บทที่ 1066 วิธีของหลินโม่

ตั้งแต่ได้รับตราประทับสัตว์อสูรและได้รับการยืนยันสถานะ "ราชันย์แห่งสัตว์อสูร" จนไปกระตุ้นคลื่นบอสแบบติดตัวและได้รับดาเมจสะท้อนกลับจากตราประทับสัตว์อสูร

หลินโม่ก็เคยสงสัยว่าหลินเย่าต้องการใช้การสะท้อนกลับของตราประทับสัตว์อสูรมาจัดการกับตนเอง

แต่เพราะตราประทับสัตว์อสูรมีดาเมจสะท้อนกลับแค่ 0.1% ของพลังชีวิตสูงสุดต่อวินาทีจึงปัดความคิดนี้ทิ้งไป

เพราะตอนนั้นหลินโม่คิดอย่างใสซื่อว่าตัวเองสามารถใช้ตราประทับสัตว์อสูรปิดคลื่นบอสได้ทุกเมื่อ

เมื่อเป็นเช่นนี้ก็จะสามารถปลดเปลื้องภัยคุกคามจากดาเมจสะท้อนกลับของตราประทับสัตว์อสูรได้ทุกที่ทุกเวลา

จนกระทั่งตอนนี้เขาถึงเข้าใจ "ดูเหมือนหลินเย่าจะรู้มาตั้งนานแล้วว่าตราประทับสัตว์อสูรเมื่อถูกกระตุ้นแล้วจะไม่สามารถปิดกลางคันได้เป้าหมายของเขาก็คือต้องการใช้ตราประทับสัตว์อสูรมาค่อยๆผลาญฉัน!"

เป็นความจริงที่ดาเมจสะท้อนกลับจากตราประทับสัตว์อสูรที่เกิดกับหลินโม่เมื่อผ่านการแบ่งรับดาเมจ 90% ของวูจิน·จูกังเลี่ยแล้วจะเหลือเพียง 0.1% ของพลังชีวิตสูงสุดต่อวินาที

จากการคำนวณอย่างแม่นยำเลือดหนึ่งหลอดของหลินโม่สามารถทนได้ 16.66 นาที

แต่ถึงยังไงหลินโม่ก็ไม่ใช่เครื่องจักร

ท้ายที่สุดแล้วต่อให้เป็นวัวเป็นม้าก็ต้องพักผ่อน!

ตั้งแต่เที่ยงเมื่อวานจนถึงตอนนี้เกิน 24 ชั่วโมงแล้วหลินโม่แค่ออฟไลน์ไปกินข้าวสองครั้งไม่เคยหลับตาพักผ่อนเลยสภาพร่างกายใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว

หลินโม่ไม่สามารถออนไลน์อยู่ตลอดโดยไม่ออฟไลน์เพื่อต้านทานการผลาญของตราประทับสัตว์อสูรด้วยวิธีนี้ได้

"และขอแค่ฉันออฟไลน์ตราประทับสัตว์อสูรก็จะผลาญฉันอย่างต่อเนื่องทุกๆ 16 นาทีก็จะทำให้ฉันตายหนึ่งครั้งและทุกครั้งที่ตายก็จะตามมาด้วยบทลงโทษเลเวลลดลง 1 เลเวล"

"เมื่อเป็นแบบนี้ต่อให้ตอนนี้ฉันจะเลเวล 130 แล้วการถูกตราประทับสัตว์อสูรผลาญจนเหลือเลเวล 0 ก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น"

การกระตุ้นให้บอสล้อมเมืองผ่านคลื่นบอสจนกลายเป็นภัยพิบัติและใช้บทลงโทษจากระบบเมื่อภัยพิบัติทำให้เมืองแตกล้วนเป็นแค่ลูกไม้ตื้นๆ

ต่อให้เป็นภัยพิบัติระดับ SSS ซึ่งเป็นระดับสูงสุดของเทพพยากรณ์ขีดจำกัดบทลงโทษสำหรับผู้เล่นก็คือเลเวลลด 10 เลเวลเท่านั้น

และด้วยเลเวล 130 ของหลินโม่ในตอนนี้ลดลง 10 เลเวลก็ยังเหลือ 120 เลเวล

ต่อให้ใส่ชุดเซ็ตเถ้าถ่านเลเวล 130 ระดับ 12 ไม่ได้

ก็ยังเปลี่ยนกลับไปใส่ชุดเซ็ตจักรพรรดิอสูรเลเวล 120 ระดับ 10 ได้

ด้วยความแข็งแกร่งของหลินโม่เมื่อสวมชุดเซ็ตจักรพรรดิอสูรหลินเย่าคิดจะจัดการกับหลินโม่ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น

ดังนั้นการผลาญแบบสะท้อนกลับอย่างไม่หยุดพักของตราประทับสัตว์อสูรตลอด 24 ชั่วโมง 1,440 นาที 86,400 วินาทีสำหรับหลินโม่แล้วถึงจะเป็นท่าไม้ตายปลิดชีพ!

ถึงขั้นที่หลินเย่าไม่จำเป็นต้องลงมือเองด้วยซ้ำ

แค่ชักใยอยู่ห่างๆก็สามารถบรรลุเป้าหมายที่ตัวเองต้องการได้!

ในตอนที่หลินโม่ออกวิเคราะห์เป้าหมายที่แท้จริงของหลินเย่าได้ในที่สุด

หนิงเฟยก็ส่งข้อความมาต่อว่า "ตอนนี้วิธีแก้ปัญหาเดียวก็คือต้องฆ่าบอสที่เข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งทั้งหมดแบบนี้อย่างมากพี่ก็แค่ต้องแลกกับการตายหนึ่งครั้งก็สามารถขัดจังหวะตราประทับสัตว์อสูรและปิดคลื่นบอสได้"

เมื่อหนิงเฟยส่งข้อความนี้เข้าไปในกลุ่มผู้บริหารของห้ากิลด์ใหญ่พร้อมกัน

ทุกคนในกลุ่มก็พากันแสดงความคิดเห็น

หวังจวินเจี๋ย: "ไอ้ชาติหมาหลินเย่าเล่นสกปรกขนาดนี้เลยเหรอ? ถ้ามันแน่จริงก็โผล่หัวออกมาสิพ่อจะฟันมันให้ขาดเป็นสองท่อนเลย!"

ที่สูงย่อมหนาว: "ยังดีที่มีวิธีแก้ปัญหาแสดงว่าขอแค่จัดการบอสที่คลุ้มคลั่งทั้งหมดในเขตเมืองหลักต่างๆได้ก็จะจบคลื่นบอสได้ใช่ไหม?"

เลือดเหล็กอู๋ฉิง: "ในเมื่อเป็นอย่างนั้นพวกเราก็ไปช่วยเมืองหลักอื่นร่วมมือกับพวกเขาฆ่าบอสเถอะ!"

หลินเมี่ยวเมี่ยว: "แต่ฉันขอพูดความจริงหน่อยนะตอนนี้เขตเมืองหลักต่างๆกำลังเผชิญกับภัยพิบัติระดับ SS ฉันเห็นสถานการณ์ของเมืองหลักต่างๆบนเน็ตโดยพื้นฐานแล้วนอกเมืองแต่ละแห่งมีบอสคลุ้มคลั่งล้อมอยู่เป็นร้อยตัวเลยนะ"

หลินเมี่ยวเมี่ยว: "ผู้เล่นหลายล้านคนในเมืองหลักพวกนั้นยังต้านทานได้ยากต่อให้พวกเราห้ากิลด์ใหญ่ยกพลไปทั้งหมดก็มีคนไม่ถึงสองหมื่นพึ่งคนแค่นี้ของพวกเราเกรงว่าจะพลิกสถานการณ์ไม่ได้หรอก..."

หลิงเซียว: "ถึงอย่างนั้นก็ต้องลองดูพวกเราจะมานั่งรอความตายไม่ได้เด็ดขาด! ไม่อย่างนั้นการกัดกร่อนของตราประทับสัตว์อสูรที่มีต่อลูกพี่ก็ไม่มีวันหยุด! แล้วก็จะทำให้แผนชั่วของหลินเย่าสำเร็จด้วย!"

วิญญาณมังกรผงาดโลก: "สนับสนุนกิลด์วิญญาณมังกรของเราออนไลน์ครบทุกคนชี้เป้ามาเลยพร้อมบวก!"

เลือดเหล็กอู๋ฉิง: "มีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมต้าน! กิลด์เลือดเหล็กของฉันมีวันนี้ได้ก็เพราะพึ่งพาประธานโม่! วันนี้กิลด์เลือดเหล็กจะต่อสู้เพื่อประธานโม่!"

หวังจวินเจี๋ย: "เชี่ย! พวกคนมีปัญญาอย่างพวกนายทำไมถึงพูดจาดีกันจังวะ?"

หวังจวินเจี๋ย: "ถึงพ่อจะพูดไม่เก่งแต่พี่โม่นายอย่าวางใจ... เอ๊ยวางใจได้เลยมีหวังจวินเจี๋ยคนนี้อยู่ไอ้เวรหลินเย่านั่นไม่มีทางแตะต้องนายได้แม้แต่ปลายเล็บ!"

หานรั่วซี: "[@หวังจวินเจี๋ย] มีคำพูดนี้ของนายประธานโม่ก็ไม่ต้องวางใจแล้วจริงๆ"

ในขณะที่ผู้เล่นของห้ากิลด์ใหญ่เตรียมพร้อมที่จะยกทัพไปยังเมืองหลักระดับหนึ่งต่างๆทุกเมื่อเพื่อไปช่วยผู้เล่นที่นั่นฆ่าบอสทำลายคลื่นบอสและช่วยเหลือหลินโม่

ในกลุ่ม

หลินโม่จู่ๆก็พูดขึ้น "น้ำใจของทุกคนฉันรับไว้แล้ว"

"ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้พวกนายก็ไม่ได้พักผ่อนกันเท่าไหร่พวกนายไม่ต้องไปช่วยเขตเมืองหลักอื่นแล้วล่ะออฟไลน์ไปพักผ่อนกันเถอะ"

"เรื่องที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง"

เดิมทีมันเป็นแค่คลื่นบอสธรรมดาๆ

แต่ตั้งแต่บอสทั้งหมดเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งลักษณะของมันก็เปลี่ยนไป

โดยเฉพาะตอนที่เมืองหลักระดับหนึ่งทั้งหมดเริ่มถูกบอสล้อมเมือง

เป็นผู้เล่นจากห้ากิลด์ใหญ่อย่างกิลด์ยุคโกลาหลกิลด์เลือดเหล็กกิลด์วิญญาณมังกรกิลด์เซิ่งซื่อและกิลด์โม่หลีที่ยืดหยัดก้าวออกมาต้านทานการโจมตีของบอสครั้งแล้วครั้งเล่าให้กับนครเถ้าถ่าน

เป็นเพราะมีพวกเขา

ถึงทำให้ในตอนที่เมืองหลักระดับหนึ่งอีกแปดแห่งเกิดภัยพิบัติกันหมดมีเพียงนครเถ้าถ่านที่รอดพ้นมาได้ไม่เพียงแต่ไม่เกิดภัยพิบัติแต่ยังสามารถสังหารบอสที่คลุ้มคลั่งทั้งหมดและกำจัดภัยคุกคามทั้งหมดได้อย่างราบรื่น!

ห้ากิลด์ใหญ่

ความพยายามและการทุ่มเทของหวังจวินเจี๋ยหานรั่วซีเลือดเหล็กอู๋ฉิงวิญญาณมังกรผงาดโลกที่สูงย่อมหนาวหลิงเสวี่ยฉินเฟิงและหนิงซีหลินโม่ล้วนมองเห็นและรู้อยู่เต็มอก

และก็รู้ว่าตั้งแต่เที่ยงเมื่อวานจนถึงตอนนี้พวกเขาแทบจะออนไลน์อยู่ตลอดไม่ได้พักผ่อนเลย

ก่อนที่ห้ากิลด์ใหญ่จะเสนอตัวเตรียมไปช่วยเมืองหลักระดับหนึ่งแห่งอื่นเพื่อสังหารบอสคลุ้มคลั่ง

หลินโม่ก็มีความคิดนี้อยู่แล้ว

นี่คือมิตรภาพที่ต่างฝ่ายต่างมุ่งเข้าหากัน!

และเมื่อหลินโม่พูดประโยคนี้ออกมา

ทุกคนในกลุ่มกลับงุนงงไปตามๆกัน

จ้าวจวิน: "แต่ก่อนที่คลื่นบอสจะจบนายออกจากเกาะเถ้าถ่านไม่ได้ไม่ใช่เหรอ? แล้วตอนนี้วิธีเดียวที่จะปิดคลื่นบอสได้ก็คือต้องฆ่าบอสที่คลุ้มคลั่งทั้งหมดโลกภายนอกสำหรับนายแล้วนี่มันเป็นทางตันชัดๆถ้าพวกเราออฟไลน์กันหมดแล้วนายจะแก้เกมนี้ยังไง?"

เลือดเหล็กอู๋ฉิง: "ฝีมือประธานโม่แข็งแกร่งมากก็จริงแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาอวดเก่งนะ"

หลินเมี่ยวเมี่ยว: "ถึงได้บอกไงว่าโลกใบนี้ขาดใครก็ได้แต่ขาดผู้หญิงอย่างพวกเราไม่ได้หรอก! พวกผู้ชายทื่อๆอย่างพวกนายไม่เข้าใจหรอก! เห็นได้ชัดว่าประธานโม่ไม่อยากให้พวกเราเหนื่อยเกินไปถึงได้ให้พวกเราไปพักไงล่ะ!"

เซี่ยหว่านหว่าน: "ไม่เป็นไรค่ะหัวหน้านายไม่ต้องเลือกที่จะเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องพวกเราหรอก! พวกเราจะไม่มีวันทิ้งนายเด็ดขาดครั้งนี้พวกเราจะร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน!"

เงียบไปครู่หนึ่ง

หลินโม่ก็พูดขึ้น "ไม่หรอก"

"ครั้งนี้"

"ฉันมีวิธีจริงๆ"