บทที่ 417 หลิงหยุน: ในเมื่อมากันหมดแล้ว งั้นก็อย่าได้กลับไปเลยสักคน

บทที่ 417 หลิงหยุน: ในเมื่อมากันหมดแล้ว งั้นก็อย่าได้กลับไปเลยสักคน

อลิซาเบธร้อนรนอยากจะแสดงผลงานของตัวเอง ดังนั้นเธอจึงใช้วิธีการต่อสู้ที่ป่าเถื่อนและตรงไปตรงมาที่สุด ภายใต้การบุกโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ค่าความทนทานแกนกลางอาณาเขตของเค่อชินก็ลดลงจนเกือบจะหมดหลอดในเวลาอันรวดเร็ว และเมื่อค่าความทนทานหยดสุดท้ายถูกลบออกไปจนหมด แกนกลางอาณาเขตของเค่อชิน ก็แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ท่ามกลางสายตาของทุกคน

"แจ้งเตือน: แกนกลางอาณาเขตของท่านถูกทำลายแล้ว หากท่านถูกสังหาร ท่านจะถูกเตะออกจากโลกของลอร์ด"

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นที่ข้างหูของเค่อชิน ทำเอาเขารู้สึกเสียวสันหลังวาบ เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มแผ่นหลัง ก่อนเปิดศึก เค่อชินมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะชนะแน่ คิดว่าหลิงหยุนก็เป็นแค่มดตัวใหญ่ที่แข็งแรงหน่อย แค่บีบเบาๆ ก็ตายได้ในพริบตา แต่พอเปิดศึกจริงๆ เค่อชินกลับเป็นฝ่ายขวัญผวาซะเอง แม่งเอ๊ย หลิงหยุนแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก แถมยังแข็งแกร่งกว่ามากซะด้วย และที่แย่ที่สุดก็คือ ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียว

และในตอนนี้ เค่อชินก็ได้เห็นแกนกลางอาณาเขตของตัวเองถูกทำลายไปต่อหน้าต่อตา เขาเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้ว เพราะเขาได้สูญเสียสิทธิ์ในการคืนชีพไปแล้ว หากถูกสังหารในเวลานี้ เขาต้องตายอย่างแน่นอน ในวินาทีที่แกนกลางอาณาเขตแตกสลาย ความมั่นใจของเค่อชินก็พังทลายลงตามไปด้วย "เย็ด**ม่ ฉันไม่สู้แล้วได้ไหมวะ?" พูดจบ เค่อชินก็เตรียมตัวจะเผ่นหนีเอาตัวรอด แต่หลิงหยุนจะปล่อยเขาไปได้ยังไง?

เหตุผลที่ก่อนหน้านี้เขาไม่ฆ่าเค่อชิน ก็เพราะต้องรอให้อลิซาเบธทำลายแกนกลางอาณาเขตของหมอนี่ซะก่อน ถ้าแกนกลางอาณาเขตยังอยู่ ฆ่าเค่อชินไปก็สูญเปล่า แค่พริบตาเดียวมันก็คืนชีพได้แล้ว แต่ตอนนี้แกนกลางอาณาเขตพังไปแล้ว ช่วงเวลาแห่งการล่าสังหาร จึงเริ่มต้นขึ้น "ฆ่าเค่อชิน จบศึกให้ไว!" สิ้นเสียงคำสั่ง วิเวียนและหลิวเยียนหราน ก็นำกองทหารปีศาจเงาแห่งความว่างเปล่าและเทวทูตตกสวรรค์ทั้งสองกองทัพ พุ่งทะยานเข้าไปหาทันที เค่อชินไม่กล้าสู้อีกต่อไป ทำได้เพียงวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน แต่ไม่นานก็ถูกไล่ตามทัน และถูกโจมตีเข้าใส่ น่าเสียดายที่หมอนี่มีไพ่ตายไว้ป้องกันตัวอยู่ไม่น้อย ภายใต้การระดมโจมตีอย่างหนักหน่วง เขากลับสามารถเอาชีวิตรอดมาได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

เวลาผ่านไปหลายนาที ภายในอาณาเขตของเค่อชิน จู่ๆ ก็มีประตูเทเลพอร์ตปรากฏขึ้นหลายบาน วินาทีต่อมา ลอร์ดเผ่าแมงป่องดำหลายคน ก็นำพากองทหารของตนเองทะลักออกมาจากด้านใน และพวกเขาก็คือเค่อหลัว เค่อหลี่ เค่อเจี๋ย ลอร์ดระดับคุมสนามของเผ่าแมงป่องดำนั่นเอง พวกเขายกทัพมาถึงแล้ว เมื่อเห็นเค่อชินกำลังถูกไล่ฟันอยู่บนท้องฟ้า แต่ละคนก็เดือดดาลขึ้นมาทันที "กล้าทำร้ายลูกพี่ของพวกข้า รนหาที่ตายนัก!"

"ลูกพี่ พวกเรามาแล้ว" "เร็วเข้า ช่วยลูกพี่" พูดจบ คนเหล่านี้ก็รีบบินมุ่งหน้ามาทางเค่อชินทันที ส่วนเค่อชิน ในเวลานี้เมื่อเห็นพวกเขา ก็ดีใจยิ่งกว่าได้เจอพ่อบังเกิดเกล้าซะอีก "พี่น้องของฉันมาแล้ว รอดตายแล้ว รอดตายแล้ว!"

ทางฝั่งของหลิงหยุน เมื่อเขาเห็นพวกเค่อหลัวเดินทางมาถึง ก็หรี่ตาลงเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าไม่ได้รู้สึกลนลานเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำยังแอบดีใจอยู่ลึกๆ ด้วยซ้ำ เขาเปิดแผนที่ดวงตาแห่งเทพขึ้นมาดู ก็พบว่า เคอร์เซอร์แสงที่ถูกทำเครื่องหมายเอาไว้ทั้งหมด ตอนนี้ได้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่หมดแล้ว และลอร์ดเผ่าแมงป่องดำที่คู่ควรแก่การถูกทำเครื่องหมายด้วยเคอร์เซอร์แสง ก็ล้วนแต่เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าแมงป่องดำทั้งสิ้น

เมื่อเห็นคนเหล่านี้ มุมปากของหลิงหยุนก็ยกยิ้มขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มอันชั่วร้าย "มากันครบแล้วสินะ! ในเมื่อมากันหมดแล้ว งั้นก็อย่าได้กลับไปเลยสักคน" พูดจบ หลิงหยุนก็หยิบม้วนคัมภีร์กรงขังมิติออกมาหลายม้วน แล้วฉีกมันทิ้งโดยตรง วินาทีต่อมา ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนืออาณาเขตของเค่อชิน เสาขนาดมหึมาที่ค้ำยันฟ้าผืนฟ้า ก็พุ่งตกลงมาดังสนั่นหวั่นไหว โอบล้อมทั่วทั้งสนามรบเอาไว้ในชั่วพริบตา กรงขังมิติ ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ลอร์ดเผ่าแมงป่องดำคนใดก็ตามที่อยู่ภายในกรงขัง จะไม่สามารถหนีออกไปได้

ใช่แล้ว นี่ก็คือหนึ่งในแผนการของหลิงหยุนเช่นกัน ตั้งแต่ตอนที่เปิดศึกกับเค่อชิน หลิงหยุนก็ได้เตรียมการเอาไว้สองทางแล้ว ถ้าสามารถฆ่าเค่อชินได้ ก็ฆ่าเลย แต่ถ้ามีคนมาช่วยล่ะก็ ก็ใช้กรงขังมิติ จับพวกมันรวบยอดฆ่าทิ้งให้หมดในคราวเดียว แน่นอนว่า ก่อนหน้านั้น หลิงหยุนยังต้องให้อลิซาเบธไปทำธุระอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือการไปทำลายแกนกลางอาณาเขตของพวกลอร์ดระดับคุมสนามเผ่าแมงป่องดำอย่างเค่อหลัวและเค่อเจี๋ย ที่แห่กันมาที่นี่ให้หมด ด้วยวิธีนี้ เมื่อพวกมันตาย ก็จะไม่มีทางคืนชีพได้อีกต่อไป ส่วนเรื่องที่จะหาอาณาเขตของพวกมันเจอมั้ยน่ะเหรอ มีแผนที่ดวงตาแห่งเทพอยู่ทั้งคน ของกล้วยๆ น่า!

ทางฝั่งของเค่อชินที่อยู่ตรงข้าม ในเวลานี้เขาเพิ่งจะได้รวมตัวกับพวกเค่อหลัว และจากนั้นก็ได้ยินเสียงกรงขังมิติเปิดใช้งาน สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลันทันที "กรงขังมิติ ฉัน..." เขารู้ดีว่ากรงขังมิติหมายถึงอะไร ในตอนนี้ ต่อให้เขาอยากจะหนี ก็หนีไม่ได้อีกต่อไปแล้ว วิธีเดียวที่มีก็คือ ต้องเอาชนะหลิงหยุนให้ได้ มิฉะนั้น สิ่งที่รอเขาอยู่ ก็มีเพียงความตายสถานเดียวเท่านั้น

พวกเค่อหลัวเองก็ถึงกับพูดไม่ออก บ้าเอ๊ย พวกเขาอุตส่าห์หวังดีมาช่วยเค่อชินแท้ๆ แต่ตอนนี้ กลับกลายเป็นว่าต้องมาติดกับดักอยู่ที่นี่ด้วย โคตรจะบ้าบอเลย "แม่งเอ๊ย พวกเราถูกขังแล้ว ทำไงดีวะ?" เค่อหลัวเอ่ยถามด้วยความร้อนรน เค่อเจี๋ยเป็นคนอารมณ์ร้อน จึงตะคอกกลับไปว่า: "ทำไงอะไรล่ะ? ฆ่าหลิงหยุนให้ตาย กรงขังมิติก็เป็นแค่เศษขยะเท่านั้นแหละ"

เค่อชินก็พยักหน้าเห็นด้วย: "ทางเดียวในตอนนี้ ก็มีแค่ต้องทำแบบนี้แหละ พวกแกร่วมมือกัน รีบฆ่าหลิงหยุนให้เร็วที่สุด แกนกลางอาณาเขตของฉันถูกทำลายไปแล้ว สูญเสียสิทธิ์ในการคืนชีพไปแล้ว การต่อสู้หลังจากนี้ ฉันจะไม่ขอเข้าร่วมด้วยก็แล้วกัน" เมื่อได้ยินดังนั้น หลายคนก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ เย็ด**ม่ หน้าด้านฉิบหาย กล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไงวะ แต่สถานการณ์ในตอนนี้กำลังคับขัน พวกเขาจึงไม่ได้พูดอะไร หลังจากจัดระเบียบกองทหารเสร็จ ก็พุ่งทะยานเข้าใส่หลิงหยุน

ทางฝั่งของหลิงหยุน ย่อมต้องพร้อมรับมืออยู่แล้ว แต่ทว่าเขาได้เปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้ไป ก่อนหน้านี้ หลิงหยุนก้มหน้าก้มตาบุกทะลวงไปข้างหน้า หมายจะสังหารเค่อชินให้จงได้ นั่นเป็นเพราะแกนกลางอาณาเขตของเค่อชินถูกทำลายไปแล้ว การฆ่าเค่อชินคือการตายอย่างแท้จริง แต่ตอนนี้ พวกเค่อหลัว เค่อเจี๋ย เค่อหลี่ ซึ่งเป็นลอร์ดระดับคุมสนามเผ่าแมงป่องดำได้เข้าร่วมรบด้วย แกนกลางอาณาเขตของพวกมันยังอยู่ หากฆ่าพวกมัน พวกมันก็จะเทเลพอร์ตกลับไปคืนชีพที่อาณาเขตของตัวเอง

ดังนั้น ก่อนที่จะลงมือฆ่าพวกมัน หลิงหยุนจะต้องทำลายแกนกลางอาณาเขตของพวกมันให้สิ้นซากเสียก่อน มิฉะนั้น ฆ่าไปก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี