล
---
“พลังเช่นนี้ต้องเป็นการต่อสู้ของจักรพรรดินีแน่ดูท่าว่าโลกมนุษย์มีผู้หลุดพ้นจริง!”
ยมราชขมวดคิ้ว
“แล้วอย่างไรพลังของจักรพรรดินีมิใช่ผู้หลุดพ้นทั่วไปจะเทียบได้!”
มีจักรพรรดิเซียนกล่าวดูแคลน
ตราบใดที่จักรพรรดินีไม่พ่ายแพ้แดนยมโลกย่อมไม่พ่าย
แต่มีคนเอ่ยเสียงต่ำ
“อาจไม่ง่ายเช่นนั้นหากจักรพรรดินีได้ดูดกลืนปราณหยางของจักรพรรดิเซียนโลกมนุษย์บางทีอาจไม่หวั่นเกรงผู้หลุดพ้นแต่บัดนี้สถานการณ์เกรงว่าจะไม่เป็นดั่งที่คิด…”