บทที่ 14 จัดการเรื่องในวงการรถยนต์

บทที่ 14 จัดการเรื่องในวงการรถยนต์

"ไร้ซึ่งความอัปยศ ไร้ซึ่งความเสียใจ"

"เหตุใดฉันจึงต่ำต้อย เหตุใดฉันจึงต้องคุกเข่า"

"ถูกหรือผิด จริงหรือลวง"

"ทางเลือกหาได้เกี่ยวพันกับความถูกผิดไม่..."

เสียงร้องเพลงทวีความหนักแน่นขึ้นเรื่อยๆ ทะยานสูงขึ้นและสูงขึ้นไปอีก

เบื้องหลังหน้าจอ ผู้เล่นที่กำลังรับชมมิวสิกวิดีโอต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ความเร่าร้อนพวยพุ่งผ่านไขสันหลังตรงดิ่งเข้าสู่สมอง ราวกับหนังศีรษะกำลังลุกเป็นไฟ

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลย

นั่นสิ เกมแฟนเมดเถื่อนๆ บ้าบออะไรจะมีเพลงประกอบเป็นของตัวเองได้ยังไงกัน

แถมคุณภาพของเพลงประกอบยังสูงส่งขนาดนี้เชียวหรือ

ยิ่งฟัง พวกเขาก็พบว่าตัวเองลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว สัมผัสได้ถึงความสมจริงอย่างน่าประหลาด

ที่สำคัญที่สุด เมื่อเพลงจบลงและเลื่อนหน้าจอลงมา ผู้เล่นก็พบกับสิ่งที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่า

ในรายชื่อผู้สร้างมิวสิกวิดีโอ 'ผู้ไร้นาม' นักร้องก็คือ...

โรบิน อย่างนั้นหรือ

[ห๊ะ]

[พระเจ้าช่วย เพลงประกอบนี้มันสุดยอดไปเลย เพราะเกินไปแล้ว ฉันต้องฟังซ้ำอีกรอบ]

[พวกเด็กๆ นี่มันเรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย ความรู้สึกที่ดำดิ่งลงไปนี้... ไหนใครบอกว่าเป็นเกมแฟนเมดเถื่อนๆ ไง เกมแฟนเมดเถื่อนๆ ของพวกนายมีเพลงประกอบแบบนี้ด้วยหรือไง]

[จีเฒ่าคือเทพเจ้า]

[ไม่ เดี๋ยวก่อน ฉันรู้สึกว่ามีข้อมูลมากมายซ่อนอยู่ในเพลงประกอบนะ มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนพอจะตีความให้ฟังได้บ้างไหม]

[ใครจะสนเรื่องเกมในตอนนี้กันล่ะ รีบเลื่อนลงไปดูสิว่าใครเป็นคนร้อง]

[นักร้อง... พระเจ้าช่วย นี่ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย โรบินงั้นหรือ]

[ความฝันแห่งระเบียบยังตามหลอกหลอนฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย นี่คือซูเปอร์สตาร์ระดับโลก คุณหนูโรบินใช่ไหม เธอคือนักร้องของมิวสิกวิดีโอนี้งั้นหรือ]

[ฉันว่าแล้วว่าเสียงคุ้นๆ เป็นเธอจริงๆ ด้วย ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของเธอเลยนะ]

[มีบางอย่างผิดปกติแล้ว คนสร้างเกมนี้เป็นใครกันแน่ บริษัทข้ามดวงดาวธรรมดาๆ ไม่มีทางติดต่อคุณหนูโรบินได้แน่ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเชิญเธอมาทักทายเลย]

ไม่มีเวลามามัวชื่นชมเพลงประกอบแอมฟอเรียสที่สุดแสนจะอลังการ เพราะสิ่งที่จะปรากฏต่อไปก็คือ...

นักร้องชาวฮาโลเวียนผู้โด่งดังระดับกาแล็กซี ซูเปอร์สตาร์และนักการกุศลผู้เลื่องชื่อแห่งตระกูล ผู้ซึ่งเคยช่วยเหลือลูกเรือขบวนรถไฟแอสทรัลในการกอบกู้เพนาโคเนีย... คุณหนูโรบิน

ไม่ว่าตัวเกมจะเป็นอย่างไร ชื่อเสียงของโรบินเพียงอย่างเดียวก็สามารถดึงดูดผู้เล่นจำนวนมหาศาลให้เข้ามาเล่นเกมของสวีฉงได้แล้ว

เมื่อต้องเผชิญกับความตื่นตะลึงและคำถามมากมายจากชุมชน สวีฉงย่อมเลือกที่จะซ่อนตัวอยู่เงียบๆ และฮัมเพลงเบาๆ อยู่หลังหน้าจอ

บนโทรศัพท์ของเขา ภายใต้ไอคอนรูปนกสีฟ้าตัวน้อย

นิ้วของสวีฉงกำลังพิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว

[สวีฉง: ขอโทษที่ต้องรบกวนนะ ได้ยินมาว่าคุณเลื่อนตารางการแสดงออกไปหลายวันเพื่อสิ่งนี้เลย]

[สวีฉง: อย่างน้อยก็ให้ผมชดเชยค่าเสียหายในช่วงหลายวันที่ผ่านมาให้คุณเถอะนะ]

[โรบิน: ไม่รบกวนเลยค่ะ ในเมื่อคุณอธิบายสถานการณ์ให้ฉันฟังแล้ว ฉันก็ต้องเต็มที่อย่างแน่นอนค่ะ]

[โรบิน: ส่งรูปภาพปอมปอมดีใจ]

[สวีฉง: ส่งรูปภาพปอมปอมยกนิ้วโป้ง]

[สวีฉง: แต่ผมอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากคุณไปอีกนานเลยล่ะ ท้ายที่สุดแล้ว ผมเตรียมภาพยนตร์สั้นไว้หลายเรื่องเลยที่ต้องใช้เสียงร้องของคุณ]

[โรบิน: ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยินดีที่จะร้องเพลงให้คุณฟัง]

[โรบิน: ตั้งแต่ตอนที่อยู่เพนาโคเนีย ฉันยังนึกไม่ออกเลยว่าจะตอบแทนคุณยังไงดีสำหรับเรื่องของพี่ชายฉัน]

[โรบิน: อีกอย่าง เนื้อเพลงนี้ก็ยอดเยี่ยมมากเลย ฉันไม่คิดว่านี่จะเป็นแค่การแลกเปลี่ยนหรือการช่วยเหลือธรรมดาๆ หรอกนะคะ]

[สวีฉง: ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องรบกวนคุณบ่อยๆ แล้วล่ะ]

[โรบิน: ติดต่อฉันได้ตลอดเวลาเลยนะคะ]

[ส่งรูปภาพปอมปอมส่งหัวใจ]

สวีฉงปิดโทรศัพท์ลงพลางถอนหายใจยาว

"เส้นสาย วงการรถยนต์..."

เพื่อช่วยกู้ดาวอาฮา เขาได้งัดเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่มีออกมาใช้ ดึงเอาพลังของทั้งจักรวาลมารวมกัน

ต่างจากความตกตะลึงของชุมชน

หลังจากที่เวลท์และฮิเมโกะดูวิดีโอจบ สีหน้าของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความเงียบขรึมและหนักอึ้ง

"จบสิ้นแล้ว"

เวลท์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

เมื่อจ้องมองมิวสิกวิดีโอที่ดำเนินมาจนถึงตอนจบ หลายสิ่งหลายอย่างก็แตกต่างไปจากที่พวกเขาคาดเดาไว้อย่างสิ้นเชิง

ในตอนแรก สาเหตุที่ทั้งสองคนระแวดระวังวิดีโอนี้ก็เพราะกลัวว่าผู้สร้างเกมจะเกี่ยวข้องกับดาวอาฮาจริงๆ และจะส่งข้อความข่มขู่เกี่ยวกับการทำร้ายสเตลและตันเหิงมาให้

อย่างไรก็ตาม

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่เพียงแต่ไม่มีการบันทึกภาพการทำร้ายพวกเขาเท่านั้น แต่สเตลยังดูเหมือนจะกลายเป็นบุคคลสำคัญระดับผู้ปลดแอกในวิดีโอโปรโมทนี้เสียอีก

แต่สิ่งที่ทำให้เวลท์รู้สึกผิดปกติก็คือ เนื้อเพลงทุกท่อนในมิวสิกวิดีโอนี้ดูเหมือนพยายามจะสื่อถึงอะไรบางอย่าง

เกี่ยวกับเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งหรือเปล่า

หรือเกี่ยวกับบุคคลใดบุคคลหนึ่ง

"ใครเป็นผู้หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งกรรมให้แก่ฉัน"

"เกิดมาพร้อมพันธนาการ มิอาจหลุดพ้น..."

มันกำลังสื่อถึงใครกันแน่

เวลท์พึมพำกับตัวเอง แต่ในตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสใดๆ อยู่ที่นี่ ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเป็นปริศนา

เบาะแสเดียวที่มีคือนักร้องในมิวสิกวิดีโอ

คุณหนูโรบิน

"เวลท์ ดูเหมือนนี่จะเป็นเบาะแสเดียวที่เรามีในตอนนี้ แต่ทำไมเรื่องนี้ถึงไปเกี่ยวข้องกับคุณหนูโรบินได้ล่ะ..."

"ฉันขอให้ซันเดย์ช่วยสืบเรื่องนี้แล้ว และอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ ให้เขาฟัง ฉันคิดว่าในเมื่อมันเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเขา ก็คงจะมีข่าวคราวในไม่ช้านี้แหละ" ฮิเมโกะครุ่นคิด

ถ้าเธอเป็นคนร้อง เธออาจจะรู้อะไรบางอย่างก็ได้

เวลท์พยักหน้า

ถึงกระนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ก็ยังคงสร้างความสั่นสะเทือนในใจพวกเขาไม่น้อย

เมื่อมองไปที่เกมที่ดาวน์โหลดเสร็จสิ้นแล้ว เวลท์ก็รู้สึกได้ว่าการเดินทางไปยังดาวอาฮาครั้งนี้น่าจะไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด

อีกฝ่ายไม่เพียงแต่รู้จักลูกเรือขบวนรถไฟแอสทรัลเป็นอย่างดีเท่านั้น แต่ดูเหมือนเขาจะมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับทุกขุมกำลังในกาแล็กซี ไม่ว่าจะเป็นสมาคมอัจฉริยะ นักล่าสเตลลารอน หรือแม้แต่ตระกูล

แล้วเขาเป็นใครกันแน่ถึงสามารถทำเรื่องทั้งหมดนี้ได้

"เขาเป็นใครกันแน่"

...

"จะเป็นใครไปได้อีกล่ะ"

"เธอนั่นแหละ เธอไง"

"ฉันจำเธอได้แล้วทุกคน นี่คืออากลาเอียไง"

ในไลฟ์สตรีมของกุยไนเฟิน ขณะที่เธอกำลังต่อสู้กับนิคาดอร์ จู่ๆ เส้นด้ายสีทองก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า

พร้อมกับคำพูดที่ว่า "ลงมือเลย" ผู้ถักทอสีทองก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศในท่าทางกลับหัว ช่วยเหลือไฟนอนในการโจมตีนิคาดอร์ให้ทะลุทะลวงได้ในคราวเดียว

เมื่อเห็นเช่นนี้ กุยไนเฟินก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นทันที

[ว้าว สวยจังเลย]

[แม่จ๋า]

[ฝากบอกกองอัศวินแห่งความงามด้วย ฉันเจออิดริลาแล้ว]

ไลฟ์สตรีมก็โกลาหลไปตามๆ กัน

ในขณะเดียวกัน

อากลาเอียก็นำข่าวที่น่าตกใจมาบอกเช่นกัน

นี่ไม่ใช่นิคาดอร์ตัวจริง เถ้าถ่านไม่ได้อยู่ที่นี่

จากการสนทนากับเธอ กุยไนเฟินได้รู้ว่าอากลาเอียคือผู้นำคนปัจจุบันของโอคีมา และเธอก็ได้ล่วงรู้ล่วงหน้าถึงการโจมตีของความขัดแย้งแล้ว

"งั้นโอคีมาก็ไม่ได้ถูกบุกโจมตีและถูกยึดครองอย่างกะทันหันหรอกเหรอ นี่มันกลยุทธ์เมืองร้างชัดๆ"

"หลอกล่อให้ศัตรูเข้ามาโจมตี แล้วหาตำแหน่งของพวกมันเพื่อสวนกลับ"

"กลยุทธ์นี้ดูเหมือนจะถูกวางแผนโดยอากลาเอียและเหล่าผู้สืบทอดคริซอสเพียงลำพังงั้นเหรอ" กุยไนเฟินครุ่นคิดและวิเคราะห์ขณะเล่นเกมไปด้วย

ดูเหมือนจะเป็นผู้นำที่เด็ดขาดกว่าที่คิดแฮะ

แต่ภาพลักษณ์ของเธอกลับดูสงบนิ่ง หนักแน่น สง่างาม เป็นพี่สาวที่ดูเป็นผู้ใหญ่และงดงาม

ทว่า รูม่านตาของเธอไม่ได้โฟกัส และดูเหมือนว่าดวงตาของเธอจะมองไม่เห็น ว่ากันว่านี่คือลักษณะพิเศษของผู้สืบทอดคริซอสที่ทำให้พวกเขาแตกต่างจากคนธรรมดา

น่าเสียดายที่กุยไนเฟินรู้สึกว่ามันเหมือนเป็นคำสาปมากกว่า

การมีชีวิตอยู่ในวันสิ้นโลก แบกรับภาระของการเป็นผู้นำทั้งๆ ที่ตาบอด แต่กลับมีวิสัยทัศน์ทางกลยุทธ์ที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้

กุยไนเฟินรู้สึกชื่นชมตัวละครนี้จากใจจริง

มันอดไม่ได้ที่จะทำให้เธอนึกถึงเหล่าแม่ทัพแห่งเซียนโจว เธอเองก็มีเสน่ห์ดึงดูดใจไม่แพ้พวกเขาเลย

"ทุกคน ฉันอยากได้ตัวนี้จริงๆ นะ"

"ไม่รู้ว่าคนสร้างเกมจะทำให้อากลาเอียเป็นตัวละครที่สุ่มมาเล่นได้หรือเปล่านะ"

กุยไนเฟินเพิ่งพูดจบพลางชี้ไปที่หน้าจอ

ทว่าเกินความคาดหมาย

ช่องแชทก็รีบแทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

[กุยไนเฟิน เธอยังไม่รู้เหรอ รีบเข้าไปดูในชุมชนฮงไกสตาร์เรลสิ คนสร้างเกมระดับบิ๊กบอสโผล่มาแล้ว]

[มิวสิกวิดีโอ 'ผู้ไร้นาม' ตัวล่าสุดถูกปล่อยออกมาแล้ว ทั้งเสียงร้องและเนื้อเพลงโคตรจะสุดยอดเลย]

[กุยไนเฟินเป็นผู้หยั่งรู้งั้นเหรอ ฆ่าผู้หยั่งรู้ซะ]

[ระบบเติมเงินเปิดอย่างเป็นทางการแล้ว และตัวละครล่าสุดก็คืออากลาเอียจริงๆ ด้วย]

กุยไนเฟิน: "ห๊ะ"