บทที่ 2 งานที่ได้รับมอบหมาย

ไม่นานหลังจากที่คุณยายออกคำสั่งไปก็มีชายหนุ่มเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มเขาคือหยูหมิงหรือที่คนในครอบครัวเรียกเขาว่านายน้อยสาม

"แม่ครับ ไม่ต้องให้คนไปตามผมแล้วผมอยู่นี่แล้วไง เมื่อคืนผมยุ่งมากๆเลย วันนี้มีอะไรอร่อยๆกินบ้างเนี่ย" ป้าสองเมื่อได้ยินก็หัวเราะเบาๆพร้อมกับคิดในใจ "เขาจะยุ่งไปกับอะไรได้นอกจาก จะอยู่ที่คาสิโนทั้งคืน และไม่ได้กลับบ้านจนถึงเช้า"

ในขณะที่นายน้อยสามกำลังจะกิน คุณยายก็หยิบตะเกียบขึ้นมาและตีไปที่มือนายน้อยสามกลางโต๊ะอาหาร

"กี่ครั้งแล้วเนี่ยที่ต้องให้แม่บอกเราจะเริ่มกินข้าวกันก็ต่อเมื่อทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วแกนี่มันไม่มีมารยาทเลยจริงๆ"คุณยายบ่นเสียงแข็ง

"แต่แม่ผมหิวนี้หน่า" หยูหมิงพูดขึ้นขณะที่มือลูบบริเวณท้องของตัวเอง

"แกนี่มัน.. อดทนหน่อย เดี๋ยวก้จะได้กินแล้ว" คุณยายมองไปที่หยูหมิงด้วยความอ่อนโยนแต่ก้ตอบกลับด้วยเสียงเหี้ยมโหดว่า

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่คุณป้าแฟนของลุงสามได้พาเด็ก 4 ขวบ หน้าตาน่ารัก จิ๊มลิ้ม เข้ามาในห้อง เมื่อคุณยายเห็นหลานของเขาสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมโหดก้ละลายลงทันที คุณยายยิ้มอย่างอบอุ่นในครอบครัวนี้ คุณยายชอบครอบครัวของลุงสามมากที่สุดป้าสามยิ้มตอบคุณยายแล้วมองไปที่ตาแพนด้าของลุงสามซึ่งดูเหมือนจะง่วงนอนมากป้าสามเตะลุงสามอย่างแรง ฟางซิงเจี้ยน รู้ว่าป้าสามซึ่งเป็นแฟนของลุงสามเป็นคนที่เข้มแข็ง เยือกเย็น เหมือนกันกับครอบครัวของป้าสามที่เป็นทหาร ป้าเลยเป็นแบบนั้นมีเหล่เหลี่ยม ฉลาดและไม่ใจดีนัก นอกจากนี้ หลังจากที่คุณป้ามีลูกชายน่ารัก 4 ขวบ คุณยายยิ่งชอบครอบครัวของลุงสาม มากขึ้นไปอีก กลับมาที่โต๊ะอาหาร ป้าสอง เริ่มไม่มีความสุขและ เธอชำเลืองมองด้วยสายตาที่ไม่พอใจไปที่ลุงสองที่เอาแต่หัวเราะอยู่นั่นแหละในที่สุด

คุณยายก้พูดว่า" กินข้าวได้ "

แม่บ้านเริ่มรินน้ำให้ทุกคนทันที และเริ่มจัดแจง พวกอุปกรณ์กินข้าว ช้อน ส้อม มีด บนโต๊ะอาหารพร้อมกับ เปิดฝาหม้อกับข้าว และ รินไวน์กับน้ำผลไม้ให้ทุกคน ด้วยคำพูดของคุณยาย ทุกคนในโต๊ะอาหารดูเหมือนจะรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นในทันที ฟางซิงเจี้ยน ทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างปราณีต ในขณะที่ลุงสองตักอาหารให้ภรรยาของเขาบ้าง ส่วนลุงสามรอไม่ไหวแล้ว เขาหยิบน่องไก่ขึ้นมากินด้สนความสุขพร้อมกับสายตาของภรรยาของเขาที่มองเขาด้วยความเอือม ทุกคนกินข้าวอย่างสุภาพ เป็นระเบียบเรียบร้อย และค่อนข้างเงียบ ไม่มีใครกล้าที่จะพูดออกมา เพราะมันคือกฎของคุณยาย ที่ห้ามใครพูดระหว่างกินข้าวและห้ามพูดคุยกันก่อนเข้านอน

ไม่มีใครสนใจ ฟางซิงเจี้ยน เขาเป็นคนเดียวที่อยู่เลเวล 9 ซึ่ง คุณยายอยู่ในเลเวลสูงมานานแล้วและเลเวลของเธอคือ 30 คุณยายมองไปที่หลายชายของตัวเอง ซึ่งมีคาบน้ำ เศษอาหาร เลอะเทอะอยู่รอบๆปากของเจ้าตัวน้อย คุณยายยิ้มพร้อมกับหยิบทิชชูขึ้นมา เช็ดคราบอาหารออกจากปากให้หนุ่มน้อย จากสีหน้าที่ดูเหมือนแข็งกระด้าง เย็นชา ของคุณยาย เธอกลายเป็น ดูยิ้มแย้มขึ้นมาทันที

"กินช้าๆหน่อย หนูควรกิน คำละน้อยๆนะหลานยาย"คุณยายพูดพร้อมสีหน้ายิ้มแย้ม

คุณยายรักลุงสามและครอบครัวของลุงสามมากจริงๆแต่คุณยายไม่ชอบป้าสองที่เป็นแฟนของลุงสองและค่อนข้างเกลียดการทำตัวที่ไม่มีประโยชน์ของลุงสองและ ฟางซิงเจี้ยน ซึ่งเป็นหลานชาย คุณยายก็รู้สึกไม่ชอบเหมือนกัน ซึ่งฟางซิงเจี้ยนเองก็สงสัยว่าทำไมคุณยายถึงไม่ชอบเค้า นั่นคือเหตุผลที่เขานั่งเงียบๆอยู่คนเดียวในโต๊ะอาหาร เค้าตักอาหารแค่เฉพาะจานที่อยู่หน้าเค้าเท่านั้น ไม่กล้าที่จะเอื้อมมือไปตักอาหารที่อยู่ถัดออกไป 20 นาทีต่อมา ทุกๆคนกินอิ่มกันถ้วนหน้า แม่บ้านมาเคลียร์อาหารบนโต๊ะ พร้อมกับเสริฟหม้อซุปอันใหญ่ลงบนโต๊ะ ในช่วงเวลานั้นเองทุกคนดูตื่นเต้นกับซุปนี้มากทั้งลุงสองและภรรยารวมถึงลุงสามและภรรยาของเค้า ซุปนี้ทำมาจากเนื้อของสัตว์ที่ดุร้าย มันชื่อ นกปีศาจ 9 หัว เลเวลของมันคือ 25 ซึ่งพวกทหาร ล่ามันและนำกลับมายังเมืองอสูรปีศาจแห่งนี้

เหล่านักปรุงยาและนักปรุงอาหารทั้งหลายร่วมกันทำซุปนี่ขึ้นมา โดยมีหัวใจของนกปีศาจ 9 หัว ตัวนี้เป็นวัตถุดิบหลัก และมีส่วนผสมของสมุนไพรอีก 81 ชนิดที่แตกต่างกัน ซุปนี้ไม่ได้แค่ ทำให้ท้องของเราอิ่มเท่านั้น แต่ยังมีผลช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อและกระดูก เติมพลังงานและช่วยให้เลือดไหลเวียนได้ดียิ่งขึ้นถึงยังช่วยขจัดสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ออกไป และปรับปรุงระบบต่างๆในร่างกายให้ดีขึ้น มันเป็นส่วนนึงที่ช่วยให้การฝึกฝนเร็วขึ้น นี่คืออำนาจทางการเงินของ ตระกูลฟาง หลังจากที่แม่บ้านได้เสริฟซุปลงบนโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ ดื่มมันอย่างรวดเร็ว

" ฉิงเชน จ้ะเดี๋ยวยายแบ่งซุปให้หนูเพิ่มอีกนะ " คุณยายดูเหมือนจะมีความสุขมากมากกับหลานชายตัวน้อยวัย 4 ขวบที่กำลังดื่มซุปในถ้วยใบใหญ่

"ขออีก 1 ถ้วยพอแล้วครับคุณยายมักจะดูยุ่งๆอยู่กับงานตลอดเวลา และเป็นเสาหลักของตระกูล ฟาง มันจะดีกว่านะครับ ถ้าคุณยายดื่มซุปนั้นให้หมด"ฉิงเชนตอบกลับคุณยายอย่างสุภาพซึ่งแสดงให้เห็นถึงความกัตญญู

"ไม่เป็นไรจ้ะ ซุปนี้ไม่มีผลอะไรกับยายแล้วไม่ว่ายายจะดื่มหรือไม่ดื่มก็ตามแต่ว่าตอนนี้ร่างกายของหนูกำลังเติบโตหลานควรที่จะดื่มมันเยอะๆนะ"คุณยายยิ้มและพูดตอบด้วยความเอ็นดูหลานชายสุดที่รักของตนเอง

"ขอบคุณครับคุณยาย" ฟางฉิงเชน รับถ้วยน้ำซุปมาด้วยความเคารพ

ในทางกลับกันเห็นได้ชัดเลยว่า ฟางซิงเจี้ยน คือคนสุดท้ายที่ได้รับซุป เค้ามองซุปนี้ด้วยความสงสัย เขารีบดื่มซุปนี้อย่างเร็ว รู้สึกถึงความอุ่นที่ไหลลงไปในลำคอ ผ่านร่างกาย ราวกับว่ามันกำลังเดินทางไปทั่วๆทุกที่ในร่างกาย พร้อมกับเติมพลังให้ทุกชิ้นส่วนของร่างกาย เมื่อเขาดื่มเสร็จเขาก็คิดในใจว่า ถ้าเค้าอยากได้เพิ่มอีกสักถ้วยได้มั้ยพร้อมมองไปที่ฉิงเชนด้วยความอิจฉาอย่างไรก้ตามเค้ารู้ว่ามันไม่มีหวังหรอกที่เค้าจะได้รับความรักจากคุณยายเหมือนกับที่ฉิงเชนได้รับ

ในขณะที่อาหารทุกอย่างได้เสริฟไปหมดแล้ว แม่บ้านเคลียร์อาหารบนโต๊ะและเริ่มเสริฟน้ำชากับขนมคบเคี้ยว ทุกคนรู้ในทันทีว่าต่อไปมันคือเวลาที่คุณยายจะคุยเรื่องธุรกิจครอบครัวและตรวจสอบความก้าวหน้าของงานที่ได้มอบหมายให้ไปหลังจากที่จิปน้ำชาไปแล้ว

"ทุกวันนี้มีปัญหาอะไรมั้ยกับสิ่งของ สิ่งจำเป็นในบ้าน?"คุณยายก็ถามขึ้นมา

ป้าสองลุกขึ้นยืนทันที เพราะว่าเธอคือคนที่ต้องตรวจสิ่งของและของใช้จำเป็นและทำบัญชีให้กับตระกูล

"ที่มีอยู่ยังพออยู่ค่ะ คุณแม่อยากดูรายการบัญชีไหมค่ะ"เธอตอบคุณยายกลับไป

"อื้มม มันก้ดีแล้วที่ทุกอย่างเพียงพอ ฉันไม่ต้องการดูรายการบัญชีหรอก"

"แล้วเธอละมีปัญหาอะไรที่เผชิญอยู่ไหม"คุณยายมองไปที่ป้าสองและถามต่อ

"คุณแม่ค่ะ หยูวี (สามี) ได้รับการฝึกฝนที่หนักมาตลอดและในที่สุดเขาก็สามารถพัฒนาตัวเองจนมาถึงระดับ 19 แล้ว เขาพร้อมที่จะได้รับงานใหม่แล้วค่ะ "ป้าสองพูดอย่างมั่นใจ

จากการสำรวจและศึกษามนุษย์หลังจากเหตูการณ์ระเบิดเมื่อ 16 ปีก่อน เริ่มจากคนเราสามารถเริ่มได้ตั้งแต่ระดับ 1 จนถึงไปถึงระดับ 30 อย่างไรก้ตาม เมื่อถึงระดับ 9ไป 10 และ 19 ไป 20 ปละ 29ไป 30 มันจะมีอุปสรรคสำหรับการเลื่อนระดับ เพื่อขึ้นไปเลเวลถัดไป ในอีกโลกอื่นพวกเขาใช้วิธีทางธรรมชาติในการเลื่อนระดับแต่ในขณะที่คนบนโลกมนุษย์ไม่ได้สืบทอดวิธีเหล่านี้เลย โดยงานวิจัยของนักวิทยาศาสตร์จากทั่วโลก และความช่วยเหลือจากอีกโลกนึง ในการ เลื่อนระดับนั้น จะทำได้โดยการคัดเลือกส่วนสำคัญของสัตว์ที่ดุร้าและใช้มันเพื่อร่ายเวทย์มนต์ลงไปบนร่างการมนุษย์

หลังจากการเลื่อนระดับครั้งแรก จากระดับ 9 ไประดับถัดไปจนถึง 19 ทุกๆ 1 ระดับที่เพิ่มขึ้นพวกเขาจะได้รับ 1 แต้มสำหรับความว่องไว 1 แต้มสำหรับความเเข็งแกร่งและ 1 แต้ม สำหรับเลือกว่าจะอัพลักษณะพิเศษแบบไหนเพิ่ม ในพลังของทุกๆคนจะมี 3 อย่างเป็นหลัก คือ ทักษะ, เทคนิค และ ความสามารถพิเศษ

จากที่ได้ยินคำพูดของป้าสองสีหน้าของคุณยายดูพอใ และมีความสุขมาก

จากนั้นป้าสามก้พูดขึ้นมาว่า " โอ้ว พี่ชายสอง กำลังจะได้เลื่อนงระดับแล้วเหรอนี่ งั้นแสดงว่าที่ผ่านมาคงต้องฆ่ามอนสเตอร์มากมายเลยใช่ไหม"

การที่เลเวลจะขึ้นได้จะต้องใช้ค่าประสบการณ์และ มี 3 อย่างในการสะสมประสบการณ์

1 ฆ่ามอนสเตอร์หรือคนที่ชั่วร้าย

2 อ่านหนังสือและเรียนรู้

3 เรียนรู้เพิ่มทักษะทางกายภาพ

สำหรับคนทั่วๆไปแล้ว การฆ่ามอนสเตอร์ถือว่าเป็นอะไรที่ยากมากๆอย่างไรก้ตาม ตระกูลใหญ่ เช่น ตระกูลฟาง มีความสามารถในการซื้อสัตว์ดุร้ายที่กำลังจะตาย เพื่อที่จะฆ่ามัน ดังนั้นพวกเขาจึงเลื่อนเลเวลได้เร็วขึ้นวิธีนี้อาจทำให้เขาด้อยกว่าคนที่อยู่ในเลเวลเดียวกัน ถ้าคนๆนั้นไม่ได้เรียนรู้ ฝึกฝน หรือทำให้ทักษะตัวเองดีขึ้น คนๆนั้นก้จะไม่ได้รับ ทักษะ เทคนิค และ ความสามารถพิเศษที่มากมายเหมือนคนอื่น ซึ่งมันเป็นอะไรที่คุณยายไม่ชอบเลยและเกลียดมาก

พอได้ยินป้าสามพูด

ป้าสองก็ ค่อนข้างที่จะโมโหขึ้นมาแต่เพราะอยู่ต่อหน้าคุณยาย

"มันไม่ใช่ความจริงนะคะคุณแม่ หยูวี (ลุงสอง) เขาใช้ความพยายามของเขาทั้งหมด ในการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงมาก! พี่ชายคนโตของฉันได้ชี้แนะแนวทางเขา ในเรื่องของการฟันดาบให้และเขาก็พัฒนาขึ้นเยอะมาก จนตอนนี้เขาได้ไปถึงเลเวล19 แล้ว"เธอเลยพูดขึ้นมาด้วยความสัตย์จริง

" ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของ ซาน ชางโด (พี่ชายคนโตของป้าสอง) เจ้าลูกชาย มันเป็นโอกาสที่หายากมาก จงไปเรียนรู้ทุกอย่างจากเขา"คุณยายพยักหน้าหลังจากที่ได้ยินป้าพูดและยังพูดส่งเสริมแนวทางที่ดี

"รับทราบครับ" ลุงสองตอบรับอย่างอ่อนน้อม

คุณยายมีความพอใจและพูดขึ้น "เจ้าเป็นลูกชายของฉันและคือลูกชายคนที่สองของตระกูลฟาง ในเมื่อเจ้ากำลังจะเลื่อนระดับ ตระกูลของเราก็พร้อมที่จะช่วยเหลือทักษะของเจ้าละ"คุณยายกล่าวต่อ

"ขอบคุณคับคุณยาย ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะเลือกอะไรดีครับระหว่าง ทักษะ ราชันเลือดนรก กับ ภัยพิบัติสวรรค์ ระดับกลาง ครับ"ลุงสองพูด

"อื้มม ฟังดูดี แต่ทั้งสองอย่างนี้ต้องใช้เงินค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว" คุณยายพูดขึ้น

"งั้น เดี๋ยวจะมีคนโอนเงินให้เจ้า 50ล้านบาท เจ้าสามารถเลือก เวทมนต์สำหรับเจ้าได้เลยแล้วแต่เจ้า" พอป้าสองกับลุงสองได้ยินดังนั้นแล้ว เขาทั้งคู่รู้สึกแปลกใจมากๆและรีบขอบคุณ คุณยายกันอย่างยกใหญ่

สำหรับลุงสามแล้วเขาไม่ได้ว่าอะไร เขาแสดงความยินดีกับพี่ชายของเขาไป แต่ป้าสามมีสีหน้าบึ้งตึงและไม่ค่อยพอใจนัก ป้าสองมองที่ป้าสามและพูดว่า "อ้าว น้องสามเองก้ออกจากบ้านแต่เช้า แล้วก้กลับบ้านดึกทุกคืนเลย เขาต้องฝึกฝนอย่างหนักแน่ๆเลยใช่มั้ย และการที่ได้รับงานจากบุคคลที่ยิ่งใหญ่ (แม่ของป้าสาม) เขาต้องมีความก้าวหน้ามากๆแน่ๆเลย และก้จะได้เลื่อนระดับครั้งที่ 2 ตามหยุนวีไปแน่ๆใช่ไหม"

ป้าสามรู้จักสามีของตัวเองค่อนข้างดีถึงแม้ว่าเธอจะเชิญครูผู้สอนมาจากกรมทหารมันก้ไม่มีประโยชน์อยู่ดี ลืมเรื่องการฝึกไปเลย มันจะดีมากถ้าสามีของเธอไม่ได้ไปคาสิโนทุกคืนแบบนี้!!! เขายังคงอยู่ที่เลเวล 14 ทั้งๆที่อายุจะ 30 ปี แล้วจากที่ได้ฟังป้าสองพูดแบบนั้น

ป้าสามก้ยิ้มแบบฝืนๆ และพูดว่า "ยังหรอก มันน่าจะเร็วไปนะ "

"หยูหมิง (ลุงสาม) มีแผนที่จะเพิ่มความแข่งแกร่งในส่วนเทคนิคก่อน" จากการสนทนาในครั้งนี้ คุณยายได้เชคความคืบหน้าของลูกชายทั้งคู่และจากนั้นคุณยายได้ให้คำแนะนำกลับไป

ป้าสองรู้สึกหน้าบานกลับไปพร้อมรอยยิ้มที่เริงร่าส่วนป้าสาม รู้สึกค่อนข้างฉุนเฉียว โมโห และเกียดความไม่ได้เรื่องของสามีตัวเอง