บทที่ 515: วิธีขาดทุนแบบใหม่ (ฟรี)

พระเอกออกไปทำงาน น้องสาวอยู่บ้านดูแลแม่

ทั้งที่น้องสาวยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเขียนบทเรื่องนี้ พากย์เสียงโดยนักแสดงจริง ถ่ายทำโดยคนจริง แถมยังมีดนตรีเฉพาะช่วยขับเน้นบรรยากาศ

มันดูจริงมาก จริงมากเกินไป จนทำให้อิน

ตอนเล่นเกม เฉียนจื้อหยงถึงขั้นลืมไปเลยว่าตัวเองคือเฉียนจื้อหยง เป็นเจ้าของกิจการระดับล้านล้าน

เขารู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นพระเอกในเกมจริงๆ

เพื่อเอาชีวิตรอด เรียกได้ว่าใช้สมองทุกวิถีทาง ทุ่มสุดกำลัง

แต่…

เฉียนจื้อหยงรู้สึกว่า ตัวเองก็ถือว่าเล่นเกมมาเยอะ ผ่านเกมมานับไม่ถ้วน

แต่ความยากของเกมนี้มันสูงเกินไปไหม?

ทำไมเกมนี้ไม่มีให้เลือกความยาก?

ปกติแล้ว เฉียนจื้อหยงจะเลือกโหมดธรรมดา

ทำไมเกมนี้เริ่มมาก็โหมดนรกเลย?

แถมยังไม่มีช่วงสอนเล่นสำหรับมือใหม่

อืม… ถ้าจะบอกว่าการโดนรถชนตายตั้งแต่ต้นเกมก็นับเป็นสอนมือใหม่ ก็คงพูดได้ว่ามีมั้ง…

ระบบแนะนำของเกมนี้ทำได้แนบเนียนมาก

พูดตามตรง ยังหาเหตุผลไปด่าระบบแนะนำไม่ได้จริงๆ

แต่พอผ่านไปสักพัก เขาก็เล่นเกมนี้เป็นแล้ว

ความยากในการเริ่มต้นไม่สูง

ดูออกเลยว่าทีมผู้สร้างเกมตั้งใจทำมากจริงๆ

ข้อเสียอย่างเดียวคือ เกมมันทรมานเกินไป

เกมจำลองเหมือนชีวิตจริง ต้องกิน ต้องดื่ม ต้องมีเสื้อผ้า

แค่นั้นยังไม่พอ ยังต้องส่งเงินกลับบ้านอีก

อะไรนะ?

ให้คนธรรมดาที่ไม่จบมัธยม ไม่มีทักษะพิเศษอะไรเลย มาดิ้นรนคนเดียวในเมืองใหญ่ แล้วยังต้องส่งเงินกลับบ้านอีก?

เกินไปแล้ว!

แต่ก็ไม่มีทางเลือก เพราะที่บ้านมีแม่ป่วย และน้องสาวที่ยังเรียนอยู่

พวกเขาต้องใช้เงินดำรงชีวิต

แค่นั้นยังไม่พอ ยังมีหนี้พนันต้องใช้แทนพ่อที่หนีไป

ถ้าไม่ใช้หนี้ อีกฝ่ายจะไปทำร้ายคนในบ้าน

แค่นั้นเฉียนจื้อหยงยังพอทนได้

ก็แค่ประหยัดมากหน่อยก็พอใช่ไหม?

ตอนแรกก็พอมีเงินเช่าห้อง แต่ตอนนี้แย่กว่าเดิมหน่อย ก็เลยต้องไปนอนข้างถนน

แต่ต่อให้แย่ขนาดนั้น เกมนี้ก็ยังไม่หยุดทรมานเขา

ถ้าตัวละครในเกมนอนข้างถนน ก็จะโดนขโมยเงิน

ตอนไปรับงานรายวันก็โดนพวกอันธพาลทำร้าย บาดเจ็บจนทำงานไม่ได้ทั้งวัน

แค่นี้น่าจะพอแล้วใช่ไหม?

ยัง… ยังไม่พอ!

น้องสาวของเขาที่บ้านนอก ดันไปเจอลูกชายปัญญาอ่อนของผู้ใหญ่บ้าน แล้วถูกอีกฝ่ายหมายปอง อยากจะแต่งงานด้วย

ฝ่ายนั้นเสนอสินสอด 50,000

จะรับเงิน 50,000 ไปใช้หนี้พนันของพ่อ?

หรือจะกัดฟันพึ่งพาตัวเองต่อไป?

นี่คือการตัดสินใจที่ยากลำบาก

สำหรับเฉียนจื้อหยง เขาไม่มีทางเลือกอื่น

จะให้ขายน้องสาวที่น่ารักของตัวเองได้ยังไง?

ดังนั้นเขาเลือกคืนเงิน 50,000

จากนั้นก็ทำงานอย่างหนัก วนเวียนอยู่ขอบเหวของการล่มสลายทางจิตใจนับครั้งไม่ถ้วน จนสุดท้ายก็ล่มสลายจริงๆ

เขาเริ่มเกมใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ไม่เคยสำเร็จสักครั้ง

สุดท้าย หลังจากพยายามสามชั่วโมงเต็ม ในที่สุดก็…

ทนไม่ไหวแล้ว!

"นี่มันเกมบ้าอะไรเนี่ย!" เฉียนจื้อหยงด่า

เขาโง่เอง รู้ทั้งรู้ว่าเป็นเกมหลอกทรมานคน ยังจะมาเล่นเองอีก

ด่าไปสักพักเขาก็นึกขึ้นได้ แล้วก็หัวเราะออกมา

ถึงเวลาปล่อยให้ผู้เล่นลองบ้างแล้ว

หวังว่าลองแล้วจะเลิกเล่นไปเลย!

เฉียนจื้อหยงเห็นจ้าวไฉ่อี้ถือเครื่องดื่มเดินบริการพนักงานอยู่ จึงรีบเรียกเขามา

จ้าวไฉ่อี้วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ถามด้วยสีหน้าคาดหวังว่า "บอสครับ เกมเป็นยังไงบ้างครับ?"

เขากังวลมากว่าเกมจะยากเกินไป

เขาเองก็เคยทดล่องเล่น แต่เล่นแล้วทั้งเหนื่อยทั้งล้า

คนเราเล่นเกมเพื่อความสนุกไม่ใช่เหรอ?

แต่เกมนี้ไม่มีความสนุกเลยสักนิดเดียว! มีแต่ความทุกข์และทุกข์มากเท่านั้น!

เฉียนจื้อหยงหัวเราะลั่น "ดีมาก!"

"สุดยอดจริงๆ!"

"เกมนี้ถูกใจผมมาก!"

"เกมนี้ใช้เงินไปเท่าไหร่?"

จ้าวไฉ่อี้พูดว่า "ใช้ไป 230 ล้านครับ"

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "น้อยเกินไป ยังไม่พอ"

"ผมจะลงทุนเพิ่มอีก 5 พันล้าน ไปทำเวอร์ชั่นออนไลน์ให้ผม"

จ้าวไฉ่อี้อึ้ง "อะไรนะครับ?"

เขาแค่หวังว่าเกมนี้จะผ่านการประเมินของเจ้านาย แค่ผ่านก็พอใจแล้ว

ไม่คิดเลยว่าเจ้านายจะชอบเกมนี้มากขนาดนี้

ยังจะเพิ่มการลงทุน เพื่อทำเวอร์ชั่นออนไลน์อีก?

5 พันล้านเลยนะ!

ต่อให้เป็นเกมระดับ 3A ก็ใช้เงินไม่ถึงขนาดนี้

พนักงานคนอื่นได้ยินก็พากันหันมามอง

จ้าวไฉ่อี้พูดว่า "บอสครับ 5 พันล้านมันมากเกินไปไหมครับ?"

"ต่อให้จัดเต็มทุกอย่าง ก็ใช้เงินไม่ถึงขนาดนั้นครับ"

เฉียนจื้อหยงพูดว่า "ไม่ คุณเข้าใจผิดแล้ว มันต้องอย่างน้อย 5 พันล้าน ต่อให้ใช้ 5 หมื่นล้าน หรือ 5 แสนล้าน ผมก็ยังคิดว่าคุ้มค่า"

พอได้ยินจ้าวไฉ่อี้พูดว่าใช้เงินไม่ถึงขนาดนั้น เฉียนจื้อหยงก็ปวดหัว

เหมือนกับการลงทุนในเทคโนโลยีชั้นสูง จำเป็นต้องลงทุนลงไปกับคนจริงๆ หรือสิ่งของจริงๆ

ในนิยายมักจะพูดกันว่า ลงทุนที่ไหนสักแห่งแล้วใช้เงินไปหลายหมื่นล้าน ราวกับเป็นเรื่องง่ายๆ

แต่ความจริงแล้ว ถ้าไม่มีคนโกงหรือยักยอกไป จะใช้เงินมหาศาลขนาดนั้นในเวลาสั้นๆ ได้ยังไง?

ไม่ต้องพูดถึงเงินหลายแสนล้านในมือเขา

ถ้าจะใช้เงินทั้งหมดนั้นให้หมดจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

ในอินเทอร์เน็ตมีคนพูดว่า การใช้เงินจำนวนมากขนาดนั้นเป็นเรื่องง่าย แค่สร้างเครื่องจักรลิโทกราฟีก็พอ

แต่ความจริงคือ บริษัทต่างประเทศใช้เวลายี่สิบปีและเงินอีก 1.5 แสนล้าน ถึงจะพัฒนาเครื่อง EUV ได้

ยี่สิบปี ใช้ไปแค่ 1.5 แสนล้าน!

ต่อให้เขาทุ่มสุดตัว เร่งความเร็วสิบเท่า ก็ยังต้องใช้เวลาสองปีถึงจะใช้เงินได้มากถึง 1.5 แสนล้าน

สองปีแค่ 1.5 แสนล้าน?

ใครบอกว่าการลงทุนในเทคโนโลยีขั้นสูงเป็นการผลาญเงิน?

ผลาญช้าขนาดนี้เนี่ยนะ?

มันไม่เร็วเท่าจ้างคนจำนวนมากไปสร้างเมืองฮั่นเฉิงด้วยซ้ำ!

"ฉันอาจพัฒนาเกมออนไลน์ แล้วไปผลาญเงินกับเกมแทน"

"เพื่อไม่ให้คนสงสัยว่าฉันตั้งใจขาดทุน ฉันจะใช้ข้ออ้างว่าโปรโมตเกม โปรโมตเฟยหวงแพลตฟอร์ม แล้วแจกเงินให้ผู้เล่น"

"เมื่อก่อนก็มีคนทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?"

"สแกนรับเงิน ดาวน์โหลดรับเงิน แนะนำเพื่อนรับเงิน ใครๆ ก็ทำแบบนี้ทั้งนั้น"

"ตอนนี้ทุกคนรู้ว่าฉันใจกว้าง"

"ภาพลักษณ์นี้สร้างไว้แล้ว"

"งั้นฉันจะใจกว้างขึ้นอีกหน่อย แจกเงินในเกมไปเลย"

"ฉันทำเพื่อโปรโมตเกม โปรโมตแพลตฟอร์ม"

"ตราบใดที่ฉันไม่พูด ใครจะรู้ว่าเป้าหมายจริงๆ คือผลาญเงิน?"

"สุดท้ายถ้าฉันใช้เงินไปมหาศาล แต่แพลตฟอร์มไม่ดัง มันก็เป็นเพราะฉันบริหารไม่เก่ง กลยุทธ์ผิดพลาด ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจขาดทุนสักหน่่อบ"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาเฉียนจื้อหยงก็เป็นประกาย

ทำไมเขาไม่คิดถึงวิธีดีๆ แบบนี้ตั้งแต่แรก?

ถ้าคิดได้เร็วกว่านี้ คงขาดทุนสำเร็จไปนานแล้ว!

วิธีขาดทุนที่ฉลาดและง่ายขนาดนี้ เพิ่งคิดได้ตอนนี้ได้ยังไง?

เฉียนจื้อหยงพูดตาด้วยเป็นประกายว่า "ผมเปลี่ยนใจแล้ว!"

พอได้ยินว่าเจ้านายเปลี่ยนใจ พนักงานทุกคนถอนหายใจโล่งอก

ลงทุน 5 พันล้านกับเกมแค่เกมเดียว ไม่ใช่การตัดสินใจที่ฉลาดเลย โชคดีที่เจ้านายยังฟังคำแนะนำอยู่

เฉียนจื้อหยงพูดว่า "ผมจะลงทุน 5 หมื่นล้านหยวน เพื่อพัฒนาเกมที่ปฏิวัติวงการ!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]