บทที่ 22 กระบี่หิมะสังหารปีศาจ
บทที่ 22 กระบี่หิมะสังหารปีศาจ
บทที่ 22 กระบี่หิมะสังหารปีศาจ
ลองดู?
ลองยังไง?
เพียงแค่เรื่องกระบี่ไล่ล่าสายลมขั้นสำเร็จยิ่งใหญ่ของหลานชาย เรื่องนี้ก็ทำให้เฉินเซียนเหอตกตะลึงมากพอแล้ว
ตอนนี้เขากลับบอกว่าจะสังหารงูทะเลระดับหนึ่งขั้นปลายตัวนี้ เฉินเซียนเหอจะเชื่อได้อย่างไร?
ขณะที่เขากำลังจะห้าม
เสียงตะโกนของชายชราในชุดคลุมสีดำก็ดังขึ้นข้างหูทุกคนอีกครั้ง “ทุกท่านระวัง สัตว์ร้ายตัวนี้กำลังจะหลุดออกมาแล้ว!”
ทันทีที่พูดจบ
ชั้นน้ำแข็งบนลำตัวของอสรพิษลายโลหิตก็ค่อยๆ แตกออก เศษน้ำแข็งตกลงบนผิวน้ำ กระเด็นเป็นละอองน้ำขนาดใหญ่
“ฟ่อ!!!”
อสรพิษลายโลหิตส่งเสียงร้องที่น่ากลัว
ทุกคนรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกพุ่งตรงไปที่หน้าผาก เฉินเซียนเหอยังพบว่า ผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสองที่มีระดับการฝึกตนต่ำที่สุดในกลุ่ม ตัวสั่นด้วยความกลัวจากออร่าของสัตว์อสูรตัวนี้
“มันจบแล้ว!”
ชายชราในชุดคลุมสีดำร้องไห้ในใจ
แต่ไม่ว่าจะไม่เต็มใจแค่ไหน ในเวลานี้ก็มีเพียงทางเดียวคือการหนี
อสรพิษลายโลหิตสั่นลำตัวขนาดใหญ่ เศษน้ำแข็งนับไม่ถ้วนตกลงไปในน้ำทะเลหรือบนผิวน้ำแข็ง เกิดเสียงดังตุบตับ
เห็นได้ชัดว่างูทะเลตัวนี้กำลังจะหลุดออกมา
ในขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวัง
แสงกระบี่ก็พุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า
กระบี่เล่มนี้มีสีขาวทั้งเล่ม แสงกระบี่ยาวเกือบหนึ่งจั้ง แม้ว่าจะอยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง ทุกคนก็ยังคงรู้สึกถึงออร่าที่เย็นยะเยือก และพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่งที่แผ่ออกมาจากกระบี่บินเล่มนี้
“แสงกระบี่เก้าฉื่อ! กระบี่บินระดับหนึ่งขั้นสูง!”
“นี่คืออาวุธวิเศษระดับหนึ่งขั้นสูงงั้นเหรอ?”
“ตายแน่ๆ งูทะเลตายแน่ๆ! ตายซะ! ตายซะ! ฮ่าฮ่า!”
“...”
เมื่อชายชราในชุดคลุมสีดำเห็นกระบี่เล่มนี้ แม่แต่ในใจของเขาก็รู้สึกหวาดกลัว
เห็นได้ชัดว่าพลังของกระบี่เล่มนี้เพียงพอที่จะคุกคามชีวิตของเขาแล้ว
ในเวลานี้เอง
เฉินเต้าเสวียนรู้สึกว่าอากาศข้างหน้ากระบี่บินเหนียวมาก ราวกับมีบางอย่างขัดขวางไม่ให้เขาแสดงพลังทั้งหมดของกระบี่บิน
เพียงแต่ความรู้สึกนี้แวบขึ้นมาแล้วหายไป
ในสายตาของคนอื่นๆ กระบี่หิมะบินไม่เพียงแต่มีพลังที่น่ากลัวเท่านั้น ความเร็วยังเร็วเหมือนสายรุ้ง
เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว กระบี่บินของเฉินเต้าเสวียนเร็วกว่าหนึ่งเท่า
นี่คือการแสดงออกของกระบี่ไล่ล่าสายลมที่บรรลุระดับขั้นสำเร็จยิ่งใหญ่ ไม่เพียงแต่ความเร็วของกระบี่บินจะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าหลังจากควบคุมกระบี่แล้ว พลังยังเพิ่มขึ้นเกือบเจ็ดส่วน
กระบี่หิมะบินระดับหนึ่งขั้นสูง บวกกับกระบี่ไล่ล่าสายลมที่เพิ่มพลังของกระบี่บินเจ็ดส่วน
มันได้สร้างกระบี่ที่น่าทึ่งในเวลานี้!
“ฟ่อ!!!”
เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่เล่มนี้ อสรพิษลายโลหิตที่ยืนตัวตรงก็รู้สึกถึงภัยคุกคามถึงชีวิต มันบิดลำตัวอย่างบ้าคลั่ง พยายามหลบคมกระบี่ของกระบี่หิมะบิน
แต่มันเพิ่งหลุดออกมาจากคาถาพันธนาการน้ำแข็งของชายชราในชุดคลุมสีดำ ลำตัวยังแข็งทื่อ ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วของกระบี่หิมะบินนั้นเร็วเกินไป ทำให้มันไม่สามารถหลบได้
“ฉึก!”
เสียงเหมือนมีดร้อนตัดเนยดังขึ้น
อสรพิษลายโลหิตตัวยาวกว่ายี่สิบจั้ง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งจั้งตัวนี้ ถูกเฉินเต้าเสวียนตัดหัวด้วยกระบี่เดียว
เมื่อเห็นฉากนี้ ชายชราในชุดคลุมสีดำก็ตกตะลึงก่อน จากนั้นก็ดีใจอย่างมาก
หลังจากฟื้นฟูพลังปราณในตันเถียนแล้ว เขาก็รีบใช้คาถาพันธนาการน้ำแข็งอีกครั้ง แช่แข็งซากศพของงูทะเลที่ดิ้นไปมาเพราะสูญเสียหัว
ครึ่งชั่วยามต่อมา
เมื่อพลังชีวิตสุดท้ายของงูทะเลหายไปภายใต้อิทธิพลของความหนาวเย็นของคาถาพันธนาการน้ำแข็ง ผิวน้ำก็กลับมาสงบอีกครั้ง
“ตายแล้วเหรอ?”
ผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสอง ถามออกมาอย่างระมัดระวัง
“ตายแล้ว!”
เฉินเซียนเหอพยักหน้า จากนั้นก็มองไปที่เฉินเต้าเสวียนที่หน้าซีดอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน
“เยี่ยมมาก! ในที่สุดก็ตายแล้ว!”
“ตายแล้ว ในที่สุดก็ตายแล้ว!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า เราทำสำเร็จแล้ว!”
“...”
ในอากาศ
นอกจากผู้ฝึกตนที่เรือบรรทุกสินค้าถูกทำลายซึ่งมีสีหน้าเศร้าหมองแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็ดีใจอย่างมาก
ท้ายที่สุด การกำจัดอสรพิษลายโลหิต ไม่เพียงแต่หมายความว่าเรือบรรทุกสินค้าของตัวเองปลอดภัยแล้ว ยังหมายถึงการเก็บเกี่ยวที่ไม่คาดคิด
อสรพิษลายโลหิตตัวนี้ ในฐานะสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นปลาย เรียกได้ว่ามีค่าทั้งตัว
บนซากศพที่มันทิ้งไว้ นอกจากแก่นปีศาจและถุงพิษที่มีค่าที่สุดแล้ว เนื้องูยังสามารถนำมากินได้ เขี้ยวงูสามารถนำมาหลอมสร้างอาวุธวิเศษพิเศษได้ หนังงูสามารถนำมาเย็บเป็นเสื้อเกราะป้องกันได้
เมื่อกี้ทุกคนต่างก็โจมตีอย่างหนักหน่วง แต่ไม่สามารถสร้างความเสียหายมากนักให้กับงูทะเลตัวนี้ หนังงูมีส่วนอย่างน้อยแปดส่วน
แม้ว่าหนังงูจะเสียหายไปมากหลังจากถูกทุกคนโจมตี แต่การเย็บเป็นเสื้อเกราะป้องกันสองสามตัวก็ไม่ใช่ปัญหา
หลังจากที่ชายชราในชุดคลุมสีดำย้ายซากศพของงูทะเลไปที่เรือบรรทุกสินค้าของเขาแล้ว เขาก็เชิญทุกคนขึ้นเรือบรรทุกสินค้าของเขา
เมื่อได้ยินคำเชิญของเขา ทุกคนก็มีสมาธิ
ทุกคนรู้ดีว่าถึงเวลาแบ่งสมบัติแล้ว
เรือบรรทุกสินค้าของชายชราในชุดคลุมสีดำใหญ่กว่าเรือมังกรฟ้าของตระกูลเฉินถึงสามเท่า อักขระบนเรือก็มากกว่าเรือมังกรฟ้ามาก
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ชายชราในชุดคลุมสีดำจะหวงแหนเรือบรรทุกสินค้าของเขามาก
ทุกคนคิดในใจ
“ทุกท่าน!”
ชายชราในชุดคลุมสีดำไม่รู้ว่าทุกคนคิดอะไรอยู่ ตามปกติเขาเป็นคนเงียบขรึม แต่ในเวลานี้กลับมีสีหน้าแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าพอใจกับการเก็บเกี่ยวในการต่อสู้ครั้งนี้มาก
“ตามกฎการแบ่งผลงานของนิกายกระบี่เฉียนหยวน ผู้ที่สังหารศัตรูโดยตรงจะมีส่วนแบ่งหลัก สามารถรับสมบัติได้หกส่วน ผู้ช่วยหลักสามารถรับสมบัติได้สามส่วน ส่วนที่เหลืออีกหนึ่งส่วน พวกเจ้าห้าคนแบ่งเท่าๆ กัน ทุกท่านมีความคิดเห็นที่แตกต่างหรือไม่?”
ชายชราในชุดคลุมสีดำมองไปรอบๆ ในที่สุดก็หยุดสายตาที่เฉินเต้าเสวียน
จะบอกว่าเขากำลังถามความคิดเห็นของทุกคน ก็ไม่ถูกนัก ควรบอกว่าเขากำลังถามความคิดเห็นของเฉินเต้าเสวียน
ท้ายที่สุด นี่คือโลกแห่งการฝึกตนที่ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่
พลังที่เฉินเต้าเสวียนแสดงออกมาเมื่อกี้ เพียงพอที่จะทำให้ชายชราในชุดคลุมสีดำให้ความสำคัญกับเขาแล้ว
ทุกคนมองหน้ากัน ส่ายหน้า “แล้วแต่ท่านผู้อาวุโสตัดสินใจ”
“แบ่งกันแบบนี้แหละ”
“...”
เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่มีความคิดเห็นที่แตกต่าง ชายชราในชุดคลุมสีดำก็หยิบหินจิตวิญญาณหนึ่งร้อยก้อนออกมาจากถุงเก็บของ แบ่งให้เฉินเซียนเหอและคนอื่นๆ อีกสี่คน คนละยี่สิบก้อน
“ซากศพของงูทะเลตัวนี้มีราคาประมาณหนึ่งพันก้อนหินจิตวิญญาณ พวกเจ้าห้าคนได้หนึ่งส่วน ก็คือคนละยี่สิบก้อนหินจิตวิญญาณ โปรดตรวจสอบให้เรียบร้อย”
ชายชราในชุดคลุมสีดำโค้งคำนับ
ในบรรดาผู้คน นอกจากผู้ฝึกตนที่เรือบรรทุกสินค้าถูกทำลายแล้ว ผู้ฝึกตนคนอื่นๆ โดยเฉพาะผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสอง ต่างก็มีสีหน้ายินดี
เห็นได้ชัดว่า ยี่สิบก้อนหินจิตวิญญาณสำหรับผู้ฝึกตนอิสระในขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสองอย่างเขา ถือเป็นการเก็บเกี่ยวที่ไม่น้อย
หลังจากเก็บหินจิตวิญญาณใส่ถุงเก็บของแล้ว ทุกคนก็ขอตัวจากชายชราในชุดคลุมสีดำ
หลังจากส่งทุกคนไปทีละคน ชายชราในชุดคลุมสีดำก็มองไปที่เฉินเต้าเสวียน “สหายเต๋า เราพบกันอีกแล้ว”
“ดูเหมือนว่าข้ากับผู้อาวุโสจะมีวาสนาต่อกัน”
เฉินเต้าเสวียนยิ้มๆ ไม่สนใจที่ชายชราในชุดคลุมสีดำเปลี่ยนคำเรียกจาก ‘สหายเต๋าน้อย’ เป็น ‘สหายเต๋า’
ชายชราในชุดคลุมสีดำก็ยิ้มๆ “บอกตามตรง ข้ามีเรื่องอยากรบกวนสหายเต๋า”
“ผู้อาวุโสโปรดพูด”
“ข้าอยากใช้หินจิตวิญญาณเพื่อแลกแก่นแท้ปีศาจ และถุงพิษของงูทะเล ไม่ทราบว่าสหายเต๋าจะคิดอย่างไร?”
เฉินเต้าเสวียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง พยักหน้า “ตกลง แต่ข้าไม่ต้องการหินจิตวิญญาณ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสยังมีลูกแก้วจิตวิญญาณวารีที่ขายให้ข้าวันนี้อีกหรือไม่?”
ดูเหมือนจะเดาได้ว่าเฉินเต้าเสวียนจะถามแบบนี้ ท้ายที่สุด แม้ว่าเฉินเต้าเสวียนจะมีพลังแข็งแกร่ง แต่ขอบเขตบ่มเพาะก็แค่ขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นสามเท่านั้น
สำหรับเขาแล้ว ลูกแก้วจิตวิญญาณวารีที่สามารถเร่งความเร็วในการบำเพ็ญเพียรนั้น แน่นอนว่าน่าสนใจกว่าสิ่งภายนอกอื่นๆ
ส่วนชายชราในชุดคลุมสีดำ ลูกแก้วจิตวิญญาณวารีนั้นค่อนข้างไร้ประโยชน์
ตอนนี้ขอบเขตบ่มเพาะของเขาเป็นขอบเขตหลอมรวมพลังปราณขั้นเก้าแล้ว เว้นแต่จะสามารถทะลวงไปถึงขอบเขตสร้างรากฐานได้ มิฉะนั้นสมบัติล้ำค่าที่เพิ่มระดับการฝึกตนเหล่านี้ มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา
“นี่คือลูกแก้วจิตวิญญาณวารีห้าลูก ราคาห้าร้อยหินจิตวิญญาณ ส่วนที่เหลืออีกหนึ่งร้อยหินจิตวิญญาณ ขอมอบเนื้องูทะเลนี้ให้สหายเต๋า เป็นอย่างไร?”
ชายชราในชุดคลุมสีดำหยิบลูกแก้วจิตวิญญาณวารีขนาดเท่าลูกหินออกมาห้าลูก
“ตกลง!”
เฉินเต้าเสวียนพยักหน้าเห็นด้วย
หลังจากตกลงเรื่องการแบ่งสมบัติแล้ว
ต่อไปก็คือการจัดการซากศพของงูทะเล
ทั้งสามคนเป็นผู้ฝึกตน ความเร็วในการใช้อาวุธวิเศษจัดการซากศพของงูทะเลนั้นรวดเร็วมาก เพียงแค่หนึ่งชั่วยาม งูทะเลก็ถูกถลกหนังและแล่เนื้อ
เนื้องูและลูกแก้วจิตวิญญาณวารีห้าลูกเป็นของเฉินเต้าเสวียน หนังงู เขี้ยวงู ถุงพิษ แก่นแท้ปีศาจ เป็นของชายชราในชุดคลุมสีดำ