บทที่ 1651 - ในใจมีคุณเสมอ

ช่วงหลายวันต่อมา

หลิวเฟยกับหลี่เสี่ยวหงผู้จัดการส่วนตัวพากันกระเตงลูกออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกตอนกลางวัน หลิวเฟยยังพาหลี่เสี่ยวหงไปเดินห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในย่านโฟลี่ซาน เพื่อซื้อเสื้อผ้าให้เธอสองชุดรวมถึงเครื่องประดับอีกนิดหน่อย

ต่อให้หลี่เสี่ยวหงจะพยายามบ่ายเบี่ยงว่าไม่อยากได้ แต่ก็ขัดใจเฟยเฟยของเธอไม่ได้อยู่ดี

คืนวันที่สี่พฤษภาคม

รายการ 'เสียงต่างประเทศ' อีพีที่สามได้ออกอากาศอย่างเป็นทางการ

ทันทีที่ภาพจางโหย่วกำลังนั่งเดี่ยวเปียโนพร้อมกับร้องเพลง 'Right Here Waiting' ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรทัศน์ แฟนเพลงชาวต่างชาติจำนวนมากต่างก็ตกหลุมรักเพลงนี้เข้าอย่างจัง

ไม่ว่าจะเป็นท่อนอินโทร ท่วงทำนอง หรือแม้กระทั่งเสียงร้องของจางโหย่ว ล้วนถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างงดงามไร้ที่ติ

ณ บ้านหลังหนึ่ง

"Wherever you go, whatever you do, I will be right here waiting for you. Whatever it takes..."

เสียงร้องอันลึกซึ้งกินใจและเสียงดนตรีอันแสนโรแมนติกดังลอดออกมาจากเครื่องรับโทรทัศน์

โรเบิร์ต ศาสตราจารย์จากวิทยาลัยดนตรีในต่างประเทศถอดแว่นสายตาออกแล้วนำผ้ามาเช็ดทำความสะอาดเบาๆ ตั้งแต่เพลง '500 Miles' เป็นต้นมา 'จาง' ชายหนุ่มจากซีกโลกตะวันออกคนนี้ก็เป็นที่จับตามองของเขามาตลอด ถึงขั้นที่ว่าในอีพีแรกตอนที่เห็นพิธีกรนิเดปป์ท้าพนันกับจาง เขายังให้ลูกศิษย์ทายเลยว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ

ทว่า

พอมาถึงอีพีสอง จางไม่เพียงแต่ดัดแปลงเพลง 'Walk' ของเทย์เลอร์ได้ยอดเยี่ยมเท่านั้น แต่เพลง 'Try' ของเขายังช่วยปลุกพลังใจให้ฮึกเหิม เพลงนี้แฝงไว้ด้วยพลังที่บอกว่า "ต่อให้ล้มลุกคลุกคลานจนบาดเจ็บสาหัสแค่ไหน ก็ต้องลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเดินต่อไป"

และสำหรับอีพีนี้ ขนาดตัวเขาเองยังรู้สึกซาบซึ้งกินใจไปด้วย

โรเบิร์ตไม่อยากจะคิดเลยว่าต้องเป็นคนที่มีความรักลึกซึ้งขนาดไหน ถึงจะสามารถแต่งเพลงที่แสนโรแมนติกแบบนี้ออกมาได้!?

เพลงนี้มีเสน่ห์ดึงดูดที่สามารถปลดล็อกก้นบึ้งหัวใจของผู้ใหญ่ เผยให้เห็นห้วงอารมณ์ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายให้ใครฟังได้ แถมยังมีพลังในการดึงอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนให้ย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องราวในอดีตได้อีกด้วย

เมื่อการแสดงในโทรทัศน์จบลง โรเบิร์ตนั่งนิ่งอยู่บนโซฟาเป็นเวลานาน ผ่านไปพักใหญ่เขาถึงลุกขึ้นเดินเข้าห้องหนังสือไปเปิดแล็ปท็อป นอกจากจะเป็นศาสตราจารย์ประจำวิทยาลัยดนตรีแล้ว เขายังเป็นสมาชิกของสมาคมศิลปะดนตรีนานาชาติอีกด้วย

เขาล็อกอินเข้าสู่บัญชีออฟฟิเชียลของตัวเอง

โรเบิร์ตลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มพิมพ์ข้อความ "จาก '500 Miles' สู่ 'Try' และมาถึง 'Right Here Waiting' ถ้า '500 Miles' ทำให้ผมตื่นตะลึงกับพรสวรรค์ทางดนตรีของพ่อมดแห่งเสียงเพลงจากซีกโลกตะวันออกคนนี้ และทำให้ผมหลงรักดนตรีแนวคันทรีโฟล์คแล้วล่ะก็ 'Right Here Waiting' ก็ทำให้ผมรู้สึกยกย่องเขา

เพลงนี้คือการผสมผสานระหว่างดนตรีและศิลปะอย่างลงตัว และยังเป็นกุญแจสำคัญที่ไขเข้าสู่ความทรงจำอันลึกซึ้งในหัวใจ ผมอิจฉาคนหนุ่มสาวในยุคนี้จริงๆ เพราะเมื่อพวกคุณต้องจากบ้านเกิดเมืองนอน พวกคุณก็มีเสียงหวูดรถไฟจากเพลง '500 Miles' คอยดังก้องอยู่ในหู เมื่อพวกคุณตกอยู่ในห้วงแห่งความยากลำบาก 'Try' ก็จะคอยเป็นกำลังใจให้ก้าวต่อไป และเมื่อพวกคุณต้องพรากจากคนที่รัก ก็ยังมี 'Right Here Waiting' เพลงที่ทำให้หัวใจสั่นไหวคอยปลอบประโลม

ผมไม่สงสัยเลยว่าเพลงเหล่านี้จะกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งวัยหนุ่มสาวของพวกคุณ ผมก้าวล่วงเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว เป็นวัยที่หมดความรู้สึกอยากจะยกย่องบูชาใคร แต่ผมขอยกย่องจาง ดนตรีของเขาราวกับสามารถก้าวข้ามกาลเวลาอันยาวนาน แล้วค่อยๆ ดังแว่ววนเวียนอยู่ข้างหูของเรา"

เมื่อเขียนจบ

โรเบิร์ตก็กดโพสต์เนื้อหาเหล่านี้ลงในบัญชีออฟฟิเชียลของเขาทันที

นี่เป็นครั้งแรกในรอบเจ็ดแปดปีเลยก็ว่าได้ ที่เขาออกมาเขียนแนะนำบทเพลงและศิลปินผ่านช่องทางนี้

นอกจากโรเบิร์ตแล้ว

เทย์เลอร์ก็โพสต์ข้อความลงในบัญชีออฟฟิเชียลของเธอเช่นกัน

"แฟนเพลงที่รักของฉัน นี่แหละคือ 'จาง' ชายผู้เป็นคู่แข่งบนเวทีเดียวกับฉัน ฉันพยายามอย่างหนักมากๆ ที่จะเอาชนะเขาให้ได้ แต่พวกคุณรู้ไหมว่ามันยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน! ดนตรีเมื่ออยู่ในมือของ 'จาง' มันก็เหมือนกับเวทมนตร์ เขาทำให้คุณคิดถึงบ้านเกิด ทำให้คุณลุกขึ้นสู้ และยังทำให้คุณสงบจิตสงบใจเพื่อนั่งฟังเพลงของเขาอย่างตั้งใจ ก่อนจะหลั่งน้ำตาออกมาโดยไม่รู้ตัว"

นอกจากนี้แล้ว

เคที ศิลปินหญิงแถวหน้าของต่างประเทศที่ตอนแรกทำตัวเย็นชากับจางโหย่ว ก็ได้โพสต์คอมเมนต์ลงในบัญชีออฟฟิเชียลของเธอเช่นกันว่า "ทุกถ้อยคำที่จางร้องออกมา มันช่างทำให้คนฟังต้องตกหลุมรัก"

การที่ศิลปินเบอร์ใหญ่ที่สุดสองคนในรายการ 'เสียงต่างประเทศ' ออกมาแสดงความคิดเห็นพร้อมกันเช่นนี้

ย่อมเป็นการส่งสัญญาณสองอย่างชัดเจน

หนึ่งคือพวกเธอต้องการอธิบายให้แฟนเพลงเข้าใจถึงสาเหตุที่พวกเธอทำผลงานได้ไม่ค่อยดีในรายการ 'เสียงต่างประเทศ' เพื่อลดผลกระทบต่อหน้าที่การงาน และสองคือมันเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าพวกเธอซึ่งเป็นถึงศิลปินระดับท็อปของต่างประเทศ ยอมรับในตัวจางโหย่วอย่างหมดหัวใจ และให้การยอมรับในพรสวรรค์ทางดนตรีของเขา

ท้องฟ้าเบื้องนอกยังไม่มืดสนิท

ในห้องนั่งเล่น หลี่เสี่ยวหงที่กำลังอุ้มซือซือนั่งอยู่บนโซฟาชำเลืองมองจางโหย่วแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปดูโทรทัศน์ต่อ ถึงแม้ตอนอยู่หน้างานเธอจะได้ยินมาแล้วรอบหนึ่ง แต่พอได้มาฟังอีกครั้งตอนนี้... มันกลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป

นั่นก็คือเพลง 'Right Here Waiting' มันช่างลึกซึ้งกินใจเหลือเกิน... และผู้ชายที่ลึกซึ้งขนาดนี้ มักจะเป็นคนที่มีเรื่องราวซ่อนอยู่

เห็นได้ชัดว่าจางโหย่วเองก็ต้องมีเรื่องราวแบบนั้นเหมือนกัน แต่หลี่เสี่ยวหงไม่ได้เอ่ยปากถาม เธอแอบหวั่นใจว่าถ้าจางโหย่วตอบกลับมาว่าได้แรงบันดาลใจมาจากความกริชถึงเจียงอีเหริน จนทำให้แต่งเพลงที่สามารถก้าวข้ามกาลเวลาและพรมแดนแบบนี้ออกมาได้ เธอคงรับไม่ไหว

เมื่อเทียบกับ '500 Miles' แล้ว เธอเชื่อว่าเพลง 'Right Here Waiting' นี้ ต่อให้อีกสามสิบหรือห้าสิบปีข้างหน้า ก็จะยังมีคนเปิดฟังอยู่ดี มันก้าวล่วงขอบเขตของความเป็นแค่บทเพลงไปแล้ว แต่มันคือผลงานระดับตำนานที่จะสืบทอดไปสู่รุ่นหลัง

โคตรจะลึกซึ้งเลยให้ตายสิ

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจางโหย่ว ชายผู้ควบตำแหน่งสามีของสองราชินีเพลง จะมีมุมแบบนี้กับเขาด้วย แต่ว่า... พอคิดดูอีกที หลี่เสี่ยวหงก็รู้สึกว่าตัวเองอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ การที่คนอื่นแต่งเพลงดีๆ ออกมาได้ อาจจะเป็นเพราะเขามีเรื่องราวฝังใจ แต่สำหรับหมอนี่คงคาดเดาอะไรไม่ได้หรอก ความจริงเป็นยังไง หลี่เสี่ยวหงก็ไม่กล้าฟันธงเหมือนกัน

ก็เพราะคนอย่างจางโหย่วเป็นพวกที่ใช้ตรรกะปกติมาตัดสินไม่ได้เลยน่ะสิ

"เพลงนี้คุณด้นสดแต่งขึ้นมาตอนที่จับฉลากได้โจทย์เพลงแนวซึ้งๆ จริงๆ เหรอ!?"

หลิวเฟยเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

"ไม่ใช่หรอก"

จางโหย่วส่ายหน้าปฏิเสธ

หลิวเฟยกำลังจะอ้าปากถามต่อ แต่สุดท้ายก็กลืนคำถามลงคอไป

"เป็นเพราะคุณต่างหาก"

จางโหย่วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "หลักๆ เลยคือผมซาบซึ้งใจในตัวคุณน่ะ ทั้งซื้อนาฬิกามาให้ ซื้อโสมมาบำรุง มันก็เลยทำให้ครั้งหนึ่งตอนที่ผมนั่งตกปลาอยู่ริมอ่างเก็บน้ำในประเทศ จู่ๆ ผมก็นึกถึงคุณที่อยู่ไกลถึงเมืองบรูซในต่างประเทศ..."

"จางโหย่ว นี่นายตกปลาไม่ได้จนจิตตกฟุ้งซ่านไปเองหรือเปล่าเนี่ย"

หลี่เสี่ยวหงพูดแทรกขึ้นมา

"หลี่เสี่ยวหง ถ้าคุณหุบปากก็ไม่มีใครหาว่าคุณเป็นใบ้หรอกนะ! วันก่อนปาวๆ ว่าจะกลับประเทศ นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายวันแล้วยังไม่ยอมกลับอีก คุณนี่เก่งเรื่องบิ้วอารมณ์ลาจากจริงๆ นะ บิ้วทีลากยาวมาเป็นอาทิตย์เลย"

หลังจากสวนกลับหลี่เสี่ยวหงไปสองประโยค จางโหย่วก็หันไปมองหลิวเฟยแล้วพูดต่อ "จากนั้นอาจจะเป็นเพราะความรู้สึกเบื้องลึกในใจกระมัง ผมก็เลยคิดทำนองเพลงนี้ขึ้นมาได้ แต่ตอนนั้นมันยังเป็นแค่ทำนองเปียโนล้วนๆ ยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ จนกระทั่งจับฉลากได้โจทย์นี้ ผมถึงนึกถึงทำนองเพลงนี้ขึ้นมาได้ แล้วก็เลยนำมาใส่เนื้อร้องเรียบเรียงดนตรีจนสมบูรณ์ ผมแค่บอกให้คุณรู้ไว้ว่า ไม่ว่าจะต้องห่างไกลกันนานแค่ไหน ในใจผมก็ยังมีคุณเสมอ"

หลี่เสี่ยวหงแทบจะอาเจียนออกมา

หมอนี่กล้าพูดออกมาได้ยังไง... หน้าด้านหน้าทนไม่มีใครเกินจริงๆ

ถึงหลี่เสี่ยวหงจะไม่ได้มีฝีปากกล้าเหมือนหานฮุ่ย แต่เธอก็รู้ว่าจางโหย่วกำลังตอแหลหน้าด้านๆ จงใจพูดจาหวานหูหลอกล่อเฟยเฟยของเธอชัดๆ แถมในคำพูดของจางโหย่วยังแฝงนัยยะสำคัญเอาไว้อีกด้วย ประโยคที่บอกว่า "ในใจมีคุณเสมอ" หมายความว่ามีเธอได้แค่ในใจเท่านั้น แต่ไม่อาจมีเฟยเฟยของเธอในชีวิตคู่ได้

นี่มันเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม เพื่อดับความหวังของเฟยเฟยของเธอที่จะให้เขาหย่าแล้วมาแต่งงานด้วยชัดๆ

ลูกไม้แพรวพราวเป็นฉากๆ เชียวนะ

(จบแล้ว)