บทที่ 46 รอบชิงชนะเลิศ

บทที่ 46 รอบชิงชนะเลิศ

ทันทีที่ข่าวประกาศออกไป

คนที่หัวใจสลายที่สุดก็คือแฟนคลับของหลินอวี่ ‘เหล่าขนนก’

แม้พวกเธอจะพยายามปกป้องอย่างสุดความสามารถ

【การที่พี่อวี่รู้จักตอบแทนบุญคุณแล้วมันผิดตรงไหน? อาจารย์เฉินเจียเคยช่วยพี่อวี่ไว้ ตอนนี้พี่อวี่ตอบแทนเธอ แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าลูกผู้ชายตัวจริง!】

【ใช่เลย! พี่อวี่ของเราไม่ใช่คนที่จะมาวัดค่าคนอื่นจากตำแหน่ง! ต่อหน้าดนตรี ทุกคนเท่าเทียมกัน!】

【ฉันเชื่อในการตัดสินใจของพี่อวี่! การจับคู่ของเขากับอาจารย์เฉินเจียจะต้องสร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างแน่นอน!】

แต่ใครๆ ก็มองออกว่าคำแก้ต่างเหล่านี้มันช่างเบาบางและไร้น้ำหนักเพียงใด

ในกลุ่มแฟนคลับ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงโอดครวญ

【พวกเธอ ฉันใจสลายแล้ว รอบชิงจะแข่งกันยังไงล่ะทีนี้?】

【ร้องไห้แล้ว เดิมทีฉันยังคาดหวังว่าพี่อวี่จะเชิญตัวพ่อตัวแม่มาบดขยี้ทั้งเวทีซะอีก】

【ทำไมต้องเป็นเฉินเจียด้วยนะ... ไม่ใช่ว่าฉันเกลียดเธอหรอกนะ แค่รู้สึก... รับความจริงไม่ได้!】

【อย่าพูดเลย ตอนนี้ทำได้แค่ภาวนาให้เพลงออริจินัลของพี่อวี่เจ๋งพอ ที่จะชดเชยช่องว่างเรื่องชื่อเสียงของนักร้องรับเชิญได้】

เหล่าแฟนคลับต่างกังวลใจ บรรยากาศหม่นหมอง

ส่วนแอนตี้แฟนและแฟนคลับของฝั่งตรงข้ามกลับเหมือนได้ฉลองปีใหม่ พากันเปิดโหมดรื่นเริงกันถ้วนหน้า

【ฮ่าๆๆๆๆๆๆ! ขำจะตายอยู่แล้ว! นี่มันสุดยอดพฤติกรรมน่าฉงนอะไรของหลินอวี่กันเนี่ย?】

【เหลิงแล้วล่ะสิ คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้วหรือไง? รอบชิงที่สำคัญขนาดนี้ กล้าเล่นแบบนี้เลยเหรอ?】

【คนก่อนหน้าอย่างหวังฮ่าวเชิญราชาเพลงหลิว หลี่เชี่ยนเชิญราชินีเพลงจาง ส่วนหลินอวี่เชิญเฉินเจีย... การเปรียบเทียบนี้มันคือการประจานกันชัดๆ】

【รอดูหลินอวี่พลาดท่า! ถ้าเขาไม่แพ้ ฉันจะไลฟ์สดตีลังกาชักxxxเลย!】

【แฟนคลับซูหว่านฉิงขอส่งสาส์นแสดงความยินดี! ขอบคุณหลินอวี่ที่ขุดหลุมฝังตัวเอง! ให้เขาได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้ซะบ้าง!】

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบบนโลกออนไลน์ก็ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

ราวกับว่าทุกคนได้ตัดสินไปแล้ว

ว่าการเลือกครั้งนี้ของหลินอวี่ คือจุดเริ่มต้นแห่งการตกบัลลังก์ของเขา

...

ซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์

หลี่ม่านมองความคิดเห็นที่ดูแคลนหลินอวี่ในโทรศัพท์มือถือพลางแค่นยิ้ม

"เขาเชิญเฉินเจียเหรอ?"

สีหน้าของซูหว่านฉิงดูซับซ้อนอยู่บ้าง

ตามหลักเหตุผลแล้ว การที่ได้เห็นหลินอวี่ตัดสินใจโง่ๆ แบบนี้ จนถูกคนทั้งโลกเยาะเย้ย

เธอควรจะดีใจถึงจะถูก

แต่ไม่รู้ทำไม

ในใจของซูหว่านฉิงไม่เพียงแต่ไม่มีความรู้สึกสมน้ำหน้าแม้แต่น้อย

กลับกัน ยังมีความรู้สึก... หงุดหงิดที่อธิบายไม่ถูก

"คนอย่างเขา ก็เป็นแบบนี้แหละ"

น้ำเสียงของซูหว่านฉิงฟังดูอู้อี้เล็กน้อย

"มั่นใจในตัวเองเกินเหตุ ไม่เคยฟังคำแนะนำของคนอื่น"

"ตอนนั้นฉันบอกให้เขาพยายามก้าวหน้า เขาก็ไม่ฟัง"

"ตอนนี้ มีโอกาสเลือกคู่หูที่ดีกว่า เขาก็ยังเลือกคนที่แย่ที่สุดอยู่ดี"

หลี่ม่านเหลือบมองเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไร

เธอรู้สึกว่าในน้ำเสียงของซูหว่านฉิง

นอกจากความดูแคลนแล้ว เหมือนจะยังมีอย่างอื่นปะปนอยู่ด้วย

หรือว่าจะเป็นความผิดหวัง?

"นี่เป็นเรื่องดีสำหรับเรา" หลี่ม่านเปลี่ยนเรื่องคุย

"ถ้าเขาแพ้ ความนิยมก็จะลดลงไปเอง"

"ถึงตอนนั้น เราค่อยดำเนินการอีกหน่อย ผลักดันอัลบั้มใหม่ของเธอออกไป ก็จะดึงสายตาของสาธารณชนกลับมาได้อย่างรวดเร็ว"

...

ท่ามกลางข้อถกเถียงและเสียงวิจารณ์อันหนักหน่วง

จำนวนผู้จองการถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศของ ‘ดาวรุ่งวันพรุ่งนี้’ กลับทำลายสถิติประวัติศาสตร์อีกครั้ง

ทุกคนต่างอยากเห็นกับตาตัวเอง

หลินอวี่ ชายผู้สร้างปาฏิหาริย์มานับไม่ถ้วน

ท้ายที่สุดแล้ว เขาจะตกจากบัลลังก์เพราะการตัดสินใจที่ 'ผิดพลาด' ครั้งนี้

หรือจะ... สร้างปาฏิหาริย์ที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงได้อีกครั้ง?

คืนวันเสาร์ เวลาสองทุ่มตรง

การถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศรายการ ‘ดาวรุ่งวันพรุ่งนี้’ ทางสถานีโทรทัศน์หลานไห่ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ

ภายในสนามกีฬาขนาดยักษ์ที่จุคนได้ห้าหมื่นคน ไม่มีที่นั่งว่างแม้แต่ที่เดียว

แท่งไฟเรืองแสงหลากสีสันรวมตัวกันเป็นทะเลดาวอันพร่างพราย

บนเวที พิธีกรกำลังปลุกกระแสความคึกคัก

"ท่านผู้ชมทางบ้าน! และเพื่อนๆ ทุกคนที่นี่! สวัสดีตอนเย็นครับ!"

"ยินดีต้อนรับสู่การถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศประจำปีของรายการ 'ดาวรุ่งวันพรุ่งนี้'!"

"ค่ำคืนนี้ ผู้เข้าแข่งขันระดับแนวหน้าทั้งสี่ท่าน จะร่วมกับนักร้องรับเชิญของพวกเขา มามอบความบันเทิงทั้งภาพและเสียงสุดอลังการให้แก่พวกเรา!"

"พวกเขาจะใช้เสียงเพลง เพื่อตีความหมายที่แท้จริงของ 'อุดมคติ'!"

"บัดนี้ ขอเชิญทุกท่านปรบมือให้สุดเสียง เพื่อต้อนรับผู้เข้าแข่งขันคู่แรกในค่ำคืนนี้!"

"พวกเขาคือ—"

พิธีกรจงใจลากเสียงยาว เพื่อปลุกเร้าบรรยากาศให้พุ่งถึงขีดสุด

"หลินอวี่! และนักร้องรับเชิญของเขา เฉินเจีย!"

ทันทีที่สิ้นเสียง บรรยากาศในงานก็ดูแปลกไปเล็กน้อย

เสียงเชียร์ดังขึ้น แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ร้อนแรงเท่าเมื่อก่อน

กระทั่งยังมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ปะปนอยู่ด้วย

ส่วนคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดยิ่งกว่านั้นอีก

【มาแล้วๆ! มาเป็นคู่แรกเลย! ทีมงานรายการนี่มันช่างหาเรื่องเก่งจริงๆ!】

【รอดูเหตุการณ์พลาดท่าสดๆ เลย!】

【สงสารพี่อวี่ของฉัน หวังว่าเดี๋ยวเขาจะไม่แพ้แบบน่าเกลียดเกินไปนะ】

【เฉินเจียจะไหวเหรอ? อย่าให้ถึงตอนเปิดปากร้องแล้วพังไม่เป็นท่าล่ะ】

ท่ามกลางเสียงวิจารณ์ที่หลากหลาย

แท่นยกขนาดยักษ์กลางเวทีก็ค่อยๆ ทำงาน

ควันน้ำแข็งแห้งสีขาวฟุ้งกระจายออกมาจากใต้เวที

ร่างสองร่างปรากฏอยู่ท่ามกลางม่านควัน ราวกับภาพลวงตา

แสงไฟทั้งหมดในที่นั้น

ในชั่วขณะนี้ พุ่งเป้าไปที่ใจกลางเวทีทั้งหมด

เมื่อแท่นยกขึ้นจนสุด ควันก็ค่อยๆ จางหายไป

คนสองคนบนเวที

ยังคงเป็นใบหน้าของหลินอวี่และเฉินเจีย

แต่บุคลิกและการแต่งกายของพวกเขากลับเปลี่ยนแปลงไปราวกับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

หลินอวี่เปลี่ยนจากลุคเรียบง่ายสบายๆ ที่แฟนๆ คุ้นตาอย่างเสื้อเชิ้ตขาวกางเกงดำ

บนร่างของเขาสวมชุดแสดงสไตล์จีนโบราณสีดำที่ดูคล้ายชุดเกราะนักรบ

ปกเสื้อและปลายแขนเสื้อปักด้วยดิ้นสีทองเป็นลายเมฆอันวิจิตร

ช่วงเอวรัดด้วยเข็มขัดสีดำเส้นกว้าง

ยิ่งขับเน้นให้รูปร่างของเขาดูสูงโปร่ง และช่วงเอวก็ดูแข็งแกร่งทว่าเพรียวบาง

เพียงแค่เขายืนอยู่ตรงนั้น ก็ราวกับเป็นแม่ทัพหนุ่มผู้กำลังจะกรีฑาทัพออกศึก

เบื้องหลังคือทัพทหารนับหมื่น เบื้องหน้าคือด่านภูเขาหมื่นลี้

ส่วนเฉินเจียที่อยู่ข้างกายหลินอวี่ ก็น่าทึ่งไม่แพ้กัน

เธอไม่ได้เลือกชุดราตรีหรูหรา แต่กลับสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวที่ดูสง่างามและทะมัดทะแมงเข้ากัน

ชายกระโปรงพริ้วไหว ผมยาวถูกเกล้าขึ้นสูง ใบหน้าแต่งแต้มให้ดูองอาจเปี่ยมด้วยพลัง

ทั้งสองคน คนหนึ่งชุดดำ คนหนึ่งชุดขาว คนหนึ่งดูเผด็จการดุดัน อีกคนดูองอาจสง่างาม

เมื่อยืนอยู่ด้วยกัน ไม่มีความรู้สึกขัดกันแม้แต่น้อย

ราวกับเป็นคู่แม่ทัพและวีรสตรีที่กำลังจะเคียงบ่าเคียงไหล่ มุ่งหน้าสู่สมรภูมิ

ภาพที่เห็นนี้ มันช่างทรงพลังเหลือเกิน!

【เชี่ย! นี่หลินอวี่เหรอ? ฉันตาฝาดไปรึเปล่า?】

【หล่อ! โคตร! เลย! ชุดนี้!】

【ไหนว่าเจ้าชายเพลงเศร้าไง? ทำไมจู่ๆ กลายเป็นเทพสงครามไปแล้วล่ะ? สไตล์เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!】

【เฉินเจียก็สวยมาก! เท่มาก! สองคนนี้ยืนด้วยกัน เคมีคู่จิ้นพลุ่งพล่านไปหมดเลย!】

【ฉันขอถอนคำพูดก่อนหน้านี้ แค่ชุดนี้ คืนนี้ก็คุ้มแล้ว!】

ผู้ชมในงานและในห้องไลฟ์สด

ต่างตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงสไตล์อย่างกะทันหันนี้โดยสิ้นเชิง

ในตอนนั้นเอง

เสียงกู่เจิงอันใสกังวานก็ดังขึ้น

ในชั่วพริบตา ดึงทุกคนเข้าสู่มโนภาพที่เปล่าเปลี่ยวและกว้างใหญ่ไพศาล

บนเวที

น้ำเสียงที่ใสกังวานและทรงพลังของหลินอวี่ก็ดังก้องไปทั่วทั้งฮอลล์

"แสงจันทร์สมัยฉินส่องด่านสมัยฮั่น ทัพหมื่นลี้กรีฑาไกลมิกลับคืน..."

"แต่หากแม่ทัพมังกรเหินยังอยู่ จักไม่ยอมให้ม้าต่างแดนข้ามเขาอินซาน..."

หลินอวี่เอ่ยปากร้องเพียงประโยคเดียว ทุกคนก็ตกตะลึง

เสียงนี้...

ใสกังวาน โปร่งใส และเปี่ยมไปด้วยพลัง

แตกต่างจากการร้องเพลงทุกครั้งที่ผ่านมาของเขาโดยสิ้นเชิง

ไม่มีความรู้สึกแตกสลายอันเป็นเอกลักษณ์ในน้ำเสียงแหบพร่านั่นแล้ว

ไม่มีอารมณ์อันเข้มข้นที่ราวกับแบกรับความเศร้าของทั้งโลกเอาไว้อีกต่อไป

มีเพียงการขับร้องอันไร้ที่ติราวกับตำรา ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างเทคนิคและอารมณ์ได้อย่างหมดจดและสมบูรณ์แบบ!

[จบตอน]