บทที่ 1051: ภัยพิบัติทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์

เวลาเช้ายังไม่ถึงแปดโมง

โลกแห่งคำพยากรณ์ ช่องแชตข้ามเมืองของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยเดือดพล่านประหนึ่งกระทะแตก!

ผู้เล่นนับไม่ถ้วนจากเขตเมืองหลักระดับหนึ่งต่างๆ ต่างร้องอุทานเป็นเสียงเดียวกัน

[ขี้จะราดหัว] (ผู้เล่นนครทิวาราตรี): "เวรเอ๊ย! บอสบุกมาถึงนอกเมืองแล้ว! ภัยพิบัติมาแล้ว! เกิดอะไรขึ้น คนล่ะ? คนหายไปไหนกันหมด? ทำไมไม่มีคนกันบอสเลยวะ?"

[มาสค์ไรเดอร์ผ่านทาง] (ผู้เล่นนครรุ่งโรจน์): "นครทิวาราตรีของพวกนายก็ประกาศภัยพิบัติแล้วเหรอ? สหายร่วมชะตากรรมชัดๆ! นครรุ่งโรจน์ของพวกเราก็มีภัยพิบัติเหมือนกัน!"

[ต่อมทอนซิล] (ผู้เล่นนครเพลิงศักดิ์สิทธิ์): "บังเอิญไปไหมเนี่ย นครเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราก็เกิดภัยพิบัติเหมือนกัน! ให้ฉันเดานะ คงไม่ใช่ว่าเมืองหลักระดับหนึ่งทุกแห่งเกิดภัยพิบัติพร้อมกันหมดหรอกนะ?"

[แม่ม่ายลูกติดสอง] (ผู้เล่นนครจันทร์ร่วง): "ไอ้พวกที่แย่งบอสกันโวยวายแถมยังดรอปอุปกรณ์ไปจากมือฉันเมื่อคืนล่ะ? ทำไมตอนนี้พอภัยพิบัติมาถึงหายหัวไปหมด? นอกเมืองมีแต่บอสไม่ยอมไปฆ่า ไปตายหงส์ตายห่าที่ไหนกันหมด? รู้อยู่แล้วเชียวว่าพวกผู้ชายพึ่งพาไม่ได้เลยสักนิด! บ้าเอ๊ย! โมโหชะมัด!"

[โลลิน้อยถุงน่องขาว] (ผู้เล่นนครดาวร่วง): "ภัยพิบัติทั่วทั้งเซิร์ฟจริงๆ เหรอเนี่ย? งั้นฉันก็สบายใจละ ตอนแรกยังนึกว่ามีแค่นครดาวร่วงของเราซะอีกที่มีภัยพิบัติ!"

[แม่มดน้อยอึแตก] (ผู้เล่นนครตะวันตกดิน): "สรุปมีใครรู้บ้างว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมเมื่อวานตอนบ่ายกับเมื่อคืนยังปกติดีอยู่เลย พอมาเช้านี้เมืองหลักทุกแห่งถึงได้เกิดภัยพิบัติพร้อมกันหมด? ฉันดูบอสที่บุกเมืองอยู่ข้างนอกพวกนั้น มันก็เป็นบอสคลุ้มคลั่งเหมือนเดิมไม่ใช่เหรอ ไม่ได้มีบัฟเสริมอะไรพิเศษสักหน่อย ทำไมจู่ๆ ถึงต้านพวกมันไม่อยู่แล้วล่ะ?"

เมื่อผู้เล่นที่ใช้ไอดีชื่อ [แม่มดน้อยอึแตก] ตั้งคำถามสำคัญขึ้นมา

หลังจากนั้น ผู้เล่นในเขตเมืองหลักต่างๆ ก็พากันถกเถียงประเด็นนี้กันอย่างดุเดือด

"ไม่รู้สิ สงสัยบอสทุกตัวคงบ้าไปแล้วมั้ง!"

"ไม่หรอก เป็นเพราะไม่มีคนต่างหาก!"

ในตอนนี้ ผู้เล่นนครรุ่งอรุณที่ใช้ไอดีชื่อ [ว่อหลง] ก็ได้ให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุดออกมา

"เมื่อวานตอนเที่ยงที่คลื่นบอสเพิ่งจะปะทุ ตอนนั้นบอสที่เข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งและบุกโจมตีเมืองหลักยังมีไม่มากนัก ดังนั้นต่อให้ผู้เล่นออนไลน์ไม่เยอะ ก็ควบคุมสถานการณ์ได้อย่างง่ายดาย"

"แม้เมื่อคืนนี้ภายใต้การนำของกิลด์เหนือเทพ เมืองหลักต่างๆ จะขยายอาณาเขตการล่าเพื่อดึงดูดให้บอสมาบุกเมืองมากขึ้น แต่ก็เพราะเป็นช่วงไพรม์ไทม์ ตอนที่มีคนออนไลน์เยอะที่สุดเมื่อคืน อัตราการออนไลน์ของผู้เล่นในเมืองหลักต่างๆ แทบจะเกิน 80% ทั้งนั้น!"

"คนเยอะพลังก็เยอะ เมื่อคืนทั้งคืนถึงได้ไม่มีปัญหาอะไรเลยไง"

"แต่พวกนายดูเวลาตอนนี้สิ แปดโมงเช้าแล้วนะ ช่วงเวลาเร่งด่วนของคนทำงานกับวัยเรียนเลยนะ!"

"นอกจากคนไปทำงานกับคนไปเรียนแล้ว ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่โต้รุ่งมาทั้งคืนก็ทนไม่ไหวออฟไลน์ไปพักผ่อนกันหมด ออนไลน์ไม่มีคนแล้วเว้ย! ยังไงก็ต้านบอสไม่อยู่หรอก!"

สิ้นคำพูดนี้

ไม่เพียงตอบข้อสงสัยในใจผู้เล่นนับไม่ถ้วน แต่ยังนำความวิตกกังวลอย่างใหญ่หลวงมาให้พวกเขาด้วย

"ภัยพิบัติระดับ B ถ้าต้านไม่อยู่ ผู้เล่นทั้งเมืองจะต้องโดนบทลงโทษเลเวลลดลง 4 เลเวลเลยนะโว้ย! เชี่ยเอ๊ย พุ่งขึ้นเป็นระดับ A แล้ว!"

"บอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าอย่าออกไปหาเรื่องบอสให้มันเยอะนัก ก็ไม่มีใครฟัง! ตอนนี้ก่อเรื่องทิ้งไว้เละเทะไปหมด แล้วก็หนีไปออฟไลน์นอนกันหมด ปล่อยความซวยนี้ไว้ให้ใครตามเช็ดตามล้างวะ?"

"นั่นสิ! แม่มเอ๊ย! เมื่อคืนแต่ละคนทำตัวคึกเหมือนฉีดเลือดไก่ หาเรื่องไปทั่ว ห้ามก็ไม่อยู่!"

"ต้องโทษคนของกิลด์เหนือเทพนั่นแหละ พวกมันเป็นคนนำทีม! ไม่งั้นคงไม่มีคนออกไปตีบอสระดับสูงกันเยอะขนาดนั้นหรอก!"

"เลิกเถียงกันได้แล้ว คิดหาวิธีแก้ปัญหาก่อนเถอะ! พี่ๆ น้องๆ นครจันทร์ร่วง อย่ามัวแต่ไปซ่าข้างนอกเลย รีบกลับมากันเมืองหลักเถอะ!"

"กลับไม่ได้เว้ย! ข้างนอกก็มีแต่บอสเต็มไปหมด ถ้าไม่สกัดพวกมันไว้ ภัยคุกคามที่เมืองหลักจะได้รับยิ่งหนักกว่านี้อีก!"

"มีวิธีเรียกคนที่ออฟไลน์ให้กลับมาออนไลน์บ้างไหม? ตอนนี้ผู้เล่นออนไลน์น้อยเกินไปแล้ว ใจสู้แต่ไร้เรี่ยวแรงชัดๆ!"

"นั่นก็ช่วยไม่ได้นี่นา ท้ายที่สุดไม่ใช่ทุกคนที่เป็นผู้เล่นมืออาชีพ สำหรับคนส่วนใหญ่เทพพยากรณ์ก็เป็นแค่การพักผ่อนหย่อนใจ ระหว่างเกมกับโลกความจริง พวกเขาก็ต้องเลือกอย่างหลังอยู่แล้ว!"

ความจริงก็เป็นเช่นนั้น

โลกแห่งความเป็นจริง

รถเมล์และรถไฟใต้ดิน

บนรถแท็กซี่

ผู้คนจำนวนมากที่กำลังรีบไปทำงานหรือไปเรียน ต่างก็ไถเว็บบอร์ดผ่านมือถือ จนเจอข่าวเกี่ยวกับวิกฤตภัยพิบัติทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์

เมื่อเห็นว่าเขตเมืองหลักที่ตัวเองอาศัยอยู่ก็กำลังเผชิญกับภัยคุกคามจากภัยพิบัติเช่นกัน

หลายคนถึงกับใจกระตุกวูบ

แต่คนส่วนใหญ่ สุดท้ายแล้วก็เลือกที่จะกัดฟันมุ่งหน้าต่อไป

มีไม่กี่คนหรอกที่ยอมหันหลังกลับบ้าน เพื่อล็อกอินเข้าเทพพยากรณ์

ท้ายที่สุด เพื่อเกมๆ เดียวแล้วต้องยอมทิ้งงานหรือการเรียนในโลกแห่งความเป็นจริง

หลายคนไม่มีความกล้าพอที่จะทำลายกรอบชีวิตนี้หรอก

ในขณะเดียวกัน บนเซิร์ฟเวอร์เทพพยากรณ์

ในเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ย เมืองหลักระดับหนึ่งทั้งแปดแห่ง ได้แก่ นครรุ่งโรจน์ นครเพลิงศักดิ์สิทธิ์ นครรุ่งอรุณ นครตะวันตกดิน นครจันทร์ร่วง นครดาวร่วง นครทิวาราตรี และนครสายฟ้า ต่างก็เกิดภัยพิบัติขึ้นพร้อมกันเนื่องจากบอสล้อมเมือง

ในตอนที่ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยในเมืองต่างรีบรุดไปยังประตูเมืองเพื่อป้องกันเมืองหลัก และเขตเมืองหลักต่างๆ ล้วนตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากแสนสาหัส

มีเพียงนครเถ้าถ่านเท่านั้น ที่ยังคงเงียบสงบดังเดิม

รอบนครเถ้าถ่าน ไม่มีวี่แววของบอสเลยแม้แต่ตัวเดียว และไม่ได้เผชิญกับวิกฤตบอสล้อมเมือง

แถมยังไม่ได้กระตุ้นภัยพิบัติด้วย

เป็นเพราะจำนวนผู้เล่นออนไลน์ในเมืองหลักอื่นๆ ต่างก็ลดลง มีเพียงผู้เล่นออนไลน์ของนครเถ้าถ่านที่ไม่ลดลง จนสามารถต้านทานการโจมตีของบอสและไม่ปล่อยให้พวกมันเข้าใกล้เมืองหลักได้งั้นเหรอ?

แน่นอนว่าไม่ใช่

ในความเป็นจริง อัตราการออนไลน์ของผู้เล่นนครเถ้าถ่านก็ร่วงดิ่งลงเหวเช่นกัน และจนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้มีจำนวนมากนัก

เพียงแต่นครเถ้าถ่านมีข้อได้เปรียบที่เมืองหลักระดับหนึ่งแห่งอื่นๆ ไม่มี

นั่นก็คือ: ยอดฝีมือระดับท็อป!

ทางทิศตะวันออกของนครเถ้าถ่าน

โฮก โฮก โฮก โฮก!

บอสใหญ่ระดับ 10 เลเวล 110 กว่าสามตัว ที่แบกสถานะคลุ้มคลั่งระดับเจ็ดและระดับแปดเอาไว้ กำลังอาละวาดใส่ผู้เล่นเบื้องหน้าที่พยายามต้านทานพวกมันอยู่

เหยียบย่ำแสงสีขาวที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าเป็นระลอก

ค่อยๆ คืบคลานเข้าใกล้ประตูทิศตะวันออกของนครเถ้าถ่าน

เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีจากบอสใหญ่ระดับ 10 ถึงสามตัวพร้อมกัน

ลองคิดดูก็รู้ ว่าผู้เล่นนครเถ้าถ่านไม่มีทางต้านทานได้เลย

พากันถูกบอสบดขยี้จนตาย

วาบ วาบ วาบ วาบ!

แสงสีขาวนับไม่ถ้วนที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้า ทำให้ผู้เล่นในเมืองที่กำลังเตรียมจะออกไปต้านบอสถึงกับเสียวสันหลังวาบ

"เชี่ยเอ๊ย! บอสพวกนี้เก่งเกินไปแล้ว!"

"คนตั้งเยอะยังต้านไม่อยู่ คาดว่าพวกเราออกไปก็คงไปส่งตัวเองไปตายชัดๆ!"

"แล้วจะทำไงดี? หรือว่านครเถ้าถ่านของเราสุดท้ายก็หนีบทลงโทษของภัยพิบัติไม่พ้นงั้นเหรอ?"

ในขณะที่ผู้เล่นนครเถ้าถ่านนับไม่ถ้วนกำลังรู้สึกสิ้นหวัง

นักเวทธาตุในชุดคลุมเวทมนตร์สีดำที่เฝ้าอยู่เงียบๆ ณ ประตูเมืองทิศตะวันออกของนครเถ้าถ่านมาตั้งแต่ต้น ก็ได้ลงมือแล้ว

ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

วาร์ปเข้ามาในระยะโจมตีด้วยแฟลช

ระหว่างที่กวัดแกว่ง [กลืนวิญญาณ] ไอเทมเทพระดับ SSS ในมือ

สกิลระดับ SSS ที่ผ่านการขยายดาเมจสิบเท่าและการขยายผลการร่ายคาถาสิบเท่า ก็ร่วงหล่นลงบนตัวบอสทั้งสามเบื้องหน้าราวกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ

ชั่วพริบตา บอสระดับ 10 ทั้งสามตัวก็ถูกสังหารหมดเกลี้ยงอยู่นอกประตูเมือง!