ตอนที่ 1 : หน้าต่างข้อมูล!

ตอนที่ 1 : หน้าต่างข้อมูล!

เมื่อเดือนที่แล้ว จู่ๆ หอคอยสีดำอันหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาที่ใจกลางนครนิวยอร์ก ในเวลาเดียวกัน หมอกสีดำก็ปรากฏขึ้นและปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง

ผู้คนภายนอกไม่อาจเข้าไปข้างในได้ และมันก็ไม่มีใครออกมาได้ด้วย

ผู้คนเกือบ 10 ล้านคนติดอยู่ในหมอกสีดำ การสื่อสารถูกตัดขาดและไม่มีข่าวคราวจากพวกเขาเลย

อินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการของอมีเลีย! พวกเขากำลังใช้ประชาชนทั้งเมืองเพื่อการทดลองทางชีวเคมี!”

“นี่คงเป็นฝีมือของมนุษย์ต่างดาว เหตุการณ์ในนิวยอร์กถือเป็นการติดต่อกันครั้งแรกระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ต่างดาว และสมควรแก่การฉลอง”

“วันโลกาวินาศ! นี่คือจุดจบของโลก นี่คือการลงโทษจากพระเจ้า!!”

เหตุการณ์หอคอยหมอกทมิฬที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเมืองเซี่ยงไฮ้เท่าไรนัก

ทุกคนก็ต่างใช้ชีวิตกันไปตามปกติ เพราะชีวิตก็ยังต้องดำเนินไป และยังมีค่าบ้านที่ต้องผ่อนด้วย

สำหรับคนทั่วไป มันเป็นเพียงหัวข้อสนทนาเพิ่มเติมในมื้ออาหารเท่านั้น

แต่ลู่หมิงนั้นต่างออกไป

“นี่คือสัญญาณของวันสิ้นโลก! มันต้องใช่แน่ๆ”

มันไม่ใช่เพราะลู่หมิงได้รู้ข่าวอะไรล่วงหน้าที่มาสนับสนุนความเห็นนี้ของเขา แต่มันเป็นเพราะเหตุผลหลักสองข้อ

ข้อแรก มันก็เป็นเพราะนิสัยของเขา

ลู่หมิงเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายที่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องของวันสิ้นโลก

เมื่อเขาค้นพบเกี่ยวกับปรากฏการณ์ลึกลับของหอคอยหมอกทมิฬ ลู่หมิงก็คิดถึงวิกฤตวันโลกาวินาศทันที

ข้อสอง มันเป็นเพราะหน้าต่างข้อมูลที่เพิ่งถูกปลุกขึ้นมาในจิตใจของเขาเมื่อวันก่อน

เมื่อวาน ลู่หมิงที่เพิ่งตื่นขึ้นก็พบว่ามีระบบหน้าต่างข้อมูลได้ปรากฏขึ้นในการมองเห็นของเขา

ชื่อ: ลู่หมิง

อายุ: 25 ปี

พละกำลัง: 5.1

ความแข็งแกร่ง: 5.5

ความว่องไว: 5.3

หมายเหตุ: ค่าเฉลี่ยทั้งสามด้านของผู้ชายโตเต็มวัยทั่วไปคือ 5

มันมีเพียงคำเหล่านี้บนหน้าต่างข้อมูล

ลู่หมิงยังไม่ได้ศึกษาวิธีใช้สิ่งนี้เลย

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหน้าต่างข้อมูลนี้และหอคอยหมอกทมิฬนั้นเป็นปรากฏการณ์ลึกลับที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์ทั้งคู่

การเกิดเหตุการณ์ลึกลับอาจเป็นเรื่องบังเอิญ

แต่ถ้าเหตุการณ์ลึกลับทั้งสองนี้เกิดขึ้นพร้อมกัน และลู่หมิงยังคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ เขาก็คงจะหลอกตัวเองมากเกินไปแล้ว

“แม้ว่ามันจะไม่ใช่จุดจบของโลก แต่มันก็ต้องเป็นหายนะใหญ่อย่างไม่อาจจินตนาการได้แน่”

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว ลู่หมิงก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในทันใด

“โชคดีที่ฉันเตรียมพร้อมไว้แล้ว”

…

ลู่หมิงลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเริ่มเก็บสิ่งของต่างๆ

เมื่อพ่อแม่ของเขาตายไปเมื่อ 10 ปีก่อน พวกเขาก็ทิ้งมรดกก้อนใหญ่ให้กับเขา ทำให้ลู่หมิงมีทรัพย์สินอยู่พอตัวเลย

และตอนนี้ ลู่หมิงก็ได้ใช้เงินไปกว่า 99% สำหรับการเตรียมรับมือกับวันสิ้นโลก

สิ่งนี้มันเกิดขึ้นก่อนที่จะมีเหตุการณ์ที่นิวยอร์กเสียด้วยซ้ำ

บ้านหลังนี้ที่เป็นทรัพย์สินของครอบครัวเป็นอาคารเล็กๆ ในหมู่บ้านภายในเมือง หลังจากการดัดแปลงของลู่หมิง มันก็ได้ถูกดัดแปลงให้มีห้องใต้ดินขนาดกว้างขวางแล้ว

ตัวบ้านได้รับการเสริมความแข็งแรงเกือบทั้งหมดโดยมีประตูและหน้าต่างเสริมความแข็งแกร่งในทุกทิศทาง ชั้นสองที่ค่อนข้างกว้างขวางซึ่งมีขนาด 100 ตารางเมตร มันมีตู้แช่แข็งขนาดใหญ่หลายตู้ ตู้แช่แข็งเหล่านี้ใช้เก็บยา ข้าว บะหมี่ น้ำมันพืช ผัก เนื้อสด และอาหารกระป๋อง นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ออกกำลังกายและพื้นที่อ่านหนังสือที่เรียบง่ายอีกด้วย

ชั้นหนึ่งมีขนาด 100 ตารางเมตร ประกอบด้วยห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว และโรงจอดรถที่ถูกดัดแปลง โรงจอดรถนี้เป็นที่ประจำการของรถออฟโรดดัดแปลงราคาถูก สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า และจักรยาน พร้อมด้วยอุปกรณ์เสริมต่างๆ ของรถเหล่านี้

และห้องใต้ดินที่กว้างขวางมาก ซึ่งใช้เป็นสถานที่หลบภัยขึ้นสูงสุดของลู่หมิง!

มันมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล น้ำมันจำนวนมาก บิสกิตอัดแท่ง อาหารกระป๋อง และน้ำดื่มจำนวนมากที่เพียงพอจะทำให้ลู่หมิงดำรงชีพอยู่ได้นานกว่าสามปี! อีกทั้งยังมีระบบท่อระบายน้ำอิสระ ระบบหมุนเวียนน้ำอิสระ ระบบไฟฟ้าอิสระ และระบบระบายอากาศอีกด้วย ซึ่งห้องใต้ดินนี้ก็ใช้เงินของลู่หมิงไปถึง 70%

บนชั้นสองมีโต๊ะในบริเวณที่อ่านหนังสือ และบนโต๊ะก็มีกองแผนที่และอาวุธที่ลู่หมิงเตรียมไว้

ธนู หน้าไม้ หนังสติ๊ก ขวานดับเพลิง กระบองเหล็ก และมีดสั้น

อาวุธคือทางเลือกสุดท้ายของลู่หมิง เพราะลึกๆ แล้ว เขาก็หวังอย่างจริงจังว่าจะหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่เขาจำเป็นต้องใช้อาวุธเหล่านี้ เพราะนั่นย่อมหมายถึงอันตราย

เมื่อมีการต่อสู้ ไม่ว่าเขาจะเตรียมตัวมามากแค่ไหน แต่มันก็มีความเสี่ยงที่จะได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตได้เสมอ

ไม่ต้องพูดถึงว่าลู่หมิงจะเตรียมตัวมาดีแค่ไหน แม้ว่าจะมีความเสี่ยงแค่ 1% แต่ถ้าเขาเกิดโชคร้ายขึ้นมาล่ะ?

“ฉันจะไม่ออกไปจากเมืองเว้นแต่จะมีความจำเป็นจริงๆ”

มันมีทรัพยากรมากมายในเมือง และลู่หมิงก็คุ้นเคยกับทรัพยากรเหล่านั้นมาก ในสภาพแวดล้อมของวันสิ้นโลก การอยู่ในสถานที่ที่เขาคุ้นเคยนั้นดีกว่าการอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย

ลู่หมิงหยิบแผนที่เมืองและหมู่บ้านที่เขาวาดออกมา

“มันดูเหมือนจะไม่ขาดแคลนเสบียง แต่ก็ต้องมีแผนสำรอง มันมีซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็กสามแห่งในบริเวณใกล้เคียง และซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่อีกหนึ่งแห่งอยู่ใกล้ๆ นี่จะเป็นจุดสำรองทรัพยากรของฉันเมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ฉันจะต้องวางแผนการดำเนินการอีกที”

“มันมีถังขยะอยู่ที่นี่ซึ่งสามารถซ่อนตัวได้”

“มันมีประตูลับอยู่ตรงนี้”

ความคิดในใจของเขาโลดแล่น นี่เป็นหนึ่งในภารกิจประจำวันของลู่หมิง

หลังจากการจำลองสถานการณ์ผ่านไปประมาณ 10 นาที ลู่หมิงก็วางแผนที่ลงอย่างระมัดระวังและอุทานออกมา

“หน้าต่างข้อมูล”

ในสายตาของเขา มันก็มีหน้าจอสว่างวาบขึ้นมา

ชื่อ: ลู่หมิง

อายุ: 25 ปี

พละกำลัง: 5.1

ความแข็งแกร่ง: 5.5

ความว่องไว: 5.3

ค่าเฉลี่ยของค่าสถานะทั้งสามอย่างของลู่หมิงนั้นสูงกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย เพราะร่างกายก็เป็นเหมือนเมืองหลวงของการปฏิวัติ ในฐานะคนที่หมกมุ่นอยู่กับวันสิ้นโลกและความสันโดษ ลู่หมิงจึงต้องรักษาสภาพร่างกายของเขาเอาไว้

“ในเมื่อเสบียงก็แทบจะพร้อมแล้ว งั้นขั้นต่อไปก็คือการศึกษาหน้าต่างข้อมูล”

“ฉันจะใช้มันได้ยังไง?”

…

หลังจากยืนคิดอยู่พักหนึ่ง ลู่หมิงก็เกิดไอเดียขึ้นมา

“หน้าต่างข้อมูลแสดงตัวเลขสมรรถภาพทางร่างกาย บางทีการออกกำลังกายน่าจะสามารถกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาในหน้าต่างข้อมูลนี้ได้”

ก่อนที่เขาจะได้รับหน้าต่างข้อมูลมา ลู่หมิงก็มีนิสัยชอบออกกำลังกายอยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม หลังจากเมื่อวานที่หน้าต่างข้อมูลถูกปลุกขึ้นมา ลู่หมิงก็ยังไม่ได้ออกกำลังกายเลย

เมื่อคิดได้ว่าวันนี้เขายังไม่ได้ออกกำลังกาย ลู่หมิงก็เปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีและเริ่มออกกำลังกาย

วิธีการฝึกฝนของลู่หมิงนั้นค่อนข้างล้าสมัย เนื่องจากนิสัยของเขา เขาจึงไม่เคยไปยิมมาก่อนเลย

แม้ว่าเขาจะมีความรู้พื้นฐานด้านการออกกำลังกาย แต่มันก็ยังไม่เป็นระบบเพียงพอ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่ได้สนใจเรื่องขนาดกล้ามเนื้อหรือความสวยงามเลย ดังนั้นจึงไม่ได้เน้นเรื่องการออกกำลังกายมากนัก

“วิดพื้น 20 ครั้งต่อเซ็ต จำนวน 3 เซ็ต”

“สควอช 20 ครั้งต่อเซต จำนวน 3 เซต”

“จากนั้นก็วิ่งหนึ่งชั่วโมง”

นี่เป็นกิจวัตรการออกกำลังกายโดยทั่วไปของลู่หมิง

“เริ่มได้!”

ลู่หมิงซึ่งสวมชุดกีฬาได้โน้มตัวลงมาและเริ่มวิดพื้นทันที

การวิดพื้น 20 ครั้งไม่ได้ยากอะไรสำหรับลู่หมิง เขาเริ่มการวิดพื้นและทำเสร็จได้ในครึ่งนาที

เขายืนขึ้นและพักเป็นเวลา 20 วินาที ในขณะที่พัก ลู่หมิงก็เปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นมาอีกครั้งและตระหนักได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในทันที

พละกำลัง: 5.1 (5.2) ↑

ลู่หมิง: “???”

'หมายความว่ายังไงกัน?'

5.2 ในวงเล็บและลูกศรขึ้น ลู่หมิงไม่เข้าใจจริงๆ

หลังจากจ้องมองมันอยู่กว่า 10 วินาที มันก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรอีกในหน้าต่างข้อมูล ลู่หมิงจึงตัดสินใจไม่คิดมากอีกและออกกำลังกายต่อ

หลังจากวิดพื้นครบสามเซ็ต

พละกำลัง: 5.1 (5.4) ↑

ลู่หมิงเริ่มสควอชต่อ

หลังจากสควอชครบสามเซ็ต

ความแข็งแกร่ง: 5.5 (5.8) ↑

จากนั้นลู่หมิงก็เปิดลู่วิ่งและตั้งความเร็วเป็น 8

วิ่ง

หลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมง ค่าสถานะความว่องไวของเขาก็มีการเปลี่ยนแปลง

ความว่องไว: 5.3 (5.5) ↑

“การวิ่งครึ่งชั่วโมงช่วยเพิ่มความว่องไวได้ 0.1”

อย่างไรก็ตาม ลู่หมิงก็ไม่ได้รู้สึกว่าร่างกายของเขามีพัฒนาการอะไรเลย

เขาเช็ดเหงื่อและครุ่นคิด

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกหิวโหยอย่างรุนแรงอยู่ในท้อง

“แปลก ทำไมวันนี้ฉันหิวเร็วจัง และยังเหนื่อยมากกว่าปกติด้วย”

ความเหนื่อยล้าทำให้ลู่หมิงไม่อยากเตรียมอาหารดีๆ

เขาตัดสินใจเปิดอาหารกระป๋องเพื่อบรรเทาความหิวอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็รู้สึกง่วงขึ้นมาในทันที

เขาเดินลงไปที่ชั้นล่างด้วยความงุนงง แล้วคลานขึ้นไปบนเตียง จากนั้นไม่นานก็หลับไป