บทที่ 18 หอคอยดารา

บทที่ 18 หอคอยดารา

เหยียนหนิงจ้องมองไปยังร่างนั้น

แข็งแกร่งมาก!

ความรู้สึกนี้เหนือกว่าท่านอาจารย์จุนเจ้อจินอวี่ของเขาอย่างแน่นอน ซึ่งหมายความว่าคนผู้นี้ต้องเป็นถึงเจ้าแห่งจักรวาล หรือไม่ก็เจ้าจักรวาลเลยทีเดียว!

ในสมาพันธ์หงเหมิง ความแข็งแกร่งของสมาชิกทุกคนจะถูกประเมินตามผลงานการต่อสู้

ผู้ที่เพิ่งเข้าร่วมสมาพันธ์หงเหมิงจะเริ่มต้นที่ระดับหนึ่งดาว

ระดับสองดาวถือเป็นอมตะระดับราชาผู้ทรงพลัง ซึ่งอยู่ในระดับใกล้เคียงกับอมตะระดับราชาขั้นสูง

ระดับสามดาวคือขีดจำกัดระดับราชา

ระดับสี่ดาวคือราชาไร้เทียมทาน และจุนเจ้อจักรวาลขั้นต้นก็จัดอยู่ในระดับนี้เช่นกัน

ระดับห้าดาวคือจุนเจ้อจักรวาลขั้นกลาง

ระดับหกดาวคือจุนเจ้อจักรวาลขั้นสูง

ระดับเจ็ดดาวคือเจ้าแห่งจักรวาล และเจ้าจักรวาลที่อ่อนแอที่สุดก็จัดอยู่ในระดับนี้เช่นกัน

ในปัจจุบัน เหยียนหนิงควรจะอยู่ในระดับสามดาว

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่ได้สังหารยอดฝีมือระดับขีดจำกัดระดับราชาคนใดเลย

แถมเขาเพิ่งจะเข้าร่วมสมาพันธ์ได้ไม่นาน จึงยังคงอยู่ในระดับหนึ่งดาวเท่านั้น

ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้อยู่ในระดับขีดจำกัดระดับราชาอย่างแท้จริง

พลังป้องกันของเกราะราชาสามารถสกัดกั้นการโจมตีทั้งหมดที่มีพลังไม่เกินหนึ่งแสนเท่าของพลังระดับเจ้าพิภพขั้นสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์ และการโจมตีทางจิตวิญญาณทั้งหมดที่ไม่เกินระดับขีดจำกัดระดับราชาก็ถูกสกัดกั้นไว้เช่นกัน ส่วนการโจมตีที่เกินกว่านั้นจะถูกลดทอนลงไปถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

นี่คือสถานะการเผาผลาญพลังเทพตามปกติของเขา

เคล็ดวิชาลับที่เขาคิดค้นขึ้นเองคือคัมภีร์ลับเทพเหยียน

เคล็ดวิชาลับของเผ่าเทพเหยียนคือการจำแลงเทพเหยียน

การขยายพลังเทพอยู่ที่สิบเท่า!

ใช่แล้ว การขยายพลังเทพของเขาในตอนนี้สูงถึงสิบเท่าแล้ว!

ในบรรดาผู้ที่อยู่ในระดับขีดจำกัดระดับราชาด้วยกัน

เขาคือผู้ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง!!

เวลาล่วงเลยไป ในพริบตาเดียว เหยียนหนิงก็ใช้เวลาอยู่บนทวีปสังเวยเหยียนมาครบหนึ่งศตวรรษแล้ว

ตลอดหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา เขาได้ออกค้นหาและสังหารอมตะระดับราชาเผ่าพันธุ์ต่างดาวบนทวีปสังเวยเหยียนอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคชะตาหรือเปล่า แต่เผ่าพันธุ์ต่างดาวที่เขาฆ่าไปเกือบทั้งหมดล้วนเป็นเผ่าปีศาจ

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงถูกตั้งค่าหัวโดยยอดฝีมือระดับขีดจำกัดระดับราชาเผ่าปีศาจหลายคน และยังมีข่าวลืออีกว่ามีราชาไร้เทียมทานหมายหัวเขาเอาไว้อีกด้วย

ณ บริเวณภาคตะวันออกของทวีปสังเวยเหยียน บนยอดเขาของเทือกเขาที่สูงตระหง่านนับล้านกิโลเมตร

เหยียนหนิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนยอดเขา

เขากำลังประเมินรายได้จากการต่อสู้ครั้งล่าสุด

การต่อสู้แต่ละครั้งนำมาซึ่งผลตอบแทนที่คุ้มค่าสำหรับเขา

ตลอดหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา เขาสะสมหน่วยหยวนผสมได้เกือบหนึ่งร้อยล้านล้านหน่วยแล้ว

"มีข่าวคราวเรื่องค่าหัวบ้างไหม?"

เหยียนหนิงเอ่ยถาม

"นายท่าน ยังไม่มีข่าวเลยครับ"

เหยียนหนิงพยักหน้ารับ

เมื่อหลายสิบปีก่อน เขาเริ่มตั้งค่าหัวในจักรวาลเสมือนจริงและในสมาพันธ์หงเหมิง เพื่อแลกกับพิกัดของอมตะระดับราชาบนทวีปสังเวยเหยียน

ผู้ที่แจ้งพิกัดจะได้รับรางวัลหนึ่งล้านหน่วยหยวนผสม

ดังนั้น ในช่วงเวลาหนึ่ง

ประสิทธิภาพในการไล่ล่าอมตะระดับราชาของเขาจึงเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

แต่เผ่าพันธุ์ต่างดาวก็ไม่ใช่คนโง่ เมื่อรู้ว่าเหยียนหนิงกำลังตามล่าพวกมัน พวกมันย่อมไม่ยอมเปิดเผยพิกัดของตนเองง่ายๆ

ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งของเหยียนหนิงก็เป็นที่ประจักษ์แล้ว

เขาคือยอดฝีมือระดับขีดจำกัดระดับราชาอย่างแท้จริง

ในดินแดนทวีปสังเวยเหยียนแห่งนี้ ขีดจำกัดระดับราชานั้นแทบจะเรียกได้ว่าเป็นจุดสูงสุดแล้ว

นอกจากอมตะระดับราชาเพียงไม่กี่คนนั้นที่ต้องการเอาชีวิตเขา ก็ไม่มีใครหน้าไหนอยากจะเปิดเผยพิกัดของตัวเองเพื่อเสี่ยงต่อการถูกเหยียนหนิงไล่ล่าหรอก

"เรื่องนี้ชักจะยุ่งยากซะแล้วสิ ฉันควรจะไปจัดการกับพวกที่ตั้งค่าหัวฉันก่อนดีไหมนะ?"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เหยียนหนิงก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

พวกที่ตั้งค่าหัวเขานั้นแทบทั้งหมดล้วนเป็นยอดฝีมือระดับขีดจำกัดระดับราชาผู้ทรงพลัง หรือไม่ก็เป็นราชาไร้เทียมทานเลยทีเดียว

ถึงแม้เขาจะเอาชนะพวกมันได้ แต่เขาก็คงฆ่าพวกมันไม่ได้อยู่ดี

และถ้าเขาพลาดท่าถูกพวกราชาไร้เทียมทานจับตัวได้ เขาเองนั่นแหละที่จะตกอยู่ในอันตราย

มันไม่จำเป็นเลยสักนิด

เขายังไม่อยากเปิดเผยไพ่ตายอย่างร่างแยกหลุมดำของเขาในตอนนี้

มันต้องเก็บไว้ใช้ในยามคับขันจริงๆ เท่านั้น

"ดูเหมือนว่าฉันคงต้องมุ่งหน้าไปที่หอคอยดาราแล้วล่ะ"

เมื่อเทียบกับหอคอยดารา จำนวนอมตะระดับราชาบนทวีปสังเวยเหยียนนั้นน้อยจนน่าสมเพช

อมตะระดับราชาบนทวีปสังเวยเหยียนรวมกันทั้งหมดมีเพียงหยิบมือเดียว แต่หอคอยดารากลับเป็นแหล่งรวมตัวของอมตะระดับราชาหลายแสนคนจากสี่ขุมกำลังหลัก

ต้องรู้ก่อนว่า ทั่วทั้งสมาพันธ์หงเหมิงมีอมตะระดับราชาเพียงสามล้านกว่าคนเท่านั้น

เป็นเพราะการมีอยู่ของหอคอยดารานั่นเอง ที่สามารถดึงดูดอมตะระดับราชาจำนวนมหาศาลให้ไปรวมตัวกันที่นั่นได้

เขาโบกมือ เปิดภาพฉายโฮโลแกรมขึ้นมา

มันคือภาพของหอคอยดารา

ในฐานะสุดยอดของวิเศษระดับเทพราชันย์ที่จั่วซานเค่อทิ้งไว้ให้ลูกศิษย์สายเลือดชาวโลกเพียงผู้เดียว

ตัวหอคอยมีทั้งหมดเก้าชั้น สูงตระหง่านถึงเก้าปีแสง และถูกจัดวางไว้ที่นี่มานานนับพันล้านปี ตั้งแต่ก่อนที่สนามรบแห่งนี้จะถูกเปิดใช้งานเสียอีก

ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานนับไม่ถ้วน มันได้ดูดซับพลังงานจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุดมาอย่างต่อเนื่อง

ก่อให้เกิดเป็นเนบิวลาเกลียวเก้าชั้นอยู่ภายใน

ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ แรงฉีกกระชากก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ที่เกลียวชั้นที่สี่ อมตะระดับราชาก็แทบจะต้านทานไม่ไหวแล้ว

มีเพียงจุนเจ้อเท่านั้นที่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ

และเมื่อถึงชั้นที่เจ็ด แม้แต่จุนเจ้อจักรวาลก็ยังถูกฉีกกระชากจนแหลกสลาย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพลังอันมหาศาลของมัน!

นอกจากนี้ ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่เหยียนหนิงปรารถนาอย่างยิ่ง

นั่นก็คือ ดาราผนึก

เหยียนหนิงรู้ดีว่าเขาไม่สามารถครอบครองหอคอยดาราได้

แต่เขาก็ยังสามารถเก็บเกี่ยวดาราผนึกมาได้บ้าง

"เอาล่ะ ออกเดินทางกันเลย!"

สามเดือนต่อมา

เมื่อยานอวกาศหลุดออกจากจักรวาลมืด แสงสว่างเจิดจ้าก็สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างยานในฉับพลัน

"มาถึงแล้ว"

เหยียนหนิงยืนอยู่ในห้องนักบิน สายตาของเขามองทะลุกระจกนิรภัย จ้องมองไปยังภาพอันน่าเกรงขามที่อยู่ห่างออกไป

หอคอยดารา!

หอคอยยักษ์อันโอ่อ่าตระการตา สูงตระหง่านถึงเก้าปีแสง ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางห้วงอวกาศ ทั่วทั้งตัวหอคอยเป็นสีทองแดง มีลวดลายลับอันซับซ้อนและล้ำลึกสลักเสลาอยู่บนพื้นผิวนับไม่ถ้วน แต่ละลวดลายราวกับแฝงไปด้วยความจริงอันลึกซึ้งของจักรวาล

สิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่าคือ มีเนบิวลาเกลียวขนาดยักษ์เก้าวงล้อมรอบตัวหอคอย แต่ละวงเปล่งประกายแสงสีที่แตกต่างกันออกไป ตั้งแต่สีฟ้าอ่อนในชั้นนอกสุดไปจนถึงสีม่วงเข้มในชั้นในสุด เป็นความงามที่ชวนให้แทบหยุดหายใจ

"นี่คือ... หอคอยดารางั้นรึ!"

ม่านตาของเหยียนหนิงหดเกร็งเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเตรียมใจมาแล้ว แต่เมื่อได้เห็นด้วยตาตัวเอง จิตวิญญาณของเขาก็ยังคงสั่นสะท้าน

แรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวหอคอย ราวกับเป็นการประกาศก้องอย่างเงียบๆ ว่า นี่คือสิ่งประดิษฐ์ชั้นยอด ที่มนุษย์เดินดินไม่อาจลบหลู่ได้!

เหยียนหนิงสูดลมหายใจเข้าลึก: "สมคำร่ำลือจริงๆ"

เขาบังคับยานอวกาศให้ค่อยๆ เข้าไปใกล้ และสังเกตเห็นอะไรบางอย่างในเวลาเดียวกัน

มีเศษซากนับไม่ถ้วนล่องลอยอยู่รอบๆ ตัวหอคอย ไม่ว่าจะเป็นเศษยานอวกาศ เศษซากอาวุธ หรือแม้แต่โครงกระดูกมากมาย!

สิ่งเหล่านี้คือป้ายหลุมศพที่หลงเหลือจากเหล่ายอดฝีมือที่พยายามจะพิชิตหอคอยดาราตลอดหลายพันล้านปีที่ผ่านมา

"ติ๊ด!"

เครื่องมือสื่อสารดังขึ้นกะทันหัน และมีข้อความจากสมาพันธ์หงเหมิงเด้งขึ้นมา: [ท่านมารอัคคี ตรวจพบว่าท่านได้เดินทางมาถึงบริเวณหอคอยดาราแล้ว]

[คำเตือนพิเศษ: ห้ามเข้าใกล้เกินกว่าเกลียวชั้นที่ห้า อัตราการรอดชีวิตของระดับขีดจำกัดระดับราชานั้นต่ำกว่า 1%]

[จำนวนอมตะระดับราชาเผ่าพันธุ์ต่างดาวในหอคอยปัจจุบัน: ประมาณ 270,000 คน]

เหยียนหนิงแสยะยิ้ม: "270,000 คนงั้นรึ? มากพอให้ฉันไล่ฆ่าได้จุใจเลยล่ะ!"

เขาเก็บยานอวกาศ ร่างของเขากะพริบวาบ และบินตรงไปยังฐานด้านล่างสุดของหอคอยดารา

ตัวหอคอยดาราถูกล้อมรอบด้วยเกลียวเนบิวลา

แต่บริเวณฐานของหอคอยนั้นไม่มีเกลียวเนบิวลาอยู่เลย

มีทางเข้าเก้าแห่งอยู่ที่ฐาน

อมตะระดับราชาเผ่าพันธุ์ต่างดาวจำนวนมาก หรือแม้แต่อมตะระดับแต่งตั้งโหว ก็จะเข้าไปในหอคอยจากทางเข้าเหล่านี้

"ถึงแล้ว"

เหยียนหนิงบินออกจากยานอวกาศและเก็บมันไปอย่างง่ายดาย

เขายื่นมือออกไปสัมผัสตัวหอคอย

นอกจากความเย็นเยียบ เขาก็ไม่รู้สึกถึงสิ่งอื่นใดเลย

ใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ สมกับที่เป็นสุดยอดของวิเศษระดับเทพราชันย์จริงๆ

ในขณะที่เหยียนหนิงกำลังจะก้าวเข้าไปข้างในนั้นเอง

จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง

"ท่านมารอัคคี"

เหยียนหนิงหันกลับไปมองด้วยความงุนงง

มันคือร่างในชุดเกราะรบสีม่วงร่างหนึ่ง

"ราชากงล้อมาร!"

"ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้เจอท่านที่หอคอยดาราด้วย"

ราชากงล้อมารยิ้มทักทายขณะเดินเข้ามาใกล้

เขาเป็นอมตะระดับราชาเผ่ามนุษย์เช่นกัน โดยมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับใกล้เคียงกับอมตะระดับราชาขั้นสูง

เหยียนหนิงพยักหน้าเล็กน้อย: "อมตะระดับราชาบนทวีปสังเวยเหยียนแทบจะถูกฉันฆ่าตายจนหมดแล้ว ฉันก็เลยต้องมาเสี่ยงโชคที่นี่แทนไง"

ราชากงล้อมารหัวเราะลั่นเมื่อได้ยินเช่นนั้น: "ฮ่าฮ่าฮ่า นั่นมันสไตล์ท่านจริงๆ!"

ความคลั่งไคล้ในการเข่นฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างดาวของเหยียนหนิงนั้นเลื่องลือไปทั่วทั้งสนามรบนอกอาณาเขต

แทบทุกคนต่างก็รู้เรื่องนี้ดี