บทที่ 409 - หูอี้ร่วงหล่น

บทที่ 409 - หูอี้ร่วงหล่น

โลกกุยซู ภายในแดนลับแลเบญจอสูร

กลางป่าลึก เสือโคร่งยักษ์ขนาดมหึมาสองตัวกำลังกัดทึ้งและต่อสู้กันอย่างชุลมุน พลังวิถีสัตว์ป่าอันทรงพลังที่ทั้งดิบเถื่อนและปะทะกันแบบเนื้อเน้นๆ เข้าปะทะกันอย่างต่อเนื่อง จนเปลี่ยนป่าโบราณแห่งนี้ให้กลายเป็นหลุมบ่อขนาดใหญ่แห่งแล้วแห่งเล่า!

ภายใต้การเสริมพลังขั้นสูงถึงห้าเท่าของเจตจำนงคลาส 5 โดยรวมแล้วตอนนี้หูอี้ก็ยังถือว่าเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ความได้เปรียบเล็กน้อยเท่านั้น เพราะตอนนี้ตัวเขาเองก็เลือดอาบและบาดเจ็บไปทั้งตัวแล้วเหมือนกัน!

"ไม่ไหว ขืนสู้แลกชีวิตกับเจ้านี่ต่อไปมีหวังไม่รอดแน่!"

"ต้องหาทางพลิกสถานการณ์ให้ได้!"

กวาดสายตามองไปยังร่างที่ยืนอยู่บนกระบี่บินอย่างเยือกเย็นบนท้องฟ้า หูอี้ขมวดคิ้วแน่น เขารู้ดีว่าต่อให้เขายอมจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาลเพื่อฆ่าไอ้ตัวที่กำลังสู้กันอยู่ตอนนี้ไปได้ มันก็คงไม่มีความหมายอะไรเลย!

เพราะร่างมนุษย์ของเสือยักษ์ตัวนี้หน้าตาเหมือนกับชายหนุ่มคนนั้นเป๊ะ แถมทั้งระดับของเจตจำนงและกลิ่นอายก็ยังคล้ายคลึงกันสุดๆ หูอี้ไม่เชื่อหรอกว่าบนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้น!

หลังจากตัดความเป็นไปได้เรื่องแฝด หรือพวกสัตว์เลี้ยงวิญญาณอะไรพวกนั้นออกไปแล้ว ระหว่างที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด หูอี้ที่ขมวดคิ้วแน่นก็พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้!

"วิชาแยกร่างงั้นเหรอ?"

"แต่วิชาแยกร่างแบบไหนกัน ถึงจะเรียกตัวที่เก่งกาจขนาดนี้ออกมาได้?"

หูอี้คิดในใจ วิชาแยกร่างที่เขารู้จัก ต่อให้เป็นสกิลระดับยอดเยี่ยม แต่ร่างแยกที่สร้างออกมาความจริงแล้วก็ไม่ได้มีพลังรบแข็งแกร่งอะไรเลย ประโยชน์สูงสุดก็แค่เอาไว้หลอกล่อศัตรูเพื่อดึงความสนใจตอนหนีเอาชีวิตรอดเท่านั้น!

การที่หลินอันซึ่งตัวเองก็ยังอยู่ในระดับคลาส 4 ขั้นปลาย แต่กลับสามารถเรียกตัวที่มีระดับคลาส 4 ขั้นปลายเหมือนกัน แถมยังมีพลังรบระดับไร้เทียมทานในรุ่นเดียวกันออกมาได้แบบนี้ มันช่างเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อจริงๆ!

"โฮก!!"

ในจังหวะนั้นเอง ฮาจิปักษีก็แผดเสียงคำรามก้องสะท้านฟ้าดินที่ดึงดูดวิญญาณได้อีกครั้ง!

ขนาดตัวขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้งในวินาทีนั้น เพียงชั่วพริบตาก็พองโตจนเหมือนกับภูเขาลูกย่อมๆ กรงเล็บเสือขนาดมหึมาที่แฝงไปด้วยพละกำลังอันไร้เทียมทานตบฉาดเข้าใส่หูอี้อย่างรวดเร็วและดุดัน!

หูอี้เห็นดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น แต่สกิลประเภทขยายร่างหรือจะเรียกว่าอวตารสะท้านฟ้าอะไรพวกนี้ ในหมู่ผู้ฝึกตนสายสัตว์ป่าก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ดังนั้นเมื่อมองดูกรงเล็บเสือยักษ์ที่พุ่งเข้ามาโจมตี วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นรับลมเช่นกัน!

"ตูม!!"

ร่างขนาดมหึมาสองร่างปะทะกันอีกครั้ง และในครั้งนี้อย่าว่าแต่ป่าเลย แม้แต่พื้นดินและภูเขาโดยรอบก็เริ่มสั่นสะเทือน คลื่นพลังงานและปราณเลือดเนื้ออันแข็งแกร่งกวาดล้างไปทั่วสารทิศ รุนแรงพอที่จะทำให้ผู้ฝึกตนคลาส 4 ส่วนใหญ่บาดเจ็บสาหัสได้เลย!

ส่วนหลินอันที่มองดูฉากนี้ จู่ๆ ก็รู้สึกนึกถึงตอนเด็กๆ ที่ดูการ์ตูนสัตว์ประหลาดยักษ์สู้กันขึ้นมาซะงั้น ถึงแม้ว่าสภาพของหูอี้และฮาจิปักษีในตอนนี้ ถ้าเอากลับไปดาวบลูสตาร์ มันก็ไม่ต่างอะไรกับซูเปอร์มอนสเตอร์เลยจริงๆ

แต่ต่างจากหลินอันที่ยังมีกะจิตกะใจนึกถึงการ์ตูนตอนดูคนอื่นสู้ ตอนนี้หูอี้กำลังร้อนรนและกระวนกระวายใจอย่างหนัก เพราะสถานะขยายร่างแบบนี้มันกินพลังงานมหาศาลมากสำหรับพวกเขา มักจะใช้เป็นไพ่ตายสุดท้ายเท่านั้น!

ถ้าศัตรูมีแค่เสือยักษ์ตัวนี้ก็แล้วไปเถอะ แต่ปัญหาก็คือ ข้างหลังเสือยักษ์ตัวนี้ยังมีชายหนุ่มที่ดูเหมือนบอสยืนดูเหตุการณ์อย่างใจเย็นอยู่อีกคน นี่ทำให้สมองที่ถูกพลังหายนะกัดกินของเขาต้องรีบขบคิดหาทางออกอย่างรวดเร็ว!

"คงไม่ใช่ว่าร่างแยกนี่ก็เป็นสกิลระดับสมบูรณ์แบบหรอกนะ?"

"ถ้าไม่ใช่ล่ะก็ ดูเหมือนจะมีแค่สกิลระดับพิเศษที่ต้องยอมจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาลเท่านั้นแหละที่จะใช้อธิบายเรื่องนี้ได้!"

หูอี้ดวงตาสั่นไหว ในมุมมองของเขา ถ้าต้องยอมจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเพื่อเรียกตัวที่เก่งกาจขนาดนี้ออกมา การที่มันจะมีพลังรบระดับนี้ก็ดูจะมีเหตุผลอยู่

และการที่ชายหนุ่มคนนี้เอาแต่ยืนมองอยู่บนฟ้ามาตั้งนานโดยไม่ยอมลงมือ บางทีอาจจะไม่ใช่เพราะไม่อยากช่วย แต่เป็นเพราะผลข้างเคียงจากการเรียกตัวนี้ออกมา ทำให้เขาขยับตัวไม่สะดวกต่างหาก!

ใช่แล้ว ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!

หูอี้บอกตัวเองเช่นนั้น เพราะถ้าเขายังอยากจะรวบรวมโทเทมทั้งหมดให้ครบ เพื่อกลายเป็นยอดอัจฉริยะผู้ครอบครองเจตจำนงระดับสูงสุด เขาก็ต้องฆ่าชายหนุ่มคนนี้เพื่อแย่งชิงวาสนามาให้ได้!

เพื่อมรรคา!

หมอกหายนะพันธนาการและกัดกินอยู่รอบตัว หูอี้ไม่คิดอะไรให้มากความอีกต่อไป เขาปักใจเชื่อทันทีว่าตอนนี้หลินอันกำลังอยู่ในสภาวะที่เคลื่อนไหวลำบาก ดังนั้นในระหว่างที่กำลังสู้กับฮาจิปักษี เขาก็เริ่มหาจังหวะไปด้วย!

"ตูม!"

"ปัง! ปัง!"

ร่างขนาดมหึมาที่ราวกับจะบดบังแสงตะวันทั้งสองร่างต่อสู้กันจนภูเขารอบๆ พังทลาย แม่น้ำขาดสะบั้น และในจังหวะที่ปราณเลือดเนื้อของฮาจิปักษีปั่นป่วน พลังเก่าหมดพลังใหม่ยังไม่มา หูอี้ก็ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมาในพริบตา!

ราชาสรรพสัตว์!

อวตารพยัคฆ์ไท่ซุ่ย!

เจตจำนงแห่งพยัคฆ์คลาส 5 ถูกรีดเร้นออกมาจนถึงขีดสุดในวินาทีนี้ พลังปราณและปราณเลือดเนื้อที่เหลืออยู่ของหูอี้ระเบิดออกมาทั้งหมด และยังมีพลังหายนะสีดำทมิฬอันแปลกประหลาดทะลักออกมาจากร่างของเขาอีกด้วย!

ตบฮาจิปักษีกระเด็นลอยไปกระแทกกับภูเขาที่อยู่ไกลออกไปอย่างแรง เห็นเพียงร่างของหูอี้ในตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีดำแดงอย่างสมบูรณ์ นัยน์ตาสีเลือดแดงฉานจ้องเขม็งไปที่หลินอันอย่างกะทันหัน!

สังหารพยัคฆ์!

เสียง 'ฟิ้ว' ดังขึ้น เห็นเพียงหูอี้กลายเป็นพายุหมุนสีดำปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลินอัน ปากกว้างดั่งห้วงลึกที่เต็มไปด้วยพลังแห่งหายนะ ส่งกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง พุ่งเข้ามากัดทึ้ง!

หลินอันเห็นดังนั้นก็ยังคงนิ่งเฉย แต่ในวินาทีต่อมา พลังปราณจำนวนมหาศาลและเจตจำนงแห่งพยัคฆ์ก็ระเบิดออกมาทันที!

เมื่อกี้ถึงจะดูเหมือนยืนดูเฉยๆ แต่ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้อยู่ว่างๆ เขาคอยรวบรวมพลังเตรียมจะจัดหนักให้ศัตรูอยู่ตลอดเวลา เตรียมพร้อมจะลงมือทุกเมื่อ เพื่อไม่ให้ร่างจำแลงสกิลของเขาถูกหมอนี่ฆ่าตาย จนเวลาบอทของเขาลดลงไป!

ใช้ความคิด ภาพเงาพยัคฆ์สีทองขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของหลินอัน แต่ภาพเงาพยัคฆ์นี้กลับต่างจากฮาจิปักษีและหูอี้ เพราะมันอยู่ในร่างมนุษย์ แถมยังมีหมัดเหล็กขนาดมหึมา!

พยัคฆ์หมัดเหล็ก!

ถึงแม้จะไม่ได้ใช้เจตจำนงแห่งทองมาเสริมพลัง แต่ตอนนี้กรงเล็บของภาพเงาพยัคฆ์หมัดเหล็กกลับแข็งแกร่งและแหลมคมยิ่งกว่าโลหะ ซัดหมัดกระแทกเข้าใส่หัวเสือสีดำแดงที่อยู่ตรงหน้าอย่างรุนแรง!

"ตูม!"

เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านฟ้า เห็นได้ชัดว่าค่าสถานะพื้นฐาน กาย ปราณ จิต ของหลินอันนั้น เหนือกว่าหูอี้อย่างเทียบไม่ติด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าภาพเงาพยัคฆ์หมัดเหล็กนี้ ยังเป็นสิ่งที่หลินอันใช้คุณลักษณะ 'ไหลเวียนนิรันดร์' รวบรวมพลังมาตั้งนานกว่าจะสร้างมันขึ้นมาได้!

ดังนั้นเรียกได้ว่าไม่มีการพลิกโผ หูอี้ถูกหมัดนี้ซัดจนหัวแตกกระจายเหมือนแตงโมโดนทุบ ส่วนร่างกายก็ถูกแรงกระแทกอันรุนแรงซัดปลิวไปกระแทกกับภูเขาอย่างรวดเร็วราวกับจรวด และยังกระดอนสร้างหลุมขนาดใหญ่เป็นหย่อมๆ!

หินผาพังทลายแตกละเอียด พลังชีวิตและพลังจิตอันแข็งแกร่งของผู้ฝึกตนคลาส 5 ทำให้หูอี้ยังไม่ตายคาที่แม้หัวจะแหลกละเอียด แต่จิตวิญญาณที่มองดูซากศพของตัวเองกลับอดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในความตื่นตะลึงและสับสน!

"ชายหนุ่มคนนี้แข็งแกร่งกว่าร่างแยกที่กำลังสู้กับฉันอย่างดุเดือดตั้งเยอะ!"

"แต่ว่า การเรียกตัวแบบนั้นออกมา มันไม่มีผลข้างเคียงอะไรกับเขาเลยจริงๆ เหรอเนี่ย?"

เมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองคิดผิด ในใจของหูอี้ก็เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจอย่างสุดซึ้ง!

แต่สิ่งที่หูอี้คิดไม่ถึงอย่างแน่นอนก็คือ ถึงแม้หลินอันจะไม่มีสกิลแยกร่างระดับสมบูรณ์แบบ แต่เขากลับมีไอเทมร่างจำแลงสกิลระดับพิเศษขั้นสมบูรณ์แบบต่างหาก!

และหลังจากสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตของตัวเองที่ค่อยๆ ไหลออกไปอย่างรวดเร็ว หูอี้ที่รู้ตัวว่าต้องตายแน่ๆ ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะไปคิดเรื่องพวกนั้นอีกแล้ว ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไหลผ่านเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็วราวกับโคมหมุน

ความทรงจำนับไม่ถ้วน สุดท้ายก็ไปหยุดอยู่ที่ฉากที่เขาตัดสินใจลอบเข้ามาในแดนลับแลโดยพลการ ภายใต้การชักจูงของพลังแห่งหายนะ

"หรือว่า ฉันจะคิดผิดไปจริงๆ?"