บทที่ 707 สยบกัวปี้ถิง!

กัวปี้ถิงนั้นถือเป็นที่สุดทั้งในด้านรูปร่างและบุคลิก หลินเฉียงย่อมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเธอ ยิ่งไปกว่านั้น ในชีวิตก่อนเธอคือภรรยาของเซี่ยงจั่ว และในชีวิตนี้เซี่ยงจั่วก็กำลังตามจีบเธออย่างบ้าคลั่ง หากหลินเฉียงชิงตัดหน้าคว้าตัวเธอมาได้ก่อน มันก็เท่ากับการมอบ "หมวกสีเขียว" ใบใหญ่ให้เซี่ยงจั่วสวมใส่ตั้งแต่มวยยังไม่เริ่มชก!

"ฉัน... คือ..." กัวปี้ถิงอึกอักพูดไม่ออก

แม้เธอจะไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย แต่จะบอกว่าไม่มีใจให้หลินเฉียงเลยก็คงเป็นการโกหก ผู้ชายที่เพียบพร้อมทั้งพรสวรรค์ รูปร่าง และเสน่ห์ล้นเหลือขนาดนี้ ใครบ้างจะไม่หวั่นไหว? แต่ปัญหาคือเธอเพิ่งบอกเขาไปว่าอย่าคิดไกล ถ้าเธอยอมรับตอนนี้ เธอจะไม่กลายเป็น "ยัยตัวแสบ" ในสายตาเขาหรอกหรือ? แต่จะให้ปฏิเสธเธอก็ทำไม่ลง

เมื่อเห็นกัวปี้ถิงเงียบ หลินเฉียงก็ขยับเข้าไปใกล้จนใบหน้าห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดใบหน้าเธอ กลิ่นอายความเป็นชายที่แฝงความหอมจางๆ ทำเอาเธอเคลิบเคลิ้มจนคุมตัวเองไม่อยู่

"อื้อ!" หลินเฉียงไม่เปิดโอกาสให้เธอตั้งตัว เขากดจูบลงไปทันที!

กัวปี้ถิงสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ เธอสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมดและซบลงในอ้อมกอดของเขาเหมือนลูกแกะที่ว่าง่าย ผ่านไปหลายนาทีเธอจึงพยายามพยุงตัวขึ้นแล้วพึมพำเสียงพร่า "ไม่ใช่ที่นี่... ได้ไหม?"

หลินเฉียงพยักหน้าอย่างรู้กัน เขาเช็กบิลและพาเธอออกจากร้านทันที

...

15 นาทีต่อมา ณ ห้องพักโรงแรมห้าดาว

บรรยากาศเต็มไปด้วยความรุ่มร้อนเกินกว่าจะบรรยาย... เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่มีใครทราบ จนกระทั่งเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะ หลินเฉียงขมวดคิ้วหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นเครื่องของกัวปี้ถิง และชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือ... เซี่ยงจั่ว!

"กดวาง... ไหมคะ?" กัวปี้ถิงถามเสียงสั่น

หลินเฉียงยกยิ้มเจ้าเล่ห์ "อย่าเพิ่งสิ มาดูซิว่าเขาอยากจะพูดอะไร" พูดจบเขาก็กดรับสายทันที

"ปี้ถิง ทำอะไรอยู่? ทำไมรับสายช้าจัง?" เสียงเซี่ยงจั่วขมวดคิ้วถามมาจากปลายสาย

"ฉัน... แคกๆ!" กัวปี้ถิงไอแก้เก้อพลางถลึงตาใส่หลินเฉียง "มีอะไรก็รีบพูดมา ถ้าไม่มีธุระฉันจะวางแล้ว!"

"อย่าเพิ่งวาง! ผมมีเรื่องสำคัญ" เซี่ยงจั่วรีบพูด แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังแทรกมาจากปลายสาย "คุณทำอะไรอยู่? กินอะไรอยู่หรือเปล่า?"

กัวปี้ถิงขมวดคิ้วแน่น "ทำไมไร้สาระจัง บอกมาสิว่ามีอะไร!"

"คืออย่างนี้ อีกไม่กี่วันผมจะขึ้นชกกับหลินเฉียง ผมอยากให้คุณไปดู!" เซี่ยงจั่วรู้ดีว่ากัวปี้ถิงเริ่มมีใจให้หลินเฉียง เขาจึงตั้งใจเชิญเธอไปเพื่อจะซ้อมหลินเฉียงให้จมดินต่อหน้าเธอ เขาต้องการพิสูจน์ว่าใครกันแน่ที่เป็น 'ลูกผู้ชายตัวจริง'!

"ไว้ค่อยว่ากัน" กัวปี้ถิงตอบปัดๆ แน่นอนว่าเธอไปแน่ แต่เธอไปเพื่อเชียร์หลินเฉียง!

"ปี้ถิง ผมรู้ว่าคุณสนใจมัน แต่มันมีแฟนแล้ว! แถมยังมีข่าวกาวกับดาราไปทั่ว มันน่ะไอ้คนสารเลว! มีแต่ผมที่รักคุณจริง คอยดูเถอะ ครั้งนี้ผมจะอัดมันให้เละ!" เซี่ยงจั่วประกาศกร้าว เขาแอบวางแผนไว้ด้วยว่า หลังจากชนะหลินเฉียง เขาจะขอเธอกลองต่อหน้าคนนับหมื่น!

"ฉันจะชอบใครมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ!" กัวปี้ถิงตอบเสียงเย็น

ทว่า ทันใดนั้นเสียงที่นิ่งสงบของหลินเฉียงก็ดังแทรกเข้าไปในสาย "เซี่ยงจั่ว นายคิดว่านายจะชนะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?"

ปลายสายเงียบกริบไปอึดใจก่อนที่เซี่ยงจั่วจะคำรามลั่น "หลินเฉียง! แกไปอยู่กับกัวปี้ถิงได้ยังไง?!"

"นายนี่น่าตลกจริงๆ" หลินเฉียงหัวเราะหึๆ ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ที่ทำเอาเซี่ยงจั่วสติขาดผาง "จะว่าไป... กัวปี้ถิงเนี่ย... รสชาติไม่เลวเลยนะ"

พูดจบหลินเฉียงก็กดตัดสายทิ้งทันที สำหรับเขา เซี่ยงจั่วเป็นเพียงมดปลวกที่เขาไว้ใช้คลายเครียดเท่านั้น

...

"หลินเฉียง ไอ้สารเลววววว!!!" เซี่ยงจั่วแผดเสียงก้องคฤหาสน์

"ปัง!" เขาทุบโทรศัพท์จนแตกละเอียด เซี่ยงจั่วไม่ใช่คนโง่ เมื่อนึกถึงเสียงแปลกๆ และท่าทางอึกอักของกัวปี้ถิงเมื่อครู่ เขาก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ความแค้นจากการโดน "แย่งเมีย" (ในจินตนาการ) มันสลักลึกเข้ากระดูกดำ!

"แกเตรียมตัวตายได้เลย!!!" เซี่ยงจั่วกัดฟันกรอด

...

ณ สนามกีฬารังนกเวลา 20.00 น.

วันแห่งการตัดสินมาถึง สนามกีฬาที่จุคนได้เกือบแสนเต็มแน่นจนไม่มีที่ว่าง! เสียงอื้ออึงดังกระหึ่มไปทั่ว ในโลกออนไลน์มียอดผู้ชมไลฟ์สดทะลุ 2 ล้านคนในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง และตัวเลขยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทุกคนต่างเฝ้ารอดูว่า "ซุปตาร์นักบู๊" หรือ "ทายาทมาเฟีย" ใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ชนะในศึกแห่งศักดิ์ศรีครั้งนี้!