บทที่ 30 จ้าวยวุนผู้เขย่าขวัญ สังหารยอดฝีมือระดับเทียนจวิน!

ในชั่วพริบตานั้น เฟิงตู้เสียสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกำลังก่อตัวขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองไปเบื้องหน้า จ้องตรงไปยังร่างของจ้าวยวุนที่เพิ่งลดทวนลงยืนนิ่ง

ยามนี้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ความกดดันอันน่าขนลุกนี้ถูกแผ่ออกมาจากตัวจ้าวยวุน ความคิดนี้วูบผ่านเข้ามาทำให้เขารู้สึกพรั่นพรึงอย่างยิ่ง

แต่เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาจำต้องสะกดกลั้นความกลัวในส่วนลึกของจิตใจ แล้วแผดเสียงคำรามกึกก้อง: "เล่นแง่ตบตา! ส่งชีวิตของเจ้ามาให้เปิ่นจั้วซะ หมื่นกระบี่รวมหนึ่ง! ทำลายล้าง!"

จากนั้น เขาก็โถมกายเข้าใส่ หลอมรวมคนและกระบี่เป็นหนึ่งเดียว ในดวงตาแฝงไปด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุด ร่างทั้งร่างเปลี่ยนเป็นประกายกระบี่พุ่งสังหารจ้าวยวุน

ด้วยความเร็วระดับนี้ เพียงไม่กี่อึดใจ เขาก็จะสามารถปลิดชีพจ้าวยวุนได้!

ทว่า ในวินาทีนั้นเอง จ้าวยวุนพลันลืมตาขึ้น แสงดารานับหมื่นโคจรอยู่ในดวงตา บารมีแห่งสรวงสวรรค์อันรุ่งโรจน์แผ่ซ่าน บดบังทับทุกสรรพสิ่ง

"ฆ่า! ร้อยปักษาสู่หงสา!"

เสียงหงส์คำรามดังกึกก้องออกมาจากร่างของจ้าวยวุน พลังวิญญาณแห่งฟ้าดินควบแน่นอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าหาจ้าวยวุนราวกับน้ำป่าไหลหลาก

จ้าวยวุนกุมทวนหลงตั่น (ทวนดีมังกร) ไว้มั่น เจตจำนงแห่งทวนสาดประสานไปทั่วสารทิศ ทุกสรรพสิ่งแตกสลาย ในพริบตาเดียว พลังวิญญาณฟ้าดินก็ก่อกำเนิดเป็นสัตว์ร้ายในตำนานและอสูรกายจากยุคบรรพกาลนับไม่ถ้วน พวกมันต่างกู่ร้องประสานเสียง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นลำแสงพุ่งเข้าหาเฟิงตู้เสีย

เฟิงตู้เสียเห็นดังนั้น ความหวาดกลัวก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด แต่เมื่อถอยไม่ได้ เขาจึงได้แต่กัดฟันสู้ตาย

"แพ้ชนะอยู่ที่กระบวนท่านี้แหละ! เปิ่นจั้วไม่เชื่อหรอกว่า ยอดฝีมือระดับเทียนจวินขั้นที่หกอย่างข้า จะพ่ายแพ้ให้กับเด็กเมื่อวานซืนระดับเทียนจวินขั้นที่หนึ่ง ฆ่า!"

สุดยอดวิชาสังหารทั้งสองสายเข้าปะทะกัน เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงจนฝุ่นคลุ้งตลบอบอวลขึ้นสู่ท้องฟ้า ใบไม้เหลืองปลิดปลิวท่ามกลางความอ้างว้าง ให้ความรู้สึกเศร้าสร้อยและเหน็บหนาวอย่างยิ่ง

ในขณะนั้น สายตานับไม่ถ้วนต่างจับจ้องมาที่นี่ ทุกคนต่างอยากรู้ว่าผลลัพธ์ของการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นอย่างไร

ฝ่ายเหล่าสาวกพรรคอินทรีฟ้านั้น ความฮึกเหิมหายไปสิ้นแล้ว พวกเขาเริ่มล่าถอยอย่างไม่เป็นขบวน

ด้วยความช่วยเหลือจากโอสถของเปี่ยนเชวี่ย พลังของเหล่าทหารเผ่าโต้วจ้านต่างเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ โดยเฉพาะเหล่าแม่ทัพนายกองระดับครึ่งก้าวสู่เทียนเหรินหลายสิบคน ที่สามารถแสดงพลังเทียบเท่าระดับเทียนเหรินออกมาได้ เพียงตวัดดาบแต่ละครั้ง ก็สังหารศัตรูไปได้หลายสิบคน

กองม้าขาวอี้ฉงเปรียบเสมือนศรแหลมคม พุ่งทะลวงไปมาในกองทัพศัตรู ทุกครั้งที่เคลื่อนผ่านจะมีคนตายนับพัน เพียงชั่วครู่เดียว กองทัพห้าหมื่นนายของพรรคอินทรีฟ้าก็สูญเสียไปถึงหนึ่งในสี่

ท่ามกลางกลุ่มควัน ยอดฝีมือระดับเทียนจวินทั้งสองยังคงแลกหมัดแลกเท้า เจตจำนงอันไร้พ่ายเข้าห้ำหั่นกัน หมายจะสยบฝ่ายตรงข้ามให้ราบคาบ

เพลงกระบี่ของเฟิงตู้เสียนั้นดุดันเหี้ยมเกรียม บารมีกระบี่ราวกับสรวงสวรรค์ถล่มทลายลงมา เขาสังหารสัตว์ร้ายจากพลังวิญญาณที่จ้าวยวุนสร้างขึ้นตัวแล้วตัวเล่าจนสลายไปสิ้น

ในขณะที่มุมปากของเขาเริ่มปรากฏรอยยิ้ม หมายจะใช้พลังที่เหลือสังหารจ้าวยวุนเพื่อเผด็จศึก

ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือน รอบกายดูเหมือนจะสั่นไหวไปหมด พร้อมกับแรงกดดันอันมหาศาลที่ปะทุขึ้น

ประกายทวนสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้น ราวกับพุ่งมาจากสุดขอบฟ้าดิน แหวกผ่านความมืดมิด ดับสูญความว่างเปล่า พร้อมกับเสียงหงส์คำราม ก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดชะงักลงในทันที

เฟิงตู้เสียระวังตัวอยู่แล้วเขาจึงชะงักด้วยความตกใจ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเย็นวาบที่หน้าอก กลิ่นอายพลังในร่างแตกซ่านกระจัดกระจาย

เขาส่งเสียงพึมพำในลำคอ โลหิตสายหนึ่งไหลซึมออกมาหยดลงสู่พื้นดิน เขาอดไม่ได้ที่จะก้มลงมอง

เป็นทวนหลงตั่นของจ้าวยวุนนั่นเองที่แทงทะลุหัวใจของเขาจนมิด เบื้องหน้าคือจ้าวยวุนที่กุมด้ามทวนมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย ในแววตาไม่มีความยินดีแม้แต่น้อยที่สังหารยอดฝีมือระดับเทียนจวินขั้นที่หกได้ ราวกับว่าเขาเพียงแค่ทำเรื่องธรรมดาๆ เรื่องหนึ่งเท่านั้น

"พรรคอินทรีฟ้า... จะไม่ปล่อยเจ้าไป... ท่านอาของข้า... จะต้อง... ล้างแค้น... ให้ข้า...!"

โลหิตคำโตไหลพรั่งพรูออกจากปาก เฟิงตู้เสียกล่าวอย่างไม่ยินยอม ในดวงตายังคงแฝงไปด้วยความอาวรณ์ต่อชีวิต

สีหน้าของจ้าวยวุนไม่เปลี่ยน เขาจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชาพลางกล่าวว่า: "วางใจเถิด เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะส่งเขาตามไปพบเจ้าเอง!"

เฟิงตู้เสียยังอยากจะเอ่ยคำถากถางต่อ แต่จ้าวยวุนไม่ให้โอกาสนั้น เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง กระชากทวนกลับทันที

ร่างของเฟิงตู้เสียล้มตึงลง ดับสูญไปในที่สุด ยอดฝีมือระดับเทียนจวินขั้นที่หก ตัวตนที่แม้แต่เผ่าขนาดใหญ่ยังไม่อยากจะตอแย กลับต้องมาจบชีวิตลงเช่นนี้

จ้าวยวุนใช้ปลายทวนสะกิดศีรษะของเฟิงตู้เสียขึ้นมา ขณะควบม้าเย่จ้าวอวี้ซือจื่อชูขึ้นสูง พร้อมกับแผดเสียงตะโกนกึกก้อง: "ผู้นำศัตรูตายแล้ว! เหล่าทหารทั้งหลาย ตามข้ามา ฆ่า!"

แรงกดดันอันมหาศาลเฉพาะตัวของระดับเทียนจวินแผ่ซ่าน สยบทุกสรรพชีวิตให้ต้องศิโรราบ

ในเวลานี้ เหล่าสาวกพรรคอินทรีฟ้าที่ยังดิ้นรนต่อสู้ต่างขวัญเสียไปตามๆ กัน

"ท่านผู้ดูแลตายแล้ว นั่นคือยอดฝีมือระดับเทียนจวินเชียวนะ จะมาตายด้วยน้ำมือของคนในเผ่าเล็กๆ แบบนี้ได้อย่างไร!"

"เด็กหนุ่มชุดขาวทวนเงินคนนั้นแข็งแกร่งเกินไปแล้ว เร็ว! หนี! หนีเร็วเข้า!"

ชั่วพริบตา เสียงร้องไห้ระงมดังกึกก้องไปทั่วจนน่าเวทนา

ส่วนทางด้านจ้าวยวุนนั้น ความฮึกเหิมพุ่งทะยานถึงขีดสุด กองทัพที่เดิมทีก็แข็งแกร่งไร้ผู้ต้านอยู่แล้วกลับยิ่งดุดันมากขึ้น

[ติ๊ง! ขุนพลจ้าวยวุนมีชัย พรสวรรค์ถูกเปิดใช้งาน พลังของกองม้าขาวอี้ฉงเพิ่มขึ้น!]

"ฆ่า!" กลิ่นอายความกระหายเลือดของกองม้าขาวอี้ฉงพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง แต่ละคนราวกับเทพแห่งการสังหาร กระบวนท่าที่ใช้เปรียบเสมือนฝูงตั๊กแตนข้ามถิ่นที่กัดกินทุกอย่างจนไม่เหลือแม้แต่ยอดหญ้า

ในขณะเดียวกัน กองทัพพิทักษ์เผ่าห้าหมื่นนายภายใต้การนำของจางเหลียวก็ฮึกเหิมดั่งมังกรพิโรธ กวาดล้างเหล่าสาวกชุดโลหิตห้าหมื่นนายของพรรคอินทรีฟ้าจนสิ้นซาก

ในที่สุด เผ่าโต้วจ้านก็สามารถสังหารข้าศึกทั้งห้าหมื่นคนลงได้ โดยแลกกับความสูญเสียเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!

จางเหลียวเพียงคนเดียวสามารถรับมือยอดฝีมือระดับเทียนเหรินขั้นท้ายได้ถึงสามคน และสังหารพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

ส่วนยอดฝีมือระดับเทียนเหรินคนอื่นๆ ของพรรคอินทรีฟ้าก็ถูกกำจัดจนหมดสิ้น นับตั้งแต่นี้ไป ขุมกำลังสาขาของเฟิงตู้เสียแห่งพรรคอินทรีฟ้า ก็เป็นอันจบสิ้นลงแต่เพียงเท่านี้