บทที่ 120 สร้างสมบัติวิเศษประจำตัว

บทที่ 120 สร้างสมบัติวิเศษประจำตัว

"คุณหนูลั่ว เดินทางปลอดภัย!"

เฉินเต้าเสวียนโบกมือให้ลั่วหลี แต่นางกลับกระโดดลงไปในน้ำโดยไม่สนใจเขา

เฉินเต้าเสวียนรู้สึกอับอายเล็กน้อยขณะที่เขาวางมือลง

เฉินเต้าเสวียนรู้ดีในใจว่า เขาเพิ่งทำตัว "หยาบคาย" ไป และลั่วหลีกำลังโกรธเขาอยู่

การกระทำของเขาก่อนหน้านี้ในโลกใต้ทะเล อย่าว่าแต่ในโลกที่ค่อนข้างอนุรักษ์นิยมนี้เลย แม้แต่ในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขา มันก็เพียงพอแล้วที่เขาจะถูกจับเข้าคุกได้เจ็ดวัน

ดีใจจนลืมตัว!

ในที่สุด เฉินเต้าเสวียนก็เข้าใจความหมายของคำนี้แล้ว

แต่เมื่อนึกถึงดอกบัวสรรสร้างในถุงเก็บของ เขาก็ไม่สนใจอะไรอีกต่อไป

หลังจากแยกแยะทิศแล้ว

เฉินเต้าเสวียนก็บินไปในทิศทางของเกาะซวงหู

เมื่อเฉินเต้าเสวียนกลับมาที่เกาะซวงหูอีกครั้ง

มันก็เป็นเวลาดึกแล้ว

เขากลับมาที่คฤหาสน์ของตัวเองคนเดียว

จากนั้นมาที่ห้องหลอมอาวุธของเขา

เฉินเต้าเสวียนหยิบดอกบัวสรรสร้างออกจากถุงเก็บของอย่างอดไม่ได้

ก่อนหน้านี้ในโลกใต้ทะเล

เฉินเต้าเสวียนไม่มีเวลาสังเกตอย่างละเอียด

ตอนนี้ หลังจากกลับมาที่เกาะซวงหูแล้ว เฉินเต้าเสวียนพบว่า มันมีแสงดาวระยิบระยับอยู่บนดอกบัวสรรสร้างสีขาว

เมื่อเห็นแสงดาวระยิบระยับนี้

เฉินเต้าเสวียนก็นึกถึงชั้นดวงดาวของโลกใต้ทะเล

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันงดงามใต้ท้องทะเลนั้น มันทำให้เฉินเต้าเสวียนรู้สึกตกตะลึงอย่างยิ่ง!

ไม่นานนัก เขาโยนความคิดที่ไม่เกี่ยวข้องทั้งหมดออกไปจากใจ

เฉินเต้าเสวียนหยิบดอกบัวสรรสร้างขึ้นมาต้นหนึ่ง

สมบัติลดแรงดันตันเถียนที่เขาจินตนาการไว้นั้น จะต้องสร้างขึ้นตามวิธีการสร้างสมบัติวิเศษประจำตัว

เมื่อเทียบกับสมบัติวิเศษทั่วไป การสร้างสมบัติวิเศษประจำตัวนั้น มีเพียงขั้นตอนพิเศษในการหลอมรวมเข้ากับแก่นแท้โลหิตของเจ้าของเท่านั้น

เพียงแค่ทำตามขั้นตอนพิเศษนี้ให้เสร็จสิ้น

อย่างอื่นก็ไม่มีความแตกต่างระหว่างสมบัติวิเศษทั่วไป กับสมบัติวิเศษประจำตัวมากนัก

แน่นอน

การหลอมรวมแก่นแท้โลหิตไม่ใช่เรื่องง่าย มันจะต้องค่อยๆ ปรับสมบัติวิเศษ ตามสถานการณ์เฉพาะของเจ้าของ เพื่อให้เข้ากับการหลอมรวม

ดังนั้น

ช่างหลอมสร้างต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเจ้าของสมบัติวิเศษประจำตัว

เฉินเต้าเสวียนในฐานะช่างหลอมสร้าง การสร้างสมบัติวิเศษประจำตัวให้กับตัวเองนั้น

มันเป็นเรื่องง่ายดายมากๆ!

และตอนนี้ เขาพบวัสดุหลักในการปรับแต่งสมบัติลดแรงดันตันเถียนแล้ว

สิ่งที่เหลืออยู่คือ การออกแบบสมบัติวิเศษชิ้นนี้…

สำหรับเรื่องนี้

เฉินเต้าเสวียนซึ่งเคยสร้างเตาหลอมรวมจิตวิญญาณมาก่อน ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีประสบการณ์เลย…

ทันทีที่เขาใส่ปราณแก่นแท้เข้าไปในดอกบัวสรรสร้าง

ไม่นานนัก

เมื่อใส่ปราณแก่นแท้เข้าไป แสงดาวบนดอกบัวสรรสร้างก็สว่างขึ้น

ยิ่งใส่ปราณแก่นแท้มากเท่าไหร่ แสงที่ดอกบัวสรรสร้างเปล่งออกมา ก็ยิ่งสว่างมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

แต่ไม่ว่าเฉินเต้าเสวียนจะใส่เข้าไปมากแค่ไหน

พืชจิตวิญญาณต้นนี้ก็เหมือนภาชนะที่ไม่มีก้นบึ้ง ทันรับเอาปราณแก่นแท้ทั้งหมดของเฉินเต้าเสวียนไว้

แน่นนอนว่า เฉินเต้าเสวียนย่อมรู้ดี

พืชจิตวิญญาณต้นนี้ต้องมีขีดจำกัดความจุ

มันเป็นเพียงว่า ด้วยปริมาณปราณแก่นแท้ทั้งหมดในทะเลปราณของเขาในตอนนี้ มันยังห่างไกลจากขีดจำกัดความจุของดอกบัวสรรสร้าง

ในเวลานี้เอง

เฉินเต้าเสวียนก็นึกถึงปัญหาอีกอย่างหนึ่งขึ้นมาได้

เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน

หลังจากที่ปราณแก่นแท้ที่ผ่านการหลอมด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่กลายเป็นปราณหยวน คุณภาพของมันจะต้องสูงมาก แม้แต่ปราณกระบี่ของขอบเขตสร้างรากฐานก็เทียบไม่ได้

แล้วเฉินเต้าเสวียนจะมั่นใจได้อย่างไรว่า สมบัติลดแรงดันตันเถียนที่เขาสร้างขึ้นนี้ มันจะสามารถรองรับปราณหยวนจำนวนมากได้?

นี่ไม่ใช่เรื่องตลก!

หากไม่สามารถทดสอบขีดจำกัดความจุของสมบัติลดแรงดันตันเถียนนี้

เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน เขาจะเผชิญกับความเสี่ยงอย่างมาก

คิดไปคิดมา

เขาต้องหาผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานมาเป็นหนูทดลองให้เขา เพื่อทดสอบขีดจำกัดความจุที่แท้จริงของสมบัติวิเศษชิ้นนี้

ไม่รู้ว่าทำไม…

สิ่งที่ผุดขึ้นมาในใจของเขา ไม่ใช่ผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่เป็นลั่วหลี!

ลั่วหลีไม่เพียงแต่เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานขั้นปลายอีกด้วย

กล่าวได้ว่าพรสวรรค์ของนางดีมาก

ในคำพูดของลั่วซิ่วหยวน บุตรสาวของเขาเกิดในเผ่าเงือก และพรสวรรค์ของนางถูกทำให้เสียเวลา

มิฉะนั้น ตอนนี้นางอาจจะเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตคฤหาสน์ม่วงแล้วก็ได้

แต่เขาเพิ่งไปทำให้นางขุ่นเคือง แถมตอนนี้ต้องขอความช่วยเหลือจากนางอีก

เฉินเต้าเสวียนรู้สึกละอายใจเล็กน้อย

"ช่างมันเถอะ สร้างสมบัติวิเศษชิ้นนี้ขึ้นมาก่อน ค่อยว่ากันเรื่องการทดสอบประสิทธิภาพ"

เฉินเต้าเสวียนส่ายหน้า และพึมพำออกมา

จิตสำนึกของเขาจมดิ่งลงสู่ทะเลจิตสำนึก

ฝุ่นดาวสิบดวงหมุนรอบๆ คัมภีร์สีทองอย่างต่อเนื่อง

เฉินเต้าเสวียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และชนฝุ่นดาวสิบดวงเข้าด้วยกัน

ชั่วลมหายใจต่อมา

ความรู้แจ้งที่คุ้นเคยก็มาเยือนอีกครั้ง

หนึ่งก้านธูปผ่านไป

เมื่อเฉินเต้าเสวียนลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มีความมั่นใจในการสร้างสมบัติลดแรงดันตันเถียนแล้ว

เห็นเฉินเต้าเสวียนหยิบดอกบัวสรรสร้างขึ้นมาต้นหนึ่ง

จากนั้นจารึกอักขระเวทย์ลงบนพื้นผิวของมัน

เมื่อจารึกอักขระเวทย์แล้ว พลังปราณบนดอกบัวสรรสร้างก็ไหลเวียนไปตามอักขระเวทย์อย่างต่อเนื่อง

อักขระเวทย์ชั้นที่หนึ่ง อักขระเวทย์ชั้นที่สอง อักขระเวทย์ชั้นที่สาม.

อักขระเวทย์ซ้อนทับกันถึงชั้นที่สาม

พลังปราณบนดอกบัวสรรสร้างก็สลายไปในทันที

"ล้มเหลว"

เฉินเต้าเสวียนมองไปที่ดอกบัวสรรสร้าง ที่ถูกเขาทำให้ไร้ประโยชน์ และพูดด้วยความปวดหัว "อักขระควบคุมนี้ยากเกินไป มันต้องคอยควบคุมการดูดซับปราณแก่นแท้ของดอกบัวสรรสร้าง และทำให้มันหล่อเลี้ยงเจ้าของ แถมยังต้องควบคุมไม่ให้มันดูดซับปราณแก่นแท้เป็นสารอาหารของตัวเองอย่างสมบูรณ์อีก และสุดท้าย มันต้องซ้อนทับกับอักขระอื่นๆ"

เฉินเต้าเสวียนนวดขมับที่หนักอึ้งของเขา แล้วลองใหม่อีกครั้ง

ด้วยความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า

ดอกบัวสรรสร้างตรงหน้าเขาก็ค่อยๆ ลดน้อยลง

สิบวัน ยี่สิบวัน หนึ่งเดือน

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า

เฉินเต้าเสวียนที่จดจ่ออยู่กับการวิจัย จนเขาไม่สามารถสังเกตเห็นกาลเวลาที่ผ่านไปได้เลย

แม้แต่เฉินเซียนเหอกลับมาที่ตระกูลเพื่อเอากระบี่บิน เขาก็ไม่ได้ทักทายอาสิบสามของเขา

ครึ่งปีต่อมา

ในห้องหลอมสมบัติวิเศษ

เฉินเต้าเสวียนจ้องมองไปที่ดอกบัวสรรสร้างตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา

นี่เป็นครั้งที่สามแล้ว ที่เขาไปเอาดอกบัวสรรสร้างมาจากลั่วหลี

ดอกบัวสรรสร้างเต็มสามถุงเก็บของ ตอนนี้กลายเป็นของไร้ประโยชน์ในการทดลองของเขา

แต่หลังจากผ่านไปนานขนาดนี้ ผ่านการทดลอง การปรับเปลี่ยน และการรู้แจ้งนับครั้งไม่ถ้วน

ในที่สุด เฉินเต้าเสวียนก็ได้ข้อสรุปเบื้องต้นเกี่ยวกับอักขระเวทย์ของสมบัติวิเศษชิ้นนี้แล้ว

ฉากนี้….

หากช่างหลอมสร้างระดับสองคนอื่นพบเห็นเข้า พวกเขาคงต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน

เพราะช่างทุกคนล้วนหลอมสมบัติวิเศษ ตามวิธีการหลอมในมรดกอย่างเป็นขั้นเป็นตอน แต่เฉินเต้าเสวียนได้ก้าวกระโดดไปสู่ขั้นตอนของการสร้างสมบัติวิเศษชนิดใหม่แล้ว

โดยทั่วไป

ช่างหลอมสร้างที่สามารถสร้างสมบัติวิเศษชนิดใหม่ได้ ล้วนเป็นบุคคลระดับปรมาจารย์ที่มีทักษะการหลอมสมบัติวิเศษที่สูงส่ง

และแม้แต่ช่างหลอมสร้างระดับปรมาจารย์เช่นนี้ พวกเขาก็ไม่สามารถสร้างสมบัติวิเศษขึ้นมาได้อย่างง่ายดายภายในเวลาไม่กี่ปี

การสร้างสมบัติวิเศษแต่ละชิ้น

จะต้องมาพร้อมกับความพยายามหลายสิบปี หรือแม้แต่ทั้งชีวิตของช่างหลอมสร้าง

พวกเขาย่อมไม่มีทางที่จะเลียนแบบเฉินเต้าเสวียนได้

เขาสร้างสมบัติวิเศษขึ้นมาได้ภายในเวลาครึ่งปีเท่านั้น!

และยังเป็นสมบัติวิเศษที่ไร้เทียมทานอย่าง… สมบัติลดแรงดันตันเถียนอีกด้วย!

สมบัติวิเศษชิ้นนี้หมายถึงอะไร?

แน่นอนว่า เฉินเต้าเสวียนรู้ดีกว่าใครๆ

ไม่เพียงแต่เขาจะสามารถโจมตีเข้าสู่ขอบเขตมือกระบี่ในตำนานได้เท่านั้น แต่ยังหมายความว่าลูกหลานตระกูลเฉินจะไม่มีปัญหาในการก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานอีกต่อไป

ตราบใดที่ลูกหลานตระกูลเฉินบรรลุขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสมบูรณ์แบบก่อนอายุหกสิบปี พวกเขาทุกคนจะสามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้สำเร็จ

และการบรรลุขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสมบูรณ์แบบก่อนอายุหกสิบปี แม้แต่ผู้ฝึกตนรากจิตวิญญาณระดับต่ำ ที่ได้รับทรัพยากรระดับพื้นฐานของตระกูลเฉิน ย่อมไม่มีปัญหาแต่อย่างใด!