บทที่ 4 เยี่ยมชมการแนะนำของสะสม จนคุนเผิงปรากฎกาย

นี่คือพื้นที่โบราณแห่งหนึ่งที่ "ตำราเทพจักรพรรดิ" สร้างขึ้นมา เป็นพื้นที่โบราณอันแปลกประหลาดที่มีอยู่จริง

ในพื้นที่โบราณนี้ การเกิดและดับสูญของวัตถุวิญญาณฟ้าดิน เป็นพลังสร้างสรรค์ที่ชิงชัยกับฟ้าดิน น่าเสียดายที่วรยุทธ์ของเสินหลิงในตอนนี้ต่ำเกินไป จึงรับรู้ไม่ได้

เสินหลิงมองพื้นที่โบราณที่เต็มไปด้วยอัสนีแห่งนิรันดร์ไปทั่วด้วยสายตา ยิ่งไปกว่านั้น เคล็ดวิชาที่เสินหลิงเตรียมจะฝึกฝนคือ "สวรรค์ลงทัณฑ์"

เสินหลิงจึงคิดขึ้นมาได้ว่า เห็นได้ชัดว่าการที่ตนเข้ามาในพื้นที่โบราณแปลกประหลาดนี้ มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับจักรพรรดิสวรรค์รุ่นที่เจ็ด!

เสินหลิงคาดว่าจักรพรรดิสวรรค์รุ่นที่เจ็ดต้องการจะแสดงให้เห็นถึงพลังอำนาจของ "สวรรค์ลงทัณฑ์" เพื่อให้เคล็ดวิชาของตนได้รับการสืบทอดต่อไป!

เพราะในที่สุดแล้ว เคล็ดวิชาที่จักรพรรดิสวรรค์แต่ละรุ่นฝึกฝนมา ก็มีบันทึกไว้ทั้งหมดใน "ตำราเทพจักรพรรดิ"!

เสินหลิงผู้ได้ครอบครอง "ตำราเทพจักรพรรดิ" มีตัวเลือกมากมายเหลือเกิน!

จักรพรรดิสวรรค์ทุกพระองค์ต่างหวังจะให้ชื่อเสียงของตนเป็นที่เล่าลือไปชั่วนิรันดร!

ต่อให้ทำไม่ได้ ก็ยังคงต้องมีเคล็ดวิชาสืบทอดต่อไป ดูเหมือนว่า "สวรรค์ลงทัณฑ์" นี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าสืบทอดนั่นเอง

เสินหลิงอยากพูดต่อเรื่องนี้เพียงว่า "องค์จักรพรรดิสวรรค์ทรงคิดมากไป ในชาติก่อน ข้าเลือก "สวรรค์ลงทัณฑ์" ชาตินี้ไม่รู้ว่าทำไมถึงมีฉากเพิ่มเข้ามา แต่ข้าก็ยังจะเลือก "สวรรค์ลงทัณฑ์" อยู่ดี!"

ตามหลักการที่ว่า เมื่อมาถึงแล้วก็ควรอยู่อย่างสงบ!

เสินหลิงนั่งขัดสมาธิอยู่ ณ ที่ที่ตนยืนอยู่เมื่อครู่ สังเกตทุกสิ่งทุกอย่างรอบกายในพื้นที่โบราณแปลกประหลาดอย่างเงียบ ๆ

โสมทองเดินทางข้ามฟ้าสูงเท่าตัวคนสะดุ้งอย่างกะทันหัน สายตาของเสินหลิงก็ถูกดึงดูดไปโดยไม่รู้ตัว

ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ โสมทองเดินทางข้ามฟ้าก็ดึงตัวเองขึ้นมาจากดิน

โสมทองเดินทางข้ามฟ้านี้แตกต่างจากโสมปกติอย่างสิ้นเชิง โดยมีความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดสองอย่าง

ประการแรกคือโสมทั่วไปจะมีสีขาวอมเหลืองเล็กน้อย แต่โสมทองเดินทางข้ามฟ้านี้กลับมีสีทองทั้งหมด

ประการที่สองคือโสมทั่วไปจะมีรากแตกแยกออกมาเฉพาะที่ส่วนรากเท่านั้น

แต่โสมทองเดินทางข้ามฟ้านี้ มีรากที่หนาใหญ่งอกออกมาจากซ้ายและขวาของลำต้นส่วนกลางด้านบน และจากซ้ายและขวาของรากด้านล่างก็มีรากหนาใหญ่งอกออกมาอย่างละหนึ่งราก

รากหนาใหญ่ทั้งสี่ราก ดูเหมือนกับแขนขาทั้งสี่ของโสมทองยังไงยังงั้น

ตอนที่โสมทองเดินทางข้ามฟ้าดึงตัวเองออกมาจากดิน ดูเหมือนกับการถอนหัวผักกาด ช่างน่าสนใจเสียจริง

หลังจากโสมทองเดินทางข้ามฟ้าดึงตัวเองออกมาจากดิน ก็ใช้รากที่คล้ายกับมือตบที่ลำตัวอวบอ้วนสีทองหลาย ๆ ครั้ง เหมือนกับที่คนปัดฝุ่นออกจากตัวยังไงยังงั้น

หลังจากนั้น โสมทองเดินทางข้ามฟ้าอ้วนต้นนี้ก็กระเพื่อมเดินไปที่ริมทะเลสาบอย่างโซเซไปมา

ไม่นาน โสมทองเดินทางข้ามฟ้าก็มาถึงชายทะเลสาบ สายตาของเสินหลิงย้ายจากตัวโสมทองเดินทางข้ามฟ้า ไปอยู่ที่ผิวน้ำของทะเลสาบแห่งนี้

มองไกลออกไปแล้ว ผิวทะเลสาบนั้นดูเหมือนจะไม่มีขอบเขต กว้างใหญ่กว่าทะเลทั่วไปเสียอีก

น้ำในทะเลสาบใสจนเห็นก้นชัดเจน มีฝูงปลาเล็กหลากสีสันว่ายน้ำไปมาอย่างสนุกสนาน

หญ้าน้ำต่าง ๆ ต้นจำนวนมากโบกสะบัดไปมาในน้ำ เป็นภาพที่แสนจะสงบและร่มเย็นเหลือเกิน

ทว่าภาพที่สงบสุขนี้ ก็ถูกทำลายอย่างรวดเร็วโดยโสมทองเดินทางข้ามฟ้า

โสมทองเดินทางข้ามฟ้าโบกมือทั้งสองข้างและบิดตัวหนึ่งครั้ง ก่อนที่ร่างใหญ่โตจะกระโดดลงไปในทะเลสาบ

"ตู้ม!" เสียงดังขึ้นมา!

พร้อมกับโสมทองเดินทางข้ามฟ้ากระโดดลงไปในทะเลสาบ น้ำในทะเลสาบก็กระเพื่อมขึ้น ฝูงปลาเล็กหลากสีสันต่างตกใจว่ายหนี ผิวน้ำที่เดิมทีเงียบสงบก็เกิดระลอกคลื่นมากมาย

ก็เห็นโสมทองนี้เปล่งเสียงมนุษย์ร้องเพลงออกมา!

นขณะที่กำลังร้องเพลง มันก็ยังใช้มือตบน้ำบนตัวเองไม่หยุด แล้วยังขยำลำตัวอ้วนท้วนเป็นระยะ

"ที่พูดไว้คือจะให้มาชมเคล็ดวิชา "สวรรค์ลงทัณฑ์" ไม่ใช่หรือ! ทำไมกลายมาเป็นแอบถ้ำมองเช่นนี้ล่ะ! ข้าไม่ได้มาเพื่อมองโสมทองเดินทางข้ามฟ้าอาบน้ำนะ ยิ่งมันเป็นเพศผู้ด้วย รู้สึกแปลกชอบกล!" เสินหลิงที่ยืนอยู่ด้านข้างบ่นอย่างเลี่ยงไม่ได้

เหมือนคำบ่นของเสินหลิงจะได้ผล!

ทันใดนั้น ผิวน้ำก็เกิดการกระเพื่อมขึ้น บนผิวน้ำที่เงียบสงบยังเกิดระลอกคลื่นขึ้นมาอีกด้วย

ในผืนน้ำไม่ไกลจากโสมทองมากนัก ก็ปรากฏเงาดำขนาดใหญ่อยู่ใต้ผิวน้ำ

ร่างเงาสีดำขนาดใหญ่ว่ายน้ำมาทางโสมทองอย่างรวดเร็ว

"ปัง!" ปากอันกว้างใหญ่ซึ่งทำให้นึกถึงชามโลหิตโผล่ขึ้นมาจากผืนน้ำ พุ่งตรงมาหาโสมทอง

เสินหลิงเพิ่งมองเห็นชัดเจนว่าร่างเงาที่โผล่ขึ้นมาจากทะเลสาบคือสิ่งใด!

เงาร่างนั้นคือจระเข้ยุคโบราณสุดดุร้ายขนาดใหญ่ถึงพันจั้ง เกล็ดของมันเปล่งประกายวาวระยิบดุจโลหะ เล็บและเขี้ยวแหลมคม สายตากระหายเลือด!

"อ๊ะ!" เสียงร้องตกใจที่สูงแหลมแปดระดับดังมาจากทางโสมทอง

"ใครใช้ให้แอบมองข้าอาบน้ำ แล้วยังคิดจะกินข้าอีก" โสมทองพูดพลางมีแสงสีทองปรากฏวาบขึ้นที่ตัวมัน

ในฉับพลันนั้น ก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของจระเข้ยุคโบราณ ก่อนจะถูกแสงสีทองนั้นกระแทกจนลอยขึ้นไปในอากาศสูงถึงพันจั้ง

หลังจากนั้นโสมทองก็สลัดหยดน้ำออกจากร่างกาย ก่อนจะกระเพื่อมเดินกลับไปที่หลุมโสมของมัน

"อย่างไรก็ตาม บ้านก็เป็นที่สบายปลอดภัยที่สุด หันหน้าเข้าหาทะเลสาบ ในวสันต์บุปผาเบ่งบาน" โสมทองกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ

ทว่าทุกอย่างไม่ได้สงบลงด้วยเหตุนี้ กลับมีเสียงคำรามของมังกรดังสนั่นหวั่นไหวดังมาจากบนฟ้า

จระเข้ยุคโบราณแสนดุร้ายที่ถูกโสมทองกระแทกจนลอยขึ้นไปบนฟ้า ถูกร่างเงาขนาดใหญ่ที่บินมาอ้าปากกลืนกินเข้าไปในคำเดียว

จระเข้ยุคโบราณที่ดุร้ายแม้แต่เสียงร้องครวญครางก็ไม่ทันได้ส่งเสียงออกมา ก็เพราะผู้ล่าตัวนี้ใหญ่โตเกินไป จระเข้ยักษ์ยุคโบราณที่มีขนาดใหญ่ถึงพันจั้งเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ล่านี้ ก็เป็นเพียงจานเรียกน้ำย่อยเท่านั้น

นี่คือมังกรดำขนาดใหญ่ถึงหนึ่งแสนจั้ง มังกรสีดำมีเพียงเขาเดียว แต่เขามังกรนั้นกลับงอกอยู่บนหว่างคิ้วของมังกร

นี่คือมังกรเพลิงดำแห่งยมโลก ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์มังกรระดับสูง

มังกรเพลิงดำแห่งยมโลกยังไม่ทันได้ย่อยจระเข้ยักษ์ยุคโบราณ!

ต้นไม้วิญญาณมังกรที่แท้จริงบนยอดเขาสูงก็ยิงเถาวัลย์เส้นหนึ่งออกมา เถาวัลย์เส้นนี้ยังหนากว่าและยาวกว่ามังกรเพลิงดำแห่งยมโลกเสียอีก

เถาวัลย์เส้นนี้คล้ายกับกรงเล็บมังกรเป็นอย่างมาก มองจากระยะไกลรู้สึกคมกริบมาก!

ทันใดนั้นก็เห็นเถาวัลย์รูปร่างเหมือนกรงเล็บมังกรนี้ส่งเสียง "ปะ" แล้วก็กำหัวของมังกรเพลิงดำแห่งยมโลกไว้แน่น

เมื่อเถาวัลย์ถอยกลับด้วยความเร็วสูง มังกรเพลิงดำแห่งยมโลกก็ถูกเถาวัลย์ดึงกลับไปด้วย

ต้นไม้วิญญาณมังกรที่แท้จริงส่งเสียงหัวเราะประหลาดออกมา "ได้กินจนอิ่มอีกมื้อแล้ว"!

แต่เรื่องดี ๆ ก็มักจะมีอุปสรรค เกิดการพลิกผันหลายต่อหลายครั้ง

เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหัน มัจฉาประหลาดตัวหนึ่งซึ่งใหญ่จนบดบังท้องฟ้าโผล่ขึ้นมาจากทะเลสาบนี้ พอมัจฉาประหลาดนี้บินขึ้นสูงถึงจุดหนึ่ง มันก็หยุดนิ่งกลางเวหา ในชั่วพริบตาก็กลายร่างเป็นปักษาประหลาดขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง มีเสียงร้องแปลกที่ฟังดูคล้ายนกแต่ก็ไม่ใช่นกดังออกมาจากปากของปักษายักษ์ตัวนี้

"คุนเผิง แถมยังเป็นวัยเจริญพันธุ์ด้วย!" เสินหลิงจำสิ่งมีชีวิตยักษ์ใหญ่นี้ได้ในพริบตา

เสินหลิงมองด้วยสายตาที่มั่นใจว่านี่คือคุนเผิง คุนเผิงที่มักจะเห็นคำบรรยายในหนังสือเรียนวิชาภาษานั่นเอง!

ครั้งหนึ่งโดยบังเอิญ เสินหลิงเคยเห็นคุนเผิงจากที่ไกล ๆ ในบริเวณด้านนอกของสวรรค์แห่งภพเทพ แต่เสินหลิงก็แค่มองจากที่ไกลไม่กล้าเข้าใกล้ เขาไม่รู้ว่าตัวนี้ใช่ตัวนั้นหรือเปล่า

เมื่อคุนเผิงกางปีกคู่ที่บดบังฟ้าดินออก ความเร็วของมันกลับเร็วกว่าสายฟ้าสีดำนั่นนับสิบเท่า

พร้อมกับการกางปีกของคุนเผิง ในพื้นที่โบราณแห่งนี้กลับเกิดพายุหมุนพัดขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ!

ในชั่วลมหายใจ คุนเผิงก็มาถึงข้างกายของมังกรเพลิงดำแห่งยมโลก คุนเผิงอ้าปากกว้าง งับเอาหางของมังกรไว้

คุนเผิงและต้นไม้วิญญาณมังกรที่แท้จริงคว้าตัวมังกรพร้อมกัน ปะทะกันชั่วประเดี๋ยว

คุนเผิงและต้นไม้วิญญาณมังกรที่แท้จริงออกแรงฉีกกระชากขึ้นพร้อมกัน เสียงคำรามหวาดหวั่นเฉพาะของมังกรเพลิงดำแห่งยมโลกก็ดังขึ้น

มังกรเพลิงดำแห่งยมโลกที่มีขนาดใหญ่ถึงหนึ่งแสนจั้งนี้กลับถูกฉีกขาดเป็นสองท่อนอย่างรุนแรง เลือดสีแดงฉานหลั่งไหลราวกับฝนตกหนัก กระจายลงบนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่นี้

สัตว์วิเศษและสัตว์ประหลาดจำนวนมากต่างไปดูดกินเลือดของมังกรที่แท้จริงนี้

ส่วนเลือดที่ไม่ได้ถูกดูดกินก็หยดลงบนพื้น ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ก็ทำให้ต้นไม้ที่สูงหนึ่งจั้ง เติบโตขึ้นสูงถึงหลายสิบจั้ง

ครึ่งท่อนของมังกรถูกคุนเผิงคาบไว้ในปาก เหมือนกับวิหคที่คาบแมลงตัวเล็ก ๆ ไว้ คุนเผิงอ้าปากกว้างแล้วกลืนครึ่งตัวมังกรเข้าไปในท้อง

ในทางกลับกัน ต้นไม้วิญญาณมังกรที่แท้จริงใช้เถาวัลย์ม้วนตัวมังกรเพลิงดำแห่งยมโลกอีกครึ่งมาไว้ตรงหน้า

เถาวัลย์ยื่นมังกรเพลิงดำแห่งยมโลกครึ่งท่อนนี้มาถึงตรงหน้าของต้นไม้ ต้นไม้วิญญาณมังกรที่แท้จริงอ้าปากกว้างกลืนมังกรครึ่งตัวเข้าไป ในปากของต้นไม้นี้กลับมีฟันแหลมคมราวกับพยัคฆ์